24 kwietnia 2014 roku, [zaloguj się]

   Lekarze pacjentom
 

Lorista H (hydrochlorotiazyd + losartan) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Lorista H tabl. powl. 50 mg + 12,5 mg (1 tabl. zawiera: 50 mg losartanu, 12,5 mg hydrochlorotiazydu) 28 tabl. Krka 14.45 4.34   
Lorista H tabl. powl. 50 mg + 12,5 mg (1 tabl. zawiera: 50 mg losartanu, 12,5 mg hydrochlorotiazydu) 56 tabl. Krka 29.87 9.64   
Lorista H tabl. powl. 50 mg + 12,5 mg (1 tabl. zawiera: 50 mg losartanu, 12,5 mg hydrochlorotiazydu) 84 tabl. Krka 39.74 11.92   

Preparat zawiera substancję: hydrochlorotiazyd + losartan

Inne preparaty zawierające hydrochlorotiazyd + losartan: Hyzaar (tabl. powl.) , Hyzaar Forte (tabl. powl.) , Lakea HCT (tabl. powl.) , Loreblok HCT (tabl. powl.) , Lorista HD (tabl. powl.) , Lorista HL (tabl. powl.) , Losacor HCT (tabl. powl.) , Losagen Combi (tabl. powl.) , Losargamma HCT (tabl. powl.) , Losartan + HCT Arrow (tabl. powl.) , Losartan HCT Bluefish (tabl. powl.) , Losartan HCT Pfizer (tabl. powl.) , Losartan Hydrochlorothiazyd Krka (tabl. powl.) , Lozap HCT (tabl. powl.) , Presartan H (tabl. powl.) , Rasoltan HCT (tabl. powl.) , Sortabax HCT (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Lorista H?

Lek obniżający ciśnienie tętnicze. Preparat złożony zawierający antagonistę receptora angiotensyny II (losartan) w połączeniu z substancją o umiarkowanym działaniu moczopędnym (hydrochlorotiazyd).
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Lorista H?

Jest to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne, losartan i hydrochlorotiazyd. Losartan jest antagonistą receptora angiotensyny II (). Działanie leków z tej grupy polega na zniesieniu działania angiotensyny II poprzez zablokowanie jej specyficznych receptorów (leki te często oznaczane są skrótem ARB, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin II Receptor Blockers). Angiotensyna II jest substancją powodującą skurcz naczyń krwionośnych oraz stymulującą uwalnianie aldosteronu, czego skutkiem jest zwiększenie ciśnienia tętniczego. Losartan uniemożliwia działanie angiotensyny II, co w rezultacie prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia stężenia aldosteronu i obniżenia ciśnienia tętniczego. Drugą substancją czynną preparatu jest hydrochlorotiazyd. Jest to substancja z grupy diuretyków tiazydowych. Powoduje zahamowanie zwrotnego transportu jonów sodu w kanalikach nerkowych, co skutkuje nasileniem wydalania sodu z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu, magnezu i chloru, natomiast zmniejsza się wydalanie wapnia. Utrata potasu z moczem jest mniej nasilona w obecności losartanu. Działanie hydrochlorotiazydu prowadzi także do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego.
Preparat stosowany jest jako lek obniżający ciśnienie tętnicze. Działanie przeciwnadciśnieniowe preparatu jest silniejsze niż w przypadku zastosowania każdego ze składników w monoterapii. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 3.–4. tygodni od rozpoczęcia stosowania preparatu.
↑ do góry

Kiedy stosować Lorista H?

