29 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Nexium (esomeprazol) - tabl. dojelitowe

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Nexium tabl. dojelitowe 20 mg 14 tabl. AstraZeneca b/d
Nexium tabl. dojelitowe 20 mg 28 tabl. AstraZeneca 113.49
Nexium tabl. dojelitowe 40 mg 14 tabl. AstraZeneca 81.00

Preparat zawiera substancję: esomeprazol

Inne preparaty zawierające esomeprazol: Emanera (kaps. dojelitowe twarde) , Esomeprazole Polpharma (proszek do sporz. roztworu do wstrzykiwań i infuzji) , Helides (kaps. dojelitowe twarde) , Mesopral (kaps. dojelitowe) , Nexium (proszek do sporz. roztworu do wstrzykiwań i wlewu) , Stomezul (tabl. dojelitowe) , Texibax (tabl. dojelitowe)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Nexium?

Lek hamujący wydzielanie kwasu solnego w żołądku, zawierający inhibitor pompy protonowej.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Nexium?

Substancją czynną preparatu jest esomeprazol, izomer optyczny omeprazolu, lek z grupy inhibitorów pompy protonowej (ta grupa leków oznaczana jest niekiedy skrótem IPP). Substancja ta blokuje enzym - pompę protonową (ATP-azę K+/H+) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka, przez co hamuje wydzielanie kwasu solnego przez te komórki. W ten sposób zmniejsza się kwasowość (zwiększa się pH) soku żołądkowego. Stopień zahamowania zależy od dawki i dotyczy zarówno podstawowego jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Esomeprazol, dzięki właściwościom struktury przestrzennej silniej niż omeprazol hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku.
Esomeprazol jest wrażliwy na działanie kwasu w soku żołądkowym w związku z czym jest stosowany doustnie w postaciach dojelitowych. Po podaniu doustnym szybko wchłania się z jelita cienkiego, stężenie maksymalne we krwi uzyskiwane jest po około 1–2 godzinach. Pokarm spowalnia i zmniejsza wchłanianie esomeprazolu, jednakże przyjmowanie pokarmu nie zmienia istotnie wpływu esomeprazolu na kwaśność soku żołądkowego. Esomeprazol jest całkowicie metabolizowany w wątrobie przez układ enzymatyczny cytochromu P450, metabolity w większości wydalane są z moczem, częściowo także z żółcią.
↑ do góry

Kiedy stosować Nexium?

