2 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Asertin (sertralina) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Asertin 50 tabl. powl. 50 mg 30 tabl. Biofarm 13.75 4.13   

Preparat zawiera substancję: sertralina

Inne preparaty zawierające sertralina: Asentra (tabl. powl.) , Asertin 100 (tabl. powl.) , Miravil (tabl. powl.) , Sertagen (tabl. powl.) , Sertralina Krka (tabl. powl.) , Sertraline Arrow (tabl. powl.) , Sertraline Aurobindo (tabl. powl.) , Sertraline Bluefish (tabl. powl.) , Sertralinum 123ratio (Luxeta) (tabl. powl.) , Sertranorm (tabl. powl.) , Setaloft 50 mg (tabl. powl.) , Setaloft 100 mg (tabl. powl.) , Stimuloton (tabl. powl.) , Zoloft (tabl. powl.) , Zotral 50 mg (tabl. powl.) , Zotral 100 mg (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Asertin?

Lek o działaniu przeciwdepresyjnym, należący do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Asertin?

Substancją czynną preparatu jest sertralina, należąca do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (można spotkać skrót SSRI dla określenia tej grupy leków, pochodzący od angielskiego selective serotonin reuptake inhibitor). Serotonina jest jednym z neuroprzekaźników, substancji odgrywających istotną rolę w komunikacji pomiędzy neuronami. Miejsce połączenia dwóch neuronów zwane jest synapsą. Komórka przekazująca informację, znajdująca się przed synapsą, uwalnia do szczeliny synaptycznej tak zwany mediator, czyli substancję, która jest wychwytywana i rozpoznawana przez komórkę odbierającą informację, znajdującą się za synapsą. W tym przypadku mediatorem jest serotonina. Niektóre cząsteczki serotoniny zostają wychwycone z powrotem przez receptory neuronu znajdującego się przed synapsą, co nazywamy wychwytem zwrotnym. Działanie sertraliny polega na hamowaniu procesu wychwytu zwrotnego serotoniny, a co za tym idzie na wydłużeniu czasu działania serotoniny w synapsie i czasu pobudzenia komórki odbiorczej. Impulsy nerwowe wysyłane są częściej. Większa stymulacja zależnych od serotoniny komórek wiązana jest z działaniem farmakologicznym i klinicznym sertraliny. Sertralina hamuje również wychwyt serotoniny przez płytki krwi. Nie wykazuje powinowactwa do receptorów adrenergicznych (alfa 1, alfa 2, beta), cholinergicznych, GABA, dopaminergicznych, histaminergicznych, serotoninergicznych i benzodiazepinowych. Nie działa kardiotoksycznie, sedatywnie i antycholinergicznie. Długotrwałe podawanie sertraliny zwierzętom prowadzi do zmniejszenia liczby i wrażliwości receptorów noradrenergicznych w mózgu. Nie wykazano, aby lek powodował skłonność do nadużywania.
↑ do góry