Preparat jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u osób, u których nie uzyskuje się wystarczającego obniżenia ciśnienia tętniczego za pomocą monoterapii losartanem lub hydrochlorotiazydem.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na sulfonamidy. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występują u Ciebie:
· ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cholestaza (zastój żółci) oraz zaburzenia powodujące niedrożność dróg żółciowych
· ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min), bezmocz
· oporna na leczenie hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi), hiponatremia(zmniejszenie stężenia sodu we krwi), hiperkalcemia (zwiększone stężenie wapnia we krwi)
· objawowa hiperurykemia/dna moczanowa (objawy będące skutkiem zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi).
Stosowanie preparatu Lorista HD jest przeciwwskazane w ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Preparat Lorista H jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania tego preparatu w I trymestrze ciąży.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Lorista H?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego (obrzęk ust, języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie i mogący stanowić zagrożenie życia). Osoby, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy powinny pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarską. W razie wystąpienia pierwszych objawów obrzęku należy zaprzestać stosowania preparatu i natychmiast szukać pomocy medycznej. Konieczna jest hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia.
Preparat, szczególnie po przyjęciu pierwszej dawki, może powodować nagłe i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i dlatego należy zachować ostrożność, zwłaszcza u osób ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, odwodnionych lub z niedoborem sodu (np. osoby przyjmujące uprzednio duże dawki leków moczopędnych, stosujące dietę o małej zawartości soli, po biegunce lub wymiotach). Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory elektrolitów i zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu.
Preparat może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu, potasu, magnezu, chloru. W okresie stosowania preparatu lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia tych jonów. Preparat zmniejsza wydalanie wapnia w moczu i może powodować nieznaczne zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemię). Znaczna hiperkalcemia może być skutkiem nierozpoznanej nadczynności przytarczyc. W przypadku znacznej hiperkalcemii należy wykonać badania oceniające czynność przytarczyc. Przed wykonaniem badań czynnościowych przytarczyc należy przerwać stosowanie preparatu (tylko po konsultacji z lekarzem).
Jeżeli wystąpią objawy takie jak: suchość w ustach, wzmożone pragnienie, osłabienie, letarg, senność, niepokój ruchowy, drgawki, dezorientacja, bóle i skurcze mięśni, nużliwość mięśni, niedociśnienie, skąpomocz, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), nudności lub wymioty, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
Zaburzenia równowagi wodno–elektrolitowej, które wymagają wyrównania, często występują u chorych z zaburzeniami czynności nerek oraz u chorych na cukrzycę i z zaburzeniami czynności nerek. Lekarz zaleci ścisłą kontrolę stężenia potasu oraz kreatyniny we krwi. Chorzy z niewydolnością serca oraz z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min ale większy niż 30 ml/min) powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarza.
Ponieważ zawarty w preparacie losartan może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi) nie zaleca się równoległego stosowanie leków mogących zwiększać stężenie potasu we krwi, takich jak np. suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas lub heparyna.
Ze względu na zawartość tiazydowego leku moczopędnego preparat może powodować hipokaliemię (zmniejszenie stężenia potasu we krwi). Zaburzenia stężenia potasu we krwi (zarówno hipokaliemia jak i hiperkaliemia) mogą być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia potasu we krwi.
U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby niezwiązanymi z zastojem żółci lub z chorobą wątroby należy zachować ostrożność. Preparat Lorista HD nie jest wskazany do stosowania u chorych z zaburzoną czynnością wątroby. Nawet niewielkie zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą przyczynić się do wystąpienia śpiączki wątrobowej. Stosowanie preparatu Lorista H oraz Lorista HD jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby, marskości żółciowej wątroby lub cholestazy (zastój żółci).
Stosowanie preparatu może, u niektórych osób, powodować zaburzenia czynności nerek. Ryzyko zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolności nerek, występuje zwłaszcza u chorych, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) tj. np. u chorych z ciężką niewydolnością serca lub z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.
Po zastosowaniu preparatów działających na układ RAA u chorych z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Zaburzenia te zwykle ustępują samoistnie po zaprzestaniu stosowania preparatu. Należy zachować ostrożność, a leczenie powinno przebiegać pod szczególnym nadzorem lekarskim. Konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny we krwi.
Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych, u których występuje pierwotny hiperaldosteronizm, ponieważ preparat jest u nich nieskuteczny.
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u chorych po niedawnym przeszczepie nerki.
Należy zachować ostrożność u osób z chorobą niedokrwienną serca i chorobami naczyniowo–mózgowymi (osoby ze zwężeniem tętnic wieńcowych lub zwężeniem naczyń mózgowych) ponieważ znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zawał serca lub udar mózgu.
Należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub bez, ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego oraz niewydolności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek.
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku upośledzenia odpływu krwi z lewej komory serca (występujące zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej [dwudzielnej], kardiomiopatia przerostowa).
U osób rasy czarnej preparat może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Hydrochlorotiazyd zmniejsza tolerancję glukozy. W okresie stosowania preparatu chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność i monitorować stężenie glukozy. Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Preparat może spowodować ujawnienie się cukrzycy utajonej.
Hydrochlorotiazyd może powodować zwiększenie stężenia lipidów (cholesterolu i trójglicerydów).
Tiazydowe leki moczopędne mogą powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemię) i w rzadkich przypadkach zwiększenie częstości napadów dny moczanowej. Zawarty w preparacie losartan powoduje zmniejszenie stężenia kwasu moczowego i może przeciwdziałać hiperurykemii wywołanej przez hydrochlorotiazyd.
Hydrochlorotiazyd może powodować wystąpienie objawów nadwrażliwości, niezależnie od tego, czy w przeszłości występowała alergia lub astma oskrzelową. Hydrochlorotiazyd zawarty w preparacie może powodować wystąpienie tocznia rumieniowatego lub nasilać jego objawy.
W okresie stosowania leków moczopędnych może wystąpić reakcja nadwrażliwości skóry na światło (wysypka, gorączka, zapalenie naczyń). W przypadku jej wystąpienia, należy skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu. Jeżeli w przyszłości konieczne będzie wznowienie terapii należy chronić skórę przed promieniowaniem słonecznym i UV.
Nie należy rozpoczynać stosowania preparatu w okresie ciąży. Jeżeli kobieta stosująca preparat planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, który zaleci zmianę sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania i skonsultować się z lekarzem. W razie potrzeby lekarz zaleci stosowanie innych preparatów obniżających ciśnienie tętnicze.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ --preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu
­ --preparat może powodować dodatni wynik testów antydopingowych (informacja dla sportowców).
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować zawroty głowy, zmęczenie, senność lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Należy zachować ostrożność zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Jeżeli wystąpią powyższe działania niepożądane nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających wzmożonej uwagi.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Lorista H

