18 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Trifas (torasemid) - tabl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Trifas tabl. 200 mg 20 tabl. Berlin-Chemie 96.02
Trifas 10 tabl. 10 mg 30 tabl. Berlin-Chemie 29.29

Preparat zawiera substancję: torasemid

Inne preparaty zawierające torasemid: Diured (tabl.) , Diuver (tabl.) , Toramide (tabl.) , Torsemed (tabl.) , Trifas (tabl.) , Trifas 20 (roztwór do wstrzykiwań i.v.) , Trifas cor (tabl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Trifas?

Lek moczopędny i obniżający ciśnienie tętnicze.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Trifas?

Substancją czynną preparatu jest torasemid. Jest to substancja o silnym działaniu moczopędnym, powodująca zwiększenie objętości wydalanego moczu. Torasemid powoduje zahamowanie zwrotnego wchłaniania jonów sodu i chloru, co skutkuje nasileniem wydalania sodu i chloru z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu. Torasemid nazywany jest diuretykiem pętlowym, ponieważ działa w obszarze pętli nefronu (tzw. pętli Henlego). Dodatkowo, działanie torasemidu prowadzi także prawdopodobnie do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Lek stosowany jest w leczeniu obrzęków.
↑ do góry

Kiedy stosować Trifas?

Preparat jest wskazany w zapobieganiu obrzękom i w leczeniu ich w przebiegu niewydolności serca.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na pochodne sulfonylomocznika. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· zaburzenia czynności nerek z bezmoczem
· ciężkie zaburzenia czynności wątroby z zaburzeniami świadomości (śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe)
· niskie ciśnienie tętnicze
· zmniejszenie objętości krwi krążącej (hipowolemia)
· zmniejszenie stężenia sodu i potasu we krwi
· zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego (np. spowodowane rozrostem gruczołu krokowego)
· dna moczanowa
· niektóre zaburzenia rytmu serca
· zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej
· zaburzenia morfologii krwi (np. małopłytkowość lub niedokrwistość u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek)
· zaburzenia czynności nerek spowodowane związkami nefrotoksycznymi
a także,
· jeżeli równolegle stosujesz sole litu lub antybiotyki z grupy aminoglikozydów oraz cefalosporyn.
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
Nie stosować u dzieci do 12. roku życia.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Trifas?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci kontrolę stężenia elektrolitów ponieważ konieczne jest przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej i uzupełnienie ewentualnych niedoborów potasu, sodu oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia organizmu.
Preparat, podobnie jak inne leki moczopędne, może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu, potasu, chloru. Ryzyko hipokaliemii (zmniejszenia stężenia potasu we krwi) jest nasilone u osób stosujących dietę ubogą w potas, przyjmujących leki przeczyszczające oraz u osób z towarzyszącymi wymiotami, biegunką a także z zaburzeniami czynności wątroby. Hipokaliemia może być przyczyną zaburzeń rytmu serca.
W okresie leczenia lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia elektrolitów, a także stężenia glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i lipidów (cholesterolu i trójglicerydów) we krwi. Badania te należy wykonywać częściej na początku leczenia oraz u osób w podeszłym wieku.
Szczególnie dokładną i częstszą kontrolę stężenia kwasu moczowego lekarz zaleci osobom ze skłonnością do hiperurykemii i dny moczanowej.
W okresie stosowania preparatu chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność i monitorować stężenie glukozy. Torasemid może powodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi, a także zmniejszać skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza.
Dodatkowo, niezbędna jest okresowa kontrola morfologii krwi (liczby krwinek czerwonych, białych i płytek krwi).
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ --preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Dotyczy to zwłaszcza początkowego okresu leczenia, okresu po zwiększeniu dawki, po zmianie leku lub po rozpoczęciu równoległego leczenia innym preparatem oraz sytuacji, gdy równolegle spożywany jest alkohol.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Trifas

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować rano popijając niewielką ilością płynu, niezależnie od posiłku. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zwykle stosuje się:
Dorośli:
Obrzęki: początkowo 5 mg 1 raz na dobę. W razie konieczności lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do 20 mg 1 raz na dobę. W przypadku ostrego obrzęku płuc dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Dawka maksymalna 20 mg na dobę.
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby powinny w okresie leczenia pozostawać pod szczególnym nadzorem lekarskim ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia torasemidu we krwi.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Preparat nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci ze względu na brak doświadczeń dotyczących stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Trifas w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Jeżeli preparat stosowany jest równolegle z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (niektóre leki przeciwdepresyjne, nasenne, uspokajające, neuroleptyki, barbiturany, opioidy, baklofen) może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego oraz ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego. Należy zachować ostrożność.
Równoległe stosowanie preparatu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) powoduje ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego. W związku z tym lekarz może zalecić na 2–3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami ACE zmniejszenie dawek lub zaprzestanie stosowania leków moczopędnych i/lub zmniejszenie dawek inhibitora ACE.
Preparat może powodować zmniejszenie stężenia potasu i/lub magnezu we krwi i w ten sposób nasilać toksyczność stosowanych równolegle glikozydów nasercowych. U chorych stosujących glikozydy nasercowe należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać badania EKG.
Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza.
Należy zachować ostrożność, jeżeli diuretyki stosowane są równolegle z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. indometacyna, ibuprofen) ponieważ leki te mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie diuretyków oraz powodować zaburzenia czynności nerek. Niesteroidowe leki przeciwzapalne a także probenecyd mogą wpływać na działanie moczopędne i działanie przeciwnadciśnieniowe torasemidu.
Preparat może nasilać toksyczność salicylanów u osób przyjmujących je w dużych dawkach.
Preparat, zwłaszcza stosowany w dużych dawkach, może nasilać toksyczne działania antybiotyków aminoglikozydowych, cisplatyny, cefalosporyn i litu.
Preparat może nasilać działanie stosowanych równolegle leków zwiotczających mięśnie oraz działanie teofiliny.
Równoległe stosowanie preparatu z mineralo- i glikokortykosteroidami, tetrakozaktydem lub lekami przeczyszczającymi może zwiększać ryzyko hipokaliemii i nasilać ją.
Preparat może zwiększać stężenie litu we krwi i ryzyko jego toksycznego działania. Nie należy stosować preparatu równolegle z litem.
Preparat może wpływać na naczyniokurczące działanie leków obkurczających naczynia (np. adrenaliny, noradrenaliny).
Preparaty wiążące kwasy żółciowe takie jak cholestyramina i inne żywice mogą zmniejszać wchłanianie preparatu i osłabiać jego działanie.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Trifas cor, Trifas 10, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Mogą wystąpić zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, hipokaliemia, hiponatremia, bóle i zwroty głowy, niedociśnienie tętnicze, osłabienie, znużenie, senność, stany splątania, utrata apetytu, kurcze mięśni, zwiększenie stężenia glukozy, lipidów (trójglicerydów i cholesterolu) i kwasu moczowego we krwi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból żołądka, nudności, biegunka, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, nagłe zatrzymanie moczu u chorych z zaburzeniami w odpływie moczu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Możliwe wystąpienie zasadowicy metabolicznej. Rzadko uczucie mrowienia lub drętwienia (parestezje). Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowe i zaburzenia krążenia (w tym niedokrwienie serca i/lub mózgu prowadzące niekiedy do zaburzeń rytmu serca, dławica piersiowa, zawał serca, omdlenia), zmniejszenie liczby krwinek białych i/lub czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi, zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne), zaburzenia widzenia, zaburzenia słuchu (szumy uszne, utrata słuchu).