Kiedy stosować Asertin?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· epizodów dużej depresji, a także w zapobieganiu ich nawrotom
· zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych u dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia
· lęku napadowego z agorafobią lub bez niej
· zespołu stresu pourazowego
· zespołu lęku społecznego.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Równoległe stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane, może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego (z objawami takimi jak: pobudzenie, drżenie, hipertermia). Leczenie sertraliną można rozpocząć nie wcześniej niż po dwóch tygodniach od zakończenia stosowania inhibitorów MAO; leczenie inhibitorami MAO można rozpocząć po upływie tygodnia od zakończenia stosowania sertraliny.
Przeciwwskazane jest równoległe z sertraliną stosowanie inhibitorów MAO pimozydu.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Asertin?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
W przypadku konieczności zamiany stosowanego wcześniej innego leku przeciwdepresyjnego na sertralinę należy zachować ostrożność, lekarz przeprowadzi dokładną ocenę stanu zdrowia pacjenta.
Osoby cierpiące na manię powinny w czasie leczenia pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza (w razie wystąpienia fazy maniakalnej stosowanie preparatu zostanie przerwane).
U pacjentów ze schizofrenią podczas stosowania preparatu może nastąpić nasienie objawów psychotycznych.
Nie zaleca się stosowania preparatu u osób chorych na padaczkę, chyba, że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Jeśli w czasie leczenia wystąpią napady padaczkowe, należy skonsultować się z lekarzem; prawdopodobnie konieczne będzie przerwanie stosowania preparatu.
Efekty leczenia sertraliną widoczne są po kliku tygodniach jej stosowania, niekiedy ten czas jest dłuższy. Szczególnie osoby ze skłonnościami do myśli samobójczych związanych z depresją powinny być w tym okresie pod ścisłą kontrolą lekarza, ponieważ ze stosowaniem preparatu może wiązać się próba samobójcza. Grupę podwyższonego ryzyka stanowią osoby do 25. roku życia. Wszelkie zauważone niepokojące zmiany zachowania powinny zostać niezwłocznie zgłoszone lekarzowi.
Preparat nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia (z wyjątkiem osób powyżej 6. roku życia cierpiących na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne). Brak długoterminowych danych odnośnie bezpieczeństwa stosowania dotyczących wzrostu, dojrzewania, a także rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania. Jeśli lekarz zadecyduje o konieczności leczenia dziecka tym preparatem, należy monitorować rozwój chorego, a także jego zachowanie pod kątem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych (w tej grupie wiekowej ryzyko wystąpienia myśli i zachowań samobójczych oraz wrogości jest największe). W razie zauważenia jakichkolwiek nieprawidłowości należy niezwłocznie skontaktować się z pediatrą.
Należy zachować ostrożność, jeśli chory stosuje doustne leki przeciwzakrzepowe, leki wpływające na czynność płytek krwi lub inne leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne takie jak klozapina, pochodne fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory COX-2), jak również jeśli cierpi na skazę krwotoczną (podczas stosowania preparatu mogą wystąpić przedłużające się lub nieprawidłowe krwawienia).
Istnieją doniesienia o występowaniu hiponatremii podczas stosowania preparatu; zjawisko to związane jest z zaburzeniami wydzielania hormonu antydiuretycznego. Należy zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku, a także u osób z marskością wątroby lub przyjmujących leki, mogące prowadzić do hiponatremii.
Nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ mogą wystąpić reakcje odstawienia. Ryzyko ich pojawienia się zależy od kilku czynników, w tym od czasu trwania leczenia, wielkości dawki oraz tempa zmniejszania dawkowania. Najczęściej występującymi objawami są: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne marzenia senne), pobudzenie lub niepokój, mdłości i/lub wymioty, drżenie i ból głowy. Ogólnie objawy te są łagodne lub umiarkowanie nasilone, jednak u niektórych osób mogą okazać się ciężkie. Zwykle występują podczas kilku pierwszych dni po przerwaniu leczenia, choć czasem zdarzały się, gdy pacjent zapomniał o przyjęciu jednej dawki. Aby zapobiec ich wystąpieniu zaleca się stopniowo zmniejszać dawkę preparatu w przeciągu kilku tygodni lub miesięcy, ściśle według wskazań lekarza.
Stosowanie preparatu może u niektórych osób prowadzić do akatyzji (nieprzyjemny lub uciążliwy niepokój ruchowy i potrzeba ruchu, często z towarzyszącą niemożnością siedzenia lub stania), szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia. W takim przypadku lekarz nie będzie prawdopodobnie zwiększał dawki leku.
U osób z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie mniejszych dawek preparatu lub zachowanie większych odstępów czasowych pomiędzy kolejnymi dawkami.
Ze względu na brak danych klinicznych nie należy stosować preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
U osób z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawek insuliny i/lub doustnych leków przeciwcukrzycowych przez lekarza.
Brak danych odnośnie równoległego leczenia sertraliną i stosowania elektrowstrząsów.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
Preparat zawiera laktozę. Osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy i zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Leki psychoaktywne mogą zaburzać zdolność podejmowania decyzji i reakcji w sytuacjach nagłych. Zachowaj ostrożność!

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Asertin

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli:
Depresja, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:
Zwykle stosuje się 50 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może zadecydować o stopniowym (co minimum 7 dni) zwiększaniu dawki o 50 mg do maksymalnie 200 mg na dobę.
W leczeniu podtrzymującym, mającym zapobiegać nawrotom dotychczasowych stanów depresyjnych lub wystąpieniu nowych zaburzeń depresyjnych, zaleca się stosowanie minimalnych, skutecznych dawek leku przez co najmniej 6 miesięcy. Lekarz okresowo oceni reakcję pacjenta na leczenie i w razie potrzeby dostosuje dawkę.
Zespół lęku napadowego, zespół stresu pourazowego i zespół lęku społecznego:
Dawka początkowa to 25 mg na dobę. Po upływie tygodnia dawkę należy zwiększyć do 50 mg na dobę (rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki przeciwdziała występowaniu napadów lęku paradoksalnego na początku stosowania preparatu). W razie konieczności lekarz może zadecydować o stopniowym (co minimum 7 dni) zwiększaniu dawki o 50 mg do maksymalnie 200 mg na dobę.
Dzieci i młodzież od 6.do 12. roku życia:
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:
Dawka początkowa to 25 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może zadecydować o stopniowym (co minimum 7 dni) zwiększaniu dawki o 50 mg do maksymalnie 200 mg na dobę.
Dzieci i młodzież od 13.do 18. roku życia:
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne:
Dawka początkowa to 50 mg na dobę. W razie konieczności lekarz może zadecydować o stopniowym (co minimum 7 dni) zwiększaniu dawki w zależności od potrzeb do maksymalnie 200 mg na dobę.
Kliniczne efekty działania leku mogą wystąpić po 7 dniach leczenia. Optymalne efekty leczenia występują, podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, dopiero dłuższym czasie.

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku ani u osób z zaburzeniami czynności nerek.
U osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność, ze względu na ryzyko wystąpienia hiponatremii.
U osób z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie mniejszych dawek preparatu lub zachowanie większych odstępów czasowych pomiędzy kolejnymi dawkami.
Ze względu na brak danych klinicznych nie należy stosować preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Ze względu na brak badań preparatu nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia; nie dotyczy to osób powyżej 6. roku życia z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi.
Sposób podawania:
Preparat należy stosować raz na dobę rano lub wieczorem, niezależnie od posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu.
↑ do góry

Czy można stosować Asertin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.
W czasie ciąży i podczas karmienia piersią preparat stosuje się tylko w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu (ryzyko zawsze indywidualnie ocenia lekarz).
Nie zaleca się stosowania preparatu w czasie ciąży i karmienia piersią w innych przypadkach.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Równoległe stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane, może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego (mioklonie i inne ruchy mimowolne, wzmożenie odruchów, sztywność, niedociśnienie ortostatyczne, splątanie, stany pobudzenia). Leczenie sertraliną można rozpocząć nie wcześniej niż po dwóch tygodniach od zakończenia stosowania inhibitorów MAO; leczenie inhibitorami MAO można rozpocząć po upływie tygodnia od zakończenia stosowania sertraliny.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie pimozydu z sertraliną
Należy zachować ostrożność stosując preparat w skojarzeniu:
· z litem, ze względu na nasilenie działania serotoninergicznego sertraliny; należy kontrolować stężenie litu w osoczu
· z fenytoiną – należy monitorować jej stężenie w osoczu na początku leczenia, aby optymalnie dobrać dawkę; może również nastąpić obniżenie stężenia sertraliny w osoczu
· z sumatryptanem i innymi tryptanami, gdyż może wystąpić osłabienie, nadmierna odpowiedź ruchowa, brak koordynacji, dezorientacja, lęk i pobudzenie
· z innymi lekami, które nasilają efekt neuroprzekaźnictwa serotoninergicznego (takimi jak tryptofan, fenfluramina , agoniści 5-HT) oraz z produktami ziołowymi zawierającymi dziurawiec (Hypericum perforatum); możliwość wystąpienia interakcji farmakodynamicznych
· z warfaryną, ze względu na możliwe wydłużenie czasu protrombinowego
· z cymetydyną, ponieważ następuje obniżenie klirensu sertraliny
· z lekami wpływającymi na czynność płytek krwi lub innymi lekami, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia (np. kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, inhibitory COX-2); mogą wystąpić przedłużające się lub nieprawidłowe krwawienia
· z dezipraminą i innymi lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP2D6 cytochromu P-450, szczególnie tymi o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy 1C, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, typowe leki przeciwpsychotyczne.
Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Asertin może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często mogą wystąpić: zapalenie gardła, jadłowstręt, nasilone łaknienie, depresja, depersonalizacja, koszmary senne, lęk, pobudzenie, nerwowość, zmniejszenie libido, bruksizm, parestezje, drżenie, hipertonia, zaburzenia smaku, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ziewanie, bóle brzucha, wymioty, zaparcia, niestrawność, wzdęcia, wysypka, nadmierna potliwość, bóle mięśniowe, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia wzwodu, ból w klatce piersiowej.
Niezbyt często mogą wystąpić: zakażenia górnych dróg oddechowych, nieżyt nosa, omamy, nastroje euforyczne, apatia, zaburzenia myślenia, drgawki, mimowolne skurcze mięśni, zaburzenia koordynacji, hiperkineza, amnezja, osłabienie czucia, zaburzenia mowy, położeniowe bóle głowy, migrena, ból ucha, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie skóry, skurcz oskrzeli, duszność, krwawienia z nosa, zapalenie przełyku,
dysfagia, guzy krwawnicowe, nadmierne wydzielanie śliny, zaburzenia języka, odbijania ze zwracaniem treści żołądkowej, obrzęk około oczodołowy, plamica, łysienie, zimne poty, sucha skóra, pokrzywka, choroba zwyrodnieniowa stawów, osłabienie mięśni, bóle pleców, tiki mięśniowe, nocne oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, wielomocz, częstomocz, zaburzenia związane z oddawaniem moczu, krwawienia z pochwy, zaburzenia czynności seksualnych u kobiet, złe samopoczucie, dreszcze, gorączka, astenia, pragnienie, spadek masy ciała, wzrost masy ciała.
Rzadko mogą wystąpić: zapalenie uchyłków jelita, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie ucha środkowego, nowotwory, powiększenie węzłów chłonnych, hipercholesterolemia, hipoglikemia, zaburzenia konwersyjne, uzależnienie od leku, zaburzenia psychotyczne, agresja, paranoja, wyobrażenia samobójcze, lunatyzm, przedwczesny wytrysk, śpiączka, choreoatetoza, dyskineza, zaburzenia czucia, przeczulica, jaskra, zaburzenia wydzielania łez, ubytki pola widzenia, podwójne widzenia, światłowstręt, krwawienie do komory przedniej oka, rozszerzenie źrenic, zawał mięśnia sercowego, bradykardia, zaburzenia sercowe, niedokrwienie obwodowe, skurcz krtani, hiperwentylacja, niedotlenienie, świst krtaniowy, dysfonia, czkawka, smoliste stolce, obecność świeżej krwi w kale, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie języka, zaburzenia zębów, zapalenie języka, owrzodzenie ust, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie skóry, zapalenie pęcherzowe skóry, wysypka grudkowa, nieprawidłowa struktura włosów, nieprawidłowy zapach skóry, zaburzenia kości, skąpomocz, nietrzymanie moczu, opóźnienie oddawania moczu, krwotok miesiączkowy, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi i napletka, upławy, mlekotok, bolesny wzwód członka, przepuklina, zgrubienie w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszenie tolerancji lekowej, zaburzenia chodu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, nieprawidłowości związane z nasieniem, urazy.
Ponadto, z nieznaną częstotliwością, mogą wystąpić: leukopenia, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, reakcje, alergiczne, alergia, hiperprolaktynemia, niedoczynność tarczycy i zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, hiponatremia, koszmary senne, myśli lub zachowania samobójcze, zaburzenia ruchowe (w tym zaburzenia pozapiramidowe: hiperkinezja, hipertonia, zgrzytanie zębami, zaburzenia chodu), omdlenia, objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, splątanie obfite pocenie się, biegunka, gorączka, nadciśnienie tętnicze, sztywność, tachykardia), akatyzja/niepokój psychoruchowy, zaburzenia widzenia, nieprawidłowe krwawienia, zapalenie trzustki, ciężkie choroby wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby), bezobjawowe podwyższenie aktywności transaminaz, zespół Stevensa i Johnsona, martwica naskórka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, wrażliwość na światło, reakcje skórne, świąd, bóle stawów, skurcze mięśni, ginekomastia, nieregularne miesiączkowanie, obrzęk obwodowy, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, zaburzenia czynności płytek krwi, zwiększone stężenie cholesterolu.
Badania epidemiologiczne wykazały zwiększone ryzyko złamań kości wśród pacjentów (głównie po 50. roku życia) przyjmujących leki z tej grupy; mechanizm tego działania nie jest znany.

