2 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Cipronex (cyprofloksacyna) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Cipronex tabl. powl. 250 mg 10 tabl. Polpharma 8.93 7.08   
Cipronex tabl. powl. 500 mg 10 tabl. [blister] Polpharma 10.52 6.82   

Preparat zawiera substancję: cyprofloksacyna

Inne preparaty zawierające cyprofloksacyna: Cetraxal (krople do uszu, roztwór) , Ciloxan (krople do oczu) , Ciloxan (maść do oczu) , Ciphin 500 (tabl. powl.) , Ciprinol (roztwór do wlewu i.v.) , Ciprinol (tabl. powl.) , Ciprobay 250 (tabl. powl.) , Ciprobay 500 (tabl. powl.) , Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml (roztwór do infuzji) , Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml (roztwór do infuzji) , Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml (roztwór do infuzji) , Cipronex (roztwór do wlewu i.v.) , Cipronex 0,3% (krople do oczu) , Cipropol (tabl. powl.) , Cyprofloksacyna 250 mg (tabl. powl.) , Cyprofloksacyna 500 mg (tabl. powl.) , Proxacin 250 (tabl. powl.) , Proxacin 500 (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Cipronex?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Chemioterapeutyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza zakażeń bakteriami Gram–ujemnymi.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Cipronex?

Substancją czynną preparatu jest cyprofloksacyna. Jest to syntetyczny chemioterapeutyk, substancja o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną zaliczana jest do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Mechanizm działania cyprofloksacyny polega na hamowaniu działania enzymu bakteryjnego niezbędnego do powstawania prawidłowej struktury kwasu nukleinowego (DNA) bakterii, a przez to na uniemożliwieniu namnażania się bakterii. Jest lekiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteriami Gram-ujemnymi, zwłaszcza zakażeń układu moczowego. Zakres działania bakteriobójczego obejmuje tlenowe pałeczki z rodziny Enterobacteriaceae, Vibrio, Haemophilus influenzae (w tym także szczepy ß–laktamazododatnie) oraz inne Haemophilus, Neisseria meningitidis, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma (nieco mniejsza aktywność), Brucella, Chlamydia, Legionella, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium intracellulare, enterokoki (z wyjątkiem Enterococcus faecium); gatunki u których nabyta oporność może stanowić problem: gronkowce (szczepy S. aureus oporne na metycylinę są bardzo często oporne na fluorochinolony), Streptococcus pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Burkholderia cepacia, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Campylobacter, Acinetobacter, Helicobacter pylori, Salmonella. Brak aktywności: Xanthomonas (Stenotrophomonas) maltophilia, Nocardia, Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes, Actinomyces, Ureaplasma, Mycoplasma genitalium, niedostateczna aktywność wobec beztlenowych pałeczek Gram-ujemnych (Bacteroides) oraz laseczek z gatunku Clostridium difficile. Nieskuteczna przeciwko Treponema pallidum.
↑ do góry

Kiedy stosować Cipronex?

