21 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Doxycyclinum TZF (doksycyklina) - roztwór do infuzji

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Doxycyclinum TZF roztwór do infuzji 20 mg/ml (100 mg/5 ml) 1 amp. 5 ml Polfa Tarchomin b/d

Preparat zawiera substancję: doksycyklina

Inne preparaty zawierające doksycyklina: Doxycyclinum Farma-Projekt (kaps. twarde) , Doxycyclinum TZF (kaps. twarde) , Doxyratio M (tabl.) , Unidox Solutab (tabl.)

↑ do góry

Co to jest Doxycyclinum TZF?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk z grupy tetracyklin stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Hamuje wzrost bakterii wywołujących zakażenia.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Doxycyclinum TZF?

Substancją czynną preparatu jest doksycyklina. Jest to długo działający, półsyntetyczny antybiotyk z grupy tetracyklin. Mechanizm jego działania, wspólny dla całej grupy antybiotyków tetracyklinowych, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Doksycyklina, podobnie jak inne antybiotyki z grupy tetracyklin, zaliczana jest do substancji o działaniu bakteriostatycznym, o szerokim spektrum działania. Długotrwałe stosowanie tetracyklin w praktyce klinicznej doprowadziło do selekcji dużego odsetka szczepów opornych. Oporność szczepów bakteryjnych na działanie doksycykliny jest skutkiem zmniejszenia zdolności leku do przenikania do wnętrza komórki bakteryjnej lub zdolności bakterii do aktywnego usuwania leku z komórki na zewnątrz. Doksycyklina podawana jest głównie doustnie, w niektórych przypadkach dożylnie.
↑ do góry

Kiedy stosować Doxycyclinum TZF?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń:
· zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych – zapalenie migdałków podniebiennych, gardła, ucha środkowego, zatok, oskrzeli, płuc
· zakażenia dróg moczowych (w tym zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej)
· choroby przenoszone drogą płciową
· zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym, dla preparatu w postaci dożylnej, ciężkie postaci trądziku pospolitego)
· zakażenia przewodu pokarmowego.
Preparat w postaci kapsułek, wskazany jest dodatkowo w leczeniu następujących zakażeń:
· zakażenia okulistyczne – przewlekłe zapalenie spojówek (monoterapia lub leczenie skojarzone z lekami działającymi miejscowo)
· inne zakażenia – papuzica, bruceloza (w skojarzeniu ze streptomycyną), dżuma, tularemia
· w zapobieganiu malarii.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na jakiekolwiek tetracykliny. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu w postaci kapsułek jest także ciężka niewydolność wątroby.
Nie stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w okresie ciąży (zwłaszcza w drugiej połowie) i w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Doxycyclinum TZF?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania preparatu u chorych z niewydolnością wątroby lub otrzymujących inne leki działające toksycznie na wątrobę (leki hepatotoksyczne). Jeżeli leczenie jest długotrwałe lub stosowane są duże dawki leku lekarz może zalecić regularne wykonywanie kontrolnych badań czynności wątroby.
Doksycklina może tworzyć związki kompleksowe z wapniem, we wszystkich tkankach kościotwórczych. Jej stosowanie jest przeciwwskazane w okresie rozwoju zębów (ciąża, zwłaszcza druga połowa ciąży, okres okołoporodowy, u dzieci do 12. roku życia), ze względu na ryzyko trwałego przebarwienia szkliwa, uszkodzenia zębów lub opóźnienia rozwoju kośćca.
Doksycyklina, i inne tetracykliny, może powodować nadwrażliwość na światło. W okresie leczenia należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne lub UV (np. w solarium), ze względu na ryzyko wystąpienia skórnych reakcji nadwrażliwości, takich jak: rumień, obrzęk, pęcherzyki, rzadko łuszczenie skóry. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy rumienia skóry należy skonsultować się z lekarzem. W razie konieczności lekarz może zalecić zaprzestanie stosowania preparatu.
Stosowanie antybiotyków, w tym doksycykliny, może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami) należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne.
W przypadku chorób wenerycznych i podejrzenia równoległego zakażenia kiłą lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań laboratoryjnych, w tym badania serologiczne, które powinny być wykonywane co miesiąc przez co najmniej 4 miesiące.
Należy zachować ostrożność u chorych z miastenią, ogólnoustrojowym toczniem rumieniowatym lub chorych na porfirię, ponieważ stosowanie doksycykliny może nasilać objawy choroby.
Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem wypukłego ciemiączka u niemowląt oraz łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego u dzieci i dorosłych. W razie podejrzenia tych zaburzeń (jeżeli wystąpią np. zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, mroczki, zawroty głowy z nudnościami i wymiotami) należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz może zalecić zaprzestanie stosowania preparatu. Powyższe objawy ustępują po zaprzestaniu leczenia.
W okresie leczenia antybiotykami z grupy tetracyklin w postaci kapsułek lub tabletek rzadko może wystąpić zapalenie lub owrzodzenie przełyku, zwłaszcza jeżeli preparat jest przyjmowany bezpośrednio przed snem lub popijany zbyt małą ilością płynu.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat w postaci kapsułek zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
W pojedynczych przypadkach preparat może powodować przemijające zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i wpływać na bezpieczeństwo jazdy oraz upośledzać zdolność obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Doxycyclinum TZF

