20 kwietnia 2014 roku, [zaloguj się]

   Lekarze pacjentom
 

Prestarium (peryndopryl) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Prestarium 5 mg tabl. powl. 1 tabl. zawiera 5 mg peryndoprylu z argininą co odpowiada 3,395 mg peryndoprylu 30 tabl. Servier 23.01 20.07   

Preparat zawiera substancję: peryndopryl

Inne preparaty zawierające peryndopryl: Apo-Perindox (tabl.) , Erbugen (tabl.) , Perindopril Pfizer (tabl.) , Perindoprilum 123ratio (tabl. powl.) , Perindoran (tabl.) , Prenessa (tabl.) , Prestarium 10 mg (tabl. powl.) , Vidotin (tabl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Prestarium?

Lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, który jak wszystkie preparaty z tej grupy, hamuje powstawanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń oraz pobudzającej uwalnianie aldosteronu.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Prestarium?

Substancją czynną preparatu jest peryndopryl. Jest to substancja należąca do grupy leków zwanych inhibitorami konwertazy angiotensyny (). Działanie tych leków polega na hamowaniu aktywności enzymu odpowiedzialnego za powstawanie angiotensyny II (enzym ten to konwertaza angiotensyny, często oznaczana skrótem ACE, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin Converting Enzyme). Zahamowanie aktywności tego enzymu powoduje ograniczenie przekształcania (konwersji) nieaktywnej angiotensyny I do aktywnej angiotensyny II. Angiotensyna II jest substancją powodującą skurcz naczyń krwionośnych oraz stymulującą uwalnianie aldosteronu czego skutkiem jest wzrost ciśnienia tętniczego. Działanie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, a przez to do obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, leki te wywierają ochronny wpływ na naczynia i wykazują działanie przeciwmiażdżycowe. Stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu i profilaktyce chorób układu sercowo–naczyniowego, a także w leczeniu chorób nerek (nefropatii cukrzycowej i niecukrzycowej). W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność wielu z nich w zmniejszaniu śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. U chorych z niewydolnością serca inhibitory ACE zmniejszają opór naczyniowy, co poprawia warunki hemodynamiczne i zwiększa wydolność wysiłkową pozytywnie wpływając na jakość życia.
Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu występuje po 4–6 godzinach po przyjęciu leku i utrzymuje się do 24 godzin. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe osiąga się po około 4 tygodniach stosowania preparatu.
↑ do góry

