30 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Azimycin (azytromycyna) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Azimycin tabl. powl. 125 mg 6 tabl. Polfa Tarchomin 20.93 18.65   
Azimycin tabl. powl. 250 mg 6 tabl. Polfa Tarchomin 22.49 17.94   
Azimycin tabl. powl. 500 mg 3 tabl. Polfa Tarchomin 20.94 16.39   

Preparat zawiera substancję: azytromycyna

Inne preparaty zawierające azytromycyna: Azibiot (tabl. powl.) , Azigen (tabl. powl.) , Azithromycin Actavis (tabl. powl.) , Azithromycin Genoptim (tabl. powl.) , Azithromycinum 123ratio (AziTeva) (tabl. powl.) , Azitrin (tabl. powl.) , AzitroLEK (proszek do sporz. zaw. doustnej) , AzitroLEK (tabl. powl.) , AzitroLEK 250 (tabl. powl.) , AzitroLEK 500 (tabl. powl.) , Azitrox 250 (tabl. powl.) , Azitrox 500 (tabl. powl.) , Azitrox Z (proszek do sporz. zaw. doustnej) , Azycyna (tabl. powl.) , Azycyna (gran. do sporz. zaw. doustnej) , Azyter (krople do oczu, roztwór) , Bactrazol (gran. do sporz. syropu) , Bactrazol (tabl. powl.) , Canbiox (tabl. powl.) , Macromax (kaps.) , Macromax (tabl. powl.) , Nobaxin (tabl. powl.) , Oranex (gran. do sporz. zaw. p.o.) , Oranex (tabl. powl.) , Sumamed (proszek do sporz. roztworu do infuzji) , Sumamed (kaps.) , Sumamed (tabl. powl.) , Sumamed (gran. do sporz. zaw. p.o.) , Sumamed forte (gran. do sporz. zaw. p.o.) , Zetamax (gran. o przedł. uwalnianiu do sporządzania zawiesiny p.o.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Azimycin?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Azimycin?

Substancją czynną preparatu jest azytromycyna. Jest to antybiotyk z grupy makrolidów, zaliczany do nowej generacji tych antybiotyków, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Azytromycyna opracowana została z myślą o uniknięciu niektórych wad erytromycyny. Mechanizm jej działania, wspólny dla całej grupy makrolidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Azytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy antybiotyków makrolidowych, jest zaliczana do substancji o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania. Po podaniu doustnym azytromycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek. Gromadzi się w fagocytach, które migrują do miejsca zakażenia, co zwiększa dystrybucję leku do tkanek objętych procesem zapalnym. Azytromycyna charakteryzuje się dużym stężeniem w zakażonych tkankach i długim okresem półtrwania, co umożliwia skrócenie czasu leczenia do 1–5 dni.
↑ do góry

Kiedy stosować Azimycin?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na azytromycynę:
· zakażenia dolnych dróg oddechowych: bakteryjne zapalenie oskrzeli, śródmiąższowe i odoskrzelowe zapalenie płuc
· zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie migdałków podniebiennych, gardła, zatok
· ostre zapalenie ucha środkowego
· zakażenia skóry i tkanek miękkich, jak np.: róża, liszajec, wtórne ropne zapalenie skóry; rumień wędrujący (pierwszy objaw boreliozy)
oraz dodatkowo, preparat w postaci tabletek 250 mg lub 500 mg wskazany jest w:
· leczeniu niepowikłanego zapalenia cewki moczowej i szyjki macicy wywołanego przez chlamydie
natomiast preparat w dawce 500 mg wskazany jest dodatkowo w leczeniu trądziku pospolitego o umiarkowanym nasileniu.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki makrolidowe.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Azimycin?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Stosowanie antybiotyków makrolidowych (w tym preparatu) rzadko może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym reakcji mogących zagrażać życiu takich jak obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Niektóre z tych reakcji mogą mieć charakter nawracający i wymagać dłuższej obserwacji i leczenia. Jeżeli w okresie stosowania preparatu wystąpi reakcja nadwrażliwości należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania azytromycyny oraz leczenie objawowe.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących równolegle leki mogące działać toksycznie na wątrobę (leki hepatotoksyczne) należy zachować ostrożność; lekarz może zalecić regularne badania czynności wątroby. Jeżeli w okresie leczenia wystąpią zaburzenia czynności wątroby należy skonsultować się z lekarzem, który może zalecić przerwanie stosowania preparatu.
W przypadku stosowania preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca się zachowanie ostrożności.
Należy zachować ostrożność, ponieważ leczenie antybiotykami makrolidowymi może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG oraz ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes. Nie można wykluczyć takiego działania azytromycyny, zwłaszcza u chorych z czynnikami ryzyka. Nie należy stosować preparatu, jeżeli występują czynniki ryzyka, takie jak np.: wydłużony odstęp QT w zapisie EKG, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), ciężka niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, zmniejszenie stężenia potasu lub magnezu lub inne zaburzenia elektrolitowe oraz jeżeli chory stosuje leki, które wydłużają odstęp QT, w tym leki przeciwarytmiczne (klasa IA i III), cyzapryd, terfenadynę.
Azytromycyna nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu zapalenia gardła i migdałków wywołanego przez niektóre paciorkowce (Streptococcus pyogenes) ani w zapobieganiu ostrej gorączce reumatycznej (lekiem z wyboru jest zwykle penicylina).
Stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami) należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u niemowląt do 6. miesiąca życia.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności długotrwałego stosowania azytromycyny. W przypadku występowania zakażeń nawracających należy skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczna może być zmiana sposobu leczenia i zastosowanie innego antybiotyku, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Nie należy stosować preparatu równolegle z pochodnymi sporyszu (np. ergotamina), ze względu na ryzyko zatrucia.
Preparat nie jest wskazany w leczeniu zakażonych ran pooparzeniowych.
Stosując preparat u chorych z zaburzeniami neurologicznymi lub psychicznymi należy zachować ostrożność.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Preparat może powodować działania niepożądane takie jak np. zawroty głowy i drgawki, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Azimycin

