27 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Flumycon (flukonazol) - roztwór do wlewu

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Flumycon roztwór do wlewu 2 mg/ml 100 ml Teva Pharmaceuticals Polska b/d
Flumycon roztwór do wlewu 2 mg/ml 50 ml Teva Pharmaceuticals Polska b/d

Preparat zawiera substancję: flukonazol

Inne preparaty zawierające flukonazol: Diflucan (kaps.) , Diflucan (roztwór do wlewu i.v.) , Flucofast (kaps.) , Fluconazin (syrop) , Fluconazole Aurobindo (kaps. twarde) , Fluconazole B. Braun (roztwór do infuzji) , Fluconazole Kabi (roztwór do infuzji) , Fluconazole Polfarmex (syrop) , Fluconazole Polfarmex 50 mg (tabl.) , Fluconazole Polfarmex 100 mg (tabl.) , Fluconazole Polfarmex 150 mg (tabl.) , Fluconazole Polfarmex 200 mg (tabl.) , Flucorta (syrop) , Flucorta (tabl.) , Flukonazol Actavis (kaps. twarde) , Flumycon (kaps.) , Flumycon (syrop) , Mycomax (roztwór do infuzji) , Mycosyst (kaps.)

↑ do góry

Co to jest Flumycon?

Lek przeciwgrzybiczy z grupy pochodnych triazolu do stosowania ogólnego.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Flumycon?

Substancją czynną preparatu jest flukonazol, chemioterapeutyk z grupy pochodnych triazolu o działaniu przeciwgrzybiczym. Skuteczny wobec wielu gatunków drożdżaków, kryptokoków oraz innych grzybów chorobotwórczych, w tym w leczeniu zakażeń układowych i wewnątrzczaszkowych, zarówno u osób z prawidłową jak i z upośledzoną odpornością. Działanie flukonazolu prowadzi do zahamowania syntezy ergosterolu, niezbędnego składnika błony komórkowej grzybów. Błona komórkowa ulega uszkodzeniu, czego konsekwencją jest śmierć komórki grzyba. Flukonazol po podaniu doustnym dobrze się wchłania a jego stężenie w osoczu osiąga 90% wartości stężenia uzyskiwanego po podaniu dożylnym. Wchłanianie nie jest zaburzone przez spożycie pokarmu. Flukonazol dobrze przenika do wszystkich płynów organizmu, w tym, w przeciwieństwie do innych pochodnych azolowych, do płynu mózgowo-rdzeniowego. W tkankach zrogowaciałych (skóra, naskórek, paznokcie) uzyskuje stężenie większe niż w osoczu. Przenika przez łożysko oraz do mleka kobiet karmiących. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 30 godzin) co pozwala na zastosowanie dawki jednorazowej w niektórych wskazaniach lub na podawanie leku w pojedynczej dawce dobowej.
↑ do góry

