25 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Szczepionka przeciw gruźlicy (opis profesjonalny)

Działanie

Szczepionka liofilizowana, zawierająca żywy atenuowany szczep Bacillus Calmette-Guérin (BCG), stanowiący mutant prątka bydlęcego o znacznie osłabionej zjadliwości, który pozbawiony został działania chorobotwórczego, ale zachował swoje właściwości antygenowe i alergizujące. Po 6 tyg. od szczepienia stwierdza się dodatni wynik próby tuberkulinowej. Powoduje powstanie odporności przeciw gruźlicy na kilkanaście lat.

Wskazania

Czynne uodpornianie przeciw gruźlicy, ujemny odczyn tuberkulinowy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, dodatni odczyn tuberkulinowy, zaburzenia odporności (m.in. choroby nowotworowe, leczenie immunosupresyjne, radioterapia, zakażenie HIV), ostre choroby przebiegające z gorączką, uogólnione zakażenie skóry, niewyrównane choroby układu krążenia. Nie stosować u osób po przebytej gruźlicy, wcześniaków do 2 kg mc., noworodków z ciężkimi wadami wrodzonymi, z urazem okołoporodowym, urodzonych w zamartwicy, z ciąży z konfliktem serologicznym, z zakaźnymi chorobami skóry, AIDS. Nie należy szczepić dziecka urodzonego przez matkę zakażoną HIV lub zakażonego HIV. W rejonach, gdzie jest duże ryzyko zakażenia HIV i zachorowania na gruźlicę, wskazane może być podanie szczepionki BCG osobom HIV-dodatnim bez objawów choroby. Szczepionki nie należy podawać osobom otrzymującym profilaktycznie leki przeciwgruźlicze. Przed ponownym szczepieniem szczepionką BCG od 12. rż. lub w celu kontroli uodpornienia wykonuje się próbę tuberkulinową (Mantoux).

Interakcje

Równocześnie ze szczepieniem przeciwko gruźlicy można wykonać inne szczepienia. Warunkiem jest to, by nie podawać innych szczepionek w to samo ramię, co szczepionkę przeciwko gruźlicy, równocześnie oraz przez 3 mies. po niej. Odstęp między szczepieniem przeciwko gruźlicy i przeciwko WZW typu B u noworodków nie powinien być dłuższy niż 24 h. Przez 4 tyg. po szczepieniu przeciwko gruźlicy nie należy stosować innych szczepionek atenuowanych (przeciwko krztuścowi, błonicy, tężcowi, durowi brzusznemu, grypie, kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych, wściekliźnie, cholerze). Szczepionkę przeciwko poliomyelitis, odrze, śwince i różyczce można podać 6 tyg. po szczepieniu przeciwko gruźlicy.

Działania niepożądane

3–4 tyg. po szczepieniu miejscowo naciek (gojenie trwa ok. 2–4 mies.), niekiedy ropień, powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, niezbyt często gorączka, ból głowy, sączące owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia, rzadko: rozsiane zakażenie BCG, zapalenie kości lub szpiku, reakcje alergiczne, w tym reakcja anafilaktyczna, ropiejące zapalenie węzłów chłonnych, ropień. Najczęstszą przyczyną powstawania powikłań jest zbyt głębokie podanie szczepionki (s.c. zamiast śródskórnie).

Ciąża i laktacja

Kategoria C. Brak odpowiednich badań obejmujących kobiety w ciąży i karmiące piersią. Nie zaleca się szczepienia w ciąży i w okresie karmienia piersią z wyjątkiem przypadków, gdy korzyść przewyższa ryzyko.

Dawkowanie

Śródskórnie. Pojedyncza dawka 24 h po urodzeniu, zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych. Preparat podaje się w dawce 0,05 ml dla dzieci do 12. mż., 0,1 ml dla dzieci od 13. mż. i dorosłych, w okolicę przyczepu lewego mięśnia naramiennego.

Preparaty na rynku polskim zawierające szczepionka przeciw gruźlicy