Pulmicort (budezonid) - zawiesina do nebulizacji

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2016 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Pulmicort zawiesina do nebulizacji 0,125 mg/ml 20 pojemników 2 ml AstraZeneca 77.40 14.97    14.97   
Pulmicort zawiesina do nebulizacji 0,25 mg/ml 20 pojemników 2 ml AstraZeneca 69.53 15.21    15.21   
Pulmicort zawiesina do nebulizacji 0,5 mg/ml 20 pojemników 2 ml AstraZeneca 97.36 37.45    14.98   
Pulmicort zawiesina do nebulizacji 0,5 mg/ml 20 pojemników 2 ml Delfarma 81.61 24.48    3.20   

Preparat zawiera substancję: budezonid

Lek dostępny na receptę

Co to jest Pulmicort?

Lek wziewny o działaniu przeciwzapalnym zawierający kortykosteroid. Stosowany jest w regularnym, długotrwałym leczeniu astmy oskrzelowej. Preparat zmniejsza obrzęk i podrażnienie dolnych dróg oddechowych, zmniejsza nasilenie objawów i częstość występowania zaostrzeń astmy oskrzelowej.

Co zawiera i jak działa Pulmicort?

Substancją czynną preparatu jest budezonid, syntetyczny kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym. Podawany wziewnie ma przeciwdziałać toczącemu się w ścianie oskrzeli procesowi zapalnemu. Hamuje proces zapalny (hamuje aktywność komórek i mediatorów stanu zapalnego), zmniejsza obrzęk i podrażnienie a także, przynajmniej częściowo, cofa zmiany anatomiczne powstające w ścianie oskrzeli osób chorych na astmę. Łagodzi objawy astmy i zapobiega jej zaostrzeniom. Główny mechanizm działania budezonidu w komórce docelowej polega na hamowaniu lub pobudzaniu ekspresji genów, których produkty białkowe wpływają na proces zapalny. Kortykosteroidy mogą też działać w inny sposób, nie wpływając na ekspresję genów. Jednak mechanizm takiego ich działania jest ciągle mało poznany. Objawy ogólnoustrojowe podczas wziewnego stosowania kortykosteroidów zwykle nie występują, chyba że stosowane są długotrwale duże dawki. Początek działania terapeutycznego preparatu może wystąpić w ciągu 24 godzin od rozpoczęcia leczenia, natomiast pełne działanie pozwalające na kontrolę astmy osiąga się zwykle po kilku tygodniach nieprzerwanego stosowania.

Kiedy stosować Pulmicort?

