26 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Clindamycin-MIP ampułka (klindamycyna) - roztwór do wstrzykiwań i.m. i infuzji i.v.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Clindamycin-MIP ampułka 150 mg/ml roztwór do wstrzykiwań i.m. i infuzji i.v. 150 mg/ml 5 amp. 2 ml MIP Pharma Polska 52.80
Clindamycin-MIP ampułka 150 mg/ml roztwór do wstrzykiwań i.m. i infuzji i.v. 150 mg/ml 5 amp. 4 ml MIP Pharma Polska 58.14 3.20   

Preparat zawiera substancję: klindamycyna

Inne preparaty zawierające klindamycyna: Clindacne (żel) , Clindamycin Kabi (roztwór do wstrzykiwań) , Clindamycin-MIP 300 (tabl. powl.) , Clindamycin-MIP 600 (tabl. powl.) , Dalacin (krem dopochwowy) , Dalacin C (kaps.) , Dalacin C (inj. i.m. lub wlew i.v.) , Dalacin C (gran. do przyg. syropu) , Dalacin T (emulsja do stos. na skórę) , Dalacin T (płyn do stos. na skórę) , Dalacin T (żel) , Klimicin (kaps. twarde) , Klimicin (roztwór do wstrzykiwań i.m. i wlewów i.v.) , Klindacin T (żel) , Normaclin (żel) , Zindaclin (żel)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Clindamycin-MIP ampułka?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk linkozamidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Clindamycin-MIP ampułka?

Substancją czynną preparatu jest klindamycyna. Jest to antybiotyk z grupy linkozamidów, pólsyntetyczna pochodna naturalnego antybiotyku - linkomycyny. Mechanizm działania klindamycyny, wspólny dla całej grupy linkozamidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Klindamycyna jest zaliczana do antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania. Po podaniu doustnym klindamycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek, w tym do kości. Słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Stosowana bywa jako lek z wyboru w wielu zakażeniach u osób uczulonych na penicylinę.
↑ do góry

Kiedy stosować Clindamycin-MIP ampułka?

Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę, takich jak:
· zakażenia kości i stawów
· zapalenie ucha środkowego, gardła i nosa
· zakażenia zębów i odzębowe zapalenie kości szczęki i żuchwy
· zakażenia dolnych dróg oddechowych
· zakażenia w obrębie jamy brzusznej
· zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych
· zakażenia skóry i tkanek miękkich
· płonica
· posocznica i zapalenie wsierdzia.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na linkomycynę.
Preparat w postaci roztworu do wstrzyknięć i infuzji zawiera alkohol benzylowy i nie należy go stosować u osób z nadwrażliwością na alkohol benzylowy lub substancje miejscowo znieczulające (np. lidokaina lub pochodne lidokainy). Preparatu nie należy także stosować u noworodków, a zwłaszcza u wcześniaków.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Clindamycin-MIP ampułka?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować ostrożność stosując preparat u osób z:
· zaburzeniami czynności wątroby
· zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (chorzy na miastenię, z chorobą Parkinsona)
· chorobami przewodu pokarmowego (zwłaszcza po przebytym zapaleniu jelita grubego).
W przypadku długotrwałego stosowania preparatu (dłużej niż 3 tygodnie) zaleca się regularną kontrolę morfologii krwi oraz czynności nerek i wątroby.
Stosowanie antybiotyków, zwłaszcza długotrwałe, może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami) należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu (szczególnie u osób w podeszłym wieku lub osłabionych). Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne.
Stosowanie preparatu, zwłaszcza u osób uczulonych na penicylinę, może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym reakcji mogących zagrażać życiu takich jak obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Ciężkie reakcje wymagają natychmiastowej specjalistycznej pomocy medycznej. Należy więc zachować ostrożność stosując preparat u osób z nadwrażliwością na penicylinę.
Antybiotyki nie są skuteczne w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wirusy.
Preparat słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i nie powinien być stosowany w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ preparat w postaci roztworu do wstrzyknięć i infuzji zawiera alkohol benzylowy; po podaniu alkoholu benzylowego może wystąpić zespół niewydolności oddechowej niemowląt prowadzący do śmierci. Preparatu nie należy podawać wcześniakom ani noworodkom.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych potwierdzających wpływ preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Clindamycin-MIP ampułka

