20 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Dexak (deksketoprofen) - roztwór do wstrzykiwań lub konc. do sporządz. roztworu do wlewu

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Dexak 50 roztwór do wstrzykiwań lub konc. do sporządz. roztworu do wlewu 25 mg/ml 5 amp. 2 ml Berlin-Chemie 35.33

Preparat zawiera substancję: deksketoprofen

Inne preparaty zawierające deksketoprofen: Dexak 25 (tabl. powl.) , Dexak SL (gran. do sporz. roztworu p.o.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Dexak?

Jest to preparat o działaniu ogólnym zawierający niesteroidowy lek przeciwzapalny.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Dexak?

Substancją czynną preparatu jest deksketoprofen, jedna z 2 optycznie czynnych odmian ketoprofenu, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Deksketoprofen przeciwdziała syntezie prostaglandyn, substancji odgrywających znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Działanie deksketoprofenu polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenaz (zarówno COX-1 jak i COX-2). Enzymy te biorą udział w reakcjach prowadzących do powstania prostaglandyn z lipidów błon komórkowych. Preparat jest stosowany w leczeniu bólu. Nie działa przeciwdrobnoustrojowo. Po podaniu domięśniowym lub dożylnym początek działania przeciwbólowego pojawia się szybko a jego maksimum występuje zwykle w ciągu 45 minut. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się około 8 godzin. Maksymalne stężenie deksketoprofenu we krwi osiągane jest w ciągu 20 minut po podaniu domięśniowym. Deksketoprofen przenika przez łożysko, a także do mleka kobiet karmiących piersią.
↑ do góry

Kiedy stosować Dexak?

Preparat jest wskazany w objawowym leczeniu ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim (np. bólu pooperacyjnego, bólu w przebiegu kolki nerkowej, bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej), gdy doustne podawanie preparatu nie jest odpowiednie.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne NLPZ.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie objawy uczulenia na kwas acetylosalicylowy (potocznie nazywany aspiryną) lub na inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, ketoprofen). Uczulenie to mogło objawiać się w postaci reakcji nadwrażliwości takich jak np. napad astmy, skurcz oskrzeli, alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub reakcje skórne, w tym pokrzywka, wysypka, rumień.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób:
­ z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem lub perforacją, w tym po zastosowaniu NLPZ (także w przypadku podejrzenia choroby wrzodowej)
­ z przewlekłą niestrawnością
­ z krwawieniem z przewodu pokarmowego, z innym czynnym krwawieniem lub z zaburzeniami przebiegającymi z występowaniem krwawień
­ z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Leśniowskiego i Crohna
­ z astmą oskrzelową (także jeżeli astma występowała w przeszłości)
­ z ciężką niewydolnością serca
­ z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min)
­ z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
­ ze skłonnością do krwawień, ze skazą krwotoczną i innymi zaburzeniami krzepnięcia krwi
oraz
­ u kobiet w III trymestrze ciąży
­ u kobiet karmiących piersią.
Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Dexak?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Stosowanie preparatu w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Należy unikać równoległego stosowania z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 (zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych).
Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwotoku z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji, które mogą być przyczyną zgonu i niekoniecznie muszą być poprzedzone objawami ostrzegawczymi. Objawy te mogą wystąpić w każdym momencie leczenia, także u osób bez wcześniejszych zaburzeń czynności przewodu pokarmowego. Powikłania te są szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku. Zawsze należy niezwłocznie poinformować lekarza o wszelkich nietypowych objawach ze strony przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu). Jeżeli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu.
Ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego jest zwiększone u chorych z przebytymi chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego i Crohna), po przebytych owrzodzeniach, zwłaszcza z krwawieniami lub perforacją. U tych chorych stosowanie preparatu jest możliwe tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim z zastosowaniem najmniejszych skutecznych dawek. Duże dawki oraz podeszły wiek zwiększają ryzyko wystąpienia wymienionych powyżej działań niepożądanych.
U chorych w podeszłym wieku ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego, które mogą stać się przyczyną śmierci) jest zwiększone. Leczenie w tej grupie chorych powinno być rozpoczynane od najmniejszej dostępnej dawki.
Jeżeli kiedykolwiek wystąpiło u Ciebie zapalenie błony śluzowej przełyku lub żołądka i/lub owrzodzenie żołądka poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Konieczne jest całkowite wyleczenie powyższych zaburzeń przed rozpoczęciem stosowania preparatu. Jeżeli w przeszłości występowały powyższe stany zapalne lub owrzodzenia stosowanie preparatu może przyczynić się do ich nawrotu. Należy pozostawać pod kontrolą lekarza i zgłaszać mu wszelkie nieprawidłowości lub podejrzenia dotyczące czynności przewodu pokarmowego.
Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem, jeżeli równolegle przyjmowane są inne leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, w tym choroby wrzodowej lub krwawienia (np. kortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki przeciwzakrzepowe np. warfaryna, leki hamujące agregację płytek, w tym nawet małe dawki kwasu acetylosalicylowego [zwanego potocznie aspiryną], leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). W powyższych przypadkach lekarz może niekiedy zalecić stosowanie leków osłonowych (np. mizoprostol, inhibitory pompy protonowej).
Szczególną ostrożność należy zachować u osób:
· stosujących leki przeciwzakrzepowe. takie jak warfaryna lub heparyny (zwiększone ryzyko krwawienia; deksketoprofen hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia; konieczny jest nadzór lekarski w okresie stosowania preparatu i monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi)
· z toczniem rumieniowatym układowym oraz mieszaną chorobą tkanki łącznej (zwiększone ryzyko rozwoju jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych)
· z zaburzeniami hematopoezy
· z niewydolnością serca, z zaburzeniami czynności wątroby, z marskością wątroby, z zespołem nerczycowym, z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki moczopędne, odwodnionych, po dużych zabiegach chirurgicznych, zwłaszcza w podeszłym wieku (ryzyko pogorszenia czynności nerek, zatrzymania płynów i obrzęków oraz nasilenia niewydolności serca; zaleca się regularną kontrolę czynności nerek oraz kontrolowanie ilości wydalanego moczu)
· w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko występowania zaburzeń czynności nerek, wątroby oraz serca).
Jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie którykolwiek z powyższych stanów przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Stosowanie preparatu może być związane z pogorszeniem czynności nerek oraz z wystąpieniem kłębuszkowego zapalenia nerek, śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek. W razie pogorszenia czynności nerek należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.
Stosowanie preparatu może powodować wystąpienie nieprawidłowych wyników testów czynnościowych wątroby (w tym zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych). W razie wystąpienia wymienionych zaburzeń należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.
Preparat może maskować objawy zakażenia. Jeżeli podejrzewasz zakażenie skonsultuj się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zastosowanie odpowiedniego leczenia. Preparat nie działa przeciwdrobnoustrojowo.
Preparat, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, niekiedy prowadzących do śmierci, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, złuszczające zapalenie skóry. Reakcje te występują bardzo rzadko i najczęściej pojawiają się w 1. miesiącu stosowania preparatu. W razie wystąpienia pierwszych objawów zmian skórnych (wysypka, zmiany chorobowe błon śluzowych) lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.
Szczególną ostrożność należy zachować jeżeli preparat jest stosowany u osób z nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów, z obrzękami (stosowanie NLPZ może powodować zatrzymanie płynów i obrzęki). Chorzy powinni pozostawać pod kontrolą lekarza. Zaleca się monitorowanie czynności serca oraz nerek.
Długotrwałe stosowanie deksketoprofenu w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru.
Szczególna ostrożność i ścisły nadzór lekarski jest wymagany w przypadku stosowania preparatu u chorych z nadciśnieniem tętniczym, z zastoinową niewydolnością serca, z chorobą niedokrwienną serca, z chorobą tętnic obwodowych lub chorobą naczyń mózgowych oraz u chorych z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego (cukrzyca, palenie tytoniu, hiperlipidemia). Jeżeli należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Stosowanie preparatu może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet, które planują ciążę.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ w każdej ampułce preparat zawiera 200 mg etanolu, co należy wziąć pod uwagę w przypadku osób z chorobą alkoholową, osób z grupy wysokiego ryzyka (pacjenci z chorobami wątroby, chorzy na padaczkę), a także w przypadku kobiet w ciąży oraz dzieci.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować zaburzenia widzenia, senność, zawroty głowy lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, co może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Dexak

Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań lub koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Przeznaczony jest do stosowania domięśniowego lub dożylnego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli: zwykle 50 mg co 8–12 godzin, w razie konieczności co 6 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 150 mg. Stosować krótkotrwale (nie dłużej niż 2 doby), gdy tylko będzie to możliwe, lekarz zmieni drogę podania na doustną.
W niektórych przypadkach lekarz może zalecić stosowanie preparatu jednocześnie z opioidowymi lekami przeciwbólowymi.
U osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 50–80 ml/min) lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby dawka maksymalna wynosi 50 mg na dobę.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml/min).
Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży.
Sposób stosowania:
Podanie domięśniowe: powolne wstrzyknięcie głęboko w mięsień.
Podanie dożylne: po odpowiednim rozcieńczeniu i przygotowaniu preparat może być podawany jako wlew dożylny trwający 10–30 minut. W razie konieczności lekarz może podać zawartość ampułki w powolnym bolusie dożylnym, podając nie krócej niż przez 15 sekund.
↑ do góry

Czy można stosować Dexak w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek (zobacz ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”).
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w III trymestrze ciąży. Nie należy stosować preparatu w I i II trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w I i II trymestrze ciąży oraz u kobiet planujących ciążę, jest dopuszczone tylko na wyraźne zlecenie lekarza i pod jego nadzorem, w przypadkach, gdy po rozważeniu stosunku oczekiwanych korzyści dla matki do możliwego ryzyka dla płodu uzna on stosowanie preparatu za absolutnie konieczne (wyłącznie krótkotrwałe stosowanie najmniejszej skutecznej dawki). Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku.
Stosowanie preparatu u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?


Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie należy stosować preparatu z poniżej wymienionymi lekami:
­ kwasem acetylosalicylowym (nazywanym potocznie aspiryną) stosowanym w dużych dawkach, salicylanami lub innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym inhibitorami COX-2, takimi jak np. celekoksyb, etorykoksyb (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego)
­ lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna oraz heparyną (możliwe nasilenie działania; zwiększenie ryzyka krwotoku; jeżeli równoległe stosowanie jest konieczne niezbędny jest ścisły nadzór lekarza i monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi)
­ kortykosteroidami (zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego)
­ litem (możliwe zwiększenie stężenia litu i nasilenie jego działań toksycznych; zaleca się kontrolę stężenia litu we krwi)
­ metotreksatem w dawkach większych niż 15 mg na tydzień (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu i nasilenie jego działań toksycznych na układ krwiotwórczy)
­ lekami przeciwdrgawkowymi z grupy hydantoiny oraz sulfonamidami (ryzyko nasilenia toksycznego działania tych leków).
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania deksketoprofenu z:
­ lekami moczopędnymi, np. furosemidem (możliwe zmniejszenie skuteczności ich działania, zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki; należy zadbać o odpowiednie nawodnienie chorego i kontrolować czynność nerek)
­ lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym inhibitorami konwertazy angiotensyny, antagonistami angiotensyny oraz beta-blokerami takimi jak np. propranolol (możliwe zmniejszenie skuteczności ich działania; zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki)
­ antybiotykami aminoglikozydowymi (ryzyko toksycznego działania na nerki)
­ metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień (możliwe zwiększenie stężenia metotreksatu i nasilenie jego działań toksycznych; raz w tygodniu należy kontrolować pełną morfologię krwi; w razie zmian czynności nerek oraz u chorych w podeszłym wieku badania należy wykonywać częściej)
­ pentoksyfiliną (zwiększone ryzyko krwawienia; zaleca się częstą kontrolę parametrów krzepnięcia krwi)
­ zydowudyną (nasilenie działania toksycznego na układ krwiotwórczy; może wystąpić ciężka niedokrwistość; zaleca się kontrolę parametrów morfologii krwi i liczbę retikulocytów)
­ doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, pochodnymi sulfonylomocznika (ryzyko nasilenia ich działania)
­ cyklosporyną i takrolimusem (zwiększone ryzyko działania uszkadzającego nerki)
­ lekami trombolitycznymi (zwiększone ryzyko krwawienia)
­ lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi jak tyklopidyna, klopidogrel lub inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego)
­ probenecydem i sulfinpirazonem (nasilenie i wydłużenie czasu działania deksketoprofenu)
­ glikozydami nasercowymi np. digoksyną (ryzyko zwiększenia niewydolności serca i zwiększenia stężenie glikozydów nasercowych we krwi)
­ antybiotykami z grupy chinolonów (zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek).
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Dexak 50 może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Najczęściej występują działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego, które obejmują: niestrawność, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka oraz ból i reakcje w miejscu wstrzyknięcia preparatu (zapalenie, krwiaki, krwotok). Ponadto może wystąpić: zapalenie błony śluzowej żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, wzdęcia, krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym smołowate stolce, krwawe wymioty), choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy niekiedy z perforacją, zaostrzenie zapalenia okrężnicy lub choroby Leśniowskiego i Crohna, jadłowstręt, zmiany stężenia glukozy we krwi, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bardzo rzadko uszkodzenie hepatocytów, zapalenie trzustki. Możliwe: bóle i zawroty głowy, senność, parestezje, omdlenia, zaburzenia widzenia, szumy uszne, bezsenność, niepokój, aseptyczne zapalenie opon mózgowych (zwłaszcza u chorych z toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną choroba tkanki łącznej). Niekiedy ciężkie zaburzenia czynności nerek, obrzęki obwodowe, wielomocz, białkomocz, ketonuria, zespół nerczycowy, zapalenie nerek. Możliwe zwiększenie częstotliwości rytmu serca, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie twarzy, zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych, zwolnienie częstości oddechów, zaburzenia miesiączkowania, łagodny rozrost gruczołu krokowego, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenia czynności szpiku kostnego). Może wystąpić ból pleców, zmęczenie, ból mięśni, sztywność stawów, osłabienie, gorączka, złe samopoczucie. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość na światło, łysienie, nadmierne pocenie się) i reakcje anafilaktyczne, w tym stanowiący zagrożenie życia wstrząs anafilaktyczny (nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, krtani, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli, napad astmy oraz ciężkie reakcje skórne: martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona. Długotrwałe stosowanie deksketoprofenu w dużych dawkach może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru.