18 kwietnia 2014 roku, [zaloguj się]

   Lekarze pacjentom
 

Cipronex (cyprofloksacyna) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Cipronex tabl. powl. 250 mg 10 tabl. Polpharma 8.93 7.08   
Cipronex tabl. powl. 500 mg 10 tabl. [blister] Polpharma 10.52 6.82   

Preparat zawiera substancję: cyprofloksacyna

Inne preparaty zawierające cyprofloksacyna: Cetraxal (krople do uszu, roztwór) , Ciloxan (maść do oczu) , Ciloxan (krople do oczu) , Ciphin 500 (tabl. powl.) , Ciprinol (tabl. powl.) , Ciprinol (roztwór do wlewu i.v.) , Ciprobay 250 (tabl. powl.) , Ciprobay 500 (tabl. powl.) , Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml (roztwór do infuzji) , Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml (roztwór do infuzji) , Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml (roztwór do infuzji) , Cipronex (roztwór do wlewu i.v.) , Cipronex 0,3% (krople do oczu) , Cipropol (tabl. powl.) , Cyprofloksacyna 250 mg (tabl. powl.) , Cyprofloksacyna 500 mg (tabl. powl.) , Proxacin 250 (tabl. powl.) , Proxacin 500 (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Cipronex?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Chemioterapeutyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza zakażeń bakteriami Gram–ujemnymi.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Cipronex?

Substancją czynną preparatu jest cyprofloksacyna. Jest to syntetyczny chemioterapeutyk, substancja o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną zaliczana jest do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Mechanizm działania cyprofloksacyny polega na hamowaniu działania enzymu bakteryjnego niezbędnego do powstawania prawidłowej struktury kwasu nukleinowego (DNA) bakterii, a przez to na uniemożliwieniu namnażania się bakterii. Jest lekiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteriami Gram-ujemnymi, zwłaszcza zakażeń układu moczowego. Zakres działania bakteriobójczego obejmuje tlenowe pałeczki z rodziny Enterobacteriaceae, Vibrio, Haemophilus influenzae (w tym także szczepy ß–laktamazododatnie) oraz inne Haemophilus, Neisseria meningitidis, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma (nieco mniejsza aktywność), Brucella, Chlamydia, Legionella, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium intracellulare, enterokoki (z wyjątkiem Enterococcus faecium); gatunki u których nabyta oporność może stanowić problem: gronkowce (szczepy S. aureus oporne na metycylinę są bardzo często oporne na fluorochinolony), Streptococcus pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Burkholderia cepacia, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Campylobacter, Acinetobacter, Helicobacter pylori, Salmonella. Brak aktywności: Xanthomonas (Stenotrophomonas) maltophilia, Nocardia, Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes, Actinomyces, Ureaplasma, Mycoplasma genitalium, niedostateczna aktywność wobec beztlenowych pałeczek Gram-ujemnych (Bacteroides) oraz laseczek z gatunku Clostridium difficile. Nieskuteczna przeciwko Treponema pallidum.
↑ do góry

Kiedy stosować Cipronex?