Preparat jest wskazany u dorosłych w leczeniu następujących zakażeń powodowanych przez drobnoustroje wrażliwe na cyprofloksacynę:
· dolnych dróg oddechowych, wywołane przez bakterie Gram-ujemne (zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, zakażenia płucno oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzeni oskrzeli, zapalenie płuc)
· przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego
· zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, szczególnie spowodowanego przez bakterie Gram-ujemne
· zakażenia układu moczowego
· zakażenie układu moczowo-płciowego (rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy, zapalenie jądra i najądrza, choroba zapalna miednicy, wywołane przez wrażliwe szczepy Neisseria gonorrhoeae)
· zakażenia układu pokarmowego (np. biegunka podróżnych)
· zakażenia w obrębie jamy brzusznej
· zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram-ujemne
· złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
· zakażenia kości i stawów
· zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis.
· płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie)
· leczenie zakażeń u pacjentów z neutropenią
· zapobieganie zakażeniom u pacjentów z neutropenią
· zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis
a u dzieci i młodzieży od 6.–17. roku życia:
· zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy wywołane przez Pseudomonas
aeruginosa
· powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek
· płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie)
Stosowanie preparatu w innych wskazaniach w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne chinolony. Nie możesz także stosować preparatu w okresie karmienia piersią. Nie stosuj cyprofloksacyny jeżeli stosujesz tyzanidynę (Sirdalud, Sirdalud MR).
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Cipronex?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
W ciężkich zakażeniach oraz w zakażeniach, które mogą być wywołane przez bakterie Gram-dodatnie i beztlenowe należy stosować preparat w skojarzeniu z innym lekiem przeciwbakteryjnym.
Preparat nie jest przeznaczony do leczenia zakażeń układu oddechowego wywołanych przez paciorkowce, ani zakażeń układu moczowo-płciowego i zapalenia miednicy mniejszej, wywołanych przez te szczepy Neisseria gonorrhoeae, które są niewrażliwe na cyprofloksacynę.
Dane dotyczące skuteczności cyprofloksacyny w leczeniu zakażeń pooperacyjnych w obrębie jamy brzusznej są ograniczone.
W zakażeniach kości i stawów cyprofloksacynę należy stosować w skojarzeniu z innymi produktami przeciwbakteryjnymi zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych.
U dzieci i młodzieży istnieje ryzyko uszkodzenia stawów przez cyprofloksacynę. Lekarz indywidualnie rozważy stosunek korzyści do ryzyka w w przypadku danego pacjenta, zanim zdecyduje o konieczności zastosowania preparatu.
Ze względu na brak danych nie jest zalecane stosowanie preparatu w leczeniu mukowiscydozy u dzieci do 6. roku życia.
Możliwe są reakcje nadwrażliwości (niekiedy nawet po jednorazowym przyjęciu preparatu), w tym szczególnie niebezpieczne reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. W trakcie stosowania preparatu należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne lub UV (solarium, lampy kwarcowe). Mogą wystąpić skórne reakcje nadwrażliwości na światło (reakcje przypominające oparzenia słoneczne).
Preparat, podobnie jak inne fluorochinolony, może powodować zapalenie lub uszkodzenie (zerwanie) ścięgien (przypadki zerwania ścięgna Achillesa), zwłaszcza u osób starszych oraz stosujących glikokortykosteroidy. Jeżeli pojawi się bolesny obrzęk lub stan zapalny ścięgien należy zaprzestać stosowania preparatu, unikać wysiłku fizycznego i skonsultować się z lekarzem.
Preparat należy stosować ostrożnie u osób z miastenią z powodu możliwości nasilenia jej objawów.
U osób z chorobami ośrodkowego układu nerwowego (w tym z padaczką) istnieje ryzyko wystąpienia nieprzewidywalnych powikłań ze strony układu nerwowego, mogących powodować stany zagrożenia życia. W przypadku wystąpienia objawów neurologicznych, psychoz, polineuropatii (ból, uczucie pieczenia, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia, drętwienia) należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skonsultować się z lekarzem. U tych osób tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści i ewentualnie zalecić stosowanie preparatu gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W rzadkich przypadkach u osób chorych na depresję lub psychozę może dojść do pogłębienia tych stanów i wystąpienia zachowań samobójczych. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać leczenie cyprofloksacyną.
Należy zachować ostrożność u osób, u których występują czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT w EKG:
· z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT
· jednocześnie stosujących leki wpływające na wydłużenie odstępu QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne)
· z zaburzoną równowagą elektrolitową (np. hipokaliemia, hipomagnezemia)
· z chorobami serca (np. niewydolność serca, zawał serca, bradykardia).
Osoby w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwe na działanie leków wydłużających odstęp QT.
Należy zachować ostrożność u osób z cukrzycą, szczególnie u tych w podeszłym wieku, ze względu na możliwość wystąpienia hipoglikemii (zmniejszonego stężenia glukozy we krwi) podczas stosowania preparatu.
Jeżeli w trakcie lub po zakończeniu leczenia wystąpi ciężka uporczywa biegunka, należy skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, którego przebieg może zagrażać życiu. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę.
Aby zapobiec występowaniu kryształów w moczu, podczas leczenia należy przyjmować dużo płynów i unikać substancji, które mogą alkalizować mocz.
U osób z zaburzeniami czynności nerek koniczna jest modyfikacja dawkowania przez lekarza.
U osób z niewydolnością wątroby może wystąpić martwica wątroby, a nawet zagrażająca życiu niewydolność wątroby. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy świadczące o zaburzeniach czynności wątroby (brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwość brzucha) leczenie należy przerwać.
Należy unikać stosowania preparatu u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, chyba, że lekarz uzna że potencjalna korzyść z leczenia przeważa nad możliwym ryzykiem wystąpienia hemolizy.
Stosowanie preparatu może powodować zwiększenie stężenia oraz kliniczne objawy przedawkowania niektórych, równolegle stosowanych leków. Dotyczy to szczególnie leków metabolizowanych na tej samej drodze enzymatycznej co cyprofloksacyna (cytochrom P450 izoenzym 1A2) takich jak np. teofilina, metyloksantyny, kofeina, duloksetyna, tyzanidyna. Stosowanie z tyzanidyną jest przeciwwskazane. W innych przypadkach należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania preparatu z metotreksatem.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może wydłużać czas reakcji w stopniu uniemożliwiającym prowadzenie pojazdów i obsługę urządzeń mechanicznych. Równolegle spożywanie alkoholu może nasilać to działanie, nawet jeżeli stężenie alkoholu we krwi nie przekracza wartości dopuszczonych wg prawa.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Cipronex