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli - trądzik pospolity o umiarkowanym nasileniu.
Dawka całkowita wynosi 6 g w ciągu całej kuracji. Zaleca się podawanie w następującym schemacie: 500 mg raz na dobę przez 3 dni, następnie 500 mg raz na tydzień przez kolejnych 9 tygodni. W drugim tygodniu kuracji preprat należy podać po 7 dniach od przyjęcia pierwszej dawki, a następne osiem dawek stosować co 7 dni.
W związku ze stosowaniem dużej dawki azytromycyny w powyższym schemacie dawkowania konieczne jest kontrolowanie aktywności enzymów wątrobowych przed rozpoczęciem i w okresie prowadzonego leczenia azytromycyną.
Powyższy schemat leczenia trądziku pospolitego o umiarkowanym nasileniu (3 dni + 9 tygodni) można u danego pacjenta zastosować tylko raz, gdyż nie ma dotychczas kontrolowanych badań klinicznych, których wyniki wykazałyby bezpieczeństwo stosowania i skuteczność powtarzania tego schematu leczenia trądziku pospolitego.
U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania.
Dorośli i dzieci o masie ciała większej niż 45 kg (do stosowania w tej grupie przeznaczone są tabletki 250 lub 500 mg):
-zwykle stosuje się 500 mg 1 raz na dobę przez 3 dni lub w pierwszej dobie pojedyncza dawka 500 mg, a następnie 250 mg 1 raz na dobę przez 4 kolejne dni; w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową (niepowikłane zakażenie cewki moczowej i szyjki macicy wywołane przez chlamydie): jednorazowo 1 g.
Dzieci o masie ciała mniejszej niż 45 kg powyżej 6. miesiąca życia (które potrafią połknąć tabletkę; dla pozostałej grupy dzieci zaleca się stosowanie antybiotyku w postaci zawiesiny):
-zwykle stosuje się dawkę 10 mg/kg masy ciała 1 raz na dobę przez 3 dni.
W przypadku zaburzeń czynności nerek w stopniu lekkim do umiarkowanego (klirens kreatyniny większy niż 40 ml/min) nie ma konieczności zmiany dawkowania. Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 40 ml/min) i w takich przypadkach zaleca się zachowanie ostrożności.
W przypadku zaburzeń czynności wątroby w stopniu lekkim do umiarkowanego należy zachować ostrożność. W razie wystąpienia ciężkich zaburzeń czynności wątroby lekarz prawdopodobnie zaleci zaprzestanie stosowania preparatu. Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych z ciężką niewydolnością wątroby.
Sposób podawania:
Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku. Jeżeli wystąpią zaburzenia/dolegliwości żołądkowo-jelitowe zaleca się przyjmowanie leku podczas jedzenia. Przyjmować 1 raz na dobę.
↑ do góry

