22 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Ipres long (indapamid) - tabl. o przedł. uwalnianiu

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Ipres long 1,5 tabl. o przedł. uwalnianiu 1,5 mg 30 tabl. Vedim 8.96 3.56   

Preparat zawiera substancję: indapamid

Inne preparaty zawierające indapamid: Apo-Indap (tabl. powl.) , Diuresin SR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Indap (kaps. twarde) , Indapamide Krka (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Indapamide SR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Indapamide SR Arrow (tabl. powl. o przedł. uwalnianiu) , Indapamidum 123ratio (Indapamidum Farmacom) (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Indapen (tabl. powl.) , Indapen SR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Indapres (tabl. powl.) , Indipam SR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Indix SR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Ivipamid (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Opamid (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Rawel SR (tabl. powl. o przedł. uwalnianiu) , Symapamid SR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Tertensif SR (tabl. powl. o przedł. uwalnianiu)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Ipres long?

Lek o działaniu moczopędnym i obniżającym ciśnienie tętnicze.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Ipres long?

Substancją czynną preparatu jest indapamid. Jest to substancja o umiarkowanym działaniu moczopędnym, powodująca zwiększenie objętości wydalanego moczu. Indapamid jest związkiem chemicznym z grupy sulfonamidów o właściwościach zbliżonych do tiazydowych leków moczopędnych. Podobnie jak diuretyki tiazydowe, powoduje zahamowanie zwrotnego transportu jonów sodu w kanalikach nerkowych, co skutkuje nasileniem wydalania sodu z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie chloru i potasu. Zmniejsza się natomiast wydalanie wapnia. Działanie indapamidu prowadzi także do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Lek stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Stosowanie postaci o przedłużonym uwalnianiu pozwala na przyjmowanie mniejszych dawek leku, zmniejsza ryzyko wystąpienia hipokaliemii i wydłuża czas działania obniżającego ciśnienie tętnicze.
↑ do góry

Kiedy stosować Ipres long?

Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne sulfonamidy. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· ciężka niewydolność nerek
· ciężkie zaburzenia czynności wątroby
· encefalopatia wątrobowa
· hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi).
W okresie ciąży należy unikać stosowania leków moczopędnych. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ipres long?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ leki moczopędne mogą przyspieszać rozwój encefalopatii wątrobowej (zaburzenia czynności mózgu na skutek zaburzeń czynności wątroby). W przypadku wystąpienia objawów encefalopatii wątrobowej należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem; konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu.
W okresie stosowania leków moczopędnych, w tym preparatu, może wystąpić reakcja nadwrażliwości skóry na światło. W przypadku jej wystąpienia, należy skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu. Jeżeli lek moczopędny będzie w przyszłości ponownie stosowany należy chronić skórę narażoną na działanie promieni słonecznych lub promieni UV.
Preparat, podobnie jak inne leki moczopędne, może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu, potasu, chloru. W okresie leczenia należy regularnie kontrolować stężenie tych jonów.
Preparat może powodować hiponatremię (zmniejszenie stężenia sodu we krwi). Lekarz zaleci kontrolę stężenia sodu we krwi przed rozpoczęciem stosowania leku i dalsze regularne badania w trakcie leczenia. Ryzyko hiponatremii jest zwiększone u osób w podeszłym wieku, oraz u osób ze stwierdzoną marskością wątroby; w tych grupach chorych należy częściej kontrolować stężenie sodu.
Stosowanie preparatu jest związane z ryzykiem wystąpienia hipokaliemii (zmniejszenia stężenia potasu we krwi). Szczególnie narażone są osoby, u których występuje marskość wątroby, wodobrzusze i obrzęki, osoby w podeszłym wieku, niedożywione, stosujące równolegle wiele leków, z chorobą niedokrwienną serca oraz z niewydolnością serca. Hipokaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca (w tym zaburzeń typu torsades de pointes) oraz może zwiększać ryzyko toksycznego działania na serce glikozydów naparstnicy. W grupie zwiększonego ryzyka wymienionych zaburzeń znajdują się szczególnie chorzy z wydłużonym odstępem QT w zapisie EKG. W okresie stosowania preparatu należy regularnie kontrolować stężenie potasu we krwi (pierwsze badanie należy wykonać w ciągu pierwszego tygodnia leczenia), a w razie wystąpienia niedoborów potasu należy je uzupełnić.
Preparat zmniejsza wydalanie wapnia w moczu i może powodować nieznaczne zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemię). Znaczna hiperkalcemia może być skutkiem nierozpoznanej nadczynności przytarczyc. W takim przypadku należy wykonać badania oceniające czynność przytarczyc. Przed wykonaniem badań czynnościowych przytarczyc należy przerwać stosowanie preparatu (wyłącznie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem).
W okresie stosowania preparatu chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność i monitorować stężenie glukozy, zwłaszcza jeżeli współistnieje hipokaliemia. Indapamid może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i zwiększenie częstości napadów dny moczanowej.
Preparat jest w pełni skuteczny jeżeli czynność nerek jest prawidłowa lub nieznacznie zaburzona.
Na początku leczenia może wystąpić przemijająca niewydolność nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi). U osób z zaburzoną czynnością nerek może to spowodować dalsze pogorszenie już istniejących zaburzeń. U osób z prawidłową czynnością nerek nie powoduje to dalszych konsekwencji.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera substancję, która może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów antydopingowych (informacja dla sportowców)
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat, zwłaszcza na początku leczenia oraz jeżeli równolegle stosowane są inne leki przeciwnadciśnieniowe, może powodować objawy związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego (np. zawroty głowy, zaburzenia widzenia) i upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Ipres long