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletkę można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając szklanką wody. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze: zwykle dawka podtrzymująca wynosi 1 tabletkę (50 mg + 12,5 mg) 1 raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę dobową do 1 tabletki (100 mg + 25 mg) 1 raz na dobę (jest to zarazem dawka maksymalna). Działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się zwykle w ciągu 3–4 tygodni stosowania preparatu.
Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u chorych z zaburzeniami czynności nerek jeżeli klirens kreatyniny jest większy niż 30 ml/min. Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min stosowanie preparatu jest przeciwwskazane. Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych poddawanych hemodializom.
Przez rozpoczęciem stosowania preparatu należy wyrównać niedobory sodu i zapewnić odpowiednie nawodnienie (wyrównać niedobory płynów).
Stosowanie preparatu Lorista H oraz Lorista HD jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby, marskości żółciowej wątroby lub cholestazy (zastój żółci). Dodatkowo, nie zaleca się stosowanie preparatu Lorista HD u chorych z zaburzoną czynnością wątroby.
U chorych w podeszłym wieku zwykle nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Lorista H w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Stosowanie preparatu Lorista HD jest przeciwwskazane w ciąży.
Stosowanie preparatu Lorista H w I trymestrze ciąży nie jest zalecane. Stosowanie tego preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.
Jeżeli kobieta planuje ciążę zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania i skonsultować się z lekarzem. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie preparatu Lorista H oraz Lorista HD jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia oraz nasilać toksyczne działanie soli litu. Nie zaleca się równoległego stosowania litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy zachować ostrożność i ściśle kontrolować stężenie litu we krwi.
Nie zaleca się równoległego stosowania losartanu z preparatami zwiększającymi stężenie potasu. Równoległe stosowanie tych leków (sole potasu, niektóre leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe np. spironolakton, triamteren, amiloryd, eplerenon, suplementy potasu, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna, heparyna) oraz zawierających potas zamienników soli kuchennej może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Jeżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia potasu we krwi.
Flukonazol oraz ryfampicyna powodują zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu losartanu we krwi, choć nie wiadomo czy ma to znaczenie kliniczne.
W poniższych przypadkach wymagane jest zachowanie ostrożności:
· Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen, indometacyna) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia potasu we krwi. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i regularnie kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku.
· Preparat może nasilać działanie stosowanych równolegle innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. inhibitorów ACE, beta-blokerów, antagonistów wapnia) lub innych leków mogących obniżać ciśnienie tętnicze (np. niektóre leki przeciwdepresyjne, nasenne, uspokajające, barbiturany, opioidy). Może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego oraz niedociśnienie ortostatyczne (także jeżeli równolegle spożywany jest alkohol).
· Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.
· Leki wiążące kwasy żółciowe (cholestyramina, kolestypol) mogą zmniejszać wchłanianie preparatu z przewodu pokarmowego.
· Równoległe stosowanie preparatu z lekami powodującymi utratę potasu (np. kortykosteroidami, tetrakozaktydem, amfoterycyną B, karbenoksolonem, ACTH, penicyliną G, kwasem salicylowym i jego pochodnymi, lekami przeczyszczającymi, niektórymi lekami moczopędnymi) może zwiększać ryzyko hipokaliemii (zmniejszenia stężenia potasu we krwi) i nasilać ją. Należy monitorować stężenie potasu we krwi.
· Preparat może osłabić oddziaływanie amin katecholowych (np. adrenalina, noradrenalina) na mięśniówkę tętnic.
· Preparat może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryny).
· Ponieważ preparat może zwiększać stężenie kwasu moczowego we krwi, konieczne może być dostosowanie dawek leków stosowanych w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpyrazon, allopurynol). Możliwe też nasilenie reakcji nadwrażliwości na allopurynol.
· Leki antycholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą nasilać działanie leków moczopędnych.
· Preparat może nasilać toksyczne działanie na szpik kostny leków cytotoksycznych takich jak: cyklofosfamid, metotreksat.
· Jeżeli równolegle stosowane są duże dawki salicylanów, preparat może nasilać toksyczne działanie salicylanów na ośrodkowy układ nerwowy.
· Cyklosporyna może zwiększać ryzyko powikłań typu dny, skutkiem nasilenia zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi.