Preparat ma postać roztworu do wstrzyknięć domięśniowych lub wlewów dożylnych. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli i młodzież po 14. roku życia:
w średnio ciężkich zakażeniach wywołanych przez bardziej wrażliwe drobnoustroje 600–1200 mg na dobę w 2–4 dawkach podzielonych; w ciężkich zakażeniach 1200–2700 mg na dobę w 2–4 dawkach podzielonych. Dawka maksymalna wynosi 4800 mg na dobę w 2–4 dawkach podzielonych.
Dzieci po 4. tygodniu życia do 14. roku życia:
stosuje się 20–40 mg/kg masy ciała na dobę w 3–4 dawkach podzielonych.
W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby konieczne jest zachowanie ostrożności i monitorowanie stężenia klindamycyny we krwi ponieważ wydłuża się okres jej biologicznego półtrwania. W razie konieczności lekarz zaleci zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów czasowych pomiędzy dawkami.
Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu podczas hemodializy i dlatego nie ma konieczności przyjmowania dodatkowej dawki preparatu przez osoby poddawane hemodializie (przed ani po dializie).
Sposób podawania leku:
Preparat do wstrzyknięć lub infuzji może być podawany domięśniowo (głębokie wstrzyknięcie) lub dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu, zgodnie z zaleceniami producenta preparatu. W przypadku podań dożylnych, po rozcieńczeniu preparatu, odpowiednia dawka powinna być podawana we wlewie dożylnym. W żadnym razie nie wolno podawać dożylnie nierozcieńczonego preparatu. Nie należy podawać w jednorazowych domięśniowych wstrzyknięciach dawek większych niż 600 mg, a w dożylnym wlewie 60 minutowym – dawek większych niż 1200 mg.
Czas trwania leczenia:
Lekarz określi czas trwania leczenia. W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni.
↑ do góry

Czy można stosować Clindamycin-MIP ampułka w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Preparatu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią (ryzyko wystąpienia działań niepożądanych klindamycyny u karmionych piersią niemowląt).
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
­ erytromycynę, lub inne antybiotyki z grupy makrolidów
­ linkomycynę
­ leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe
­ leki zwiotczające takie jak eter, tubokuraryna, halogenki pankuronium
­ doustne preparaty antykoncepcyjne.
Erytromycyna i inne antybiotyki z grupy makrolidów stosowane równolegle z klindamycyną mogą wzajemnie osłabiać swoje działanie i zmniejszać skuteczność działania klindamycyny. Drobnoustroje oporne na działanie klindamycyny są również oporne na działanie linkomycyny (tzw. oporność krzyżowa). Klindamycyna może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśnowe, w tym leków zwiotczających takich jak eter, tubokuraryna, halogenki pankuronium. Może to prowadzić do nieoczekiwanych i zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Klindamycyna (i inne antybiotyki o szerokim spektrum działania) może zmniejszać skuteczność działania doustnych preparatów antykoncepcyjnych; należy skonsultować się z lekarzem.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Clindamycin-MIP ampułka 150 mg/ml może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie przełyku, rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się m. in. biegunką), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka, zapalenie wątroby, neutropenia/leukopenia/agranulocytoza (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów/zmniejszenie liczby krwinek białych czyli leukocytów/znaczne zmniejszenie liczby granulocytów), eozynofilia, małopłytkowość, nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, zapalenie pochwy), hamowanie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, gorączka polekowa, zapalenie wielostawowe, zaburzenia smaku. Możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne), takie jak: wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), niedociśnienie tętnicze, duszność, wstrząs anafilaktyczny, a także, ciężkie reakcje skórne takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry, martwica toksyczna rozpływna. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
W przypadku pozajelitowego podawania może wystąpić gwałtowne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza gdy lek podawany jest zbyt szybko. Zbyt szybkie dożylne podawanie leku może spowodować zatrzymanie krążenia i oddechu. Możliwe także zaburzenia w miejscu podania, takie jak podrażnienie, rumień, obrzęk, stwardnienie, jałowy ropień, zakrzepowe zapalenie żyły.