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane przez bakterie Gram-ujemne (zaostrzenia POChP, zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzenie oskrzeli, zapalenie płuc), zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich.
Dorośli.
500–750 mg 2 razy na dobę przez 7–14 dni.
Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego.
Dorośli.
750 mg 2 razy na dobę przez 28 dni–3 miesięcy.
Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego.
Dorośli.
250–500 mg 2 razy na dobę przez 3 dni. U kobiet przed menopauzą można zastosować 500 mg w dawce pojedynczej.
Powikłane zapalenie pęcherza moczowego, niepowikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Dorośli.
500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni.
Powikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Dorośli.
500–750 mg 2 razy na dobę przez co najmniej 10 dni, w niektórych przypadkach (np. ropnie) leczenie można prowadzić ponad 21 dni.
Zapalenie gruczołu krokowego.
Dorośli. 500–750 mg 2 razy na dobę przez 2–4 tygodni (zapalenie ostre) lub 4–6 tygodni (zapalenie przewlekłe).
Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy, zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis.
Dorośli.
500 mg jednorazowo.
Zapalenie jądra i najądrza, zapalenie narządów miednicy mniejszej.
Dorośli.
500–750 mg 2 razy na dobę co najmniej przez 14 dni.
Biegunka wywołana przez bakterie chorobotwórcze, w tym Shigella spp. inne niż Shigella dysenteriae typu 1, oraz empiryczne leczenie biegunki podróżnych.
Dorośli.
500 mg 2 razy na dobę przez 1 dzień.
Biegunka wywołana przez Shigella dysenteriae typu 1.
Dorośli.
500 mg 2 razy na dobę przez 5 dni.
Biegunka wywołana przez Vibrio cholerae.
Dorośli.
500 mg 2 razy na dobę przez 3 dni.
Dur brzuszny.
Dorośli.
500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni.
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej wywołane przez bakterie Gram-ujemne.
Dorośli.
500–750 mg 2 razy na dobę przez 5–14 dni.
Zakażenia kości i stawów.
Dorośli.
500–750 mg 2 razy na dobę przez maksymalnie 3 miesiące.
Profilaktyka i leczenie zakażeń u chorych z neutropenią (w skojarzeniu z innymi lekami).
Dorośli.
500–750 mg 2 razy na dobę; leczenie kontynuować przez cały czas trwania neutropenii.
Płucna postać wąglika.
Dorośli.
500 mg 2 razy na dobę.
Dzieci i młodzież.
10–15 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 500 mg 2 razy na dobę.
Leczenie należy kontynuować przez 60 dni od ekspozycji.
Zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy wywołane przez P. aeruginosa.
Dzieci i młodzież.
20 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg 2 razy na dobę przez 10–14 dni.
Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek.
Dzieci i młodzież.
10–20 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg 2 razy na dobę przez 10–21 dni.
Inne ciężkie zakażenia u dzieci i młodzieży.
20 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg 2 razy na dobę. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju zakażenia.
Preparat należy stosować doustnie, niezależnie od posiłków. Nie należy podawać z produktami nabiałowymi ani z sokami wzbogaconymi minerałami.
U osób z niewydolnością nerek dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny: 30–60 ml/minutę – 250–500 mg co 12 godzin; poniżej 30 ml/minutę– 250–500 mg co 24 godziny; u pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej – 250–500 mg co 24 godziny po dializie.
U osób w podeszłym wieku dawkę dostosować do ciężkości zakażenia i klirensu kreatyniny. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku zaburzeń czynności wątroby.
Zakażenia wywołane przez paciorkowce lub chlamydie należy leczyć nie krócej niż 10 dni, ze względu na możliwość wystąpienia odległych powikłań.
↑ do góry

