24 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Tarfazolin (cefazolina) - proszek do sporz. roztworu do wstrzykiwań i.m., i.v.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Tarfazolin proszek do sporz. roztworu do wstrzykiwań i.m., i.v. 1 g 1 fiol. Polfa Tarchomin 6.40

Preparat zawiera substancję: cefazolina

Inne preparaty zawierające cefazolina: Biofazolin (proszek do sporz. roztworu do wstrzykiwań) , Cefazolin Sandoz 1 (proszek do sporz. roztworu do wstrzykiwań i infuzji)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Tarfazolin?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Antybiotyk beta-laktamowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Tarfazolin?

Substancją czynną preparatu jest cefazolina. Jest to półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn , zaliczany do I generacji tych antybiotyków. Cefazolina przeznaczona jest do stosowania pozajelitowego (podania domięśniowe lub dożylne). Jej działanie polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co uniemożliwia namnażanie się komórek bakteryjnych. Ze względu na strukturę chemiczną cefazolina zaliczana jest do antybiotyków beta-laktamowych, których wspólną cechą jest obecność w ich cząsteczce pierścienia beta-laktamowego. Struktura ta jest wrażliwa na działanie enzymów, tzw. beta-laktamaz, wytwarzanych przez niektóre bakterie. Beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków. Cefazolina, podobnie jak inne cefalosporyny I generacji charakteryzuje się stosunkowo niewielką opornością na działanie beta-laktamaz. Podobnie jak wszystkie cefalosporyny I generacji nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.
↑ do góry

Kiedy stosować Tarfazolin?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe na cefazolinę bakterie:
· zakażenia dróg oddechowych
· zakażenia dróg moczowych
· zakażenia skóry i tkanek miękkich
· zakażenia kości i stawów
· zakażenia dróg żółciowych
· posocznica
· zapalenie wsierdzia
· profilaktyka zakażeń w chirurgii: kardiochirurgia, ortopedia, chirurgia wątroby i woreczka żółciowego, chirurgia głowy i szyi, operacje ginekologiczne i położnicze.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy cefalosporyn.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Tarfazolin?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Przed zastosowaniem preparatu koniecznie skonsultuj się z lekarzem i poinformuj go, jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub na inne leki czy alergeny (szczególnie, jeżeli w przeszłości wystąpił wstrząs anafilaktyczny). Bardzo rzadko, stosowanie preparatu może spowodować wystąpienie ciężkiej reakcji nadwrażliwości. Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ u osób uczulonych na penicyliny lub na inne antybiotyki beta-laktamowe istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na cefalosporyny (krzyżowa reakcja alergiczna). Ryzyko to jest także zwiększone podczas przyjmowania leku drogą pozajelitową oraz u osób uczulonych na wiele różnych substancji. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy obejmujący usta, język, gardło, krtań i utrudniający oddychanie) mogą stanowić zagrożenie życia. W przypadku ich wystąpienia konieczna jest hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia (niekiedy postępowanie ratunkowe). W razie wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w okresie stosowania preparatu wystąpi wysypka należy skonsultować się z lekarzem (lekarz może zalecić zmianę antybiotyku).
Stosowanie preparatu może powodować wydłużenie czasu protrombinowego, co może mieć wpływ na proces krzepnięcia krwi; lekarz może zalecić regularną kontrolę tego parametru, zwłaszcza w przypadku podejrzeń występowania niedoboru witaminy K (np. u osób z przewlekłymi chorobami wątroby, niewydolnością nerek, niedożywionych). W razie potrzeby lekarz zaleci suplementację witaminy K.
Przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie:
· zaburzenia czynności nerek (konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza)
· choroby przewodu pokarmowego, szczególnie zapalenie jelita grubego,
a także, jeżeli byłeś długotrwale leczony antybiotykami. We wszystkich powyższych przypadkach konieczne jest zachowanie ostrożności.
Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim przebiegu. Jego objawy kliniczne spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę jelit.
Nie zaleca się stosowania preparatu u wcześniaków i noworodków (w 1. miesiącu życia); nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Tarfazolin