Czy można stosować Azimycin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne, a inne preparaty alternatywne nie są dostępne.
Azytromycyna przenika do mleka matki. Zaleca się aby nie karmić piersią w okresie stosowania preparatu i przez 2 doby po zakończeniu jego stosowania. Następnie należy skonsultować się z lekarzem i ustalić, czy karmienie piersią może być kontynuowane.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· leki mogące powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (w tym leki przeciwarytmiczne klasa IA np. dizopiramid i klasy III np. amiodaron)
· terfenadynę
· cyzapryd
· preparaty zobojętniające sok żołądkowy
· pochodne ergotaminy (pochodne sporyszu)
· digoksynę
· cyklosporynę
· nelfinawir
· leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny np.warfaryna)
· teofilinę
· dydanozynę lub ryfabutynę
· zydowudynę
· astemizol, triazolam, midazolam oraz alfentanyl.
Nie należy równolegle z azytromycyną stosować leków, które wydłużają odstęp QT w zapisie EKG, w tym leków przeciwarytmicznych klasy IA (np. dizopiramid) i klasy III (np. amiodaron), terfenadyny i cyzaprydu. Może wystąpić: wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca i niebezpieczne zaburzenia typu torsades de pointes. Preparaty zobojętniające sok żołądkowy mogą wpływać na wchłanianie azytromycyny i dlatego powinna ona być przyjmowana co najmniej 1. godzinę przed lub 2. godziny po przyjęciu leku zobojętniającego sok żołądkowy. Nie należy stosować preparatu równolegle z pochodnymi sporyszu (preparaty zawierające ergotaminę lub jej pochodne), ze względu na ryzyko zatrucia, objawiającego się skurczem naczyń obwodowych i niedokrwieniem. Preparat może powodować zwiększenie stężenia we krwi stosowanej równolegle digoksyny; u chorych stosujących równolegle digoksynę lekarz zwykle zaleci monitorowanie jej stężenia we krwi. Azytromycyna może nasilać toksyczność cyklosporyny. Jeżeli konieczne jest jej równoległe stosowanie lekarz prawdopodobnie zaleci monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi i odpowiednio zmodyfikuje stosowaną dawkę. Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania leków metabolizowanych z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (np. chinidyna, astemizol, pimozyd, cyzapryd), ponieważ nie można wykluczyć, że azytromycyna wpływa na hamowanie aktywności tego enzymu. Nelfinawir może wpływać na zwiększenie ekspozycji na azytromycynę (ryzyko nasilenia jej działań nieppożądanych). Azytromycyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (np. warfaryna); w okresie stosowania antybiotyku lekarz prawdopodobnie zaleci regularną kontrolę parametrów krzepnięcia krwi. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie tych leków. Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania teofiliny, ponieważ inne antybiotyki makrolidowe oddziaływały z teofiliną, czemu towarzyszyły objawy zwiększenia jej stężenia; zaleca się kontrolę stężenia teofiliny we krwi. Równoległemu stosowaniu azytromycyny i ryfabutyny może towarzyszyć zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych, czyli neutrofilów (neutropenia), choć nie potwierdzono związku przyczynowego ze stosowaniem azytromycyny. Azytromycyna może powodować zwiększenie stężenia metabolitu zydowudyny w niektórych komórkach krwi obwodowej. Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle stosowane są leki takie jak: astemizol, triazolam, midazolam oraz alfentanyl, ponieważ erytromycyna, inny antybiotyk makrolidowy, powodowała nasilenie ich działania.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Azimycin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, wzdęcia, zaburzenia trawienia, jadłowstręt, zaparcia, przebarwienie języka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się biegunką), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub zwiększenie stężenia bilirubiny, rzadko zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica wątroby i niewydolność wątroby, rzadko prowadzące do śmierci), zapalenie trzustki (rzadko), bóle i zawroty głowy, zaburzenia równowagi, senność, bezsenność, drgawki, zaburzenia smaku, węchu, słuchu (uszkodzenie słuchu, głuchota, szumy uszne), zaburzenia widzenia, omdlenia, nadmierna ruchliwość, nerwowość, zmęczenie i osłabienie (astenia), uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), zachowania agresywne, niepokój, lęk, depersonalizacja, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i zaburzeń rytmu typu torsade de pointes, niedociśnienie tętnicze, rzadko śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra niewydolność nerek, bóle stawów, małopłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, zapalenie pochwy). Możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne), takie jak: wysypka, świąd, pokrzywka, nadwrażliwość skóry na światło, obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), niedociśnienie tętnicze, duszność, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), wstrząs anafilaktyczny a także, ciężkie reakcje skórne takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.