Preparat jest wskazany:
· u chorych z astmą oskrzelową, u których konieczne jest długotrwałe podawanie glikokortykosteroidów w celu kontrolowania procesu zapalnego toczącego się w układzie oddechowym
· u chorych z zespołem krupu: ostrym zapaleniem krtani, tchawicy i oskrzeli – niezależnie od przyczyny, związanym z istotnym zwężeniem górnych dróg oddechowych, dusznością lub „szczekającym” kaszlem i prowadzącym do zaburzeń oddychania.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Nie stosuj tego preparatu do przerwania ostrego napadu duszności! W przypadku ostrego napadu duszności zastosuj lek rozszerzający oskrzela o szybkim początku działania (np. salbutamol).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Pulmicort?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Dlatego przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem, jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie:
· gruźlicę płuc (aktywna lub nieaktywna)
· grzybicze lub wirusowe zakażenia dróg oddechowych
· ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
Preparat jest przeznaczony do regularnego i długotrwałego stosowania. Nie należy nagle przerywać leczenia preparatem. Preparat jest stosowany zapobiegawczo i należy go stosować regularnie w zaleconych dawkach, nawet jeżeli objawy choroby nie występują.
Nie stosuj tego preparatu do przerwania ostrego napadu duszności! W przypadku ostrego napadu duszności zastosuj lek rozszerzający oskrzela o szybkim początku działania np. salbutamol. Zawsze miej przy sobie inhalator z szybkodziałającym lekiem rozszerzającym oskrzela.
Ważne! Jeżeli stosujesz krótko działające leki rozszerzające oskrzela i zauważysz, że zwykle stosowana dawka nie powoduje złagodzenia objawów, powinieneś jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Podobnie, jeżeli zaobserwujesz, że w celu złagodzenia objawów musisz zastosować większą niż dotąd dawkę tych leków lub dawki dotychczasowe musisz stosować coraz częściej powinieneś natychmiast skonsultować się z lekarzem. Zwiększone zużycie leków rozszerzających oskrzela wskazuje na pogorszenie przebiegu astmy i zwiększa ryzyko wystąpienia jej ostrego napadu. Lekarz oceni Twój stan i zweryfikuje dalszy sposób leczenia. Może np. zwiększyć dawki kortykosteroidów wziewnych lub wprowadzić do leczenia kortykosteroidy doustne.
Pamiętaj, że nagłe i szybko postępujące nasilenie dolegliwości związanych z astmą jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu i wymaga szybkiej konsultacji lekarskiej! Lekarz może zalecić zwiększenie dawki kortykosteroidów.
Zaostrzenie objawów astmy może być spowodowane bakteryjnymi zakażeniami dróg oddechowych, które mogą wymagać zastosowania antybiotyków. Dodatkowo, lekarz może czasowo zwiększyć dawki kortykosteroidu wziewnego lub dołączyć kortykosteroidy doustne.
Stosowanie kortykosteroidu wziewnego może wywoływać zakażenia grzybicze jamy ustnej (kandydozę). Kandydoza może wymagać specjalnego leczenia przeciwgrzybiczego. Wypłukanie jamy ustnej wodą i umycie zębów po każdej inhalacji zapobiega wystąpieniu kandydozy jamy ustnej (pleśniawek).
Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatu z rytonawirem, itrakonazolem, ketokonazolem oraz innymi lekami silnie hamującymi aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450.
Jeżeli stosowałeś dotychczas steroidy/sterydy doustnie (działające ogólnoustrojowo) i zastępujesz je sterydami wziewnymi (preparat Pulmicort) ustal z lekarzem jakie środki ostrożności powinieneś zachować. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia objawów niewydolności kory nadnerczy. Dotyczy to szczególnie osób, które w przeszłości stosowały duże dawki sterydów, a także stanów nagłych i sytuacji związanych ze stresem. Zastąpienie sterydów doustnych sterydami wziewnymi może także ujawnić objawy wcześniej tłumione przez ogólnoustrojowe działanie leków, takie jak alergiczny nieżyt nosa lub wyprysk. W takim przypadku objawy te należy leczyć lekami przeciwhistaminowymi lub innymi o działaniu miejscowym (w tym sterydami). U niektórych pacjentów, w czasie zmniejszania dawek steroidów doustnych występują nieswoiste objawy złego samopoczucia. Pomimo tego należy kontynuować zmniejszanie dawek, o ile nie występują obiektywne objawy niewydolności kory nadnerczy.
Po wprowadzeniu do leczenia sterydów wziewnych zmniejszanie dawki sterydów doustnych może następować wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarską. Nie wolno nagle przerywać leczenia sterydami doustnymi, lecz zmniejszanie ich dawki musi następować stopniowo, ściśle według zaleceń lekarza. Przywrócenie prawidłowej czynności nadnerczy po zaprzestaniu leczenia steroidami doustnymi może być długotrwałe a ryzyko zaburzenia czynności nadnerczy utrzymuje się przed dłuższy okres. Należy zachować ostrożność po zmianie leczenia i regularnie kontrolować czynność osi podwzgórze–przysadka–nadnercza. Należy mieć przy sobie dokument informujący o konieczności podania dodatkowych steroidów działających ogólnie w sytuacji stresu (np. zabiegów chirurgicznych, urazów, napadów astmy, zakażeń w obrębie klatki piersiowej i innych).
W przypadku kortykosteroidów stosowanych wziewnie ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych jest znacznie mniejsze niż podczas doustnego stosowania tych leków. Wziewne podanie leku ogranicza jego ogólnoustrojowe działania niepożądane, niemniej jednak długotrwałe stosowanie dużych dawek kortykosteroidu wziewnego może zahamować naturalne wytwarzanie hormonów sterydowych przez korę nadnerczy a także spowodować wystąpienie objawów zespołu Cushinga, zaokrąglenie twarzy (księżycowaty kształt), spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości kości, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zaćmę, jaskrę oraz rzadziej zespół zaburzeń psychicznych lub zmian w zachowaniu (np. nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk, depresja, agresja). Dlatego lekarz zawsze dąży do stosowania najmniejszej dawki kortykosteroidu zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. Zaleca się aby podczas długotrwałego leczenia wziewnym kortykosteroidem regularnie kontrolować wzrost u dzieci. Objawy niedoczynności kory nadnerczy mogą się szczególnie ujawnić pod wpływem silnego stresu. Jeżeli jesteś szczególnie narażony na stres lub planujesz zabieg chirurgiczny poinformuj o tym lekarza, który może ocenić stopień niewydolności kory nadnerczy i ewentualnie zalecić dodatkowe stosowanie doustnych kortykosteroidów.
Wywołane ogólnoustrojowym działaniem kortykosteroidów wziewnych zahamowanie czynności kory nadnerczy może powodować ostrą niewydolność kory nadnerczy (przełom nadnerczowy). Zagrożenie to szczególnie dotyczy dzieci i młodzieży przed ukończeniem 16. roku życia a także przypadków przerwania leczenia, nagłego zmniejszenia dawki, zakażenia, okresów silnego stresu (np. wypadek lub zabieg chirurgiczny). Objawy przełomu nadnerczowego są zwykle niecharakterystyczne: brak apetytu, bóle brzucha, zmniejszenie masy ciała, zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, splątanie, hipoglikemia, drgawki/napady padaczkowe.
Rzadko, u niektórych osób, po przyjęciu dawki leku wziewnego może wystąpić, przeciwnie do zamierzonego efektu, gwałtowny skurcz oskrzeli (tzw. paradoksalny skurcz oskrzeli) objawiający się świstami bezpośrednio po przyjęciu leku. Skurcz ten może być na tyle intensywny, że może stanowić zagrożenie życia. W takim wypadku przerwij natychmiast stosowanie preparatu i zastosuj inny szybkodziałający wziewny lek rozszerzający oskrzela oraz szukaj pomocy lekarskiej.
U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może dojść do zwiększenia stężenia budezonidu we krwi, co może powodować wystąpienie ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów i zahamowania czynności kory nadnerczy. Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności osi podwzgórze–przysadka–nadnercza.

Ważne informacje dotyczące stosowania preparatu
Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego w inhalacji z nebulizatora. Nie wolno stosować go doustnie ani dożylnie. Dostarczana dawka leku zależy od prawidłowo przeprowadzonej inhalacji. Dlatego bardzo ważne jest aby poprawnie opanować technikę inhalacji. Wziewne podanie leku umożliwia jego szybkie dotarcie bezpośrednio do dróg oddechowych czyli do miejsca jego działania. Tylko niewielka ilość podanej wziewnie substancji dociera do układu krążenia co pozwala ograniczyć do minimum ogólnoustrojowe działania niepożądane. Zawiesina do inhalacji z nebulizatora dostarczana jest w plastikowych pojemnikach o objętości 2 ml w stężeniu 0,125 mg, 0,250 mg lub 0,5 mg budezonidu/1 ml, w zależności od opakowania.
Pamiętaj!
· Aby zawsze w porę zaopatrzyć się w receptę i wykupić nowy preparat zanim zużyjesz do końca poprzedni.
· Zawsze miej przy sobie inhalator z szybkodziałającym lekiem rozszerzającym oskrzela
· Utrzymuj nebulizator i maskę twarzową w czystości (nebulizator po każdym zastosowaniu należy czyścić postępując zgodnie z instrukcją producenta).