Kiedy stosować Prestarium?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· nadciśnienia tętniczego
· objawowej niewydolności serca (to wskazanie dotyczy wyłącznie preparatu Prestarium 5 mg)
· stabilnej choroby wieńcowej – w celu zmniejszenia ryzyka zdarzeń sercowych u chorych z zawałem serca i/lub rewaskularyzacją naczyń wieńcowych w wywiadzie.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inny inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE). Nie możesz także stosować preparatu jeżeli:
· kiedykolwiek wystąpił u Ciebie obrzęk naczynioruchowy lub występuje wrodzony (dziedziczny) obrzęk naczynioruchowy
· stosowane są procedury krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja, afereza lipoprotein o małej gęstości LDL), w czasie których krew narażona jest na kontakt z elektrycznie ujemnie naładowanymi powierzchniami (może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych).
Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Prestarium?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Jeżeli w ciągu pierwszego miesiąca stosowania preparatu u osób chorych na stabilną chorobę wieńcową wystąpi epizod niestabilnej dławicy piersiowej należy skonsultować się z lekarzem, który po rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści podejmie decyzję o dalszym kontynuowaniu leczenia lub o zaprzestaniu stosowania preparatu.
Ponieważ preparat może powodować nagłe i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza u osób ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia po przyjęciu preparatu. Grupa zwiększonego ryzyka obejmuje osoby:
· ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, odwodnione lub z niedoborem elektrolitów (np. przyjmujących leki moczopędne, stosujących dietę o małej zawartości soli, poddawanych dializom, po biegunce lub wymiotach)
· z ciężkim nadciśnieniem tętniczym związanym ze wzmożoną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAA)
· z objawową niewydolnością serca przebiegającą z niewydolnością nerek lub bez niewydolności nerek
· z hemodynamicznie istotnym upośledzeniem napływu bądź odpływu z lewej komory serca (występujące zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, kardiomiopatia przerostowa)
· osób poddawanych zabiegom lub znieczulanych
· z niewydolnością serca po zawale
· ze zwiększonym ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu w przypadku ciężkiego niedociśnienia (np. osoby ze zwężeniem tętnic wieńcowych lub zwężeniem naczyń mózgowych, u których niedociśnienie mogłoby spowodować zawał serca, udar mózgu).
W powyższych przypadkach leczenie może być rozpoczynane tylko pod ścisłą kontrolą lekarską. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego wymagany jest specjalny nadzór medyczny oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i każdorazowo podczas zwiększania dawki.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie lekarz zaleci kontrolę czynności nerek. Jeżeli występuje odwodnienie organizmu, zmniejszenie objętości krwi krążącej lub zaburzenia elektrolitowe lekarz zaleci odpowiednie postępowanie przed rozpoczęciem stosowania preparatu. U osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 60 ml/min) konieczne jest zmniejszenie dawki początkowej i dalsze dostosowanie dawki w zależności od stężenia kreatyniny; w tych przypadkach indywidualnie dostosowaną dawkę ustala lekarz. Konieczna jest regularna kontrola stężenia potasu i kreatyniny we krwi. Ryzyko zaburzenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, występuje zwłaszcza u chorych z niewydolnością serca.
Po zastosowaniu preparatu u chorych z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, szczególnie jeśli preparat jest stosowany równolegle z lekiem moczopędnym. O ile to konieczne lekarz zaleci zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania leku moczopędnego. Ryzyko tych zaburzeń jest zwiększone u osób z niewydolnością nerek, a nadciśnienie nerkowo-naczyniowe sprzyja dodatkowo wystąpieniu ciężkiego niedociśnienia tętniczego. U tych chorych leczenie może być prowadzone tylko pod ścisłą kontrolą lekarską.
Po zastosowaniu preparatu u chorych z zaburzeniami czynności nerek a także u chorych bez wcześniejszych zaburzeń czynności nerek może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, szczególnie jeśli preparat jest stosowany równolegle z lekiem moczopędnym. O ile to konieczne lekarz zaleci zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania leku moczopędnego i/lub peryndoprylu.
Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu u chorych po przeprowadzonym ostatnio przeszczepie nerki.
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego (obrzęk ust, języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie i mogący stanowić zagrożenie życia). W razie wystąpienia pierwszych objawów obrzęku należy zaprzestać stosowania preparatu i natychmiast szukać pomocy medycznej. Konieczna jest hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia. Obrzęk naczynioruchowy może także dotyczyć jelit czemu towarzyszą bóle brzucha. Ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest zwiększone u osób, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz u osób rasy czarnej.
U osób rasy czarnej preparat może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Stosowanie preparatu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktycznej na jad owadów i inne alergeny (w przypadku planowanego odczulania należy skonsultować się z lekarzem, który o ile to możliwe, zaleci czasowe zaprzestanie stosowania preparatu).
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność. Rzadko może wystąpić żółtaczka cholestatyczna, która może prowadzić do piorunującej martwicy wątroby, zakończonej niekiedy zgonem. Jeżeli wystąpi żółtaczka cholestatyczna lub zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem ponieważ konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
Preparat może powodować zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenię/agranulocytozę], małopłytkowość, niedokrwistość). Lekarz zaleci regularną kontrolę morfologii krwi, szczególnie na początku leczenia oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek, osób ze współistniejącą chorobą tkanki łącznej (np. toczniem rumieniowatym lub twardziną) oraz osób stosujących inne leki mogące powodować zmiany w morfologii krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki). W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów zakażenia (np. gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła) należy koniecznie skonsultować się z lekarzem i upewnić się, że nie nastąpiło obniżenie odporności organizmu.
Inhibitory ACE mogą także powodować uporczywy kaszel, bez odkrztuszania, który ustępuje po zaprzestaniu stosowania preparatu.
Poinformuj lekarza o stosowaniu preparatu jeżeli planujesz zabieg operacyjny lub inny zabieg wymagający znieczulenia. Dzień przed zabiegiem operacyjnym zaleca się zaprzestanie przyjmowania preparatu. Tylko lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.
Preparat może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone (osoby z niewydolnością nerek, powyżej 70. roku życia, chorzy na cukrzycę, przyjmujący leki zwiększające stężenie potasu we krwi, w tym sole potasu, leki moczopędne zatrzymujące potas lub heparynę, osoby odwodnione, osoby z niewydolnością serca lub kwasicą metaboliczną).
Nie zaleca się równoległego stosowania soli litu.
Nie zaleca się równoległego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów potasu lub zamienników soli kuchennej zawierających potas.
U chorych na cukrzycę przyjmujących doustne leki przeciwcukrzycowe lub insulinę lekarz zaleci kontrolowanie stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania preparatu. Istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii, czyli nadmiernego zmniejszenia stężenia glukozy we krwi.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ --preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może u niektórych osób powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego związane z zawrotami głowy, znużeniem lub innymi objawami, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Należy zachować szczególną ostrożność.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Prestarium

