25 kwietnia 2014 roku, [zaloguj się]

   Lekarze pacjentom
 

Beto ZK (metoprolol (bursztynian metoprololu)) - tabl. o przedł. uwalnianiu

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Beto ZK 200 tabl. o przedł. uwalnianiu 190 mg 28 tabl. Sandoz 40.63

Preparat zawiera substancję: metoprolol (bursztynian metoprololu)

Inne preparaty zawierające metoprolol (bursztynian metoprololu): Betaloc ZOK 25 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Betaloc ZOK 50 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Betaloc ZOK 100 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 25 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 50 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 100 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 150 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Iviprolol (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metocard ZK (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metogen SC (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metoprolol Biofarm ZK (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metoprololum 123ratio (Metoratio ZK) (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metostad (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Symlok SR (tabl. o przedł. uwalnianiu)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Beto ZK?

Lek z grupy beta-blokerów powodujący zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Beto ZK?

Substancją czynną preparatu jest metoprolol. Jest to substancja należąca do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Są to receptory pobudzane w warunkach fizjologicznych przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów beta uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Działanie metoprololu, podobnie jak innych leków z tej grupy, prowadzi do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz do obniżenia ciśnienia tętniczego. Preparaty z tej grupy stosowane są jako leki przeciwnadciśnieniowe oraz w leczeniu chorób układu sercowo–naczyniowego.
Metoprolol charakteryzuje się wybiórczością w stosunku do receptorów beta 1 (w przypadku metoprololu w postaci o kontrolowanym uwalnianiu selektywność w stosunku do receptorów beta 1 jest większa niż w przypadku postaci o standardowym uwalnianiu). Wybiórcza blokada receptorów beta 1 w sercu zmniejsza ryzyko występowania działań niepożądanych związanych z obwodowym działaniem leku, w tym ryzyko zależnego od receptorów beta 2 zlokalizowanych w mięśniach gładkich oskrzeli, zwężenia dróg oddechowych. W większych dawkach metoprolol może jednak działać również na receptory beta 2.
↑ do góry

Kiedy stosować Beto ZK?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· nadciśnienia tętniczego
· dławicy piersiowej
· zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza częstoskurczu nadkomorowego
· kołatania serca spowodowanego zaburzeniami czynności serca
· stabilnej objawowej niewydolności serca (klasa II–IV według NYHA, frakcja wyrzutowa lewej komory mniejsza niż 40%) w skojarzeniu z innymi preparatami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca
a także:
· aby zapobiegać zgonowi z przyczyn sercowych i ponownemu zawałowi serca po przebytej ostrej fazie zawału serca
· aby zapobiegać napadom migreny.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki z grupy beta-blokerów. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia
· nieleczona niewydolność serca (obrzęk płuc, zaburzony przepływ krwi lub niedociśnienie tętnicze) oraz jeżeli stale lub okresowo stosujesz preparaty zwiększające siłę skurczu mięśnia sercowego
· wstrząs kardiogenny
· zespół chorego węzła zatokowego
· objawowa bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 50 uderzeń na minutę)
· ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych
· niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg)
· ciężka astma oskrzelowa lub POChP
· kwasica metaboliczna
· nieleczony guz chromochłonny nadnerczy
· podejrzenie zawału serca
· niewydolność serca i występowanie wartości skurczowego ciśnienia tętniczego poniżej 100 mm Hg (zaleca się badanie przed rozpoczęciem leczenia)
a także,
· jeżeli stosujesz leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO)
· jeżeli przyjmujesz dożylnie preparaty blokujące kanały wapniowe z grupy werapamilu lub diltiazemu lub inne leki o działaniu przeciwarytmicznym (jak dizopiramid).
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Beto ZK?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Osoby ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli powinny zachować szczególną ostrożność. U chorych na astmę oskrzelową lub inne choroby obturacyjne dróg oddechowych może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych. Konieczne może być dodatkowe zwiększenie dawki stosowanych leków rozszerzających oskrzela zgodnie z zaleceniami lekarza. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu metoprololu wywierają słabszy wpływ na drogi oddechowe niż tabletki standardowe.
Chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność ponieważ metoprolol może wpływać na stężenie glukozy we krwi oraz maskować objawy hipoglikemii (zmniejszenia stężenia glukozy we krwi), takie jak uczucie kołatania serca, przyspieszenie czynności serca (tachykardia) czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Ryzyko zaburzeń metabolizmu węglowodanów jest jednak mniejsze w przypadku stosowania tabletek o przedłużonym uwalnianiu niż w przypadku stosowania tabletek standardowych.
Preparat może także maskować objawy nadczynności tarczycy.
W okresie stosowania preparatu możliwe jest nasilenie zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo komorowego (ryzyko wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego). Preparat może nasilać objawy chorób naczyń obwodowych.
U chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w trakcie jego stosowania konieczne jest leczenie mające na celu zablokowanie receptorów alfa-adrenergicznych.
Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów.
Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza (zwykle w okresie 2. tygodni stopniowo zmniejsza się dawkę o połowę, aż do uzyskania dawki najmniejszej, stanowiącej połowę tabletki 23,75 mg (tj. 11,875 mg) i tę dawkę stosuje się przez co najmniej 4 dni). Nagłe zaprzestanie leczenia metoprololem może prowadzić do nasilenia objawów niewydolności serca a także do wystąpienia zawału serca i zgonu.
Preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje anafilaktyczne oraz powodować zmniejszenie skuteczności działania stosowanej w takich przypadkach adrenaliny.
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu u osób chorych na łuszczycę lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka i w każdym przypadku indywidualnie podejmie decyzję czy można rozpocząć leczenie metoprololem. Leki z grupy beta-blokerów mogą zaostrzać objawy łuszczycy lub powodować jej wystąpienie.
Należy zachować ostrożność stosując preparat u chorych na dławicę naczynio-skurczową (dławicę Prinzmetala).
Ze względu na brak wystarczającego doświadczenie klinicznego należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca oraz:
· niestabilną niewydolnością serca (klasa IV według NYHA)
· zawałem serca lub niestabilną dławicą piersiową w ciągu ostatnich 28 dni
· zaburzeniami czynności nerek
· zaburzeniami czynności wątroby
· w wieku powyżej 80. roku życia
· w wieku poniżej 40. roku życia
· wadami zastawek powodującymi istotne zaburzenia hemodynamiczne
· kardiomiopatią przerostową zwężającą
· podczas lub po operacji kardiochirurgicznej w ciągu 4 miesięcy przed rozpoczęciem stosowania preparatu.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ --preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może w niewielkim lub umiarkowanym stopniu upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń/maszyn. Preparat może powodować zawroty głowy, uczucie zmęczenia, znużenia. Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń/maszyn należy sprawdzić jak organizm reaguje na lek. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu stosowanej dawki leku oraz, jeżeli równolegle spożywany jest alkohol.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Beto ZK

Preparat ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować rano, 1 raz na dobę, najlepiej podczas śniadania. Połykać w całości lub podzielone popijając wodą ( co najmniej pół szklanki). Nie należy rozgryzać, żuć ani rozgniatać tabletek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze: w łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym 47,5 mg 1 raz na dobę; w razie konieczności lekarz zwiększy dawkę do 95–190 mg na dobę lub dołączy inny lek przeciwnadciśnieniowy.
Dławica piersiowa: 95–190 mg 1 raz na dobę. W razie konieczności lekarz może dołączyć inne leki stosowane w leczeniu choroby wieńcowej.
Zaburzenia rytmu serca: 95–190 mg 1 raz na dobę.
Profilaktyka zgonu z przyczyn sercowych i ponownego zawału serca po przebytej ostrej fazie zawału serca: 190 mg 1 raz na dobę.
Kołatania serca spowodowane czynnościowymi zaburzeniami pracy serca: 95 mg 1 raz na dobę; w razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę do 190 mg na dobę.
Zapobieganie napadom migreny: 95–190 mg 1 raz na dobę.
Stabilna objawowa niewydolność serca (leczenie skojarzone z innymi preparatami): dawka jest ustalana indywidualnie; leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza; leczenie powinno być prowadzone przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stabilnej objawowej niewydolności serca. Początkowo u chorych z niewydolnością serca klasy III–IV wg NYHA wynosi 11,88 mg 1 raz na dobę w 1. tygodniu leczenia; w 2. tygodniu dawkę można zwiększyć do 23,75 mg 1 raz na dobę. U chorych z niewydolnością serca klasy II wg NYHA początkowo 23,75 mg 1 raz na dobę w ciągu pierwszych 2. tygodni leczenia; po 2 tygodniach zaleca się podwojenie dawki. Dawkę zwiększa się co 2. tydzień do 190 mg 1 raz na dobę lub do największej dawki tolerowanej przez chorego. W długotrwałym leczeniu dawka docelowa wynosi 190 mg 1 raz na dobę (lub jest to największa dawka tolerowana przez chorego).
Nie ma konieczności dostosowywania dawki u chorych z zaburzeniami czynności nerek.
U chorych z ciężką niewydolnością wątroby (np. z zespoleniem żyły wrotnej z żyłą główną dolną) lekarz rozważy zastosowanie zmniejszonej dawki.
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u osób po 80. roku życia. Należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawki.
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży.
Leczenie jest długotrwałe i wymaga okresowej kontroli lekarskiej.
↑ do góry

Czy można stosować Beto ZK w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest dożylne przyjmowanie antagonistów wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu z powodu ryzyka zatrzymania krążenia.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z:
· lekami przeciwnadciśnieniowymi i innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (np. nitrogliceryna, leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, baklofen, amifostyna) – ryzyko nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienia tętniczego
· lekami blokującymi zwoje współczulne (np. trimetafan)
· inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO) takimi jak selegilina czy moklobemid – nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego a także ryzyko wystąpienia niebezpiecznego dla życia przełomu nadciśnieniowego
· innymi beta-blokerami (w tym stosowanymi miejscowo, takimi jak np. tymolol zawarty w kroplach do oczu stosowanych w leczeniu jaskry) – ryzyko nasilenia ogólnoustrojowego działania preparatu; w przypadku stosowania takiego leczenia skojarzonego chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza
· lekami przeciwnadciśnieniowymi o ośrodkowym mechanizmie działania (np. rezerpina, klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna, guanfacyna) – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca oraz wystąpienia zaburzeń przewodzenia w sercu
· klonidyną – jeżeli klonidyna jest stosowana równolegle z beta-blokerem i konieczne jest zaprzestanie leczenia należy najpierw przerwać leczenie beta-blokerem na kilka dni przed przerwaniem stosowania klonidyny (nagłe przerwanie stosowania klonidyny w okresie stosowania beta-blokera może powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego i stanowić zagrożenie życia)
· prazosyną – ryzyko znacznego niedociśnienia ortostatycznego, niekiedy już po przyjęciu pierwszej dawki prazosyny
· antagonistami wapnia (preparaty doustne) z grupy werapamilu czy diltiazemu – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca oraz siły jego skurczu i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego
· lekami przeciwarytmicznymi klasy I (jak np. chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) i amiodaronem – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz znacznego zmniejszenia siły skurczu mięśnia sercowego
· glikozydami naparstnicy – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii)
· lekami sympatykomimetycznymi – w zależności od rodzaju stosowanych leków sympatykomimetycznych istnieje ryzyko osłabienia działania sympatykomimetyków rozszerzających oskrzela (konieczne może być zwiększenie ich dawek) lub ryzyko znacznego zwiększenia ciśnienia tętniczego
· insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – możliwe zaburzenie kontroli stężenia glukozy we krwi; beta-blokery, w tym metoprolol, mogą maskować objawy hipoglikemii; należy kontrolować stężenie glukozy we krwi
· indometacyną i innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – przeciwnadciśnieniowe działanie beta-blokerów, w tym metoprololu, może ulec osłabieniu
· lidokainą – metoprolol może powodować zmniejszenie wydalania lidokainy
· preparatami stosowanymi do znieczulenia – może dojść do nasilenia bradykardii (zmniejszenia częstotliwości rytmu serca) i znacznego niedociśnienia tętniczego (koniecznie należy poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów)
· preparatami mającymi wpływ na aktywność układu enzymatycznego cytochromu P450 (a konkretnie na izoenzym 2D6) – ryzyko zmiany stężenia metoprololu we krwi. Do tych preparatów należą między innymi: niektóre leki przeciwdepresyjne takie jak paroksetyna, fluoksetyna, sertralina czy bupropion, leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna, chlorpromazyna, trifluopromazyna, chloroprotyksen), leki przeciwarytmiczne (takie jak propafenon, chinidyna, amiodaron), leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir), leki przeciwhistaminowe (takie jak difenhydramina) a także hydroksychlorochina, terbinafina (lek przeciwgrzybiczy), cymetydyna, ryfampicyna, celekoksyb, hydralazyna.
Skuteczność działania adrenaliny w leczeniu objawów reakcji anafilaktycznych może ulec osłabieniu u osób przyjmujących leki z grupy beta-blokerów.
Alkohol może zwiększać stężenie metoprololu we krwi. Metoprolol może nasilać i przedłużać działanie spożytego alkoholu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Beto ZK może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często możliwe niedociśnienie tętnicze (w tym niedociśnienie ortostatyczne), uczucie zmęczenia. Często: bóle i zawroty głowy, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia równowagi (rzadko połączone z omdleniem), kołatanie serca, zimne dłonie i stopy, duszność wysiłkowa, nudności, biegunka, zaparcia, bóle brzucha. Niezbyt często możliwe: zwiększenie masy ciała, depresja, osłabienie koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, zaburzenia czucia takie jak uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), zaostrzenie objawów niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, ból w okolicy przedsercowej, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka, pokrzywka podobna do łuszczycy, nasilenie potliwości, kurcze mięśni, obrzęki. Rzadko: nasilenie utajonej cukrzycy, nerwowość, napięcie, zaburzenia widzenia, suchość oczu, zapalenie spojówek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia w sercu, nieżyt błony śluzowej nosa, suchość w ustach, zaburzenia czynności wątroby, łysienie, zaburzenia funkcji seksualnych. Bardzo rzadko małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych), zapominanie, osłabienie, splątanie, zmiany nastroju, zaburzenia słuchu, szumy uszne, nasilenie objawów chromania przestankowego lub zespołu Raynauda, nasilenie objawów chorób naczyń obwodowych (możliwa martwica), zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, nadwrażliwość na światło, zaostrzenie objawów łuszczycy, zmiany na skórze podobne do łuszczycy, bóle stawów, osłabienie mięśni.