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Pulmicort

Dawkowanie preparatu:
Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W celu uzyskania skutecznego działania leczniczego preparat należy stosować codziennie, nawet jeżeli objawy choroby nie występują. Lekarz ustala dawkowanie indywidualnie w zależności od stopnia nasilenia choroby.
Astma oskrzelowa:
Jeżeli zalecana dawka leku jest mniejsza niż 1 mg/dobę, preparat można stosować raz na dobę (u osób nie leczonych dotychczas glikokortykosteroidami oraz u osób z objawami dobrze kontrolowanymi za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów). Jeżeli stosowana dawka jest większa niż 1 mg/dobę, preparat należy stosować dwa razy na dobę (rano i wieczorem).
Dorośli:
dawka początkowa: 1–2 mg na dobę; dawka podtrzymująca: 0,5–4 mg na dobę; jeżeli objawy są bardzo nasilone lekarz może zalecić zwiększenie dawki.
Dzieci od 6. miesiąca życia:
dawka początkowa: 0,25–0,5 mg na dobę; u dzieci przyjmujących kortykosteroidy doustne, lekarz w razie konieczności może zwiększyć dawkę do 1 mg na dobę; dawka podtrzymująca: 0,25–2 mg na dobę.
Przyjmowanie dawek przez dzieci powinno przebiegać pod kontrolą osoby dorosłej. U małych dzieci, które nie potrafią wdychać preparatu przez ustnik, preparat można podawać przez maskę twarzową.
Lekarz zawsze dąży do stosowania najmniejszej dawki zapewniającą skuteczną kontrolę objawów astmy. Jeżeli uzyska się dobrą kontrolę objawów astmy lekarz może zalecić zmniejszenie dawki.
W przypadku zamiany kortykosteroidów stosowanych doustnie na kortykosteroidy stosowane wziewnie należy zachować ostrożność i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.
U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może dojść do zwiększenia stężenia budezonidu we krwi.
Wypłukanie jamy ustnej wodą po każdej inhalacji zapobiega wystąpieniu kandydozy jamy ustnej (pleśniawek).
Zespół krupu:
Niemowlęta i dzieci:
2 mg jednorazowo lub w 2 dawkach podzielonych po 1 mg podanych w odstępie 30 minut. Ten sposób dawkowania może być powtarzany co 12 godzin, przez maksymalnie 36 godzin lub do uzyskania poprawy.

Instrukcja dotycząca stosowania preparatu.
Preparat ma postać zawiesiny do inhalacji z nebulizatora. Nie wolno stosować go doustnie ani dożylnie! Przeznaczony jest do stosowania wziewnego w inhalacji z nebulizatora wyposażonego w ustnik lub maskę twarzową (nie należy stosować nebulizatorów ultradźwiękowych do inhalacji tego preparatu). Nebulizator powinien wytwarzać większość kropli o średnicy 3–5 µm, objętość komory powinna wynosić 2–4 ml a przepływ 5–8 L/min. U małych dzieci należy stosować dobrze dopasowaną maskę twarzową. Przed otwarciem pojemnika należy jego zawartość delikatnie wymieszać ruchem okrężnym. Zawiesina znajdująca się w plastikowym pojemniku może być dzielona w celu uzyskania zaleconej dawki substancji czynnej (linia wskaźnikowa na pojemniku pozwala odmierzyć 1 ml). Nierozcieńczony preparat w otwartym pojemniku należy przechowywać w folii ochronnej bez dostępu światła i zużyć w ciągu 12 godzin. Zaleconą dawkę preparatu można zmieszać z 0,9% roztworem chlorku sodu i inhalować do momentu całkowitego zużycia roztworu. Rozcieńczony roztwór należy przygotowywać bezpośrednio przed użyciem (zużyć w ciągu 30 min), a niezużyty rozcieńczony roztwór należy wyrzucić. Nie wolno rozcieńczać preparatu wodą destylowaną. Różne typy nebulizatorów różnią się między sobą budową. Należy stosować się do instrukcji dołączonej do danego typu nebulizatora. Po inhalacji wypłucz jamę ustną wodą. Zapobiegnie to wystąpieniu chrypki i pleśniawek (kandydozy jamy ustnej). W przypadku stosowania maski twarzowej, skórę twarzy należy dokładnie przemyć wodą po zakończeniu inhalacji (pozwoli to uniknąć podrażnień skóry).

