28 sierpnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Visken (pindolol) - tabl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Visken tabl. 5 mg 30 tabl. Novartis Pharma GmbH 16.59

Preparat zawiera substancję: pindolol

Inne preparaty zawierające pindolol:

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Visken?

Lek z grupy beta-blokerów powodujący zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Visken?

Substancją czynną preparatu jest pindolol. Jest to substancja należąca do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Receptory adrenergiczne występują na powierzchni komórek nerwowych, mięśniowych lub gruczołowych w licznych tkankach i narządach. W warunkach fizjologicznych pobudzane są przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów beta uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Adrenalina powoduje zwiększenie częstotliwości rytmu serca oraz skurcz obwodowych naczyń krwionośnych. Działanie pindololu, podobnie jak innych leków z tej grupy, prowadzi do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz do obniżenia ciśnienia tętniczego.
Pindolol charakteryzuje się niewybiórczym działaniem w stosunku do receptorów beta 1 i beta 2. Oprócz blokowania receptorów beta wykazuje jednocześnie słabą zdolność ich aktywacji (tzw. wewnętrzną aktywność sympatykomimetyczną). Takie jego działanie sprawia, że zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu w spoczynku jest mniej wyrażone niż w przypadku beta blokerów bez wewnętrznej aktywności symaptykomiemtycznej, ale także ryzyko wystąpienia bradykardii jest małe a prawidłowa pojemność minutowa serca nie ulega zmniejszeniu. Działanie aktywujące receptory beta 2 w naczyniach krwionośnych powoduje rozszerzenie naczyń (głównie w mięśniach szkieletowych i mięśniu sercowym) i sprawia, że zmniejsza się zwiększony opór naczyniowy w przebiegu nadciśnienia tętniczego. Działanie aktywujące receptory beta 2 w mięśniach gładkich oskrzeli zmniejsza ryzyko zwężenia dróg oddechowych.
Po doustnym przyjęciu pindolol wchłania się szybko i prawie całkowicie. Dostępność biologiczna wynosi 87–92%, a stężenie maksymalne w osoczu uzyskiwane jest po1–2 godzinach po podaniu. Wydalany w postaci niezmienionej oraz w postaci nieaktywnych metabolitów z moczem i kałem.
↑ do góry

Kiedy stosować Visken?