Czy można stosować Cipronex w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie zaleca się stosowania preparatu w czasie ciąży.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie tyzanidyny, ponieważ następuje znaczne zwiększenie jej stężenia we krwi, co wiąże się z nasileniem działania obniżającego ciśnienie i uspokajającego.
Nie zaleca się równoległego stosowania metotreksatu, ze względu na ryzyko zwiększenia jego stężenia we krwi oraz nasilenia działań niepożądanych.
Należy zachować ostrożność stosując równolegle:
· leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne), ze względu na zwiększoneryzyko wydłużenia tego odstępu
· leki zawierające wielowartościowe kationy, stosowane doustnie lub substancje mineralne (uzupełniające np. jony wapnia, magnezu, glinu, żelaza), polimery wiążące fosforany (np. sewelamer, węglan lantanu), sukralfat oraz leki zobojętniające sok żołądkowy (z wyjątkiem blokerów receptora H2) i leki o dużej pojemności buforowej (np. tabletki dydanozyny), zawierających jony magnezu, glinu lub wapnia, ponieważ substancje te zmniejszają wchłanianie preparatu; cyprofloksacynę należy stosować albo 1–2 godziny przed podaniem, albo co najmniej 4 godziny po podaniu tych produktów
· produkty nabiałowe lub napoje wzbogacone minerałami (np. mleko, jogurt, sok pomarańczowy wzbogacony wapniem), ponieważ może się zmniejszać wchłanianie cyprofloksacyny
· probenecyd, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia cyprofloksacyny w osoczu
· metoklopramid, ponieważ wywołuje on wcześniejszy początek działania cyprofloksacyny
· omeprazol, ze względu na niewielkie osłabienia działania preparatu
· teofilinę, ponieważ może dochodzić do zwiększenia stężenia teofiliny w osoczu i wystąpienia jej działań niepożądanych, które bardzo rzadko mogą zagrażać życiu lub powodować śmierć; podczas równoległego stosowania lekarz zaleci kontrolę stężenia teofiliny w osoczu i odpowiednie zmniejszenie jej dawki
· kofeinę i pentoksyfilinę, ropiniol, klozapinę, ze względu na zwiększenie ich stężenia we krwi, lekarz zaleci monitorowanie stężenia równolegle stosowanego leku
· fenytoinę, ze względu na zwiększenie lub zmniejszenie jej stężenia we krwi, lekarz zaleci monitorowanie stężenia leku
· cyklosporynę, ponieważ możę dochodzić do zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi, lekarz zaleci monitorowanie stężenia leku
· antagonistów witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol, fenprokumon, fluindion), ponieważ może wystąpić nasilenie ich działania przeciwzakrzepowego; lekarz zaleci częste kontrole wartości INR
· duloksetynę i silne inhibitory izoenzymu CYP450 1A2, takie jak fluwoksamina, może powodować zwiększenie ich stężenia u nasilenie działania
· lidokainę
· sildenafl.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Cipronex może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Niezbyt często mogą wystąpić: nadkażenia grzybicze, eozynofilia, zmniejszenie łaknienia, nadmierna aktywność psychomotoryczna, pobudzenie, bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaburzenia smaku, wymioty, bóle brzucha, bóle żołądka i jelit, niestrawność, wzdęcia, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, zwiększenie stężenia bilirubiny, świąd, wysypka, pokrzywka, bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból pleców, ból kończyn, ból klatki piersiowej), bóle stawów, zaburzenia czynności nerek, osłabienie, gorączka, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi.
Rzadko mogą wystąpić: zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków (bardzo rzadko stanowiące zagrożenie życia), leukopenia, niedokrwistość, neutropenia, leukocytoza, małopłytkowość, trombocytemia, reakcje alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, hiperglikemia, hipoglikemia, splątanie i dezorientacja, niezwykłe sny, reakcje lękowe, depresja (potencjalnie prowadząca do myśli samobójczych lub prób samobójczych oraz samobójstwa), omamy, parestezja, dyzestezja (zaburzenia czucia), niedoczulica, drżenie, drgawki (włączając stan padaczkowy), zawroty głowy, zaburzenia widzenia (np. podwójne widzenie), szumy uszne, utrata słuchu, zaburzenia słuchu, częstoskurcz, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, omdlenia, duszność (w tym stan astmatyczny), upośledzenie czynnością wątroby, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości na światło, ból mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie i kurcze mięśni, niewydolność nerek, krwiomocz, występowanie kryształów w moczu, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, obrzęk, nadmierne pocenie się, zwiększenie aktywności amylazy we krwi.
Bardzo rzadko mogą wystąpić: niedokrwistość hemolityczna, pancytopenia (zagrażająca życiu), agranulocytoza, hamowanie aktywności szpiku kostnego (zagrażające życiu), reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny (zagrażający życiu), zespół choroby posurowiczej, reakcje psychotyczne (potencjalnie prowadzące do myśli samobójczych lub prób samobójczych oraz samobójstwa), migrena, zaburzenia koordynacji, zakłócenia chodu, zaburzenia węchu, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe i guz rzekomy mózgu, zniekształcone widzenie kolorów, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, martwica wątroby (bardzo rzadko postępująca w zagrażającą wyciu niewydolność wątroby), wybroczyny, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, zespół Stevensa i Johnsona (mogący zagrażać życiu), martwica toksyczna rozpływna naskórka (mogąca zagrażać życiu), osłabienie mięśni, zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna (głównie ścięgna Achillesa), nasilenie objawów miastenii.
Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: neuropatia obwodowa, polineuropatia, arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (przeważnie u osób z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, ostra, uogólniona wysypka krostkowa, u osób stosujących równolegle antagonistów wit. K: podwyższony współczynnik INR.