28 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Tialorid (amiloryd + hydrochlorotiazyd) - tabl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Tialorid tabl. 5 mg + 50 mg (1 tabl. zawiera: 5 mg amilorydu, 50 mg hydrochlorotiazydu) 50 tabl. Polpharma 8.69 2.61   

Preparat zawiera substancję: amiloryd + hydrochlorotiazyd

Inne preparaty zawierające amiloryd + hydrochlorotiazyd: Tialorid mite (tabl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Tialorid?

Preparat o działaniu moczopędnym; zawiera hydrochlorotiazyd – substancję o umiarkowanym działaniu moczopędnym oraz amiloryd – diuretyk oszczędzający potas.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Tialorid?

Jest to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne, obie o działaniu moczopędnym. Amiloryd jest diuretykiem oszczędzającym potas. Poprzez hamowanie zwrotnego wchłaniania sodu w kanalikach nerkowych zwiększa wydalanie jonów sodu i chloru z moczem. Zapobiega utracie jonów potasu. Drugą substancją czynną preparatu jest hydrochlorotiazyd, lek moczopędny o budowie sulfonamidowej z grupy diuretyków tiazydowych. Powoduje zahamowanie zwrotnego transportu jonów sodu w kanalikach nerkowych, co skutkuje nasileniem wydalania sodu z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu, magnezu i chloru, natomiast zmniejsza się wydalanie wapnia. Amiloryd zawarty w preparacie zapobiega nasilonemu wydalaniu jonów potasu. Działanie hydrochlorotiazydu prowadzi także do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Preparat stosowany jest jako lek obniżający ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu obrzęków o różnej etiologii.
Działanie moczopędne preparatu rozpoczyna się po około 2 godzinach od przyjęcia leku i utrzymuje się do 12 godzin. Początek działanie obniżającego ciśnienie tętnicze występuje po kilku dniach stosowania preparatu.
↑ do góry

Kiedy stosować Tialorid?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· łagodnego lub umiarkowanego nadciśnienia tętniczego (monoterapia lub leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi)
· zastoinowej niewydolności serca
· marskości wątroby z wodobrzuszem i obrzękami.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na sulfonamidy. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy większe niż 5,5 mmol/l)
· zwiększone stężenie wapnia w surowicy
· stężenie mocznika we krwi większe niż 10 mmol/l, stężenie kreatyniny większe niż 130 µmol/l
· ciężka niewydolność wątroby
· stan przedśpiączkowy w marskości wątroby
· ciężka niewydolność nerek
· bezmocz
· nefropatia cukrzycowa
· cukrzyca
· choroba Addisona
a także, jeżeli stosujesz:
· związki litu
· leki oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd)
· preparaty uzupełniające potas lub dietę o dużej zawartości potasu (w ciężkich i opornych przypadkach hipokaliemii można stosować Tialorid pod kontrolą).
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
Nie należy stosować preparatu u dzieci.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Tialorid?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemię). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych, stanowiących zagrożenie życia zaburzeń rytmu serca. Lekarz zaleci kontrolę stężenia potasu, szczególnie na początku leczenia oraz po ustaleniu odpowiedniej, indywidualnej dawki leku. Zachowania szczególnej ostrożności i dodatkowej kontroli wymagają chorzy, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone: osoby w podeszłym wieku, osoby z niewydolnością nerek oraz chorzy na cukrzycę. Jeżeli wystąpi hiperkaliemia lekarz zaleci zaprzestanie stosowania preparatu i odpowiednie postępowanie.
Preparat może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu, magnezu, potasu, chloru (zasadowica hipochloremiczna). W okresie stosowania preparatu lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia tych jonów. Jeżeli wystąpią wymioty, lub chory otrzymuje pozajelitowo płyny kontrola powinna być częstsza i staranniejsza. Jeżeli wystąpią objawy takie jak: suchość w ustach, wzmożone pragnienie, osłabienie, letarg, senność, niepokój ruchowy, drgawki, dezorientacja, bóle i skurcze mięśni, nużliwość mięśni, niedociśnienie, skąpomocz, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), nudności lub wymioty, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
W leczeniu długotrwałym możliwe jest także wystąpienie hipokaliemii (zmniejszonego stężenia potasu we krwi). Szczególnie narażone są osoby, u których występuje marskość wątroby. Hipokaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca oraz może zwiększać wrażliwość serca na toksyczne działania glikozydów naparstnicy.
Preparat może powodować hiponatremię (zmniejszenie stężenia sodu we krwi), najczęściej łagodną. Ryzyko tych zaburzeń jest zwiększone u osób w podeszłym wieku.
Chorzy z zaburzeniami czynności nerek powinni zachować ostrożność. Ryzyko hiperkaliemii zwiększa się wraz ze zmniejszeniem wydolności nerek. Chorym z zaburzeniami czynności nerek lekarz zaleci dokładne monitorowanie stężenia potasu we krwi. Mogą u nich również wystąpić lub nasilić się objawy mocznicy wskutek kumulacji leku.
U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie preparatu jest związane z ryzykiem wystąpienia encefalopatii lub śpiączki wątrobowej. U osób z marskością wątroby ze współistniejącym wodobrzuszem, alkalozą metaboliczną i obrzękami rośnie ryzyko zwiększenia stężenia mocznika we krwi. Należy zachować ostrożność.
Preparat może powodować wystąpienie reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u osób z alergią lub astmą oskrzelową w wywiadzie.
U osób z chorobą serca i płuc lub niekontrolowaną cukrzycą istnieje ryzyko rozwoju kwasicy oddechowej i metabolicznej. Tej grupie chorych lekarz zaleci zachowanie ostrożności i częstą kontrolę równowagi kwasowo-zasadowej.
Chorzy na cukrzycę nie powinni stosować preparatu ze względu na ryzyko hiperkaliemii. W razie konieczności zastosowania preparatu lekarz zaleci badania czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia. Hydrochlorotiazyd może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. W okresie stosowania preparatu może ujawnić się utajona cukrzyca ponieważ hydrochlorotiazyd zmniejsza tolerancję glukozy.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia cholesterolu i trójglicerydów we krwi.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i wystąpienie napadu dny moczanowej.
Hydrochlorotiazyd może wywołać wystąpienie tocznia rumieniowatego układowego lub nasilać jego objawy.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, osłabienie, znużenie, osłupienie), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. W razie wystąpienia objawów tego typu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn/urządzeń a wykonywanie tych czynności może być niebezpieczne.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Tialorid