Preparat ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować 1 raz na dobę, najlepiej rano, połykać w całości, popijając wodą. Tabletek nie należy rozgryzać ani żuć. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
1 tabletka (1,5 mg) 1 raz na dobę.
Jeżeli występuje ciężka niewydolność wątroby lub nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania jeżeli czynność nerek jest prawidłowa lub zaburzona jedynie w niewielkim stopniu; należy zachować ostrożność.
Dzieci i młodzież:
Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży.
↑ do góry

Czy można stosować Ipres long w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
W okresie ciąży należy unikać stosowania leków moczopędnych. Nie wolno stosować preparatu w celu leczenia fizjologicznych obrzęków występujących w okresie ciąży! Leki moczopędne mogą mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Preparat zwiększa stężenie litu we krwi i ryzyko jego toksycznego działania. Nie zaleca się równoległego stosowania soli litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy kontrolować stężenie litu we krwi; w razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie litu.
Z powodu ryzyka wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany równolegle z niżej wymienionymi lekami:
· leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (jak np. chinidyna, hydrochinidyna, dizopiramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
· niektóre leki przeciwpsychotyczne: pochodne fenotiazyny (chlorpromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna), benzamidy (amisulpiryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd), pochodne butyrofenonu (droperydol, haloperydol)
· inne leki: beprydyl, cisapryd, dyfemanil, erytromycyna (dożylnie), halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina (dożylnie).
Jeżeli konieczne jest stosowanie powyższych leków należy kontrolować stężenie potasu i uzupełniać jego ewentualne niedobory, kontrolować stężenie elektrolitów oraz wykonywać badania EKG. Hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu) zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Jeżeli występuje hipokaliemia należy stosować leki nie powodujące ryzyka torsades de pointes.
Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany równolegle z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, wybiórcze inhibitory COX–2) lub dużymi dawkami salicylanów – leki te mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i ryzyko niewydolności nerek. Należy kontrolować czynność nerek i zapewnić odpowiednie nawodnienie chorego.
Stosowanie preparatu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) u chorych z niedoborem sodu (szczególnie u chorych ze zwężeniem tętnicy nerkowej) powoduje ryzyko wystąpienia nagłego niedociśnienia tętniczego oraz ryzyko ostrej niewydolności nerek. Jeżeli u chorych przyjmujących indapamid konieczne jest zastosowanie inhibitorów ACE lekarz zaleci:
· zaprzestanie stosowania leku moczopędnego na 3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitorów ACE, a następnie, jeżeli to konieczne, powrót do przyjmowania leku moczopędnego nieoszczędzającego potasu
lub
· rozpoczęcie leczenia inhibitorami ACE od małych dawek, a następnie stopniowe ich zwiększanie.
W przypadku zastoinowej niewydolności serca lekarz rozpocznie leczenie od małych dawek inhibitorów ACE, zwykle po zmniejszeniu dawki leku moczopędnego o ile jest to możliwe. We wszystkich przypadkach lekarz zaleci monitorowanie czynności nerek (stężenia kreatyniny) przez pierwsze tygodnie leczenia inhibitorami ACE.
Równoległe stosowanie preparatu z kortykosteroidami, tetrakozaktydem, amfoterycyną B, lekami przeczyszczającymi może zwiększać ryzyko hipokaliemii (zmniejszenia stężenia potasu we krwi) i nasilać ją. Należy monitorować stężenie potasu we krwi, zwłaszcza podczas równoległego stosowania glikozydów naparstnicy. Nie należy stosować leków przeczyszczających pobudzających perystaltykę.
Preparat może powodować hipokaliemię, która nasila toksyczność glikozydów nasercowych. U chorych stosujących glikozydy nasercowe należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać badania EKG.
Jeżeli preparat stosowany jest równolegle z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (niektóre leki przeciwdepresyjne [np. imipramina], nasenne, uspokajające, neuroleptyki, barbiturany, opioidy, baklofen) może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego oraz ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego. Należy zachować ostrożność i kontrolować czynność nerek oraz zapewnić odpowiednie nawodnienie.
Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany równolegle z:
· lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (amiloryd, spironolakton, triamteren) – ryzyko hiperkaliemii (szczególnie u chorych na cukrzycę lub z niewydolnością nerek); należy kontrolować stężenie potasu
· metforminą – ryzyko kwasicy mleczanowej (nie należy stosować metforminy, jeżeli stężenie kreatyniny przekroczy 12mg/l u kobiet lub 15 mg/l u mężczyzn
· środkami kontrastowymi zawierającymi jod – ryzyko rozwoju ostrej niewydolności nerek; przed zastosowaniem takich środków kontrastujących należy zapewnić odpowiednie nawodnienie chorego
· solami wapnia – ryzyko hiperkalcemii
· cyklosporyną, takrolimusem – ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi
· kortykosteroidy, tetrakozaktyd (stosowany ogólnie) – osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego indapamidu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Ipres long 1,5, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia). Często możliwe reakcje nadwrażliwości (wysypka grudkowo-plamista). Niezbyt często możliwe: nudności, wymioty, plamica. Rzadko: zawroty i bóle głowy, uczucie zmęczenia, uczucie drętwienia lub mrowienia (parestezje), wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia. Bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], znaczne zmniejszenie liczby granulocytów [agranulocytoza], zmniejszenie liczby płytek krwi [małopłytkowość]), zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne), hiperkalcemia, zapalenie trzustki, niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona. Możliwe są także działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: omdlenia, niebezpieczne dla życia zaburzenia rytmu serca typu torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, nasilenie objawów współistniejącego tocznia rumieniowatego układowego, nadwrażliwość na światło, encefalopatia wątrobowa, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, hiponatremia, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (napady dny moczanowej), hiperglikemia (zwiększenie stężenia glukozy we krwi).