19 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Syntarpen (kloksacylina) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Syntarpen tabl. powl. 500 mg 16 tabl. Polfa Tarchomin 34.84 17.42   

Preparat zawiera substancję: kloksacylina

Inne preparaty zawierające kloksacylina: Syntarpen (proszek do sporz. roztworu do wstrzykiwań i.m., i.v. i wlewów)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Syntarpen?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Antybiotyk beta-laktamowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Syntarpen?

Substancją czynną preparatu jest kloksacylina, półsyntetyczna penicylina () o aktywności przeciwgronkowcowej. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co uniemożliwia namnażanie się komórek bakteryjnych. Ze względu na strukturę chemiczną kloksacylina zaliczana jest do antybiotyków beta-laktamowych (), których wspólną cechą jest obecność w ich cząsteczce pierścienia beta-laktamowego. Struktura ta jest wrażliwa na działanie enzymów, tzw. beta-laktamaz, wytwarzanych przez niektóre bakterie. Beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków. Jednakże, w przypadku kloksacyliny, struktura chemiczna cząsteczki sprawia, że antybiotyk ten charakteryzuje się opornością na działanie beta-laktamaz wytwarzanych przez gronkowce. W porównaniu z naturalną penicyliną kloksacylina wykazuje 250 razy większą oporność na działanie tych enzymów. Stosowana jest w leczeniu zakażeń gronkowcowych, w tym wywołanych przez szczepy oporne na penicylinę. Nie aktywna wobec szczepów gronkowców metycylinoopornych.
↑ do góry

Kiedy stosować Syntarpen?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez gronkowce:
· zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraczność)
· zakażenia dolnych dróg oddechowych
· ropne powikłania pooparzeniowe i pooperacyjne
· zapalenie kości i szpiku, głównie pourazowe (tabletki doustne podaje się w późniejszym etapie leczenia).
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki beta-laktamowe (np. inne penicyliny, cefalosporyny).
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Syntarpen?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Przed zastosowaniem preparatu koniecznie skonsultuj się z lekarzem i poinformuj go, jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na penicyliny lub cefalosporyny, czy też na inne leki lub alergeny. Stosowanie penicylin (w tym kloksacyliny) wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, sporadycznie prowadzącej do zgonu. Ryzyko to jest zwiększone u osób z nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny), oraz u osób uczulonych na wiele różnych alergenów. Ciężkie reakcje nadwrażliwości i reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy obejmujący usta, język, gardło, krtań i utrudniający oddychanie) mogą stanowić zagrożenie życia. W przypadku ich wystąpienia konieczna jest hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia (niekiedy postępowanie ratunkowe). W razie wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości należy niezwłocznie szukać pomocy medycznej.
Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim przebiegu. Jego objawy kliniczne są skutkiem działania toksyny pałeczki Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę jelit lub innych leków działających zapierająco.
Jeżeli stosowane są duże dawki preparatu lub leczenie jest długotrwałe lekarz zwykle zaleci regularną kontrolę obrazu krwi, czynności nerek i wątroby.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat w postaci tabletek zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Syntarpen

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli i dzieci o masie ciała większej niż 20 kg:
Zwykle stosowana dawka wynosi 500 mg co 6 godzin.
W ciężkich zakażeniach zalecane jest stosowanie kloksacyliny domięśniowo lub dożylnie.
Dzieci o masie ciała mniejszej niż 20 kg:
Zalecane jest podawanie kloksacyliny dożylnie.
U chorych z niewydolnością nerek lekarz zaleci odpowiednią dawkę w zależności od stopnia niewydolności nerek i ciężkości zakażenia (lekarz może zalecić zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami).
Sposób podawania leku:
Stosować doustnie. Tabletki należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim.
Czas trwania leczenia zależy od nasilenia zakażenia. Leczenie należy kontynuować przynajmniej przez 3–4 dni po ustąpieniu objawów.
↑ do góry

Czy można stosować Syntarpen w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
U kobiet w ciąży preparat może być stosowany wyłącznie wówczas, gdy w opinii lekarza jest to zdecydowanie konieczne.
Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem, który oceni stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku i podejmie decyzję czy możesz stosować ten lek. Kloksacylina przenika do mleka matki i może powodować wystąpienie działań niepożądanych u dziecka (uczulenie, biegunka, zakażenie drożdżakami).
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· probenecyd
· doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę)
· metotreksat
· doustne preparaty antykoncepcyjne
· ampicylina
· kwas fusydowy
· chloramfenikol
· erytromycynę
· tetracykliny.
Probenecyd opóźnia wydalanie antybiotyku i może powodować nasilenie i wydłużenie czasu jego działania. Jeżeli równolegle stosowane są leki przeciwzakrzepowe ich działanie może ulec nasileniu (może wydłużyć się czas krwawienia); konieczne może być dostosowanie dawkowania leków przeciwzakrzepowych przez lekarza. Kloksacylina może nasilać toksyczne działanie równolegle stosowanego metotreksatu; lekarz zwykle zaleci regularną kontrolę stężenie metotreksatu we krwi. Kloksacylina może zmniejszać skuteczność działania hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych (należy skonsultować się z lekarzem). Kloksacylina oraz ampicylina lub kwas fusydowy wzajemnie nasilają swoje działania. Chloramfenikol, erytromycyna, tetracykliny mogą osłabić bakteriobójcze działanie kloksacyliny (a kloksacylina może osłabiać ich działanie).
Osoby uczulone na cefalosporyny mogą również wykazywać nadwrażliwość na kloksacylinę (tzw. alergia krzyżowa).
Kloksacylina może wpływać na wyniki laboratoryjnych oznaczeń stężenia glukozy w moczu (możliwy np. fałszywie dodatni wynik oznaczania stężenia glukozy w moczu). W przypadku wykonywania tych badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu kloksacyliny.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Syntarpen może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Lek jest najczęściej dobrze tolerowany a działania niepożądane występują stosunkowo rzadko. Możliwe: zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, biegunka, zapalenie jamy ustnej, czarny włochaty język), nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, przemijająca eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia/neutropenia/agranulocytoza (zmniejszenie liczby krwinek białych czyli leukocytów/granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów/znaczne zmniejszenie liczby wszystkich granulocytów), zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, objawy neurotoksyczności (nadmierna ruchliwość, pobudzenie, niepokój, senność, dezorientacja, ból i zawroty głowy), gorączka, bezmocz, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności kanalików nerkowych (objawy te występują zwykle u osób otrzymujących duże dawki leku i/lub ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek), reakcje nadwrażliwości, wysypka, świąd, pokrzywka, bóle mięśniowo-stawowe. Do bardzo rzadkich działań niepożądanych należą ciężkie reakcje nadwrażliwości typu anafilaktycznego: obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), skurcz krtani, skurcz oskrzeli, obniżenie ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, reakcja podobna do choroby posurowiczej a także ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy). Ciężkie reakcje nadwrażliwości z reguły dotyczą chorych uczulonych na wiele alergenów, stosujących duże dawki leku (zwłaszcza w przypadku gdy kloksacylina stosowana jest pozajelitowo). Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.