22 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Unidox Solutab (doksycyklina) - tabl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Unidox Solutab tabl. 100 mg 10 tabl. Astellas 9.21

Preparat zawiera substancję: doksycyklina

Inne preparaty zawierające doksycyklina: Doxycyclinum Farma-Projekt (kaps. twarde) , Doxycyclinum TZF (kaps. twarde) , Doxycyclinum TZF (roztwór do infuzji) , Doxyratio M (tabl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Unidox Solutab?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk z grupy tetracyklin stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Hamuje wzrost bakterii wywołujących zakażenia.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Unidox Solutab?

Substancją czynną preparatu jest doksycyklina. Jest to długo działający, półsyntetyczny antybiotyk z grupy tetracyklin. Mechanizm jego działania, wspólny dla całej grupy antybiotyków tetracyklinowych, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Doksycyklina, podobnie jak inne antybiotyki z grupy tetracyklin, zaliczana jest do substancji o działaniu bakteriostatycznym, o szerokim spektrum działania. Długotrwałe stosowanie tetracyklin w praktyce klinicznej doprowadziło do selekcji dużego odsetka szczepów opornych. Oporność szczepów bakteryjnych na działanie doksycykliny jest skutkiem zmniejszenia zdolności leku do przenikania do wnętrza komórki bakteryjnej lub zdolności bakterii do aktywnego usuwania leku z komórki na zewnątrz. Doksycyklina podawana jest głównie doustnie, w niektórych przypadkach dożylnie.
↑ do góry