Preparat jest wskazany:
· w leczeniu nadciśnienia tętniczego
· w celu zapobiegania napadom dławicy piersiowej
· w zaburzeniach rytmu serca (częstoskurcz zatokowy i przedsionkowy, częstoskurcz napadowy, częstoskurcz u chorych z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków, skurcze dodatkowe nadkomorowe)
· w przypadku zespołu serca hiperkinetycznego.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki z grupy beta blokerów. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· astma oskrzelowa, stany skurczowe oskrzeli lub przewlekła obturacyjna choroba płuc
· niewyrównana niewydolność serca
· zespół serca płucnego
· bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 45–50 uderzeń na minutę)
· blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia
· dławica naczynioskurczowa (Prinzmetala)
· wstrząs kardiogenny
· zespół chorego węzła zatokowego
· ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego
· nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Visken?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, w okresie co najmniej 2. tygodni, stosując się ściśle do zaleceń lekarza. Nagłe zaprzestanie leczenia może prowadzić do nasilenia objawów choroby, (w tym niewydolności serca) i zwiększać ryzyko zawału serca i nagłego zgonu. W przypadku pindololu ryzyko działań niepożądanych po nagłym przerwaniu stosowania preparatu jest jednak mniejsze, niż w przypadku innych beta-blokerów, pozbawionych wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej.
Pindolol posiada zdolność do słabej aktywacji receptorów beta (tzw. wewnętrzną aktywność sympatykomimetyczną). Dlatego zmniejsza częstotliwość rytmu serca i siłę jego skurczu w spoczynku w mniejszym stopniu, niż inne beta blokery bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. Pomimo tych właściwości, pindololu nie należy stosować u chorych z niewyrównaną niewydolnością serca. Zastosowanie preparatu jest możliwe dopiero po uzyskaniu stabilizacji stanu klinicznego. Jeżeli preparat stosowany jest u chorych z zawałem serca, konieczne jest staranne monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych.
Stosowanie leków z grupy beta-blokerów może nasilać zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych (nasilenie zespołu Raynauda, przewlekła niedrożność tętnic kończyn dolnych). Jednakże, w przypadku leczenia pindololem działania niepożądane dotyczące naczyń obwodowych występują rzadko.
Chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność ponieważ pindolol może maskować objawy hipoglikemii, takie jak uczucie kołatania serca, przyspieszenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia) czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Niekiedy, pocenie się może stanowić główny, dobrze rozpoznawalny objaw hipoglikemii. Konieczne może być dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych (w tym insuliny).
Rzadko stosowanie preparatu u chorych z ciężką niewydolnością nerek może powodować dalsze pogorszenie czynności nerek.
U chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w trakcie jego stosowania konieczne jest leczenie mające na celu zablokowanie receptorów alfa-adrenergicznych.
Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia ogólnego koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów, ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych interakcji z innymi lekami. Lekarz podejmie decyzję o kontynuacji leczenia beta-blokerem lub zaleci zaprzestanie jego stosowania.
Preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne) oraz powodować zmniejszenie skuteczności działania stosowanej w takich przypadkach adrenaliny. Należy unikać stosowania preparatu u osób ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktycznej.
Należy zachować ostrożność stosując preparat u chorych w podeszłym wieku, ponieważ chorzy z tej grupy mogą być szczególnie wrażliwi na obniżenie ciśnienia tętniczego i zmniejszenie częstotliwości rytmu serca.
Preparat może maskować objawy nadczynności tarczycy, w tym zwiększoną częstotliwość rytmu serca. W okresie leczenia należy starannie monitorować czynność tarczycy.
W okresie stosowania beta blokerów przeciwwskazane jest dożylne przyjmowanie antagonistów wapnia typu werapamilu czy diltiazemu z powodu ryzyka zatrzymania krążenia.
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu u osób chorych na łuszczycę lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka i w każdym przypadku indywidualnie podejmie decyzję czy można rozpocząć leczenie pindololem. Leki z grupy beta-blokerów mogą zaostrzać objawy łuszczycy lub powodować jej wystąpienie.
Leki z grupy beta-blokerów mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez (co jest szczególnie istotne w przypadku osób stosujących soczewki kontaktowe). Jeżeli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane dotyczące oczu należy skonsultować się z lekarzem; w razie potrzeby lekarz zaleci stopniowe odstawienie leku.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
U niektórych osób preparat może powodować zawroty głowy, zmęczenie, omdlenia lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Wystąpienia tych objawów jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub po zwiększeniu stosowanej dawki. Należy zachować ostrożność i sprawdzić jak organizm reaguje na lek i czy nie występują opisane powyżej działania niepożądane.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Visken