Kiedy stosować Flumycon?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u osób dorosłych:
· kryptokokowe zapalenie opon mózgowych
· kokcydioidomykoza
· inwazyjna kandydoza
· drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, w tym zakażenia gardła, przełyku, występowanie drożdżaków w moczu oraz przewlekłe zakażenia śluzówkowo-skórne
· przewlekła kandydoza jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej) w przypadku, gdy higiena dentystyczna jest niewystarczająca.
Preparat jest wskazany w zapobieganiu następującym stanom u osób dorosłych:
· nawroty zapalenia opon mózgowych u osób z grupy podwyższonego ryzyka
· nawroty drożdżakowego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i przełyku u osób zarażonych wirusem HIV, należących do grup zwiększonego ryzyka wystąpienia nawrotów
· zakażenia grzybicze u osób z przedłużającą się neutropenią (np. osoby z nowotworami krwi, otrzymujące chemioterapię lub osoby po przeszczepie krwiotwórczych komórek macierzystych).
Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży do 18. roku życia:
· drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła, przełyku)
· inwazyjna kandydoza
· kryptokokowe zapalenie opon mózgowych.
Preparat jest wskazany w zapobieganiu następującym stanom u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży do 18. roku życia:
· zakażenia drożdżakami u osób z osłabioną odpornością
· nawroty kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u osób z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia nawrotów.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne preparaty z grupy pochodnych azolowych.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest równoległe stosowanie astemizolu, cisaprydu, pimozydu, chinidyny oraz erytromycyny.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie terfenadyny i flukonazolu w dawce większej lub równej 400 mg.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Flumycon?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Preparatu nie należy stosować w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy.
Ze względu na brak danych nie zaleca się stosowania preparatu w leczeniu kryptokokozy, a także innych postaci grzybicy endemicznej takich jak: parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna i histoplazmoza.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie zaburzenia czynności wątroby, zwłaszcza związane ze stosowaniem innych leków, powinieneś skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.
U niektórych osób, zwłaszcza u chorych ze współistniejącymi ciężkimi chorobami, stosowanie flukonazolu może być związane z wystąpieniem działania hepatotoksycznego (toksycznego działania na wątrobę). Bardzo rzadko obserwowano ciężkie uszkodzenie wątroby (włącznie z martwicą wątroby), prowadzące niekiedy do śmierci. Prawdopodobnie wielkość dawki, czas trwania leczenia, płeć i wiek chorego nie mają związku z wystąpieniem przypadków toksycznego działania na wątrobę.
Zwykle przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie lekarz zaleci regularne badania parametrów charakteryzujących czynność wątroby. Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o zaburzeniu czynności wątroby, takie jak: zmęczenie, złe samopoczucie, ciemna barwa moczu, jasny stolec, żółtaczka, nudności lub wymioty, brak łaknienia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu.
Jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na leki lub inne alergeny skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.
Rzadko stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji nadwrażliwości typu anafilaktycznego lub ciężkich zmian skórnych, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka lub rumień wielopostaciowy. Chorzy na AIDS są bardziej narażeni na wystąpienie odczynów skórnych.
Jeżeli w okresie stosowania preparatu u osób leczonych z powodu grzybic powierzchniowych wystąpi wysypka, należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Jeżeli wysypka wystąpi u chorych leczonych z powodu grzybic układowych należy skonsultować się z lekarzem; lekarz prawdopodobnie zaleci kontynuowanie leczenia i jednocześnie zaleci regularne badania i częstą kontrolę stanu chorego. W przypadku wystąpienia zmian pęcherzykowych lub rumienia wielopostaciowego konieczne będzie przerwanie stosowania preparatu.
U niektórych osób stosowanie preparatu może być związane z wydłużeniem odcinka QT w zapisie EKG i z ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu serca, w tym niebezpiecznych dla życia zaburzeń typu torsade de pointes. Zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca podczas stosowania flukonazolu można się spodziewać w następujących grupach chorych:
· z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odcinka QT w zapisie EKG
· z kardiomiopatią, zwłaszcza w przypadku niewydolności serca
· z rzadkoskurczem zatokowym
· z zaburzeniami rytmu serca
· u osób przyjmujących równolegle leki mogące powodować zaburzenia rytmu serca (np. halofantyryna)
· z zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza ze zmniejszonym stężeniem potasu, magnezu lub wapnia).
Jeżeli flukonazol jest stosowany u osób, u których występują jakiekolwiek czynniki ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca konieczne jest zachowanie ostrożności.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u osób z zaburzeniami czynności nerek.
Należy zwrócić uwagę na fakt, że flukonazol wchodzi w liczne interakcje z innymi równolegle stosowanymi lekami, w wielu przypadkach mogące prowadzić do wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku osób stosujących równolegle leki o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane z udziałem izoenzymów CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4.
Jeśli u osób stosujących flukonazol w dawkach mniejszych niż 400 mg istnieje konieczność leczenia terfenadyną, należy zachować ostrożność.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera jony sodu, co należy wziąć pod uwagę u chorych stosujących dietę o małej zawartości sodu, oraz u chorych, u których konieczne jest ograniczenie podaży płynów.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Jest mało prawdopodobne aby preparat zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Przystępując do prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn, należy jednak wziąć pod uwagę, że preparat może niekiedy powodować wystąpienie zawrotów głowy lub drgawek oraz innych działań niepożądanych.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Flumycon