Dzieci i młodzież od 6. do 18. roku życia:
U pacjentów pediatrycznych leczonych sertraliną ogólna charakterystyka działań niepożądanych była podobna do zaobserwowanej w badaniach z udziałem osób dorosłych.
Zaobserwowano następujące działania niepożądane:
Bardzo często występowały: ból głowy, bezsenność, biegunka, nudności.
Często występowały: ból w klatce piersiowej, mania, gorączka, wymioty, anoreksja, labilność emocjonalna, agresja, pobudzenie, nerwowość, zaburzenia uwagi, zawroty głowy, hiperkinezja, migrena, senność, drżenia, zaburzenia widzenia, suchość w jamie ustnej, niestrawność, koszmary nocne, zmęczenie, nietrzymanie moczu, wysypka, trądzik, krwawienie z nosa, wzdęcia.
Niezbyt często występowały: wydłużenie odcinka QT w EKG, próby samobójcze, drgawki, zaburzenia pozapiramidowe, parestezje, depresja, omamy, plamica, hiperwentylacja, niedokrwistość, zaburzenia czynności wątroby, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zapalenie pęcherza, opryszczka, zapalenie ucha zewnętrznego, bóle uszu, bóle oczu, rozszerzenie źrenicy, złe samopoczucie, krwiomocz, wysypka krostkowa, nieżyt nosa, urazy, zmniejszenie masy ciała, drganie mięśni, nieprawidłowe sny, apatia, albuminuria, częstomocz, wielomocz, bóle piersi, zaburzenia miesiączkowania, łysienie, zapalenie skóry, nieprawidłowy zapach skóry, pokrzywka, bruksizm, uderzenia gorąca.