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz indywidualnie ustali dawkowanie w zależności od stanu chorego.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze: 5–15 mg, 1 raz na dobę, rano; dawkę dobową 20 mg należy przyjmować w 2 dawkach podzielonych. W przypadku ciężkiego nadciśnienia lekarz może dołączyć inny lek przeciwnadciśnieniowy.
Dławica piersiowa i zaburzenia rytmu serca: 10–30 mg na dobę w 2–3 dawkach podzielonych.
Zespół hiperkinetycznego serca: 10–20 mg na dobę.
U chorych z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza (zmniejszenie dawki dobowej).
Dzieci i młodzież:
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży i nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Visken w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Leki z grupy beta-blokerów mogą wywierać szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka. Przed zastosowaniem preparatu w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem; pindolol przenika do mleka kobiety karmiącej.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie należy stosować preparatu równolegle z inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO) ani w okresie 14 dni po zaprzestaniu stosowania inhibitorów MAO ze względu na ryzyko wystąpienia niebezpiecznego dla życia przełomu nadciśnieniowego.
W okresie stosowania preparatu przeciwwskazane jest dożylne przyjmowanie antagonistów wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu, ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych (możliwe zaburzenia przewodzenia w sercu i zmiany kurczliwości mięśnia sercowego).
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z:
· insuliną i/lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – preparat może maskować objawy hipoglikemii (uczucie kołatania serca, tachykardię, pocenie się); należy kontrolować stężenie glukozy we krwi; należy unikać stosowania beta-blokerów u chorych z niewyrównaną cukrzycą, ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipoglikemii
· antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu przyjmowanymi doustnie – konieczne jest monitorowanie czynności serca i ścisły nadzór lekarza
· antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny (np. nifedypina, amlodypina, felodypina, lacydypina, nikardypina, nimodypina, nitrendypina) – ryzyko niedociśnienia i dalszego pogorszenia objawów u chorych z niewydolnością serca
· klonidyną – jeżeli klonidyna jest stosowana równolegle z beta-blokerem i konieczne jest zaprzestanie leczenia należy najpierw przerwać leczenie beta-blokerem na kilka dni przed przerwaniem stosowania klonidyny (nagłe przerwanie stosowania klonidyny w okresie stosowania beta-blokera może powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego i stanowić zagrożenie życia)
· lekami przeciwnadciśnieniowymi o ośrodkowym mechanizmie działania, wpływającymi na układ współczulny (np. rezerpina, klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna, guanetydyna) – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca, nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego oraz wystąpienia zaburzeń przewodzenia w sercu
· niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. indometacyną, ibuprofenem), w tym inhibitorami cyklooksygenazy 2 – przeciwnadciśnieniowe działanie beta-blokerów, w tym pindololu, może ulec osłabieniu
· fenotiazyną – ryzyko zwiększenia stężenia fenotiazyny i pindololu we krwi
· lekami sympatykomimetycznymi (adrenalina, noradrenalina, izoprenalina, efedryna, fenylefryna, fenylopropanolamina) – ryzyko zwężenia naczyń krwionośnych i zwiększenia ciśnienia tętniczego; sympatykomimetyki mogą osłabiać działanie beta-blokerów
· pochodnymi metyloksantyny – ryzyko nadciśnienia tętniczego
· preparatami stosowanymi do znieczulenia ogólnego – może dojść do nasilenia bradykardii (zmniejszenia częstotliwości rytmu serca) i znacznego niedociśnienia tętniczego (koniecznie należy poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów)
· lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, meksyletyna, propafenon) – ryzyko nasilenia zburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i nasilenia niewydolności serca
· lekami przeciwarytmicznymi klasy III, takimi jak np.: amiodaron – ryzyko nasilenia zburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego
· glikozydami naparstnicy – ryzyko nasilenia zburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego
· nicergoliną – możliwe nasilenie działania kardiodepresyjnego nicergoliny
· cymetydyną – cymetydyna może hamować metabolizm pindololu i powodować zwiększenie jego stężenia we krwi
· lekami przeciwnadciśnieniowymi i innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (np. nitrogliceryna, leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, baklofen, amifostyna) – ryzyko nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienia tętniczego.
Skuteczność działania adrenaliny w leczeniu objawów reakcji anafilaktycznych może ulec osłabieniu u osób przyjmujących leki z grupy beta-blokerów.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Visken może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Może wystąpić: uczucie zmęczenia, bóle i zawroty głowy, drżenie, zaburzenia snu, obniżenie nastroju, omamy, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia przewodzenia, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, sporadycznie znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i omdlenia, nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego (nasilenie istniejących objawów chromania przestankowego lub zespołu Raynauda), uczucie zziębnięcia kończyn, skurcz oskrzeli, duszność, nudności i inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nasilenie lub wystąpienie objawów łuszczycy oraz zmian skórnych podobnych do łuszczycy, nadmierne pocenie się, reakcje skórne, bolesne skurcze mięśni, zapalenie spojówek, zmniejszone wydzielanie łez (co jest szczególnie istotne dla osób stosujących soczewki kontaktowe), zaburzenia widzenia, zapalenie rogówki, maskowanie objawów hipoglikemii czy nadczynności tarczycy (takich jak tachykardia, drżenie, pocenie się), zaburzenia funkcji seksualnych (libido, potencji). Beta-blokery mogą zwiększać wrażliwość na alergeny oraz zmniejszać skuteczność działania leków stosowanych w leczeniu reakcji anaflaktycznej.