Preparat jest wskazany u dorosłych w leczeniu następujących niepowikłanych i powikłanych zakażeń powodowanych przez drobnoustroje wrażliwe na cyprofloksacynę:
· dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc wywołane przez bakterie Gram–ujemne. Cyprofloksacyny nie należy stosować jako leku pierwszego wyboru w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez Pneumococcus)
· zatok przynosowych
· nerek i dolnych dróg moczowych
· narządów płciowych (np. zapalenie przydatków, rzeżączka, zapalenie gruczołu krokowego)
· w obrębie jamy brzusznej (np. zakażenia przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej)
· skóry i tkanek miękkich
· kości i stawów.
U dzieci i młodzieży od 6.–17. roku życia i u dorosłych preparat wskazany jest w leczeniu płucnej postaci wąglika (po kontakcie).
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne chinolony. Nie możesz także stosować preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią. Nie stosuj cyprofloksacyny jeżeli stosujesz tyzanidynę (Sirdalud, Sirdalud MR).
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Cipronex?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Dlatego przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie:
· choroby ośrodkowego układu nerwowego (padaczka, obniżony próg drgawkowy, drgawki w wywiadzie, zmniejszony przepływ krwi przez mózg, zmiany strukturalne w obrębie tkanki mózgowej czy stany po udarze)
· zaburzenia rytmu serca lub istnieje ryzyko ich wystąpienia
· choroby ścięgien, związane z wcześniejszym leczeniem chinolonami
· myasthenia gravis.
U osób z chorobami ośrodkowego układu nerwowego (w tym z padaczką) istnieje ryzyko wystąpienia nieprzewidywalnych powikłań ze strony układu nerwowego, mogących powodować stany zagrożenia życia. U tych osób tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści i ewentualnie zalecić stosowanie preparatu gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W przypadku wystąpienia objawów neurologicznych, psychoz, polineuropatii (ból, uczucie pieczenia, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia, drętwienia) należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skonsultować się z lekarzem. W rzadkich przypadkach u osób chorych na depresję lub psychozę może dojść do pogłębienia tych stanów i wystąpienia zachowań samobójczych. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać leczenie cyprofloksacyną.
Preparat, podobnie jak inne fluorochinolony, może powodować zapalenie lub uszkodzenie ścięgien (przypadki zerwania ścięgna Achillesa), zwłaszcza u osób starszych oraz stosujących glikokortykosteroidy. Jeżeli pojawi się bolesny obrzęk lub stan zapalny ścięgien należy zaprzestać stosowania preparatu, unikać wysiłku fizycznego i skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie lub po zakończeniu leczenia wystąpi ciężka uporczywa biegunka, należy skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, którego przebieg może zagrażać życiu. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę. Jeżeli preparat jest stosowany w leczeniu biegunki podróżnych należy wziąć pod uwagę dane dotyczące oporności bakterii występujących w danym kraju.
Możliwe są reakcje nadwrażliwości (niekiedy nawet po jednorazowym przyjęciu preparatu), w tym szczególnie niebezpieczne reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. W trakcie stosowania preparatu należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne lub UV (solarium, lampy kwarcowe). Mogą wystąpić skórne reakcje nadwrażliwości na światło (reakcje przypominające oparzenia słoneczne).
U osób z niewydolnością wątroby może wystąpić przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz (AST, ALT) oraz fosfatazy zasadowej i stężenia bilirubiny. Stosowanie preparatu może spowodować zagrażającą życiu niewydolność wątroby. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy świadczące o zaburzeniach czynności wątroby (brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwość brzucha) leczenie należy przerwać.
Osoby stosujące preparat powinny dbać o właściwe nawodnienie organizmu. Złe nawodnienie w okresie leczenia preparatem może sprzyjać pojawianiu się kryształków w moczu (krystaluria).
Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży od 6.–17. roku życia jest dopuszczone wyłącznie w przypadku płucnej postaci wąglika (po ekspozycji). Nie należy też stosować preparatu u dzieci do 6. roku życia.
Stosowanie preparatu może powodować zwiększenie stężenia oraz kliniczne objawy przedawkowania niektórych, równolegle stosowanych leków. Dotyczy to szczególnie leków metabolizowanych na tej samej drodze enzymatycznej co cyprofloksacyna (cytochrom P450 izoenzym 1A2) takich jak: teofilina, metyloksantyny, kofeina, duloksetyna, klozapina, ropinirol, tyzanidyna. Stosowanie z tyzanidyną jest przeciwwskazane. W innych przypadkach należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania preparatu z metotreksatem.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może wydłużać czas reakcji w stopniu uniemożliwiającym prowadzenie pojazdów i obsługę urządzeń mechanicznych. Dotyczy to szczególnie początkowego okresu leczenia, zwiększania dawki, zmiany leczenia oraz przyjmowania równolegle alkoholu.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Cipronex

