25 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Beto ZK (metoprolol (bursztynian metoprololu)) - tabl. o przedł. uwalnianiu

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Beto ZK 200 tabl. o przedł. uwalnianiu 190 mg (1 tabl. zawiera 190 mg bursztynianu metoprololu co odpowiada 200 mg winianu metoprololu) 28 tabl. Sandoz 40.73

Preparat zawiera substancję: metoprolol (bursztynian metoprololu)

Inne preparaty zawierające metoprolol (bursztynian metoprololu): Betaloc ZOK 25 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Betaloc ZOK 50 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Betaloc ZOK 100 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 25 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 50 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 100 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Beto ZK 150 (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Iviprolol (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metocard ZK (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metogen SC (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metoprolol Biofarm ZK (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metoprololum 123ratio (Metoratio ZK) (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Metostad (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Symlok SR (tabl. o przedł. uwalnianiu)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Beto ZK?

Lek z grupy beta-blokerów powodujący zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Beto ZK?

Substancją czynną preparatu jest metoprolol. Jest to substancja należąca do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Receptory adrenergiczne występują na powierzchni komórek nerwowych, mięśniowych lub gruczołowych w licznych tkankach i narządach. W warunkach fizjologicznych pobudzane są przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów beta uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Adrenalina powoduje zwiększenie częstotliwości rytmu serca oraz skurcz obwodowych naczyń krwionośnych. Działanie metoprololu, podobnie jak innych leków z tej grupy, prowadzi do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu, zmniejszenia objętości wyrzutowej oraz do obniżenia ciśnienia tętniczego. Metoprolol charakteryzuje się wybiórczością w stosunku do receptorów beta 1. Działanie selektywne w stosunku do receptorów beta 1 w sercu zmniejsza ryzyko występowania działań niepożądanych związanych z obwodowym działaniem leku (np. ryzyko zwężenia dróg oddechowych związane z blokowaniem receptorów beta 2 w mięśniach gładkich oskrzeli). W większych dawkach metoprolol może jednak działać również na receptory beta 2.
W przypadku metoprololu w postaci o kontrolowanym uwalnianiu stężenia leku w osoczu są bardziej wyrównane niż w przypadku postaci o standardowym uwalnianiu. Dzięki temu uzyskiwana jest większa selektywność w stosunku do receptorów beta 1 i zmniejsza się ryzyko działań niepożądanych związanych z wahaniami i przejściowym zwiększeniem stężenia leku w osoczu.
↑ do góry