Preparat jest wskazany u dorosłych:
· w chorobie refluksowej przełyku:
o w leczeniu nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku
o w zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku
o w leczeniu objawowym choroby refluksowej przełyku
· w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami w leczeniu choroby wrzodowej współistniejącej z zakażeniem Helicobacter pylori (H. pylori) oraz w zapobieganiu jej nawrotom
· w leczeniu wrzodów żołądka związanych z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), gdy konieczne jest długotrwałe stosowanie NLPZ
· w zapobieganiu wrzodom żołądka i dwunastnicy związanym ze stosowaniem NLPZ u pacjentów narażonych na ryzyko ich wystąpienia, u których konieczne jest długotrwałe stosowanie NLPZ
· w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona.
Preparat jest wskazany u młodzieży po 12. roku życia:
· w leczeniu erozyjnego, refluksowego zapalenia przełyku
· w leczeniu przewlekłym po wyleczeniu zapalenia przełyku w celu zapobiegania nawrotom
· w objawowym leczeniu choroby refluksowej przełyku
· w skojarzeniu z antybiotykami w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez H. pylori.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki będące pochodnymi benzimidazolu.
Preparat jest przeciwwskazany, jeżeli równolegle stosowany jest atazanawir (lek przeciwwirusowy).
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Nexium?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby. Stosowanie preparatu może maskować objawy choroby nowotworowej, w tym raka żołądka i opóźniać właściwe rozpoznanie. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem jeżeli zmienił się charakter dolegliwości lub wystąpiły niepokojące objawy, takie jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, krwawe wymioty, niedokrwistość, smołowate stolce oraz jeżeli stwierdzono lub podejrzewane jest owrzodzenie żołądka.
Jeżeli objawy utrzymują się pomimo stosowania preparatu należy skonsultować się z lekarzem, który może zalecić dalsze badania diagnostyczne.
Jeżeli leczenie jest długotrwałe, szczególnie gdy trwa ponad rok, należy pozostawać pod uważnym nadzorem lekarza.
Esomeprazol jest metabolizowany w wątrobie z udziałem układu enzymatycznego cytochromu P450, głównie izoenzymu 2C19 oraz 3A4. Możliwe jest wystąpienie interakcji esomeprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przy udziale tych izoenzymów; należy wziąć to pod uwagę rozpoczynając lub kończąc stosowanie preparatu. Nawet, jeżeli preparat stosowany jest tylko doraźnie, możliwe jest wystąpienie interakcji z innymi stosowanymi równolegle lekami. Należy także wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia interakcji pomiędzy esomeprazolem i antybiotykami stosowanymi w celu wyeliminowania zakażenia H. pylori.
W przypadku doraźnego stosowania preparatu konieczna jest konsultacja lekarska w razie zaobserwowania jakichkolwiek zmian charakteru dolegliwości.
Stosowanie leków z grupy inhibitorów pompy protonowej może być związane ze zwiększeniem ilości bakterii naturalnie występujących w przewodzie pokarmowym, a także z nieznacznym wzrostem ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego przez bakterie, takie jak Salmonella i Campylobacter.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera sacharozę; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy lub niedoborem sacharazy–izomaltazy nie powinny stosować preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jednakże, u niektórych osób preparat może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia i inne objawy mogące upośledzać sprawność psychofizyczną. Jeżeli wystąpią powyższe działania niepożądane nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń czy maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Nexium

Preparat ma postać tabletek dojelitowych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli i młodzież po 12. roku życia:
Choroba refluksowa przełyku:
· w leczeniu nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku: 40 mg 1 raz na dobę przez 4–8 tygodni
· w zapobieganiu nawrotom refluksowego zapalenia przełyku: 20 mg 1 raz na dobę
· w leczeniu objawowym choroby refluksowej przełyku u chorych, u których wykluczono zapalenie błony śluzowej przełyku: 20 mg 1 raz na dobę przez 4 tygodnie. Jeżeli objawy nie ustępują po 4 tygodniach stosowania preparatu należy skonsultować się z lekarzem w celu dalszej diagnostyki. Po ustąpieniu objawów: 20 mg 1 raz na dobę (u dorosłych można również stosować 20 mg 1 raz na dobę doraźnie, w razie potrzeby; nie zaleca się stosowania doraźnego u osób leczonych NLPZ z ryzykiem wrzodów żołądka i dwunastnicy).
Dorośli:
Leczenie choroby wrzodowej współistniejącej z zakażeniem Helicobacter pylori (H. pylori) oraz zapobieganie jej nawrotom: 20 mg 2 razy na dobę w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami przez 7 dni.
W leczeniu wrzodów żołądka związanych z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), gdy konieczne jest długotrwałe stosowanie NLPZ: 20 mg 1 raz na dobę przez 4–8 tygodni.
W zapobieganiu wrzodom żołądka i dwunastnicy związanym ze stosowaniem NLPZ u pacjentów narażonych na ryzyko ich wystąpienia, u których konieczne jest długotrwałe stosowanie NLPZ: 20 mg 1 raz na dobę.
W leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona: początkowo zwykle 40 mg 2 razy na dobę, dawka podtrzymująca 80–160 mg na dobę. Jeżeli dawki są większe niż 80 mg na dobę powinny być przyjmowane w 2 dawkach podzielonych. Czas trwania leczenia określi lekarz.
Młodzież po 12. roku życia:
W leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez H. pylori: 20 mg 2 razy na dobę przez 7 dni, niekiedy do14 dni, w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami; leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza.
Preparat nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży do 12. roku życia.
Nie ma konieczności modyfikowania dawki u osób w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego należy zachować ostrożność u osób z ciężką niewydolnością nerek. U osób z ciężką niewydolnością wątroby nie stosować dawek większych niż 20 mg na dobę.
Sposób stosowania:
Preparat w postaci tabletek dojelitowych przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości (nie rozgryzać, nie żuć ani nie kruszyć) popijając płynem. W przypadku trudności z połykaniem można też tabletkę wrzucić do szklanki wypełnionej do połowy niegazowaną wodą i mieszać, aż tabletka rozpadnie się do granulek, poczym wypić otrzymaną zawiesinę. Powstałych granulek nie należy żuć ani kruszyć. Zawiesinę należy wypić w ciągu 30 minut od przygotowania, a następnie szklankę przepłukać wodą i wypić wodę z pozostałą częścią leku. Do przygotowania zawiesiny nie należy stosować innego płynu niż woda, ponieważ otoczka zabezpieczająca przed działaniem soku żołądkowego może zostać uszkodzona.
↑ do góry