· Bardzo rzadko preparat stosowany z metylodopą może przyczynić się do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej.
· Preparat może powodować hipokaliemię lub hipomagnezemię, która nasila toksyczność glikozydów nasercowych. U chorych stosujących glikozydy nasercowe należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać badania EKG.
· Jeżeli preparat jest stosowany równolegle z niżej wymienionymi lekami, które mogą spowodować poważne zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes należy zachować ostrożność z powodu ryzyka wystąpienia hipokaliemii. Hipokaliemia zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes:
­ leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (jak np. chinidyna, hydrochinidyna, dizopiramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
­ niektóre leki przeciwpsychotyczne: pochodne fenotiazyny (chlorpromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna), benzamidy (amisulpiryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd), pochodne butyrofenonu (droperydol, haloperydol)
­ inne leki: beprydyl, cyzapryd, dyfemanil, erytromycyna (dożylnie), halofantryna, ketanseryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina (dożylnie).
· Równoległe stosowanie soli wapnia lub witaminy D może nasilać zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemię). Nie jest wskazane przyjmowanie dużych dawek suplementów wapnia ze względu na ryzyko rozwoju zespołu mleczno-alkalicznego z hiperkalcemią, zasadowicy metabolicznej i niewydolności nerek.
· Hydrochlorotiazyd może wpływać na wyniki badań czynności przytarczyc, ze względu na jego wpływ na metabolizm wapnia.
· Równoległe stosowanie karbamazepiny może spowodować hiponatremię (zmniejszenie stężenia sodu we krwi). Należy kontrolować stężenie sodu we krwi.
· Środki kontrastujące zawierające jod u chorych odwodnionych zwiększają ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Należy zadbać o odpowiednie nawodnienie przed zastosowaniem tych preparatów.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Lorista H, -HD, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do działań niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu należą: zawroty głowy, zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT), niedokrwistość, hemoliza krwinek, wybroczyny, kaszel, biegunka, pokrzywka, zapalenie naczyń, rzadko reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), plamica Schönleina i Henocha.
Nie można także wykluczyć wystąpienia działań niepożądanych zgłaszanych wcześniej dla każdego ze składników preparatu stosowanych niezależnie. Do działań niepożądanych związanych ze stosowaniem losartanu należą: niedokrwistość, wybroczyny, hemoliza, hiperkaliemia, dna moczanowa, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, rzadko reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne, anoreksja, zaburzenia lękowe, dezorientacja, depresja, bezsenność, senność, zaburzenia pamięci, bóle i zawroty głowy, nerwowość, uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), neuropatia obwodowa, omdlenia, drżenia, pieczenie/kłucie w oku, zapalenie spojówek, niewyraźne/nieostre widzenie, szum w uszach, niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne), dławica piersiowa, ból za mostkiem, udar mózgu, zawał serca, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, kaszel, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok, nieżyt nosa, zapalenie gardła, zapalenie krtani, duszność, zapalenie oskrzeli, ból brzucha, nudności, biegunka, niestrawność, zaparcia, ból zębów, suchość w ustach, wzdęcia, zapalenie żołądka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia bilirubiny, łysienie, stany zapalne skóry, suchość skóry, rumień, uderzenia gorąca, nadwrażliwość na światło, świąd, wysypka, pokrzywka, obfite poty, ból pleców, bóle mięśni i stawów, zakażenie dróg moczowych, moczenie nocne, częste oddawanie moczu, zaburzenia funkcji seksualnych.
Do działań niepożądanych związanych ze stosowaniem hydrochlorotiazydu należą: utrata apetytu, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka, uczucie dyskomfortu w przewodzie pokarmowym, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, cholestaza wewnątrzwątrobowa (żółtaczka), wydalanie glukozy z moczem, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, hipokaliemia, hiponatremia, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, znaczne zmniejszenie liczby granulocytów [agranulocytoza], zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], zmniejszenie liczby płytek krwi [małopłytkowość], niekiedy z plamicą, zahamowanie czynności szpiku kostnego), depresja, zaburzenia snu, bóle głowy, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, widzenie w żółtym kolorze, martwicze zapalenie naczyń, niewydolność oddechowa z zapaleniem i obrzękiem płuc, rzadko reakcje anafilaktyczne, gorączka, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, wysypka), nadwrażliwość na światło oraz bardzo rzadko martwica toksyczna rozpływna, reakcje skórne podobne do tocznia, uaktywnienie skórnej postaci tocznia rumieniowatego.