Kiedy stosować Beto ZK?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· nadciśnienia tętniczego
· dławicy piersiowej
· zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza częstoskurczu nadkomorowego
· kołatania serca spowodowanego zaburzeniami czynności serca
· stabilnej objawowej niewydolności serca (klasa II–IV według NYHA, frakcja wyrzutowa lewej komory mniejsza niż 40%) w skojarzeniu z innymi preparatami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca
a także:
· aby zapobiegać zgonowi z przyczyn sercowych i ponownemu zawałowi serca po przebytej ostrej fazie zawału serca
· aby zapobiegać napadom migreny.
Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży 6.–18. roku życia.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki z grupy beta-blokerów. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia
· nieleczona niewydolność serca (obrzęk płuc, zaburzony przepływ krwi lub niedociśnienie tętnicze) oraz jeżeli stale lub okresowo stosujesz preparaty zwiększające kurczliwość serca
· wstrząs kardiogenny
· zespół chorego węzła zatokowego
· objawowa i klinicznie istotna bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 50 uderzeń na minutę)
· ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych
· niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg)
· ciężka astma oskrzelowa lub POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc)
· kwasica metaboliczna
· nieleczony guz chromochłonny nadnerczy
· podejrzenie zawału serca
· niewydolność serca i powtarzające się ciśnienie skurczowe poniżej 100 mm Hg (zaleca się badanie przed rozpoczęciem leczenia)
a także,
· jeżeli stosujesz leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO)
· jeżeli przyjmujesz dożylnie preparaty blokujące kanały wapniowe z grupy werapamilu lub diltiazemu lub inne leki o działaniu przeciwarytmicznym (jak dizopiramid).
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Beto ZK?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Nie należy stosować preparatu u chorych z nieleczoną zastoinową niewydolnością serca. Preparat stosuje się u chorych w stabilnym stanie klinicznym.
W okresie stosowania preparatu możliwe jest nasilenie zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo komorowego (ryzyko wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego); należy zachować ostrożność u chorych z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia.
Jeżeli częstotliwość rytmu serca będzie mniejsza niż 50–55 uderzeń na minutę należy skonsultować się z lekarzem, który zaleci stopniowe zmniejszanie dawki.
Wystąpienie znaczącego niedociśnienia tętniczego u chorych z zawałem serca wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Może być konieczne przerwanie stosowania metoprololu, monitorowanie stanu chorego i wdrożenie właściwego leczenia.
Zaburzenia czynności wątroby mogą powodować zwiększenie stężenia leku we krwi i nasilenie jego działania.
U chorych na dławicę naczynio-skurczową (Prinzmetala) beta-blokery mogą zwiększać częstość występowania i czas trwania napadów dławicowych.
W okresie stosowania metoprololu może wystąpić suchość oczu, sporadycznie z towarzyszącą wysypką. Jeżeli wystąpią objawy dotyczące oczu należy skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli lekarz zaleci stosowanie preparatu u osób ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli należy zachować szczególną ostrożność. U chorych na astmę oskrzelową lub inne choroby obturacyjne dróg oddechowych może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych. Konieczne może być dodatkowe zwiększenie dawki stosowanych leków rozszerzających oskrzela, zgodnie z zaleceniami lekarza. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu metoprololu wywierają słabszy wpływ na drogi oddechowe niż tabletki o standardowym uwalnianiu.
Chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność ponieważ metoprolol może wpływać na kontrolę stężenia glukozy we krwi oraz maskować objawy hipoglikemii (zmniejszenia stężenia glukozy we krwi), takie jak uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Ryzyko zaburzeń metabolizmu węglowodanów jest jednak mniejsze w przypadku stosowania tabletek o przedłużonym uwalnianiu niż w przypadku stosowania tabletek o standardowym uwalnianiu.
Preparat może nasilać objawy chorób naczyń obwodowych, w tym chromania przestankowego lub zespołu Raynauda.
U chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w trakcie jego stosowania konieczne jest leczenie mające na celu zablokowanie receptorów alfa-adrenergicznych.
Preparat może także maskować objawy nadczynności tarczycy; należy starannie kontrolować czynność tarczycy i serca u chorych ze stwierdzoną lub podejrzewana nadczynnością tarczycy.
Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia ogólnego koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów (istnieje ryzyko wystąpienia poważnych interakcji z innymi lekami).
Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza i pod jego ścisłą kontrolą (zwykle w okresie 2. tygodni stopniowo zmniejsza się dawkę o połowę, aż do uzyskania zaleconej dawki minimalnej i tę dawkę stosuje się przez co najmniej 4 dni). Nagłe zaprzestanie leczenia metoprololem może prowadzić do nasilenia objawów niewydolności serca a także do wystąpienia zawału serca i nagłego zgonu.
Preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje anafilaktyczne oraz powodować zmniejszenie skuteczności działania stosowanej w takich przypadkach adrenaliny. O ile to możliwe, należy unikać stosowania preparatu u chorych ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktycznych.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub inne objawy, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Działanie takie może wystąpić zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki, w przypadku zmiany preparatu na inny lek oraz jeżeli w okresie leczenia spożywany jest alkohol. Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn należy sprawdzić jak organizm reaguje na lek.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Beto ZK

Preparat ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować 1 raz na dobę, najlepiej podczas śniadania. Połykać w całości lub podzielone popijając wodą ( co najmniej pół szklanki). Nie należy rozgryzać, żuć ani rozgniatać tabletek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze: w łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym 47,5 mg 1 raz na dobę; w razie konieczności lekarz zwiększy dawkę do 95–190 mg na dobę lub dołączy inny lek przeciwnadciśnieniowy.
Dławica piersiowa: 95–190 mg 1 raz na dobę. W razie konieczności lekarz może dołączyć inne leki stosowane w leczeniu choroby wieńcowej.
Zaburzenia rytmu serca: 95–190 mg 1 raz na dobę.
Profilaktyka zgonu z przyczyn sercowych i ponownego zawału serca po przebytej ostrej fazie zawału serca: 190 mg 1 raz na dobę.
Kołatania serca spowodowane czynnościowymi zaburzeniami pracy serca: 95 mg 1 raz na dobę; w razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę do 190 mg na dobę.
Zapobieganie napadom migreny: 95–190 mg 1 raz na dobę.
Stabilna objawowa niewydolność serca (leczenie skojarzone z innymi preparatami): dawka jest ustalana indywidualnie; leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stabilnej objawowej niewydolności serca. Początkowo u chorych z niewydolnością serca klasy III–IV wg NYHA wynosi 11,88 mg 1 raz na dobę w 1. tygodniu leczenia; w 2. tygodniu dawkę można zwiększyć do 23,75 mg 1 raz na dobę. U chorych z niewydolnością serca klasy II wg NYHA początkowo 23,75 mg 1 raz na dobę w ciągu pierwszych 2. tygodni leczenia. Następnie zaleca się podwojenie dawki. Dawkę zwiększa się co 2. tydzień do 190 mg 1 raz na dobę lub do największej dawki tolerowanej przez chorego. W długotrwałym leczeniu dawka docelowa wynosi 190 mg 1 raz na dobę (lub jest to największa dawka tolerowana przez chorego). Po każdym zwiększeniu dawki chory powinien pozostawać pod uważną obserwacją.
Nie ma konieczności dostosowywania dawki u chorych z zaburzeniami czynności nerek.
U chorych z ciężką niewydolnością wątroby (np. z zespoleniem żyły wrotnej z żyłą główną dolną) lekarz rozważy zastosowanie zmniejszonej dawki.
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u osób po 80. roku życia. Należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawki.
Leczenie jest długotrwałe i wymaga okresowej kontroli lekarskiej.
Dzieci i młodzieży 6.–18. roku życia:
Początkowo 0,48 mg/kg masy ciała na dobę, w przypadku braku odpowiedzi lekarz może zwiększyć dawkę do 0,95 mg/kg masy ciała na dobę, ale nie więcej niż 47,5 mg na dobę, a następnie w razie konieczności do dawki maksymalnej 1,9 mg/kg masy ciała na dobę; brak badań dotyczących stosowania dawek większych niż 190 mg na dobę.
Nie należy stosować preparatu u dzieci do 6. roku życia.
↑ do góry

Czy można stosować Beto ZK w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Metoprolol może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka. Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku. Jeżeli lekarz uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności i konieczne badania kontrolne.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest dożylne przyjmowanie antagonistów wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu z powodu ryzyka zatrzymania krążenia.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z:
· lekami przeciwnadciśnieniowymi i innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (np. nitrogliceryna, leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, baklofen, amifostyna) – ryzyko nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienia tętniczego
· inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO) takimi jak selegilina czy moklobemid – nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego a także ryzyko wystąpienia niebezpiecznego dla życia przełomu nadciśnieniowego (także w okresie 14 dni po zakończeniu stosowania inhibitora MAO)
· antagonistami wapnia (preparaty doustne) z grupy werapamilu czy diltiazemu – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca oraz siły jego skurczu i zaburzenia przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego; chory wymaga ścisłego monitorowania
· lekami przeciwarytmicznymi klasy I (jak np. chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) i amiodaronem – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz znacznego zmniejszenia siły skurczu mięśnia sercowego; nie stosować u chorych z zaburzeniami czynności lewej komory, z zespołem chorej zatoki lub zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego
· preparatami stosowanymi do znieczulenia ogólnego – może dojść do nasilenia bradykardii (zmniejszenia częstotliwości rytmu serca) i znacznego niedociśnienia tętniczego (koniecznie należy poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów)
· preparatami mającymi wpływ na aktywność układu enzymatycznego cytochromu P450 (a konkretnie na izoenzym 2D6) – ryzyko zmiany stężenia metoprololu we krwi. Do tych preparatów należą między innymi: niektóre leki przeciwdepresyjne takie jak paroksetyna, fluoksetyna, sertralina czy bupropion, leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna, chlorpromazyna, trifluopromazyna, chloroprotyksen), leki przeciwarytmiczne (takie jak propafenon, chinidyna, amiodaron), leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir), leki przeciwhistaminowe (takie jak difenhydramina) a także hydroksychlorochina, terbinafina (lek przeciwgrzybiczy), cymetydyna, ryfampicyna, celekoksyb, hydralazyna
· prazosyną lub doksazosyną – ryzyko znacznego niedociśnienia ortostatycznego, niekiedy już po przyjęciu pierwszej dawki prazosyny
· glikozydami naparstnicy – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii); zaleca się kontrolowanie częstotliwości rytmu serca oraz odstępu PR w zapisie EKG
· lekami sympatykomimetycznymi – istnieje ryzyko znacznego zwiększenia ciśnienia tętniczego
· indometacyną i innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – przeciwnadciśnieniowe działanie beta-blokerów, w tym metoprololu, może ulec osłabieniu
· lekami przeciwnadciśnieniowymi o ośrodkowym mechanizmie działania (np. rezerpina, klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna, guanfacyna) – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca oraz wystąpienia zaburzeń przewodzenia w sercu
· klonidyną – jeżeli klonidyna jest stosowana równolegle z beta-blokerem i konieczne jest zaprzestanie leczenia należy najpierw przerwać leczenie beta-blokerem na kilka dni przed przerwaniem stosowania klonidyny (nagłe przerwanie stosowania klonidyny w okresie stosowania beta-blokera może powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego i stanowić zagrożenie życia)
· insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – możliwe zaburzenie kontroli stężenia glukozy we krwi; beta-blokery, w tym metoprolol, mogą maskować objawy hipoglikemii; należy kontrolować stężenie glukozy we krwi
· lidokainą – metoprolol może powodować zmniejszenie wydalania lidokainy i nasilenie jej działania
· alkaloidami sporyszu – możliwe nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego
· lekami blokującymi zwoje współczulne (np. trimetafan)
· dipirydamolem – wymagane jest monitorowanie częstotliwości rytmu serca
· innymi beta-blokerami (w tym stosowanymi miejscowo, takimi jak np. tymolol zawarty w kroplach do oczu stosowanych w leczeniu jaskry) – ryzyko nasilenia ogólnoustrojowego działania preparatu; w przypadku stosowania takiego leczenia skojarzonego chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza.
Skuteczność działania adrenaliny w leczeniu objawów reakcji anafilaktycznych może ulec osłabieniu u osób przyjmujących leki z grupy beta-blokerów.
Alkohol może zwiększać stężenie metoprololu we krwi. Metoprolol może nasilać i przedłużać działanie spożytego alkoholu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Beto ZK może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często możliwe niedociśnienie tętnicze (w tym niedociśnienie ortostatyczne), uczucie zmęczenia. Często: bóle i zawroty głowy, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia równowagi (rzadko połączone z omdleniem), kołatanie serca, zimne dłonie i stopy, duszność wysiłkowa, nudności, biegunka, zaparcia, bóle brzucha. Niezbyt często możliwe: zwiększenie masy ciała, depresja, osłabienie koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, zaburzenia czucia takie jak uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), zaostrzenie objawów niewydolności serca, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, ból w okolicy przedsercowej, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka, pokrzywka podobna do łuszczycy, nasilenie potliwości, kurcze mięśni, obrzęki. Rzadko: nasilenie utajonej cukrzycy, nerwowość, napięcie, zaburzenia widzenia, suchość oczu, zapalenie spojówek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodzenia w sercu, nieżyt błony śluzowej nosa, suchość w ustach, zaburzenia czynności wątroby, łysienie, zaburzenia funkcji seksualnych. Bardzo rzadko małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych), zapominanie, osłabienie, splątanie, zmiany nastroju, zaburzenia słuchu, szumy uszne, nasilenie objawów chromania przestankowego lub zespołu Raynauda, nasilenie objawów chorób naczyń obwodowych (możliwa martwica), zaburzenia smaku, zapalenie wątroby, nadwrażliwość na światło, zaostrzenie objawów łuszczycy, zmiany na skórze podobne do łuszczycy, bóle stawów, osłabienie mięśni.