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia i miejsca zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i czynności nerek chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli:
Zakażenia dróg oddechowych (zależnie od ciężkości przypadku i gatunku drobnoustroju): 250–500 mg 2 razy na dobę.
Zakażenia dróg moczowych ostre, niepowikłane: 125–250 mg 2 razy na dobę; powikłane: 250–500 mg 2 razy na dobę.
Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet przed menopauzą: jednorazowo 250 mg.
Rzeżączka oprócz narządów płciowych: 125 mg 2 razy na dobę.
Rzeżączka ostra, niepowikłana: jednorazowo 250 mg.
Zakażenie przewodu pokarmowego: 500 mg 1–2 razy na dobę.
Inne zakażenia (porównaj akapit Kiedy stosować ten preparat?): 500 mg 2 razy na dobę.
Bardzo ciężkie, zagrażające życiu zakażenia (pneumokokowe zapalenie płuc, zakażenia kości i stawów, zapalenie otrzewnej szczególnie w przypadku stwierdzenia bakterii z gatunku: Pseudomonas, Staphylococcus, Streptococcus): 750 mg 2 razy na dobę.
Płucna postać wąglika (po kontakcie):500 mg 2 razy na dobę.
U chorych w podeszłym wieku lekarz zaleci możliwą w danym przypadku najmniejszą skuteczną dawkę, zależnie od ciężkości zakażenia i czynności nerek (klirensu kreatyniny).
W przypadku zaburzeń czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna.
W przypadku zaburzeń czynności wątroby i nerek należy stosować dawki jak u osób z zaburzeniami czynności nerek.
Dorośli z zaburzeniami czynności nerek:
Lekarz zaleci dawkę w zależności od stopnia niewydolności nerek. Jeżeli klirens kreatyniny (w przeliczeniu na 1,73 m2) wynosi 31–60 ml/min lub gdy stężenie kreatyniny w surowicy wynosi 1,41–1,9 mg/100 ml, maksymalna doustna dawka dobowa wynosi 1000 mg. Jeżeli klirens kreatyniny (w przeliczeniu na 1,73 m2) jest równy lub mniejszy niż 30 ml/min lub gdy stężenie kreatyniny w surowicy jest równe lub wyższe niż 2,0 mg/100 ml, maksymalna doustna dawka dobowa wynosi 500 mg.
W przypadku osób poddawanych hemodializie lekarz zaleci odpowiednie dawkowanie (jak dla osób, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min); w dniu dializy lek należy przyjmować po dializie.
W przypadku osób poddawanych dializie otrzewnowej (CAPD) lekarz zaleci odpowiednie dawkowanie; zwykle 1 × 500 mg (lub 2 × 250 mg).
Dzieci i młodzież 6.–17. roku życia:
Płucna postać wąglika (po kontakcie): 15 mg/kg masy ciała, 2 razy na dobę. Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 500 mg, a maksymalna dawka dobowa 1000 mg.
W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia kontaktu z laseczkami wąglika podawanie leku należy rozpocząć tak szybko, jak tylko jest to możliwe.
Dzieci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby:
Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania cyprofloksacyny u dzieci z niewydolnością wątroby i (lub) nerek.
Sposób podawania leku:
Stosować doustnie. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając niewielką ilością wody. Można przyjmować niezależnie od posiłków. Jeśli lek jest przyjmowany na czczo, substancja czynna wchłania się szybciej. Nie stosować z produktami nabiałowymi (mleko, jogurt) ani z sokami owocowymi wzbogacanymi minerałami (np. sok pomarańczowy z dodatkiem wapnia). Wapń występujący w posiłkach nie wpływa znacząco na wchłanianie cyprofloksacyny. Jeżeli stan pacjenta uniemożliwia stosowanie doustne, zaleca się podawanie cyprofloksacyny dożylnie w warunkach szpitalnych. Po podaniu dożylnym leczenie może być kontynuowane doustnie.
Czas trwania leczenia zależy od ciężkości choroby, jej przebiegu klinicznego i wyników badań bakteriologicznych. Leczenie należy kontynuować przynajmniej 3 dni po ustąpieniu gorączki lub objawów klinicznych choroby. Średni czas leczenia powinien wynosić:
· ostra niepowikłana rzeżączka oraz zapalenie pęcherza moczowego – 1 dzień
· zakażenia nerek, dróg moczowych i jamy brzusznej – do 7 dni
· zakażenia szpiku i kości – maksymalnie 2 miesiące
· pozostałe zakażenia – 7 do 14 dni.
Zakażenia wywołane przez paciorkowce lub chlamydie należy leczyć nie krócej niż 10 dni, ze względu na możliwość wystąpienia odległych powikłań.
W przypadku płucnej postaci wąglika (po ekspozycji) u dzieci i dorosłych całkowity czas trwania leczenia wynosi 60 dni.
↑ do góry

Czy można stosować Cipronex w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· leki zawierające żelazo
· leki zobojętniające sok żołądkowy
· leki zawierające magnez, glin lub wapń lub polimery wiążące fosforany (sewelamer)
· sukralfat
· leki przeciwretrowirusowe (np. dydanozyna)
· pochodne ksantyny (np. teofilinę, pentoksyfilinę)
· kofeinę
· niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, ketoprofen)
· cyklosporynę
· doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę)
· glibenklamid
· probenecyd
· metoklopramid
· meksyletynę
· fenytoinę
· diazepam
· metotreksat
· ropinirol
· klozapinę
· tyzanidynę.
Równoległe stosowanie cyprofloksacyny z lekami zawierającymi żelazo, magnez, glin, wapń lub dużymi ilościami produktów mlecznych, napojów zawierających wapń oraz sukralfatem i lekami przeciwretrowirusowymi zmniejsza wchłanianie cyprofloksacyny stosowanej doustnie. Dlatego preparat należy stosować co najmniej 1–2 godz. przed lub 4 godz. po zastosowaniu tych leków. Ograniczenia te nie dotyczą leków zmniejszających produkcję soku żołądkowego z grupy blokerów receptora H2 (np. ranitydyna). Stosowanie z teofiliną może zwiększać stężenie teofiliny we krwi i powodować jej działania niepożądane, mogące stanowić zagrożenie życia. W razie konieczności stosowania obu leków lekarz zaleci monitorowanie stężenia teofiliny we krwi. W przypadku stosowania preparatu z kofeiną i pentoksyfiliną zwiększa się stężenie metabolitów obu leków we krwi. Niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne (ale nie kwas acetylosalicylowy) w połączeniu z preparatem mogą spowodować wystąpienie drgawek. Stosowanie preparatu z cyklosporyną może zwiększać stężenie kreatyniny we krwi (2 razy w tygodniu należy kontrolować stężenie kreatyniny w surowicy krwi), a stosowanie z warfaryną, może nasilać przeciwzakrzepowe działanie warfaryny. Preparat może zwiększać stężenie lub nasilać działanie: glibenklamidu (co może spowodować hipoglikemię), meksyletyny, fenytoiny (w przypadku fenytoiny możliwe jest także zmniejszenie jej stężenia; zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny we krwi), diazepamu (zaleca się obserwację przebiegu leczenia), metotreksatu (ryzyko jego toksyczności). Nie zaleca się stosowania preparatu z metotreksatem. Probenecyd zwiększa stężenie cyprofloksacyny we krwi. Cyprofloksacyna może nasilać działanie ropinirolu i klozapiny; zaleca się obserwację działań niepożądanych ropinirolu i klozapiny w czasie leczenia i wkrótce po zakończeniu leczenia skojarzonego z cyprofloksacyną oraz odpowiednią korektę dawki ropinirolu lub klozapiny. Nie stosować preparatu z tyzanidyną (może wystąpić niedociśnienie, senność).
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Cipronex może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych mogących wystąpić po zastosowaniu preparatu należą: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, wzdęcia, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz (AST, ALT) oraz fosfatazy zasadowej i stężenia bilirubiny, brak łaknienia, zaburzenia smaku, bóle i zawroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie, zwiększona aktywność psychomotoryczna, wysypka, świąd, pokrzywka, grzybice, eozynofilia, osłabienie, gorączka, bóle mięśni i stawów. Rzadko może wystąpić zapalenie okrężnicy a także rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się ciężką uporczywą biegunką w trakcie lub po zakończeniu leczenia), którego przebieg bardzo rzadko może zagrażać życiu. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka, zapalenie wątroby), nadwrażliwość na światło, reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, splątanie, depresja, omamy, reakcje lękowe, parestezje, drżenia, drgawki, zaburzenia widzenia, szumy uszne, zaburzenia słuchu aż do jego całkowitej utraty, zwiększenie częstości serca (tachykardia), omdlenia, obniżenie ciśnienia tętniczego, rozszerzenie naczyń krwionośnych (uderzenia gorąca), duszność i stan astmatyczny, bóle mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie i kurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek (krwiomocz, występowanie kryształów w moczu, zapalenie nerek), obrzęk, nadmierna potliwość, zwiększenie aktywności amylazy, zaburzenia czasu protrombinowego. Do rzadko występujących działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość, małopłytkowość, nadpłytkowość, leukopenia (zmniejszenie liczby leukocytów w morfologii krwi), leukocytoza (zwiększenie liczby leukocytów w morfologii krwi). Bardzo rzadko może wystąpić niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza (silny niedobór granulocytów w morfologii krwi), zagrażająca życiu pancytopenia (niedobór erytrocytów, leukocytów i płytek krwi w morfologii krwi) lub zagrażające życiu hamowanie czynności szpiku kostnego. Do bardzo rzadkich ale ciężkich działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości typu anafilaktycznego: silny obrzęk naczynioruchowy (obrzęk ust, języka, gardła utrudniający oddychanie), pokrzywka, obniżenie ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, reakcja podobna do choroby posurowiczej a także zaburzenia w obrębie skóry i tkanki podskórnej (wybroczyny, rumień wielopostaciowy i mogące zagrażać życiu zespół Stevensa i Johnsona oraz martwica toksyczna rozpływna naskórka). Jeżeli zauważysz pojawianie się reakcji anafilaktycznej powinieneś natychmiast szukać pomocy lekarskiej. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje psychotyczne, migrena, zaburzenia koordynacji ruchu, zakłócenia chodu, omamy węchowe, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, martwica wątroby (może prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby), osłabienie mięśni, zapalenia i zerwania ścięgien (głównie ścięgna Achillesa), nasilenie objawów myasthenia gravis. U niektórych osób, zwłaszcza z istniejącymi czynnikami ryzyka, mogą wystąpić komorowe zaburzenia rytmu i zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT). U dzieci możliwe artropatie stawów.