Preparat ma postać kapsułek lub roztworu do wlewu dożylnego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Preparat w postaci kapsułek:
Dorośli o masie ciała do 70 kg i dzieci powyżej 12. roku życia o masie ciała większej niż 50 kg:
W pierwszej dobie zwykle stosuje się 200 mg w dawce pojedynczej lub w 2 dawkach podzielonych (100 mg co 12 godzin), a następnie stosuje się dawkę podtrzymującą 100 mg na dobę (w ciężkich zakażeniach 200 mg na dobę).
Dorośli o masie ciała większej niż 70 kg:
200 mg na dobę przez cały okres leczenia.
Zalecenia szczególne:
-niepowikłana rzeżączka: 100 mg 2 razy na dobę (co 12 godzin) przez co najmniej 7 dni. Zwykle 3–4 dni po zakończeniu leczenia lekarz zaleci wykonanie mikrobiologicznych badań laboratoryjnych w celu potwierdzenia skuteczności leczenia
-choroby przenoszone drogą płciową: 100 mg 2 razy na dobę (co 12 godzin) przez 7–10 dni
-kiła pierwotna i drugorzędowa (w przypadku uczulenia na penicylinę): 200–300 mg na dobę w dawkach podzielonych przez 14 dni
-w zapobieganiu malarii: 100 mg na dobę; leczenie rozpoczyna się 1–2 dni przed wyjazdem w rejony zagrożone malarią, stosuje przez cały okres pobytu w zagrożonym rejonie oraz przez 4 tygodnie po powrocie.
U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego w tej grupie wiekowej należy zachować ostrożność i przestrzegać zaleceń dotyczących sposobu przyjmowania leku.
W przypadku niewydolności nerek nie ma konieczności zmiany dawkowania.
W przypadku niewydolności wątroby należy zachować ostrożność, zwłaszcza w przypadku leczenia długotrwałego lub stosowania dużych dawek leku. W takiej sytuacji lekarz zwykle zaleci regularną kontrolę czynności wątroby.
Preparat w postaci roztworu do wlewu dożylnego:
Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia o masie ciała większej niż 50 kg:
W pierwszej dobie zwykle stosuje się 200 mg w dawce pojedynczej lub w 2 dawkach podzielonych (100 mg co 12 godzin), a następnie stosuje się dawkę podtrzymującą 100 mg na dobę (w ciężkich zakażeniach 200 mg na dobę).
Dzieci po 12. roku życia o masie ciała do 50 kg:
w pierwszej dobie 4 mg/kg masy ciała w 2. dawkach podzielonych, a następnie 2 mg/kg masy ciała na dobę w dawce pojedynczej lub w 2. dawkach podzielonych.
Sposób podawania:
Preparat ma postać kapsułek lub roztworu do wlewu dożylnego. Preparat w postaci kapsułek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Kapsułki należy przyjmować popijając szklanką wody. Nie popijać mlekiem ani jego przetworami. Aby zapobiec podrażnieniom gardła, przełyku i jelit kapsułki należy przyjmować w pozycji siedzącej lub stojącej, nie później niż 30 minut przed położeniem się. Po przyjęciu kapsułki nie należy pozostawać w pozycji leżącej. W niektórych sytuacjach, aby uniknąć uporczywych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego lekarz może zalecić przyjmowanie preparatu podczas posiłku. Preparat w postaci dożylnej należy stosować jedynie wówczas, gdy leczenie z zastosowaniem postaci doustnej jest nieskuteczne. Preparat podaje się dożylnie wyłącznie w postaci wlewu dożlnego. Czas trwania wlewu wynosi 1–4 godzin (nie krócej niż 1 godzinę i nie dłużej niż 12 godzin). Roztwór doksycykliny należy chronić przed światłem. Roztwór należy przygotować zgodnie z instrukcją dołączoną do opakowania bezpośrednio przed użyciem. Roztworów rozcieńczonych nie należy przechowywać. Po uzyskaniu poprawy stanu zdrowia z zastosowaniem postaci dożylnej zalecana jest kontynuacja leczenia z zastosowaniem postaci doustnej.
Lekarz określi czas trwania leczenia. Preparat stosuje się zwykle jeszcze przez 1–2 dni po ustąpieniu objawów. Aby zapobiec powikłaniom, w przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce leczenie powinno trwać co najmniej przez10 dni.
↑ do góry