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Preparat należy przyjmować codziennie o tej samej porze dnia, rano, przed posiłkiem. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze (monoterapia i leczenie skojarzone): początkowo 5 mg 1 raz na dobę, rano. U pacjentów z silną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron (szczególnie z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego lub z ciężkim nadciśnieniem tętniczym) zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. W tej grupie pacjentów na początku leczenia niezbędny jest ścisły nadzór lekarski. Po upływie około 4 tygodni leczenia lekarz może zwiększyć dawkę do 10 mg na 1 raz dobę.
U osób przyjmujących równolegle leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań wynikających z gwałtownego i znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatkowo, w tej grupie chorych może występować odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe i dlatego konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki przez lekarza. O ile to możliwe, lekarz zaleci przerwanie stosowanie leków moczopędnych na 2–3 dni przed rozpoczęciem przyjmowania preparatu. Jeżeli nie można zaprzestać stosowania leku moczopędnego stosowanie preparatu należy rozpocząć pod ścisłą kontrolą lekarską. Dawka początkowa u tych chorych wynosi zwykle 2,5 mg na dobę. Konieczne jest kontrolowanie czynności nerek i stężenia potasu we krwi.
U chorych w podeszłym wieku dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę; lekarz po miesiącu leczenia może zwiększyć dawkę do 5 mg, a jeżeli to konieczne do 10 mg na dobę. Dawka musi zostać dostosowana w zależności od czynności nerek.
Objawowa niewydolność serca (to wskazanie dotyczy wyłącznie preparatu Prestarium 5 mg): zaleca się aby rozpoczynanie stosowania preparatu w skojarzeniu z lekami moczopędnymi nieoszczędzającymi potasu oraz, o ile to konieczne, z preparatami naparstnicy i/lub beta-adrenolitykami odbywało się w warunkach specjalistycznej opieki medycznej z zastosowaniem dawki początkowej 2,5 mg 1 raz na dobę, rano. Lekarz dostosuje dawkę na podstawie indywidualnej reakcji chorego na leczenie. Po 2 tygodniach leczenia może zwiększyć dawkę do 5 mg na dobę.
W przypadku ciężkiej niewydolności serca, a także u chorych z niewydolnością nerek, z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, stosujących leki moczopędne lub leki rozszerzające naczynia, leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrola lekarską.
U chorych szczególnie zagrożonych wystąpieniem niedociśnienia tętniczego, u których występuje odwodnienie organizmu, zmniejszenie objętości krwi krążącej lub zaburzenia elektrolitowe (niezależnie od tego czy występuje zmniejszone stężenie sodu we krwi) lekarz zaleci wyrównanie istniejących zaburzeń przed rozpoczęciem stosowania. Należy uważnie kontrolować ciśnienie tętnicze, stężenie potasu we krwi oraz czynność nerek.
Stabilna choroba wieńcowa: początkowo 5 mg na dobę przez 2 tygodnie, następnie 10 mg na dobę, pod warunkiem, że dawka 5 mg na dobę jest dobrze tolerowana. U chorych w podeszłym wieku początkowo 2,5 mg na dobę przez tydzień, następnie 5 mg przez kolejny tydzień a następnie 10 mg na dobę. Lekarz będzie zwiększał dawkę tylko wtedy, gdy dawka niższa będzie dobrze tolerowana przez chorego. Konieczne jest dostosowanie dawkowania w zależności od czynności nerek.
U osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 60 ml/min ale większy niż 15 ml/min) konieczna jest indywidualna modyfikacja dawkowania; w poszczególnych przypadkach odpowiednio dostosowaną dawkę ustala lekarz. U tych osób leczenie może być prowadzone tylko pod ścisłą kontrolą lekarską. Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 15 ml/min a chory poddawany jest dializom dawka (2,5 mg) podawana jest w dniu dializy po dializie.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności dostosowywania dawki.
