25 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Macromax (azytromycyna) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Macromax tabl. powl. 500 mg 3 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 13.12

Preparat zawiera substancję: azytromycyna

Inne preparaty zawierające azytromycyna: Azibiot (tabl. powl.) , Azigen (tabl. powl.) , Azimycin (tabl. powl.) , Azithromycin Actavis (tabl. powl.) , Azithromycin Genoptim (tabl. powl.) , Azithromycinum 123ratio (AziTeva) (tabl. powl.) , Azitrin (tabl. powl.) , AzitroLEK (proszek do sporz. zaw. doustnej) , AzitroLEK (tabl. powl.) , AzitroLEK 250 (tabl. powl.) , AzitroLEK 500 (tabl. powl.) , Azitrox 250 (tabl. powl.) , Azitrox 500 (tabl. powl.) , Azitrox Z (proszek do sporz. zaw. doustnej) , Azycyna (tabl. powl.) , Azycyna (gran. do sporz. zaw. doustnej) , Azyter (krople do oczu, roztwór) , Bactrazol (gran. do sporz. syropu) , Bactrazol (tabl. powl.) , Canbiox (tabl. powl.) , Macromax (kaps.) , Nobaxin (tabl. powl.) , Oranex (tabl. powl.) , Oranex (gran. do sporz. zaw. p.o.) , Sumamed (proszek do sporz. roztworu do infuzji) , Sumamed (kaps.) , Sumamed (tabl. powl.) , Sumamed (gran. do sporz. zaw. p.o.) , Sumamed forte (gran. do sporz. zaw. p.o.) , Zetamax (gran. o przedł. uwalnianiu do sporządzania zawiesiny p.o.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Macromax?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Macromax?

Substancją czynną preparatu jest azytromycyna. Jest to antybiotyk z grupy makrolidów, zaliczany do nowej generacji tych antybiotyków, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Azytromycyna opracowana została z myślą o uniknięciu niektórych wad erytromycyny. Mechanizm jej działania, wspólny dla całej grupy makrolidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Azytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy antybiotyków makrolidowych, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania. Po podaniu doustnym azytromycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek. Gromadzi się w fagocytach, które migrują do miejsca zakażenia, co zwiększa dystrybucję leku do tkanek objętych procesem zapalnym. Azytromycyna charakteryzuje się dużym stężeniem w zakażonych tkankach i długim okresem półtrwania, co umożliwia skrócenie czasu leczenia do 1–5 dni.
↑ do góry

Kiedy stosować Macromax?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę:
· zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie migdałków, gardła, zatok przynosowych
· zakażenia dolnych dróg oddechowych: zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc
· zapalenie ucha środkowego
· zakażenia skóry i tkanek miękkich: róża, liszajec, wtórnie zakażone ropne zapalenie skóry; wczesne stadium boreliozy
· choroby przenoszone drogą płciową: niepowikłane, niegonokokowe zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki makrolidowe.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Macromax?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Stosowanie antybiotyków makrolidowych (w tym preparatu) rzadko może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym reakcji mogących zagrażać życiu takich jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Niektóre z tych reakcji mogą mieć charakter nawracający i wymagać dłuższej obserwacji i leczenia.
Należy zachować ostrożność, ponieważ leczenie antybiotykami makrolidowymi może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG oraz ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes. Nie można wykluczyć takiego działania azytromycyny, zwłaszcza u chorych z czynnikami ryzyka. Nie należy stosować preparatu, jeżeli występują czynniki ryzyka, takie jak np.: wydłużony odstęp QT w zapisie EKG, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), ciężka niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, zmniejszenie stężenia potasu lub magnezu lub inne zaburzenia elektrolitowe oraz jeżeli chory stosuje leki, które wydłużają odstęp QT, w tym leki przeciwarytmiczne (klasa IA i III), cyzapryd, terfenadynę.
Azytromycyna nie jest lekiem z wyboru w leczeniu zapalenia gardła i migdałków wywołanego przez niektóre paciorkowce (Streptococcus pyogenes) oraz w zapobieganiu ostrej gorączce reumatycznej. Azytromycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń gardła wywołanych przez paciorkowce, nie potwierdzono jej skuteczności w zapobieganiu ostrej gorączce reumatycznej (lekiem z wyboru jest zwykle penicylina).
W przypadku chorób przenoszonych drogą płciową lekarz zwykle zaleci wykonanie odpowiednich badań laboratoryjnych w celu potwierdzenia lub wykluczenia równoległego zakażenia kiłą.
Nie należy stosować preparatu równolegle z pochodnymi sporyszu (np. ergotamina), ze względu na ryzyko zatrucia.
Stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami) należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności długotrwałego stosowania azytromycyny. W przypadku występowania zakażeń nawracających należy skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczna może być zmiana sposobu leczenia i zastosowanie innego antybiotyku, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Stosując preparat u chorych z zaburzeniami neurologicznymi lub psychicznymi należy zachować ostrożność.
Preparatu nie należy stosować w leczeniu zakażonych ran pooparzeniowych.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat w postaci kapsułek zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Preparat może powodować działania niepożądane takie jak np. zawroty głowy i drgawki, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Macromax