Czy można stosować Pulmicort w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
U kobiet w ciąży stosowanie preparatu jest ograniczone jedynie do przypadków, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku!
Substancja czynna preparatu przenika do mleka kobiecego. Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Poinformuj lekarza jeżeli stosowałeś kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo (podawane doustnie lub we wstrzyknięciach). Pozwoli to ograniczyć ryzyko związane z zaburzeniami czynności nadnerczy. Zamiana kortykosteroidów stosowanych doustnie na kortykosteroidy wziewne wymaga zachowania ostrożności i ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza. Istnieje ryzyko wystąpienia objawów niewydolności kory nadnerczy. Po wprowadzeniu do leczenia sterydów wziewnych zmniejszanie dawki sterydów doustnych musi następować stopniowo, ściśle według zaleceń lekarza. Nie wolno nagle przerywać leczenia sterydami doustnymi.
Rytonawir i inne leki silnie hamujące aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (itrakonazol, ketokonazol, nelfinawir) mogą powodować znaczące zwiększenie stężenia budezonidu w osoczu, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów (zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy). Należy unikać stosowania takiego skojarzenia leków. Jeżeli jednak lekarz uzna, że oczekiwane korzyści są większe niż ryzyko wynikające z takiego leczenia, zaleci także zachowanie odpowiednich środków ostrożności (wydłużenie odstępu pomiędzy przyjęciem leków, zmniejszenie dawki budezonidu).
Działanie kortykosteroidów może niekiedy ulec nasileniu u kobiet leczonych estrogenami lub przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.
Preparat może wpływać na wyniki stosowanego w diagnostyce testu stymulacji z ACTH.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Pulmicort może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często możliwe: kandydoza jamy ustnej i gardła, chrypka, kaszel, podrażnienie gardła, utrudnione przełykanie. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia kandydozy, po inhalacji należy płukać jamę ustną wodą. Do rzadkich działań niepożądanych należą: reakcje nadwrażliwości (wysypka, zapalenie kontaktowe skóry, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy) oraz reakcje anafilaktyczne (reakcje te mogą mieć ciężki przebieg i mogą stanowić zagrożenie życia; może wystąpić obrzęk naczynioruchowy języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie, skurcz oskrzeli, obniżenie ciśnienia tętniczego i wstrząs anafilaktyczny). Rzadko objawy ogólnego działania kortykosteroidów (w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga, księżycowata twarz, nadciśnienie tętnicze, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości kości, zaćma, jaskra), niepokój ruchowy, zaburzenia psychotyczne, nerwowość, depresja, zmiany zachowania (głównie u dzieci), drażliwość, atrofia skóry, świąd, rumień i łatwe pojawianie się podbiegnięć krwawych (siniaków). Możliwe zaburzenia snu, zwiększona aktywność psychoruchowa, niepokój, lęk, agresja. Podczas stosowania nebulizatora z maska twarzową możliwe podrażnienie skóry. Preparat ten, podobnie jak inne leki wziewne, może powodować podrażnienie dróg oddechowych, kaszel, suchość w jamie ustnej, a także (rzadko) wystąpienie nagłego i silnego skurczu oskrzeli (tzw. paradoksalnego skurczu oskrzeli) powodującego trudności w oddychaniu. W razie wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu, zastosować szybkodziałający wziewny lek rozszerzający oskrzela i szukać pomocy lekarskiej.
U chorych z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) stosowanie preparatu może zwiększać ryzyko zapalenia płuc.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające budezonid

Budelin Novolizer (proszek do inhalacji)
Budenofalk (kapsułki dojelitowe)
Budenofalk (pianka doodbytnicza)
Buderhin (aerozol do nosa, zawiesina)
Budesonide Easyhaler (Neplit Easyhaler) (proszek do inhalacji)
Budezonid LEK-AM (proszek do inhalacji w kapsułkach twardych)
Budiair (aerozol inhalacyjny, roztwór)
Cortiment MMX (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Entocort (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde)
Miflonide (proszek do inhalacji w kapsułkach)
Nebbud (zawiesina do nebulizacji)
Pulmicort Turbuhaler (proszek do inhalacji)
Rhinocort (aerozol do nosa)
Ribuspir (aerozol wziewny, roztwór)
Tafen Nasal (aerozol do nosa)
Tafen Nasal 32 μg (aerozol do nosa, zawiesina)
Tafen Nasal 64 μg (aerozol do nosa, zawiesina)

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies