19 grudnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Proxacin (cyprofloksacyna) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Proxacin 250 tabl. powl. 250 mg 10 tabl. Polfa Warszawa 6.66 4.81   

Preparat zawiera substancję: cyprofloksacyna

Inne preparaty zawierające cyprofloksacyna: Cetraxal (krople do uszu, roztwór) , Ciloxan (krople do oczu) , Ciloxan (maść do oczu) , Ciphin 500 (tabl. powl.) , Ciprinol (tabl. powl.) , Ciprinol (roztwór do wlewu i.v.) , Ciprobay 250 (tabl. powl.) , Ciprobay 500 (tabl. powl.) , Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml (roztwór do infuzji) , Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml (roztwór do infuzji) , Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml (roztwór do infuzji) , Cipronex (tabl. powl.) , Cipronex (roztwór do wlewu i.v.) , Cipronex 0,3% (krople do oczu) , Cipropol (tabl. powl.) , Cyprofloksacyna 500 mg (tabl. powl.) , Proxacin 500 (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Proxacin?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Chemioterapeutyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza zakażeń bakteriami Gram–ujemnymi.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Proxacin?

Substancją czynną preparatu jest cyprofloksacyna. Jest to syntetyczny chemioterapeutyk, substancja o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną zaliczana jest do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Mechanizm działania cyprofloksacyny polega na hamowaniu działania enzymu bakteryjnego niezbędnego do powstawania prawidłowej struktury kwasu nukleinowego (DNA) bakterii, a przez to na uniemożliwieniu namnażania się bakterii. Jest lekiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteriami Gram-ujemnymi, zwłaszcza zakażeń układu moczowego. Zakres działania bakteriobójczego obejmuje tlenowe pałeczki z rodziny Enterobacteriaceae, Vibrio, Haemophilus influenzae (w tym także szczepy ß–laktamazododatnie) oraz inne Haemophilus, Neisseria meningitidis, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma (nieco mniejsza aktywność), Brucella, Chlamydia, Legionella, Mycobacterium fortuitum, Mycobacterium intracellulare, enterokoki (z wyjątkiem Enterococcus faecium); gatunki u których nabyta oporność może stanowić problem: gronkowce (szczepy S. aureus oporne na metycylinę są bardzo często oporne na fluorochinolony), Streptococcus pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Burkholderia cepacia, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Campylobacter, Acinetobacter, Helicobacter pylori, Salmonella. Brak aktywności: Xanthomonas (Stenotrophomonas) maltophilia, Nocardia, Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes, Actinomyces, Ureaplasma, Mycoplasma genitalium, niedostateczna aktywność wobec beztlenowych pałeczek Gram-ujemnych (Bacteroides) oraz laseczek z gatunku Clostridium difficile. Nieskuteczna przeciwko Treponema pallidum.
↑ do góry

Kiedy stosować Proxacin?

Preparat jest wskazany u dorosłych w leczeniu następujących zakażeń powodowanych przez drobnoustroje wrażliwe na cyprofloksacynę:
· dolnych dróg oddechowych wywołane przez bakterie Gram–ujemne:
­ zaostrzenia przewlekłej choroby płuc
­ zakażenia płucno–oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzenia oskrzeli
­ zapalenie płuc
· przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego
· zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, szczególnie wywołane przez bakterie Gram–ujemne
· układu moczowego
· rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy
· zapalenie jądra lub najądrza, w tym wywołane przez Neisseria gonorrhoeae
· zapalenie narządów miednicy mniejszej w tym wywołane przez Neisseria gonorrhoeae
· układu pokarmowego (np. biegunka podróżnych)
· narządów jamy brzusznej, w tym dróg żółciowych
· skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram–ujemne
· złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
· kości i stawów
· leczenie zakażeń u pacjentów z osłabioną odpornością (neutropenią)
· zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis
· płucna postać wąglika (zapobieganie i leczenie po kontakcie z bakterią wąglika)
a u dzieci i młodzieży od 5.–17. roku życia:
· zakażenia płucno–oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy wywołane przez Pseudomonas aeruginosa
· powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek
· płucna postać wąglika (zapobieganie i leczenie po kontakcie z bakterią wąglika).
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne chinolony. Nie możesz także stosować preparatu w okresie karmienia piersią. Nie stosuj cyprofloksacyny jeżeli stosujesz tyzanidynę (Sirdalud, Sirdalud MR).
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Proxacin?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Dlatego przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie:
· choroby ośrodkowego układu nerwowego (padaczka, obniżony próg drgawkowy, drgawki w wywiadzie, zmniejszony przepływ krwi przez mózg, zmiany strukturalne w obrębie tkanki mózgowej czy stany po udarze)
· zaburzenia rytmu serca lub istnieje ryzyko ich wystąpienia
· niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
· choroby ścięgien, związane z wcześniejszym leczeniem chinolonami.
U osób z chorobami ośrodkowego układu nerwowego (w tym z padaczką) istnieje ryzyko wystąpienia nieprzewidywalnych powikłań ze strony układu nerwowego, mogących powodować stany zagrożenia życia. W przypadku wystąpienia objawów neurologicznych, psychoz, polineuropatii (ból, uczucie pieczenia, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia, drętwienia) należy natychmiast zaprzestać stosowania leku i skonsultować się z lekarzem. U tych osób tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści i ewentualnie zalecić stosowanie preparatu gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W rzadkich przypadkach u osób chorych na depresję lub psychozę może dojść do pogłębienia tych stanów i wystąpienia zachowań samobójczych. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać leczenie cyprofloksacyną.
Cyprofoksacyna może powodować zmiany w EKG, dlatego osoby zagrożone wystąpieniem zaburzeń rytmu serca powinny zachować ostrożność.
Stosowanie preparatu o osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej jest możliwe tylko po ocenieniu przez lekarza w każdym przypadku stosunku ryzyka do korzyści. U tych osób istnieje ryzyko hemolizy (nieodwracalnego uszkodzenia krwinek). W przypadku stosowania preparatu u tych osób należy zachować ostrożność i obserwować czy nie występują objawy hemolizy (odpowiednie badania laboratoryjne).
Preparat nie jest przeznaczony do leczenia ciężkich zakażeń ani zakażeń, które mogą być wywołane przez bakterie Gram–dodatnie i beztlenowe. W takich zakażeniach lekarz zaleci leczenie skojarzone z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi. Preparat nie jest także przeznaczony do leczenia zakażeń układu oddechowego wywołanych przez paciorkowce. Nie jest on w tym przypadku odpowiednio skuteczny.
W przypadku leczenia zakażeń układu płciowego (zapalenie jądra, najądrza, narządów miednicy mniejszej) należy upewnić się, że nie jest ono wywołane przez oporny na fluorochinolony szczep Neisseria gonorrhoeae. Jeżeli szczep oporny na cyprofloksacynę jest obecny należy stosować leczenie skojarzone z innym skutecznym w tym przypadku lekiem przeciwbakteryjnym. Jeżeli w ciągu 3 dni nie wystąpi poprawa należy skonsultować się z lekarzem, który rozważy zmianę sposobu leczenia.
Jeżeli preparat jest stosowany w leczeniu biegunki podróżnych należy wziąć pod uwagę dane dotyczące oporności bakterii występujących w danym kraju.
W leczeniu zakażeń kości i stawów preparat winien być stosowany w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych.
Jeżeli w trakcie lub po zakończeniu leczenia wystąpi ciężka uporczywa biegunka, należy skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, którego przebieg może zagrażać życiu. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę.
Możliwe są reakcje nadwrażliwości (niekiedy nawet po jednorazowym przyjęciu preparatu), w tym szczególnie niebezpieczne reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. W trakcie stosowania preparatu należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne lub UV (solarium, lampy kwarcowe). Mogą wystąpić skórne reakcje nadwrażliwości na światło (reakcje przypominające oparzenia słoneczne).
Preparat, podobnie jak inne fluorochinolony, może powodować zapalenie lub uszkodzenie (zerwanie) ścięgien (przypadki zerwania ścięgna Achillesa), zwłaszcza u osób starszych oraz stosujących glikokortykosteroidy. Jeżeli pojawi się bolesny obrzęk lub stan zapalny ścięgien należy zaprzestać stosowania preparatu, unikać wysiłku fizycznego i skonsultować się z lekarzem.
Osoby stosujące preparat powinny dbać o właściwe nawodnienie organizmu i unikanie pokarmów mogących wpływać na alkalizację moczu. Złe nawodnienie w okresie leczenia preparatem oraz alkalizacja moczu może sprzyjać pojawianiu się kryształków w moczu (krystaluria). Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku.
Stosowanie preparatu może spowodować zagrażającą życiu niewydolność wątroby. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy świadczące o zaburzeniach czynności wątroby (brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwość brzucha) leczenie należy przerwać.
Stosowanie preparatu może powodować zwiększenie stężenia oraz kliniczne objawy przedawkowania niektórych, równolegle stosowanych leków. Dotyczy to szczególnie leków metabolizowanych na tej samej drodze enzymatycznej co cyprofloksacyna (cytochrom P450 izoenzym 1A2) takich jak np. teofilina, klozapina, ropinirol, tyzanidyna. Stosowanie z tyzanidyną jest przeciwwskazane. W innych przypadkach należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania preparatu z metotreksatem.
Skutkiem działania cyprofloksacyny wyniki badań bakteriologicznych (posiewów na Mycobacterium tuberculosis) mogą być fałszywie ujemne u osób stosujących preparat.
Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży od 5.–17. roku życia jest dopuszczone wyłącznie zgodnie ze wskazaniami (zaostrzenia płucne związane z zakażeniem Pseudomonas aeruginosa u chorych na mukowiscydozę, powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek, płucna postać wąglika). W tej grupie wiekowej w razie konieczności i braku alternatywy terapeutycznej lekarz może zastosować preparat do leczenia innych ciężkich zakażeń. Nie należy stosować preparatu u dzieci do 5. roku życia.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może wydłużać czas reakcji w stopniu uniemożliwiającym prowadzenie pojazdów i obsługę urządzeń mechanicznych. Równolegle spożywanie alkoholu może nasilać to działanie, nawet jeżeli stężenie alkoholu we krwi nie przekracza wartości dopuszczonych przez prawo.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Proxacin

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek (zwykle u dorosłych 250–750 mg 2 razy dziennie tj. co 12 godz.; szczegółowo dawkowanie omówiono poniżej) ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia i miejsca zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i czynności nerek chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli:
Zakażenia dolnych dróg oddechowych: 500–750 mg 2 razy na dobę przez 7–14 dni.
Zakażenia górnych dróg oddechowych: zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok oraz przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 500–750 mg 2 razy na dobę przez 7–14 dni; złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 750 mg 2 razy na dobę przez 28 dni do 3 miesięcy.
Zakażenia układu moczowego: niepowikłane zakażenie dróg moczowych: 100 mg 2 razy na dobę przez 3 dni; zapalenie pęcherza moczowego: niepowikłane 250–500 mg 2 razy na dobę przez 3 dni (u kobiet przed menopauzą można zastosować 500 mg jednorazowo), powikłane: 500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni; odmiedniczkowe zapalenie nerek: niepowikłane 500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni, powikłane 500–750 mg 2 razy na dobę przez co najmniej 10 dni; zapalenie gruczołu krokowego 500–750 mg 2 razy na dobę przez 2–4 tygodni (ostre) lub 4–6 tygodni (przewlekłe).
Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy: jednorazowo 500 mg (pojedyncza dawka).
Zapalenie jądra i najądrza oraz zarządów miednicy mniejszej: 500–750 mg 2 razy na dobę przez co najmniej 14 dni.
Biegunka wywołana przez bakterie chorobotwórcze w tym Shigella spp.: 500 mg 2 razy na dobę przez 1 dzień (z wyjątkiem zakażenia Shigella dysenteriae typu I, gdzie leczenie przez 5 dni); biegunka wywołana przez Vibrio cholerae: 500 mg 2 razy na dobę przez 3 dni; dur brzuszny: 500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni; zakażenia w obrębie jamy brzusznej wywołane przez bakterie Gram–ujemne: 500–750 mg 2 razy na dobę przez 5 do 14 dni.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500–750 mg 2 razy na dobę przez 7 do 14 dni.
Zakażenia kości i stawów: 500–750 mg 2 razy na dobę maksymalnie przez 3 miesiące.
Leczenie i profilaktyka zakażeń u osób chorych na neutropenię: 500–750 mg 2 razy na dobę przez cały okres trwania neutropenii.
Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis: jednorazowo 500 mg (pojedyncza dawka).
Płucna postać wąglika (po kontakcie):500 mg 2 razy na dobę przez 60 dni od kontaktu z wąglikiem.
U chorych w podeszłym wieku lekarz dostosuje dawkę do ciężkości zakażenia i czynności nerek.
Dorośli z zaburzeniami czynności nerek:
Lekarz zaleci dawkę w zależności od stopnia niewydolności nerek. Jeżeli klirens kreatyniny (w przeliczeniu na 1,73 m2) wynosi 30–60 ml/min lub gdy stężenie kreatyniny w surowicy wynosi 1,4–1,9 mg/100 ml dawka doustna wynosi 250–500 mg co 12 godz. Jeżeli klirens kreatyniny (w przeliczeniu na 1,73 m2) jest mniejszy niż 30 ml/min lub gdy stężenie kreatyniny w surowicy jest równe lub wyższe niż 2,0 mg/100 ml, dawka doustna wynosi 250–500 mg co 24 godz. W przypadku osób poddawanych hemodializie lekarz zaleci odpowiednie dawkowanie (jak dla osób, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min; zwykle 250–500 mg co 24 godz.); w dniu dializy lek należy przyjmować po dializie. W przypadku osób poddawanych dializie otrzewnowej lekarz zaleci odpowiednie dawkowanie, zwykle 250–500 mg co 24 godz).
W przypadku zaburzeń czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna.
W przypadku zaburzeń czynności wątroby i nerek należy stosować dawki jak u osób z zaburzeniami czynności nerek.
Dzieci i młodzież 5.–17. roku życia:
Mukowiscydoza: 20 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę (maksymalna dawka jednorazowa wynosi 750 mg) przez 10 do 14 dni.
Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek: 10–20 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę (maksymalna dawka jednorazowa wynosi 750 mg) przez 10 do 21 dni.
Płucna postać wąglika (po kontakcie): 10–15 mg/kg masy ciała, 2 razy na dobę (maksymalna dawka jednorazowa wynosi 500 mg) przez 60 dni po kontakcie z bakterią wąglika.
Dzieci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby:
Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania cyprofloksacyny u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek.
Sposób podawania leku:
Stosować doustnie. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając wodą. Można przyjmować niezależnie od posiłków. Jeśli lek jest przyjmowany przed jedzeniem, substancja czynna wchłania się szybciej. Nie stosować z produktami nabiałowymi (mleko, jogurt) ani z sokami owocowymi wzbogacanymi minerałami (np. sok pomarańczowy z dodatkiem wapnia). Należy ściśle przestrzegać zachowania przerwy pomiędzy kolejnymi dawkami wynoszącej 12 godz.
↑ do góry

Czy można stosować Proxacin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie zaleca się stosowania preparatu u czasie ciąży.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie tyzanidyny, ponieważ następuje znaczne zwiększenie jej stężenia we krwi, co wiąże się z nasileniem działania obniżającego ciśnienie i uspokajającego.
Nie zaleca się równoległego stosowania metotreksatu, ze względu na ryzyko zwiększenia jego stężenia we krwi oraz nasilenia działań niepożądanych.
Należy zachować ostrożność stosując równolegle:
· leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne), ze względu na zwiększoneryzyko wydłużenia tego odstępu
· leki zawierające wielowartościowe kationy, stosowane doustnie lub substancje mineralne (uzupełniające np. jony wapnia, magnezu, glinu, żelaza), polimery wiążące fosforany (np. sewelamer, węglan lantanu), sukralfat oraz leki zobojętniające sok żołądkowy (z wyjątkiem blokerów receptora H2) i leki o dużej pojemności buforowej (np. tabletki dydanozyny), zawierających jony magnezu, glinu lub wapnia, ponieważ substancje te zmniejszają wchłanianie preparatu; cyprofloksacynę należy stosować albo 1–2 godziny przed podaniem, albo co najmniej 4 godziny po podaniu tych produktów
· produkty nabiałowe lub napoje wzbogacone minerałami (np. mleko, jogurt, sok pomarańczowy wzbogacony wapniem), ponieważ może się zmniejszać wchłanianie cyprofloksacyny
· probenecyd, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia cyprofloksacyny w osoczu
· metoklopramid, ponieważ wywołuje on wcześniejszy początek działania cyprofloksacyny
· omeprazol, ze względu na niewielkie osłabienia działania preparatu
· teofilinę, ponieważ może dochodzić do zwiększenia stężenia teofiliny w osoczu i wystąpienia jej działań niepożądanych, które bardzo rzadko mogą zagrażać życiu lub powodować śmierć; podczas równoległego stosowania lekarz zaleci kontrolę stężenia teofiliny w osoczu i odpowiednie zmniejszenie jej dawki
· kofeinę i pentoksyfilinę, ropiniol, klozapinę, ze względu na zwiększenie ich stężenia we krwi, lekarz zaleci monitorowanie stężenia równolegle stosowanego leku
· fenytoinę, ze względu na zwiększenie lub zmniejszenie jej stężenia we krwi, lekarz zaleci monitorowanie stężenia leku
· cyklosporynę, ponieważ możę dochodzić do zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi, lekarz zaleci monitorowanie stężenia leku
· antagonistów witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol, fenprokumon, fluindion), ponieważ może wystąpić nasilenie ich działania przeciwzakrzepowego; lekarz zaleci częste kontrole wartości INR
· duloksetynę i silne inhibitory izoenzymu CYP450 1A2, takie jak fluwoksamina, może powodować zwiększenie ich stężenia u nasilenie działania
· lidokainę
· sildenafl.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Proxacin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Niezbyt często mogą wystąpić: nadkażenia grzybicze, eozynofilia, zmniejszenie łaknienia, nadmierna aktywność psychomotoryczna, pobudzenie, bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaburzenia smaku, wymioty, bóle brzucha, bóle żołądka i jelit, niestrawność, wzdęcia, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, zwiększenie stężenia bilirubiny, świąd, wysypka, pokrzywka, bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból pleców, ból kończyn, ból klatki piersiowej), bóle stawów, zaburzenia czynności nerek, osłabienie, gorączka, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi.
Rzadko mogą wystąpić: zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków (bardzo rzadko stanowiące zagrożenie życia), leukopenia, niedokrwistość, neutropenia, leukocytoza, małopłytkowość, trombocytemia, reakcje alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, hiperglikemia, hipoglikemia, splątanie i dezorientacja, niezwykłe sny, reakcje lękowe, depresja (potencjalnie prowadząca do myśli samobójczych lub prób samobójczych oraz samobójstwa), omamy, parestezja, dyzestezja (zaburzenia czucia), niedoczulica, drżenie, drgawki (włączając stan padaczkowy), zawroty głowy, zaburzenia widzenia (np. podwójne widzenie), szumy uszne, utrata słuchu, zaburzenia słuchu, częstoskurcz, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, omdlenia, duszność (w tym stan astmatyczny), upośledzenie czynnością wątroby, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości na światło, ból mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie i kurcze mięśni, niewydolność nerek, krwiomocz, występowanie kryształów w moczu, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, obrzęk, nadmierne pocenie się, zwiększenie aktywności amylazy we krwi.
Bardzo rzadko mogą wystąpić: niedokrwistość hemolityczna, pancytopenia (zagrażająca życiu), agranulocytoza, hamowanie aktywności szpiku kostnego (zagrażające życiu), reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny (zagrażający życiu), zespół choroby posurowiczej, reakcje psychotyczne (potencjalnie prowadzące do myśli samobójczych lub prób samobójczych oraz samobójstwa), migrena, zaburzenia koordynacji, zakłócenia chodu, zaburzenia węchu, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe i guz rzekomy mózgu, zniekształcone widzenie kolorów, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, martwica wątroby (bardzo rzadko postępująca w zagrażającą wyciu niewydolność wątroby), wybroczyny, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, zespół Stevensa i Johnsona (mogący zagrażać życiu), martwica toksyczna rozpływna naskórka (mogąca zagrażać życiu), osłabienie mięśni, zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna (głównie ścięgna Achillesa), nasilenie objawów miastenii.
Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: neuropatia obwodowa, polineuropatia, arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (przeważnie u osób z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, ostra, uogólniona wysypka krostkowa, u osób stosujących równolegle antagonistów wit. K: podwyższony współczynnik INR.