Preparat ma postać tabletek powlekanych lub kapsułek. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli i dzieci o masie ciała większej niż 45 kg:
- zakażenia dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500 mg 1 raz na dobę przez 3 dni
- wczesne stadium boreliozy: w pierwszej dobie pojedyncza dawka 1 g, następnie od 2.–5. doby 500 mg 1 raz na dobę
- zakażenia układu moczowo-płciowego wywołane przez chlamydie: jednorazowo 1 g.
U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania.
Dzieci o masie ciała mniejszej niż 45 kg:
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania preparatu w tej grupie nie zostały zbadane.
W przypadku zaburzeń czynności nerek w stopniu lekkim do umiarkowanego (klirens kreatyniny większy niż 40 ml/min) nie ma konieczności zmiany dawkowania. Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u osób z klirensem kreatyniny mniejszym niż 40 ml/min i w takich przypadkach zaleca się zachowanie ostrożności.
W przypadku zaburzeń czynności wątroby w stopniu lekkim do umiarkowanego nie ma konieczności zmiany dawkowania. Preparatu nie należy stosować u chorych z ciężką niewydolnością wątroby.
Sposób podawania:
Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki lub kapsułki należy przyjmować 1 raz na dobę, połykać w całości, co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim.
↑ do góry

Czy można stosować Macromax w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne.
Azytromycyna przenika do mleka matki. Zaleca się aby nie karmić piersią w okresie stosowania preparatu i przez 2 doby po zakończeniu jego stosowania. Następnie należy skonsultować się z lekarzem i ustalić, czy karmienie piersią może być kontynuowane.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· leki mogące powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (w tym leki przeciwarytmiczne klasa IA np. dizopiramid i klasy III np. amiodaron)
· terfenadynę
· cisapryd
· preparaty zobojętniające sok żołądkowy
· pochodne ergotaminy (pochodne sporyszu)
· digoksynę
· cyklosporynę
· nelfinawir
· leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny np.warfaryna)
· teofilinę
· ryfabutynę
· zydowudynę
· astemizol, triazolam, midazolam oraz alfentanyl.
Nie należy równolegle z azytromycyną stosować leków, które wydłużają odstęp QT w zapisie EKG, w tym leków przeciwarytmicznych klasy IA (np. dizopiramid) i klasy III (np. amiodaron), terfenadyny i cisaprydu. Może wystąpić: wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca i niebezpieczne zaburzenia typu torsades de pointes. Preparaty zobojętniające sok żołądkowy mogą wpływać na wchłanianie azytromycyny i dlatego powinna ona być przyjmowana co najmniej 1. godzinę przed lub 2. godziny po przyjęciu leku zobojętniającego sok żołądkowy. Nie należy stosować preparatu równolegle z pochodnymi sporyszu (preparaty zawierające ergotaminę lub jej pochodne), ze względu na ryzyko zatrucia, objawiającego się skurczem naczyń obwodowych i niedokrwieniem. Preparat może powodować zwiększenie stężenia we krwi stosowanej równolegle digoksyny; u chorych stosujących równolegle digoksynę lekarz zwykle zaleci monitorowanie jej stężenia we krwi. Azytromycyna może nasilać toksyczność cyklosporyny. Jeżeli konieczne jest jej równoległe stosowanie lekarz prawdopodobnie zaleci monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi i odpowiednio zmodyfikuje stosowaną dawkę. Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania leków metabolizowanych z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (np. chinidyna, astemizol, pimozyd, cisapryd), ponieważ nie można wykluczyć, że azytromycyna wpływa na hamowanie aktywności tego enzymu. Nelfinawir może wpływać na zwiększenie ekspozycji na azytromycynę (ryzyko nasilenia jej działań niepożądanych). Azytromycyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (np. warfaryna); w okresie stosowania antybiotyku lekarz prawdopodobnie zaleci regularną kontrolę parametrów krzepnięcia krwi. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie tych leków. Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania teofiliny, ponieważ inne antybiotyki makrolidowe oddziaływały z teofiliną, czemu towarzyszyły objawy zwiększenia jej stężenia; wskazana może być kontrola stężenia teofiliny we krwi. Równoległemu stosowaniu azytromycyny i ryfabutyny może towarzyszyć zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych, czyli neutrofilów (neutropenia), choć nie potwierdzono związku przyczynowego ze stosowaniem azytromycyny. Azytromycyna może powodować zwiększenie stężenia metabolitu zydowudyny w niektórych komórkach krwi obwodowej. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle stosowane są leki takie jak: astemizol, triazolam, midazolam oraz alfentanyl, ponieważ erytromycyna, inny antybiotyk makrolidowy, powodowała nasilenie ich działania.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Macromax może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, wzdęcia, zaburzenia trawienia, jadłowstręt, zaparcia, zapalenie języka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się biegunką), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub zwiększenie stężenia bilirubiny, rzadko zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica wątroby i niewydolność wątroby, rzadko prowadzące do śmierci), zapalenie trzustki (rzadko), bóle i zawroty głowy, senność, bezsenność, drgawki, zaburzenia smaku, węchu, słuchu (upośledzenie słuchu, głuchota, szumy uszne), zaburzenia widzenia, utrata przytomności, nadmierna ruchliwość, nerwowość, zmęczenie i osłabienie (astenia), uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), zachowania agresywne, niepokój, lęk, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, niedociśnienie tętnicze, rzadko śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra niewydolność nerek, bóle stawów, małopłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, zapalenie pochwy). Możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne), takie jak: pokrzywka, nadwrażliwość skóry na światło, obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), niedociśnienie tętnicze, duszność, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), wstrząs anafilaktyczny a także, ciężkie reakcje skórne takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.