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz indywidualnie ustali dawkowanie w zależności od stanu chorego i jego reakcji na leczenie.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze (monoterapia lub leczenie skojarzone): początkowo 0,5 tabletki na dobę. W razie konieczności lekarz zwiększy dawkę do 1 tabletki 1 raz na dobę lub w 2 dawkach podzielonych.
Zastoinowa niewydolność serca: początkowo 0,5 tabletki na dobę. W razie konieczności lekarz stopniowo zwiększy dawkę. Dawka maksymalna wynosi 2 tabletki na dobę.
Marskość wątroby: lekarz rozpocznie leczenie od małych dawek, które stopniowo zwiększy, aż do uzyskania odpowiedniego działania moczopędnego. Dawka maksymalna wynosi 2 tabletki na dobę. Po ustąpieniu obrzęków lekarz zmniejszy dawkę. Dawka podtrzymująca może być mniejsza od dawki początkowej.
U chorych w podeszłym wieku dawka musi zostać dostosowana przez lekarza w zależności od stanu czynności nerek i od reakcji chorego na leczenie.
Dzieci:
Nie należy stosować preparatu u dzieci.
↑ do góry

Czy można stosować Tialorid w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka. Nie stosować w przypadku obrzęku ciążowego. Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Chlorpropamid i Tialorid wzajemnie nasilają swoje działanie, co zwiększa ryzyko wystąpienia hiponatremii.
W okresie leczenia konieczna może być zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Jeżeli preparat stosowany jest równolegle z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (niektóre leki przeciwdepresyjne, nasenne, uspokajające, barbiturany, opioidy) a także jeżeli równolegle spożywany jest alkohol może wystąpić niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne). Preparat stosowany z guanetydyną, metylodopą lub lekami blokującymi receptory adrenergiczne może przyczynić się do wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego (w tym ortostatycznego). Konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawek tych leków przez lekarza.
Równoległe stosowanie z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) zwiększa ryzyko wystąpienia hiperkaliemii. Należy kontrolować stężenie potasu we krwi.
Aby zapobiec wystąpieniu niedociśnienia tętniczego, na 2–3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami ACE lekarz zaleci zaprzestanie stosowania leków moczopędnych.
Preparat może zmniejszać reaktywność tętnic na leki obkurczające naczynia (np. adrenalina, noradrenalina).
Preparat zwiększa stężenie litu we krwi i ryzyko jego toksycznego działania. Należy unikać równoległego stosowania soli litu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe i moczopędne działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększać ryzyko niewydolności nerek.
Leki wiążące kwasy żółciowe (cholestyramina, kolestypol) mogą znacząco zmniejszać wchłanianie preparatu z przewodu pokarmowego; należy zachować odpowiedni odstęp czasowy, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Równoległe stosowanie preparatu z kortykosteroidami lub kortykotropiną (ACTH) może nasilać hipokaliemię (zmniejszenie stężenia potasu we krwi).
Preparat może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryny).
Preparat może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. badań czynności przytarczyc). Przed wykonaniem badań skonsultuj się z lekarzem i poinformuj go stosowaniu hydrochlorotiazydu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Tialorid, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Możliwe: nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zapalenie trzustki, zapalenie ślinianek, brak apetytu, bóle żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego, uczucie pełności w jamie brzusznej, suchość w jamie ustnej, wzmożone pragnienie, zawroty i bóle głowy, niepokój ruchowy, uczucie drętwienia lub mrowienia (parestezje), zaburzenia widzenia, bezsenność, senność, depresja, zaburzenia pamięci, nerwowość, zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie, omdlenia, niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne), zaburzenia rytmu serca, zwiększenie toksyczności glikozydów naparstnicy, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], znaczne zmniejszenie liczby granulocytów [agranulocytoza], zmniejszenie liczby płytek krwi [małopłytkowość]), zaburzenia czynności nerek (w tym niewydolność nerek), zaburzenia w oddawaniu moczu, zaburzenia funkcji seksualnych, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (częstości napadów dny moczanowej), wydalanie glukozy z moczem, zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia), zaburzenia równowagi elektrolitowej (zmniejszenie stężenia sodu, chloru, zwiększenie stężenia wapnia, zmiany stężenia potasu), skurcze mięśni, bóle kończyn, bóle w klatce piersiowej, bóle stawów, bóle pleców, świąd, nadwrażliwość na światło, wysypka, pokrzywka, nadmierne pocenie się, zaczerwienienie twarzy, gorączka, duszność, kaszel, zatkany nos.