Czy można stosować Nexium w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Lekarz podejmie decyzję czy możesz stosować preparat w okresie ciąży.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Preparat może zmniejszać lub nasilać działanie innych leków, których wchłanianie zależy od pH.
Esomeprazol zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku i w ten sposób zmniejsza kwasowość (zwiększa pH) soku żołądkowego. Dlatego esomeprazol może zmniejszać wchłanianie niektórych leków, takich jak np. azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, pozakonazol, itrakonazol) i zmniejszać skuteczność ich działania.
Preparat jest przeciwwskazany, jeżeli równolegle stosowany jest atazanawir (lek przeciwwirusowy).
Należy zachować ostrożność, ponieważ esomeprazol może powodować zwiększenie stężenia niektórych równolegle stosowanych leków i zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na te leki; dotyczy to między innymi leków takich jak:
· warfaryna i inne leki z grupy pochodnych kumaryny; zalecana jest kontrola parametrów krzepnięcia krwi (współczynnika INR) podczas rozpoczynania leczenia esomeprazolem i po jego zakończeniu; konieczne może być dostosowanie dawkowania warfaryny
· cilostazol
· diazepam; może być konieczne zmniejszenie dawkowania diazepamu
· fenytoina; może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki fenytoiny; zalecane jest monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu podczas rozpoczynania leczenia esomeprazolem i po jego zakończeniu
· citalopram, imipramina, klomipramina; konieczne może być zmniejszenie dawkowania tych leków
· worykonazol.
Cisapryd stosowany z esomeprazolem może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na esomeprazol.
Esomeprazol jest metabolizowany w wątrobie z udziałem układu enzymatycznego cytochromu P450. Możliwe jest wystąpienie interakcji esomeprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Leki hamujące aktywność izoenzymu 2C19 (np. fluwoksamina) lub izoenzymu 3A4 (np. ketokonazol, worykonazol, inhibitory proteazy, klarytromycyna) mogą powodować zwiększenie stężenia esomeprazolu we krwi; u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub wymagających długotrwałego stosowania preparatu konieczne może być dostosowanie dawkowania. Leki zwiększające aktywność izoenzymu 2C19 lub 3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą powodować znaczące zmniejszenie stężenia esomeprazolu we krwi.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Nexium może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często lub niezbyt często: bóle i zawroty głowy, zaburzenia równowagi, bezsenność, senność, parestezje, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, ból brzucha, uczucie suchości w jamie ustnej, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, obrzęki obwodowe, zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka. Rzadko lub bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (pancytopenia, agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość), reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne (w tym gorączka, obrzęk naczynioruchowy np. dotyczący twarzy, krtani, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), zmniejszenie stężenia sodu we krwi, omamy, splątanie, pobudzenie, depresja, agresja, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia (widzenie niewyraźne), zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, drożdżyca przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby, encefalopatia u osób z wcześniejszą chorobą wątroby, bóle mięśni i stawów, osłabienie mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, ginekomastia, obfite pocenie się, złe samopoczucie, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy.