20 grudnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Axtil (ramipryl) - tabl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Axtil tabl. 10 mg 30 tabl. Adamed 21.69 12.80   
Axtil tabl. 2,5 mg 30 tabl. Adamed 5.85 3.40   
Axtil tabl. 5 mg 30 tabl. Adamed 11.37 6.48   

Preparat zawiera substancję: ramipryl

Inne preparaty zawierające ramipryl: Ampril 2,5 mg (tabl.) , Ampril 5 mg (tabl.) , Ampril 10 mg (tabl.) , Apo-Rami (tabl.) , Ivipril (tabl.) , Mitrip (tabl.) , Piramil 1,25 mg (tabl.) , Piramil 2,5 mg (tabl.) , Piramil 5 mg (tabl.) , Piramil 10 mg (tabl.) , Polpril (kaps. twarde) , Polpril (tabl.) , Rami-A (tabl.) , Ramicor (kaps.) , Ramipril Actavis (tabl.) , Ramipril Aurobindo (tabl.) , Ramipril Billev (tabl.) , Ramiprilum 123ratio (tabl.) , Ramistad 2,5 (tabl.) , Ramistad 5 (tabl.) , Ramistad 10 (tabl.) , Ramve (kaps. twarde) , Tritace 2,5 (tabl.) , Tritace 5 (tabl.) , Tritace 10 (tabl.) , Vivace 2,5 mg (tabl.) , Vivace 5 mg (tabl.) , Vivace 10 mg (tabl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Axtil?

Lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, który jak wszystkie preparaty z tej grupy, hamuje powstawanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń oraz pobudzającej uwalnianie aldosteronu.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Axtil?

Substancją czynną preparatu jest ramipryl należący do grupy leków zwanych inhibitorami konwertazy angiotensyny. Wspólny mechanizm działania leków z tej grupy polega na hamowaniu aktywności enzymu odpowiedzialnego za powstawanie angiotensyny II (enzym ten to konwertaza angiotensyny, często oznaczana skrótem ACE, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin Converting Enzyme). Zahamowanie aktywności tego enzymu powoduje ograniczenie przekształcania (konwersji) nieaktywnej angiotensyny I do aktywnej angiotensyny II. Angiotensyna II odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego. Efektem działania angiotensyny II jest skurcz naczyń krwionośnych oraz nasilenie uwalniania aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego. Działanie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, a przez to do obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, inhibitory ACE nasilają efekty zależne od bradykininy (substancja działająca rozkurczowo na naczynia krwionośne), wywierają ochronny wpływ na naczynia i wykazują działanie przeciwmiażdżycowe. Stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu i profilaktyce chorób układu sercowo–naczyniowego, a także w leczeniu chorób nerek (nefropatii cukrzycowej i niecukrzycowej). W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność wielu z nich w zmniejszaniu śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. U chorych z niewydolnością serca inhibitory ACE zmniejszają opór naczyniowy, co poprawia warunki hemodynamiczne i zwiększa wydolność wysiłkową, pozytywnie wpływając na jakość życia.
Ramipryl szybko się wchłania i w wątrobie ulega przekształceniu do postaci aktywnej – ramiprylatu. Stężenie maksymalne ramiprylu uzyskiwane jest w ciągu 1 godziny a ramiprylatu w ciągu 2.–4. godzin po przyjęciu leku. Działanie przeciwnadciśnieniowe rozpoczyna się w ciągu 1–2 godzin po przyjęciu leku i jest najsilniejsze pomiędzy 3.–6. godziną. Pełny rozwój działania przeciwnadciśnieniowego osiąga się po około 3.–4. tygodniach stosowania preparatu.
↑ do góry

Kiedy stosować Axtil?

Preparat jest wskazany:
· w leczeniu nadciśnienia tętniczego
· w leczeniu chorób nerek:
o cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej – stadium początkowe stwierdzone na podstawie mikroalbuminurii
o cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej – stadium objawowe, stwierdzone na podstawie białkomoczu, u osób z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego
o niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej – stadium objawowe, stwierdzone na podstawie białkomoczu nie mniejszego niż 3 g na dobę
· w leczeniu objawowej niewydolności serca
· profilaktyka wtórna u chorych po zawale serca – zmniejszenie umieralności w ostrej fazie zawału serca u chorych z objawami klinicznymi niewydolności serca (preparat może zostać włączony do leczenia po upływie co najmniej 48 godzin od wystąpienia zawału serca).
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inny inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE). Nie możesz także stosować preparatu jeżeli:
· kiedykolwiek wystąpił u Ciebie obrzęk naczynioruchowy lub występuje wrodzony (dziedziczny) obrzęk naczynioruchowy
· występuje istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub jednostronne w przypadku jedynej czynnej nerki
· występuje niedociśnienie tętnicze lub chory jest niestabilny hemodynamicznie
· stosowane są procedury krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja, afereza lipoprotein o małej gęstości LDL), w czasie których krew narażona jest na kontakt z elektrycznie ujemnie naładowanymi powierzchniami (może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych).
Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Axtil?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Nie należy rozpoczynać stosowania preparatu w okresie ciąży. Jeżeli kobieta stosująca preparat planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, który zaleci zmianę sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ preparat może powodować nagłe i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego po przyjęciu preparatu dotyczy szczególnie osób:
· ze wzmożoną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAA), którą można podejrzewać w przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności serca, hemodynamicznie istotnego upośledzenia napływu bądź odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie/stenoza zastawki aortalnej lub mitralnej), jednostronnego zwężenia tętnicy nerkowej z drugą czynną nerką a także w przypadku osób odwodnionych lub z niedoborem elektrolitów (np. przyjmujących leki moczopędne, stosujących dietę o małej zawartości soli, poddawanych dializom, po biegunce lub wymiotach), osób z marskością wątroby i/lub wodobrzuszem, osób poddawanych zabiegom lub znieczulanych;
· z niewydolnością serca po zawale;
· ze zwiększonym ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu w przypadku ciężkiego niedociśnienia (np. osoby ze zwężeniem tętnic wieńcowych lub zwężeniem naczyń mózgowych, u których niedociśnienie mogłoby spowodować zawał serca lub udar mózgu).
W powyższych przypadkach leczenie może być rozpoczynane tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego wymagany jest specjalny nadzór medyczny i dokładna obserwacja oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i każdorazowo podczas zwiększania dawki.
Jeżeli występuje odwodnienie organizmu, zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej lub zaburzenia elektrolitowe lekarz zaleci odpowiednie postępowanie przed rozpoczęciem stosowania preparatu.
Poinformuj lekarza o stosowaniu preparatu jeżeli planujesz zabieg operacyjny lub inny zabieg wymagający znieczulenia. zwykle, dzień przed zabiegiem zaleca się zaprzestanie przyjmowania preparatu. Pamiętaj, tylko lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy monitorować czynność nerek. U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania; w tych przypadkach indywidualnie dostosowaną dawkę ustala lekarz. Ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek występuje zwłaszcza u chorych z zastoinową niewydolnością serca lub po przeszczepie nerki.
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie i mogący stanowić zagrożenie życia). W razie wystąpienia pierwszych objawów obrzęku należy zaprzestać stosowania preparatu i natychmiast szukać pomocy medycznej. Konieczna jest hospitalizacja, monitorowanie chorego do czasu całkowitego i trwałego ustąpienia objawów (co najmniej 12–24 godzin) a niekiedy podjęcie odpowiedniego leczenia. Po wystąpieniu obrzęku naczynioruchowego nie wolno ponownie stosować preparatu ani innych inhibitorów konwertazy angiotensyny. Ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest zwiększone u osób, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz u osób rasy czarnej.
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego jelit (ból brzucha, niekiedy nudności i wymioty) co należy brać pod uwagę w przypadku wystąpienia bólów brzucha.
Stosowanie preparatu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktycznej na jad owadów i inne alergeny, także podczas odczulania (w przypadku planowanego odczulania należy skonsultować się z lekarzem, który o ile to możliwe, zaleci czasowe zaprzestanie stosowania preparatu).
Preparat może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone (osoby z niewydolnością nerek, powyżej 70. roku życia, chorzy na cukrzycę, przyjmujący leki zwiększające stężenie potasu we krwi, w tym sole potasu lub leki moczopędne zatrzymujące potas, osoby odwodnione, osoby z niewydolnością serca lub kwasicą metaboliczną).
Preparat może powodować zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenię], agranulocytozę, małopłytkowość, niedokrwistość, zahamowanie czynności szpiku kostnego). Lekarz zaleci regularną kontrolę morfologii krwi, szczególnie na początku leczenia oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek, osób ze współistniejącą chorobą tkanki łącznej (np. toczniem rumieniowatym lub twardziną) oraz osób stosujących inne leki mogące powodować zmiany w morfologii krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki). W razie wystąpienie jakichkolwiek objawów zakażenia (np. gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła) należy koniecznie skonsultować się z lekarzem i upewnić się, że nie nastąpiło zmniejszenie odporności organizmu.
U osób rasy czarnej preparat może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Inhibitory ACE mogą także powodować uporczywy kaszel (skutek nasilenia działania bradykininy), bez odkrztuszania, który ustępuje po zaprzestaniu stosowania preparatu.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować działania niepożądane takie jak np. zawroty głowy, objawowe niedociśnienie tętnicze, znużenie i inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność koncentracji a zatem upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Wystąpienie tych objawów jest szczególnie prawdopodobne na początku leczenia, podczas zwiększania dawki oraz po zmianie leków. Przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki oraz każdorazowo po zwiększeniu dawki nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń/maszyn.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Axtil

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Preparat należy przyjmować codziennie o tej samej porze dnia; można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości (nie należy kruszyć ani żuć tabletek), popijając płynem. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
U osób przyjmujących równolegle leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Dodatkowo, w tej grupie chorych może występować odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe i dlatego konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki przez lekarza. O ile to możliwe, lekarz zaleci przerwanie stosowanie leków moczopędnych na 2–3 dni przed rozpoczęciem przyjmowania preparatu. U chorych z nadciśnieniem tętniczym przyjmujących leki moczopędne dawka początkowa wynosi 1,25 mg na dobę. Konieczne jest kontrolowanie czynności nerek i stężenia potasu we krwi. Dalsze dawkowanie indywidualnie ustali lekarz.
Nadciśnienie tętnicze (monoterapia i leczenie skojarzone): początkowo 2,5 mg 1 raz na dobę, następnie z zachowaniem 2.–4. tygodniowych odstępów lekarz może podwajać dawkę; dawka maksymalna wynosi 10 mg na dobę. U pacjentów z silną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg na dobę, a leczenie może być rozpoczynane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza.
Leczenie chorób nerek:
· cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej z mikroalbuminurią: dawka początkowa wynosi 1,25 mg 1 raz na dobę, następnie lekarz może zwiększyć dawkę do 2,5 mg na dobę po 2. tygodniach leczenia i następnie do 5 mg na dobę po kolejnych 2. tygodniach;
· cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej u osób z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego: dawka początkowa wynosi 2,5 mg 1 raz na dobę, następnie lekarz możne zwiększyć dawkę do 5 mg na dobę po 1.–2. tygodniach leczenia i następnie do 10 mg na dobę po kolejnych 2.–3. tygodniach. Dawka docelowa wynosi 10 mg na dobę;
· objawowej niecukrzycowej nefropatii kłębuszkowej stwierdzonej na podstawie białkomoczu nie mniejszego niż 3 g na dobę: dawka początkowa wynosi 1,25 mg 1 raz na dobę, następnie lekarz może zwiększyć dawkę do 2,5 mg na dobę po 2. tygodniach leczenia i następnie do 5 mg na dobę po kolejnych 2. tygodniach.
Objawowa niewydolność serca: u chorych, u których ustabilizowano stan lekiem moczopędnym dawka początkowa wynosi 1,25 mg 1 raz na dobę; następnie lekarz zaleci podwojenie dawki co 1.–2. tygodni do dawki maksymalnej, która wynosi 10 mg na dobę. Zaleca się przyjmowanie preparatu w 2. dawkach podzielonych.
Prewencja wtórna u pacjentów po zawale serca z objawami niewydolności serca: lek może być przyjmowany przez chorych stabilnych klinicznie i hemodynamicznie po upływie 48 godzin od wystąpienia zawału serca. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg 2 razy na dobę przez 3 dni; w przypadku złej tolerancji tej dawki lekarz zaleci 1,25 mg 2 razy na dobę przez 2 dni, następnie 2,5 mg 2 razy na dobę i docelowo 5 mg 2 razy na dobę (lekarz będzie stopniowo podwajał dawkę dobową co 1–3 dni). Jeżeli nie można zwiększyć dawki do 2,5 mg 2 razy na dobę lekarz zaleci zaprzestanie stosowania preparatu.
U chorych stosujących leki moczopędne należy postępować jak opisano powyżej.
Nie ma wystarczających danych dotyczących leczenia chorych z ciężką niewydolnością serca bezpośrednio po zawale serca. W każdym przypadku indywidualnie lekarz podejmie decyzję o ewentualnym rozpoczęciu stosowania preparatu (dawka 1,25 mg 1 raz na dobę).
U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest indywidualna modyfikacja dawkowania; w poszczególnych przypadkach odpowiednio dostosowaną dawkę ustala lekarz. W tej grupie chorych leczenie może być prowadzone tylko pod ścisłą kontrolą lekarską.
U chorych z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania. Lekarz ustali dawkowanie na podstawie klirensu kreatyniny, parametru charakteryzującego czynność nerek. Jeżeli klirens kreatyniny mieści się w przedziale 30–60 ml/min zmiana dawki początkowej nie jest konieczna (2,5 mg na dobę), a dawka maksymalna wynosi 5 mg na dobę; jeżeli klirens kreatyniny mieści się w przedziale 10–30 ml/min dawka początkowa wynosi 1,25 mg na dobę a dawka maksymalna wynosi 5 mg na dobę; u chorych poddawanych hemodializom dawka początkowa wynosi 1,25 mg na dobę, dawka maksymalna wynosi 5 mg na dobę a preparat powinien być podawany kilka godzin po zakończeniu hemodializy.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest dostosowanie dawkowania i rozpoczynanie leczenia pod ścisłym nadzorem lekarza. Dawka maksymalna wynosi 2,5 mg na dobę.
U chorych w podeszłym wieku konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza; korzystna może być dawka początkowa 1,25 mg na dobę. U tych chorych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Dzieci i młodzież:
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży. Z tego powodu nie należy stosować preparatu w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Axtil w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu w I trymestrze ciąży nie jest zalecane. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli kobieta planuje ciążę zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią. Lekarz zaleci stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych w tym okresie.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane są zabiegi z wykorzystaniem krążenia pozaustrojowego, takie jak hemodializa, hemofiltracja oraz afereza lipoprotein o niskiej gęstości, w czasie których krew narażona jest na kontakt z ujemnie naładowanymi powierzchniami. Może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jeżeli lekarz uzna przeprowadzenie zabiegu za absolutnie konieczne może zastosować innego typu dializatory lub zalecić zmianę leków przeciwnadciśnieniowych.
Równoległe stosowanie leków wpływających na stężenie potasu we krwi (sole potasu, niektóre leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna, heparyna) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia potasu we krwi.
Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki mogące obniżać ciśnienie tętnicze (np. leki moczopędne, azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulozyna, terazosyna) a także alkohol mogą nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu zwiększając ryzyko niedociśnienia tętniczego.
U osób przyjmujących równolegle leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań wynikających z gwałtownego i znacznego niedociśnienia tętniczego. O ile to możliwe, lekarz zaleci przerwanie stosowanie leków moczopędnych na 2–3 dni przed rozpoczęciem przyjmowania preparatu.
Leki zwiększające ciśnienie tętnicze (np. sympatykomimetyki, izoproterenol, dobutamina, dopamina, epinefryna) mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu. Należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.
Leki mogące wpływać na morfologię krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki) zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń hematologicznych.
Preparat może nasilać toksyczne działanie litu. Należy kontrolować stężenie litu we krwi.
Stosowanie preparatu równolegle z lekami przeciwcukrzycowymi (preparaty doustne, insulina) może nasilać zmniejszenie stężenia glukozy we krwi i zwiększać ryzyko hipoglikemii. Należy uważnie kontrolować stężenie glukozy we krwi.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen, inhibitory COX-2) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia potasu we krwi.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Axtil może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do często występujących działań niepożądanych należą: bóle i zawroty głowy, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), objawowe niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne (np. zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia równowagi), suchy uporczywy kaszel, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok przynosowych, duszność, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność, ból w nadbrzuszu, bóle i kurcze mięśni, wysypka, bóle w klatce piersiowej, zmęczenie. Niezbyt często możliwe: niedokrwienie mięśnia sercowego, w tym bóle dławicowe lub zawał serca, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), obrzęki obwodowe, zmiany w morfologii krwi (eozynofilia, czyli zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych [eozynofilów]), zaburzenia lękowe, niepokój, zaburzenia snu (senność), obniżenie nastroju, zawroty głowy związane z błędnikiem, uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia (w tym nieostre widzenie), skurcz oskrzeli, zaostrzenie objawów astmy, obrzęk błony śluzowej jamy nosowej, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), obrzęk naczynioruchowy jelit, ból w nadbrzuszu, suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, zapalenie trzustki (rzadko przypadki śmiertelne), zwiększenie aktywności enzymów trzustkowych, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmniejszenie apetytu, jadłowstręt, bóle stawów, zaburzenia czynności nerek (niewydolność nerek, zmiany objętości moczu, nasilenie wydalania białka z moczem, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi), nadmierne pocenie się, uderzenia gorąca, gorączka, zaburzenia funkcji seksualnych (impotencja, zmniejszenie libido). Rzadko możliwe: zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenia], agranulocytoza, niedokrwistość, małopłytkowość), zaburzenia świadomości, drżenia, zaburzenia równowagi, zapalenia spojówek, zaburzenia słuchu, szumy uszne, zwężenie naczyń, zapalenie naczyń, zapalenie języka, żółtaczka cholestatyczna, uszkodzenie komórek wątroby (hepatocytów), złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, zaburzenia wzrostu paznokci. Bardzo rzadko nadwrażliwość na światło. Dodatkowo możliwe: zaburzenia czynności szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, udar niedokrwienny mózgu, przemijający napad niedokrwienny mózgu, zaburzenia węchu, zaburzenia koncentracji, zaburzenia zdolności psychomotorycznych, ciężkie reakcje skórne (martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, zaostrzenie łuszczycy), łysienie, wysypka pęcherzowa lub liszajowata, wypadanie włosów, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, zespół Raynaud’a, aftowe zapalenie jamy ustnej, reakcje anafilaktyczne, ostra niewydolność wątroby, ciężka niewydolność wątroby, zapalenie wątroby (sporadycznie prowadzące do śmierci), ginekomastia.