Preparat ma postać roztworu do wlewu dożylnego. Leczenie z zastosowaniem preparatu powinno być rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Lekarz dobierze odpowiednie dawkowanie w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Flukonazol jest także dostępny w postaci doustnej. O ile tylko to będzie możliwe, lekarz zaleci zmianę sposobu podawania leku z dożylnego na doustny (nie ma wówczas konieczności zmiany dawki dobowej).
Kandydoza błon śluzowych, w tym zakażenia jamy ustnej, gardła i przełyku u dorosłych i dzieci.
Dorośli. 200–400 mg w 1. dniu, następnie 100–200 mg na dobę, przez 7–21 dni w kandydozie jamy ustnej i gardła, przez 14–30 dni w kandydozie przełyku.
Niemowlęta i dzieci do 11. roku życia 1. dnia 6 mg/kg masy ciała na dobę, następnie 3 mg/kg masy ciała na dobę.
Przewlekła kandydoza skóry i błon śluzowych.
Dorośli. 50–100 mg dobę, przez okres do 28 dni.
Występowanie drożdżaków w moczu.
Dorośli. 200–400 mg na dobę, przez 7–21 dni.
Przewlekła zanikowa kandydoza jamy ustnej, jeśli higiena dentystyczna jest niewystarczająca.
Dorośli. 50 mg 1 raz na dobę przez 14 dni, dodatkowo odkażając protezy.
Kandydozy inwazyjne u dorosłych i dzieci.
Dorośli. 800 mg w 1. dniu, następnie 400 mg na dobę. Leczenie trwa zwykle przez 2 tygodnie po pierwszym negatywnym wyniku posiewu krwi oraz ustąpieniu objawów.
Niemowlęta i dzieci do 11. roku życia 6–12 mg/kg masy ciała na dobę.
Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u dorosłych i dzieci.
Dorośli. 400 mg w 1. dniu, następnie 200–400 mg 1 raz na dobę, zazwyczaj przez 6–8 tygodni. W zakażeniach zagrażających życiu dawkę można zwiększyć do 800 mg na dobę.
Niemowlęta i dzieci do 11. roku życia 6–12 mg/kg masy ciała na dobę.
W zapobieganiu nawrotom u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem nawrotów po pełnym leczeniu wstępnym można długotrwale podawać 200 mg 1 raz na dobę (u niemowląt i dzieci do 11. roku życia 6 mg/kg masy ciała na dobę).
Kokcydioidomykoza.
Dorośli. 200–400 mg na dobę, niekiedy 800 mg na dobę, zazwyczaj przez 11–24 miesięcy.
Zapobieganie nawrotom kandydozy błony śluzowej jamy ustnej i przełyku u osób zarażonych HIV (u których jest zwiększone ryzyko nawrotów).
Dorośli. 100–200 mg na dobę lub 200 mg 3 razy na tydzień przez nieograniczony czas.
Zapobieganie zakażeniom grzybiczym u chorych z upośledzoną odpornością, z przedłużającą się neutropenią (np. u osób z nowotworami krwi otrzymujących chemioterapię lub będących po przeszczepieniu szpiku) u dorosłych i dzieci.
Dorośli. 200–400 mg na dobę kilka dni przed spodziewaną neutropenią. Leczenie kontynuować do 7 dni po zwiększeniu liczby neutrofili powyżej 1000/mm3.
Niemowlęta i dzieci do 11. roku życia 3–12 mg/kg masy ciała na dobę.
Dawka maksymalna u dzieci i młodzieży wynosi 400 mg/dobę.
U młodzieży po 12. roku życia dawkowanie lekarz ustala indywidualnie w zależności od masy ciała i dojrzałości.
U noworodków należy stosować dawki jak u niemowląt i dzieci, jednak u noworodków do 14. dnia życia preparat należy podawać co 72 godziny (maksymalnie 12 mg/kg masy ciała na 72 godziny), a u noworodków 15.–27. dnia życia co 48 godziny (maksymalnie 12 mg/kg masy ciała na 48 godzin).
U osób z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 11–50 ml na minutę) należy 1. dnia podać dawkę zwykle zalecaną, a następnie połowę zwykle zalecanej dawki. U osób poddawanych hemodializie należy podawać dawkę zwykle stosowaną po każdym zabiegu.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność.