Preparat ma postać proszku do przygotowania roztworu do podań domięśniowych lub dożylnych (powolne wstrzyknięcie lub wlew dożylny [infuzja]). Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli:
Zakażenia o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu: 0,5–1 g co 6–8 godzin.
Zakażenia o umiarkowanym nasileniu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie: 250–500 mg co 8 godzin.
Ciężkie niepowikłane zakażenia dróg moczowych: 1 g co 12 godzin.
Pneumokokowe zapalenie płuc: 500 mg co 12 godzin.
Ciężkie zagrażające życiu zakażenia (np. zapalenie wsierdzia, posocznica): 1–1,5 g co 6 godzin, zwykle w skojarzeniu z antybiotykiem aminoglikozydowym.
Profilaktyka zakażeń w chirurgii: dożylnie 1–2 g na 30–60 minut przed zabiegiem, następnie po operacji 1–2 g co 6–8 godzin przez 24 godziny; w przedłużających się operacjach (trwających dłużej niż 2 godziny) zaleca się podanie 1 g podczas zabiegu. U chorych, u których zakażenia mogą stanowić szczególne zagrożenie (np. pomostowanie aortalno-wieńcowe), zaleca się podawanie antybiotyku przez 3–5 dni.
Dawka maksymalna wynosi 12 g na dobę.
Dzieci:
Zwykle 25–50 mg/kg masy ciała na dobę w 3–4 dawkach podzielonych (co 6–8 godzin). W ciężkich zakażeniach lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg/kg masy ciała na dobę.
Nie zaleca się stosowania preparatu u wcześniaków i noworodków (w 1. miesiącu życia); nie ustalono bezpieczeństwa stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.
U osób z niewydolnością nerek (zarówno u dzieci jak i dorosłych) konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza w zależności od stopnia niewydolności nerek (klirensu kreatyniny). Lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępu czasowego pomiędzy dawkami.
Sposób podawania leku:
Preparat może być podawany domięśniowo lub dożylnie (w postaci powolnych wstrzyknięć trwających ok. 3–5 minut lub w postaci wlewu). Podawanie dożylne jest zalecane w ciężkich zakażeniach, posocznicy oraz w zakażeniach zagrażających życiu. Domięśniowo preparat powinien być podany głęboko w duży mięsień pośladkowy lub boczną okolicę uda. Należy upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym.
Lekarz określi czas trwania leczenia. Leczenie należy zwykle kontynuować przez 2–3 dni po ustąpieniu objawów.
↑ do góry

Czy można stosować Tarfazolin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
U kobiet w ciąży preparat może być stosowany wyłącznie wówczas, gdy w opinii lekarza jest to absolutnie konieczne.
Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem, który oceni stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku i podejmie decyzję czy możesz stosować ten lek. Należy zachować ostrożność.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· probenecyd
· antybiotyki aminoglikozydowe.
Probenecyd opóźnia wydalanie antybiotyku i może powodować nasilenie i wydłużenie czasu jego działania. Równoległe stosowanie preparatu i antybiotyków aminoglikozydowych wymaga zachowania ostrożności ze względu na ryzyko szkodliwego działania na nerki (działanie nefrotoksyczne).
Wpływ cefazoliny na wyniki badań laboratoryjnych:
Preparat może powodować fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (także u noworodków matek, które były leczone cefalosporynami). Cefazolina może wpływać na wyniki oznaczeń stężenia glukozy w moczu (możliwy fałszywie dodatni wynik oznaczania stężenia glukozy w moczu). W przypadku wykonywania tych badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu cefazoliny.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Tarfazolin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Niezbyt często mogą wystąpić: zaczerwienienie i ból w miejscu domięśniowego podania leku.
Rzadko mogą wystąpić: grzybica jamy ustnej, biegunka, nudności, wymioty, anoreksja, skurcze żołądka, zakrzepowe zapalenie żyły w miejscu podania.
Bardzo rzadko mogą wystąpić: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (może pojawić się w trakcie trwania lub po zakończeniu leczenia), zapalenie wątroby, przejściowe zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy.
Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: grzybica narządów płciowych, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, gorączka polekowa, eozynofilia, wysypki, swędzenie, zespół Stevensa i Johnsona, niewielkie, przemijające zwiększenie aktywności AlAT, AspAT i fosfatazy zasadowej.