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży. Z tego powodu nie należy stosować preparatu w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Prestarium w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli kobieta planuje ciążę zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania i skonsultować się z lekarzem. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane są zabiegi z wykorzystaniem krążenia pozaustrojowego takie jak hemodializa, hemofiltracja oraz afereza lipoprotein o niskiej gęstości, w czasie których krew narażona jest na kontakt z ujemnie naładowanymi powierzchniami. Może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich, zagrażających życiu reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jeżeli lekarz uzna przeprowadzenie zabiegu za absolutnie konieczne może zastosować innego typu dializatory lub zalecić zmianę leków przeciwnadciśnieniowych.
Wcześniejsze stosowanie leków moczopędnych może powodować zmniejszenie objętości krwi krążącej oraz zaburzenia elektrolitowe i ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego po rozpoczęciu leczenia peryndoprylem. U osób przyjmujących równolegle leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań wynikających z gwałtownego i znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego. O ile to możliwe, lekarz zaleci przerwanie stosowanie leków moczopędnych oraz odpowiednie nawodnienie i zwiększoną podaż elektrolitów przed rozpoczęciem przyjmowania preparatu.
Równoległe stosowanie leków wpływających na stężenie potasu we krwi (sole potasu, niektóre leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe np. spironolakton, triamteren, amiloryd, suplementy potasu, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna, heparyna) oraz zawierających potas zamienników soli kuchennej może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Nie zaleca się równoległego stosowania peryndoprylu z wymienionymi powyżej preparatami. Jeżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia potasu we krwi.
Preparat może nasilać toksyczne działanie soli litu. Nie zaleca się równoległego stosowania litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy kontrolować stężenie litu. Równoległe stosowanie tiazydowych leków moczopędnych nasila ryzyko toksycznego działania litu.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia potasu we krwi.
Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki mogące obniżać ciśnienie tętnicze (np. nitrogliceryna i inne azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, leki przeciwpsychotyczne) zwiększają ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego.
Stosowane równolegle leki przeciwcukrzycowe (preparaty doustne, insulina) mogą powodować nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia) i dlatego zalecane jest kontrolowanie jej stężenia.
Leki zwiększające ciśnienie tętnicze (np. sympatykomimetyki, izoproterenol, dobutamina, dopamina, epinefryna) mogą osłabiać działanie preparatu. Należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.
Leki mogące wpływać na morfologię krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki) zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń hematologicznych.
Preparat może być stosowany w skojarzeniu z kwasem acetyosalicylowym (w dawkach kardiologicznych), lekami trombolitycznymi, lekami z grupy beta–adrenolityków (beta–blokerami) i azotanami.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Prestarium 5 mg, -10 mg, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do często występujących działań niepożądanych należą: bóle i zawroty głowy, objawy wywołane ortostatycznym obniżeniem ciśnienia tętniczego (np. zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia równowagi), zaburzenia widzenia, szumy uszne, uczucie mrowienia i drętwienia na skórze (parestezje), suchy uporczywy kaszel, duszność, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność, zaparcia, wysypka, świąd, uczucie zmęczenia. Niezbyt często możliwe: zaburzenia snu, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), skurcze mięśni, niewydolność nerek, nadmierne pocenie się, zaburzenia funkcji seksualnych (impotencja). Rzadko możliwe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenia/agranulocytoza], małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, stany splątania, niedokrwienie mięśnia sercowego, w tym bóle dławicowe lub zawał serca, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), udar niedokrwienny mózgu (wtórny do nadmiernego niedociśnienia), eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, ostra niewydolność nerek.