Sposób podawania:
Preparat może być podawany wyłącznie w postaci wlewu dożylnego. U dorosłych szybkość infuzji nie powinna przekraczać 20 mg/min (10 ml/min), a u dzieci 10 mg/min (5 ml/min). U wcześniaków czas infuzji powinien wynosić co najmninej 15 minut. Jeżeli u chorego konieczne jest ograniczenie podaży płynów lub jonów sodu, należy zwrócić uwagę na szybkość podawania roztworu do infuzji.
↑ do góry

Czy można stosować Flumycon w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków zagrożenia życia, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przeważają nad niebezpieczeństwem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji, aby zapobiec ciąży w okresie leczenia.
W okresie leczenia nie należy karmić piersią. Flukonazol przenika do mleka kobiety karmiącej.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie astemizolu, cisaprydu, pimozydu, chinidyny i terfenadyny (flukonazol może wpływać na zwiększenie stężenia tych leków z czym może być związane wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, wystąpienie komorowych zaburzeń rytmu serca i niebezpiecznych dla życia zaburzeń rytmu serca typu torsades de pointes).
Z tych samych powodów należy także unikać równoległego stosowania flukonazolu i erytromycyny.
Ryfampicyna zmniejsza ogólnoustrojową ekspozycję na flukonazol oraz skraca czas jego półtrwania. W trakcie równoległego stosowania tych leków lekarz prawdopodobnie zaleci odpowiednie zwiększenie dawki flukonazolu.
Leki moczopędne z grupy tiazydów (np. hydrochlorotiazyd) mogą zwiększać stężenie flukonazolu we krwi; zwykle nie ma jednak konieczności modyfikacji dawkowania flukonazolu.
Flukonazol może wpływać na zwiększenie stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez izoenzymy 3A4 i 2C9 cytochromu P450 (działanie to może utrzymywać się jeszcze przez 4–5 dni po zaprzestaniu stosowania flukonazolu).
Flukonazol może nasilać działanie alfentanylu, amitryptyliny i nortryptyliny, celekoksybu, cyklosporyny, fentanylu (ryzyko zatrucia fentanylem, pojedynczy przypadek ze skutkiem śmiertelnym), halofantryny, metadonu, niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (ibuprofenu, flurbiprofenu, naproksenu, lomoksykamu, meloksykamu, diklofenaku), karbamazepiny, sakwinawiru, sirolimusu, trimetreksatu, leków przeciwwirusowych, takich jak newirapina; w razie konieczności lekarz zmodyfikuje dawkowanie tych leków.
Flukonazol zwiększa stężenia teofiliny, ryfabutyny, takrolimusu i zydowudyny w surowicy krwi, zaleca się zachowanie dużej ostrożności podczas jednoczesnego leczenia (równoległe stosowanie tych leków jest dopuszczalne tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim). Zwiększone stężenie takrolimusu zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego.
Przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać stężenia w osoczu niektórych leków przeciwnowotworowych (np. alkaloidów barwinka winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić także podczas równoległego stosowania flukonazolu i witaminy A.
Równoległe stosowanie flukonazolu i cyklofosfamidu powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny i kreatyniny we krwi; zaleca się regularną kontrolę ich stężenia.
Równoległe stosowanie flukonazolu i inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. simwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna) zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. Zaleca się regularną kontrolę aktywności enzymu kinazy kreatynowej.
W przypadku stosowania flukonazolu i losartanu należy kontrolować wartości ciśnienia tętniczego.