Kiedy stosować Unidox Solutab?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe na doksycyklinę bakterie:
· zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok
· zakażenia układu moczowego
· zakażenia układu płciowego, takie jak: niepowikłane zakażenia cewki moczowej, szyjki macicy oraz odbytu, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, wrzód miękki, kiła (jeśli niewskazane jest stosowanie penicyliny), niepowikłana rzeżączka (jeśli niewskazane jest stosowanie penicyliny), ziarniniak pachwinowy, ziarnica weneryczna
· zakażenia skóry, w tym ciężkie postaci trądziku pospolitego, jeśli konieczne jest stosowanie antybiotyku
· zakażenia narządu wzroku: zapalenie spojówek
· zakażenia układu pokarmowego, takie jak cholera, biegunka podróżnych, jako leczenie wspomagające w zakażeniach pełzakiem (amebą)
· inne zakażenia – riketsjozy (takie jak: dur plamisty, dury wysypkowe, gorączka plamista Gór Skalistych, gorączka Q i inne), gorączki odkleszczowe, dur powrotny, bruceloza, ornitozy, dżuma, tularemia.
Uwaga: tetracyklin nie należy stosować w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie z rodzaju Salmonella.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na jakiekolwiek tetracykliny. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz ciężka niewydolność nerek współistniejąca z niewydolnością wątroby.
Nie stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Unidox Solutab?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Stosowanie antybiotyków, w tym doksycykliny, może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów (np. drożdżaków). Mogą one powodować dodatkowe zakażenia, szczególnie zakażenia jelit, i dlatego zaleca się pozostawanie pod ścisłą opieką lekarską. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem. Konieczne może być zastosowanie dodatkowego leczenia.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zaleci uzupełnienie elektrolitów i zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne. Możliwe także wystąpienie gronkowcowego zapalenia jelit.
Tetracykliny, w tym doksycyklina, mogą wpływać na parametry krzepnięcia krwi (możliwe wydłużenie czasu protrombinowego). Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami procesu krzepnięcia krwi lub stosujących leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę). Lekarz prawdopodobnie zaleci regularną kontrolę parametrów krzepnięcia krwi a w razie potrzeby odpowiednio dostosuje dawkowanie.
W okresie stosowania doksycyliny może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika we krwi. Nie ma to znaczenia klinicznego u chorych z prawidłową czynnością nerek. Należy jednak zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności nerek. Chorzy Ci powinni skonsultować się z lekarzem, który może zalecić regularne wykonywanie dodatkowych badań.
Tetracykliny mogą działać toksycznie na wątrobę, zwłaszcza w przypadku stosowania dużych dawek i/lub u osób otrzymujących inne leki działające hepatotoksycznie. Dodatkowo ostrożność należy zachować w przypadku stosowania preparatu u chorych z niewydolnością nerek lub wątroby. U tych chorych leczenie powinno odbywać się pod szczególnym nadzorem lekarza.
W przypadku długotrwałego leczenia lekarz zwykle zaleci regularne wykonywanie kontrolnych badań czynności wątroby, nerek oraz morfologii krwi.
Doksycyklina, i inne tetracykliny, może powodować nadwrażliwość na światło. W okresie leczenia należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne lub UV (np. w solarium), ze względu na ryzyko wystąpienia skórnych reakcji nadwrażliwości na światło. W razie wystąpienia objawów skórnych, takich jak: rumień, obrzęk, pęcherzyki, rzadko łuszczenie skóry, należy skonsultować się z lekarzem; lekarz może zalecić zaprzestanie stosowania preparatu.
W przypadku chorób wenerycznych i podejrzenia równoległego zakażenia rzeżączką i kiłą lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań laboratoryjnych.
W okresie leczenia antybiotykami z grupy tetracyklin w postaci kapsułek lub tabletek rzadko może wystąpić zapalenie lub owrzodzenie przełyku, zwłaszcza jeżeli preparat jest przyjmowany bezpośrednio przed położeniem się do łóżka lub popijany zbyt małą ilością płynu.
Należy zachować ostrożność u chorych z miastenią, ogólnoustrojowym toczniem rumieniowatym lub u chorych na porfirię, ponieważ stosowanie doksycykliny może nasilać objawy choroby.
Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem wypukłego ciemiączka u niemowląt oraz łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego u dzieci i dorosłych. W razie podejrzenia tych zaburzeń (jeżeli wystąpią np. zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, mroczki, zawroty głowy z nudnościami i wymiotami) należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz może zalecić zaprzestanie stosowania preparatu. Powyższe objawy ustępują po zaprzestaniu leczenia.
Doksycklina może tworzyć związki kompleksowe z wapniem, we wszystkich tkankach kościotwórczych. Stosowanie jej w okresie rozwoju zębów i kości (ciąża, okres około-porodowy, dzieci do 12. roku życia) może spowodować przebarwienia szkliwa i uszkodzenia zębów oraz opóźnienie rozwoju kośćca. Stosowanie doksycykliny w powyższych sytuacjach jest przeciwwskazane.
W okresie leczenia mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. W razie wystąpienia pierwszych objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Nadwrażliwość na doksycyklinę może być związana z nadwrażliwością na inne antybiotyki z grupy tetracyklin (tzw. alergia krzyżowa).
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat w postaci tabletek zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. W pojedynczych przypadkach preparat może powodować zawroty głowy, zaburzenia widzenia (widzenie niewyraźne, podwójne), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i wpływać na bezpieczeństwo jazdy oraz upośledzać zdolność obsługiwania urządzeń/maszyn. Nie należy wówczas prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Unidox Solutab

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia o masie ciała większej niż 50 kg:
w pierwszej dobie 200 mg w dawce pojedynczej lub w 2 dawkach podzielonych, a następnie 100 mg 1 raz na dobę. W ciężkich zakażeniach 200 mg na dobę przez cały okres leczenia.
Dzieci powyżej 12. roku życia o masie ciała do 50 kg:
4 mg/kg masy ciała w dawce pojedynczej w pierwszej dobie, a następnie 2 mg/kg masy ciała 1 raz na dobę przez cały okres leczenia.
Zalecenia szczególne:
-zakażenia układu płciowego (choroby przenoszone drogą płciową z wyjątkiem zakażeń odbytu u mężczyzn): 100 mg 2 razy na dobę przez 7–10 dni; w przypadku kiły pierwotnej i wtórnej: 200 mg 2 razy na dobę przez 14 dni.
-trądzik pospolity: zwykle 50 mg na dobę przez okres do 12 tygodni.
Sposób podawania:
Preparat w postaci tabletek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku, popijając wodą. Tabletkę można również rozpuścić w co najmniej 20 ml wody i wypić powstałą zawiesinę.
Lekarz określi czas trwania leczenia. Leczenie trwa zwykle 5–10 dni. Aby zapobiec powikłaniom, w przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce, leczenie powinno trwać co najmniej przez10 dni.
U chorych z niewydolnością nerek i/lub wątroby leczenie powinno odbywać się pod szczególnym nadzorem lekarza.
↑ do góry

Czy można stosować Unidox Solutab w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią. Doksycyklina przenika do mleka matki.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· preparaty zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin lub wapń czy magnez
· preparaty zawierające jony żelaza, cynku lub bizmutu
· wapń zawarty w mleku i przetworach mlecznych oraz sokach owocowych
· cholestyraminę, aktywowany węgiel
· inne antybiotyki
· leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny np.warfaryna)
· doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika)
· preparaty stosowane do znieczulenia (metoksyfluran)
· doustne preparaty antykoncepcyjne
· barbiturany, karbamazepinę, difenylhydantoinę, fenytoinę, prymidon, ryfampicynę
· leki hepatotoksyczne (chloropromazyna, fenylhydantoina, pochodne fenylobutazonu)
· cyklosporynę
oraz, jeżeli spożywasz
· alkohol.
Preparaty zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin, wapń lub magnez oraz preparaty zawierające jony żelaza, cynku lub bizmutu, cholestyraminę, aktywowany węgiel zmniejszają wchłanianie doksycykliny. Podobne działanie ma także wapń zawarty w mleku i przetworach mlecznych oraz sokach owocowych. Możliwe są interakcje z równolegle stosowanymi innymi antybiotykami o działaniu bakteriobójczym. Doksycyklina zmniejsza skuteczność działania penicylin i innych antybiotyków beta-laktamowych i nie należy ich stosować równolegle. Doksycyklina nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) powodując wydłużenie czasu protrombinowego oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych; w okresie stosowania antybiotyku lekarz prawdopodobnie zaleci regularną kontrolę stężenia glukozy we krwi oraz parametrów krzepnięcia krwi. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie tych leków. W okresie stosowania doksycykliny nie należy stosować znieczulenia ogólnego z podaniem metoksyfluranu, ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego działania metoksyfluranu na nerki i ryzyka wystąpienia niewydolności nerek. Preparat może zmniejszać skuteczność działania hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych (należy skonsultować się z lekarzem). Leki takie jak barbiturany, karbamazepina, difenylhydantoina, fenytoina, prymidon, ryfampicyna a także spożywanie alkoholu, może wpływać na skrócenie czasu działania doksycykliny i zmniejszyć skuteczność jej działania; w razie potrzeby lekarz może zalecić stosowanie większych dawek antybiotyku. Należy unikać równoległego stosowania doksycykliny i leków działających toksycznie na wątrobę(chloropromazyna, fenylhydantoina, pochodne fenylobutazonu) ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby. Doksycyklina nasila toksyczność cyklosporyny. Jeżeli konieczne jest równoległe stosowanie tych leków leczenie powinno ono przebiegać pod ścisłym nadzorem lekarza.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Unidox Solutab może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: brak apetytu, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, niestrawność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, trudności w przełykaniu, owrzodzenie przełyku, język czarny włochaty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zahamowanie wzrostu bakterii wytwarzających witaminę B, nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, świąd odbytu), bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego (objawem u niemowląt może być wypukłe ciemiączko a u dzieci starszych i dorosłych objawy mogą obejmować rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, mroczki, podwójne widzenie, ubytek pola widzenia, bóle głowy, nudności i wymioty, szumy uszne, przypadki całkowitej utraty wzroku), małopłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), niedokrwistość hemolityczna, porfiria, eozynofilia, zmiany czasu protrombinowego, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, pogorszenie istniejących zaburzeń czynności nerek, objawy zespołu Fanconiego (występowanie albumin, glukozy i aminokwasów w moczu, zaburzenia elektrolitowe i jonowe), bóle stawów i mięśni, zaburzenia rozwoju zębów i kości, przebarwienia szkliwa, łamliwość kości, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki (bardzo rzadko). Bardzo rzadko możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne), takie jak: wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość skóry na światło (fotodermatozy: rumień, obrzęk, pęcherzyki, rzadko łuszczenie skóry), obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), astma, objawy choroby posurowiczej (gorączka, dreszcze, ból mięśni i stawów, ból głowy), niedociśnienie tętnicze, zapalenie osierdzia, duszność, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), wstrząs anafilaktyczny, zaostrzenie rozsianego tocznia rumieniowatego, a także ciężkie reakcje skórne takie jak złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.