U chorych długotrwale leczonych flukonazolem i glikokortykosteroidami (np. prednizonem), należy kontrolować, czy po zaprzestaniu stosowania flukonazolu nie występują objawy niewydolności kory nadnerczy.
Jeżeli równolegle stosowane są zasady ksantynowe, inne leki przeciwpadaczkowe lub izoniazyd wymagane jest by chory pozostawał pod ścisłą obserwacją lekarską.
Pozostawanie pod ścisłą obserwacją lekarza jest także konieczne jeżeli równolegle z preparatem są stosowane leki, które mogą wpływać na wydłużenie odcinka QT w zapisie EKG.
Jeżeli flukonazol jest stosowany równolegle z następującymi lekami, należy zachować szczególną ostrożność i monitorować stężenie tych leków (konieczne może być dostosowanie ich dawkowania przez lekarza):
· doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna lub inne pochodne kumaryny); należy monitorować czas protrombinowy, ponieważ flukonazol stosowany równolegle z warfaryną może powodować wydłużenie czasu protrombinowego (ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego, sińców, krwiomoczu)
· benzodiazepiny np. midazolam, triazolam; flukonazol powoduje zwiększenie stężenia midazolamu i zaburzenia sprawności psychomotorycznej; w razie konieczności równoległego stosowania flukonazolu i benzodiazepin lekarz będzie kontrolował stan pacjenta i ewentualnie zaleci obniżenie dawki benzodiazepiny
· antagoniści kanału wapniowego - pochodne dihydropirydyny (np. nifedypina, amlodypina, felodypina i inne) oraz werapamil; zalecana jest częsta kontrola stanu chorego pod względem występowania działań niepożądanych (obrzęki obwodowe, zawroty głowy, bóle głowy, niedociśnienie tętnicze i inne)
· doustne leki przeciwcukrzycowe, pochodne sulfonylomocznika (chlorpropamid, gibenklamid, glipizyd, tolbutamid); flukonazol nasila i wydłuża czas działania tych leków co może powodować wystąpienie hipoglikemii; należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi
· fenytoina; flukonazol zwiększa istotnie stężenie fenytoiny; w razie konieczności równoległego stosowania flukonazolu i fenytoiny należy monitorować jej stężenie a w razie potrzeby lekarz dostosuje jej dawkowanie.
Flukonazol nie wpływa na skuteczność złożonych preparatów antykoncepcyjnych.
Doustne przyjmowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną, lekami zobojętniającymi sok żołądkowy nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie flukonazolu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Flumycon inj. może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często mogą wystąpić: ból głowy, ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności: aminotransferazy alaninowej (ALT), aminotransferazy asparaginowej (AST), fosfatazy zasadowej we krwi, wysypka.
Niezbyt często mogą wystąpić: astenia, zmiana apetytu, bezsenność, senność, drgawki, parestezje, zawroty głowy, zmiana smaku, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zaparcia, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej, cholestaza, żółtaczka, zwiększenie stężenia bilirubiny, wysypka polekowa, pokrzywka, świąd, zwiększona potliwość, ból mięśni, zmęczenie, złe samopoczucie, astenia, gorączka.
Rzadko mogą wystąpić: agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, anafilaksja, zwiększone stężenie cholesterolu we krwi, zwiększone stężenie trójglicerydow we krwi, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, drżenie, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT w EKG, niewydolność wątroby, martwica komórek wątrobowych, zapalenie wątroby, uszkodzenie komórek wątroby, martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona, ostra uogólniona wysypka krostowa, złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, łysienie.
Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.