Czy można stosować Doxycyclinum TZF w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią. Doksycyklina przenika do mleka matki.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· preparaty zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin lub wapń czy magnez
· preparaty zawierające jony żelaza, cynku lub bizmutu
· wapń zawarty w mleku i przetworach mlecznych oraz sokach owocowych
· inne antybiotyki
· leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny np.warfaryna)
· doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika)
· preparaty stosowane do znieczulenia (metoksyfluran)
· cyklosporyna, metotreksat
· doustne preparaty antykoncepcyjne
· barbiturany, karbamazepinę, difenylhydantoinę
· teofilinę
oraz, jeżeli spożywasz
· alkohol.
Preparaty zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin, wapń lub magnez oraz preparaty zawierające jony żelaza, cynku lub bizmutu a także wapń zawarty w mleku i przetworach mlecznych oraz sokach owocowych zmniejszają wchłanianie doksycykliny (postaci doustnej). Preparaty te mogą być przyjmowane z zachowaniem co najmniej 2. godzinnego odstępu czasowego od przyjęcia doksycykliny. Możliwe są interakcje z równolegle stosowanymi innymi antybiotykami o działaniu bakteriobójczym. Doksycyklina zmniejsza skuteczność działania penicylin. Doksycyklina nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych; w okresie stosowania antybiotyku lekarz prawdopodobnie zaleci regularną kontrolę stężenia glukozy we krwi oraz parametrów krzepnięcia krwi. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie tych leków. W okresie stosowania doksycykliny nie należy stosować znieczulenia ogólnego z podaniem metoksyfluranu, ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego działania metoksyfluranu na nerki. Doksycyklina nasila toksyczność cyklosporyny i metotreksatu. Jeżeli konieczne jest jej równoległe stosowanie lekarz prawdopodobnie zaleci monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi. Preparat może zmniejszać skuteczność działania hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych; należy skonsultować się z lekarzem. Leki takie jak barbiturany, karbamazepina, difenylhydantoina, fenytoina, prymidon, ryfampicyna, a także, spożywanie alkoholu, może wpływać na skrócenie czasu działania doksycykliny i zmniejszyć skuteczność jej działania; w razie potrzeby lekarz może zalecić stosowanie większych dawek antybiotyku. Równoległe stosowanie teofiliny może sprzyjać działaniom niepożądane ze strony układu pokarmowego.
Wpływ doksycykliny na wyniki badań laboratoryjnych:
-preparat może mieć wpływ na wyniki oznaczania stężenia katecholamin w moczu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Doxycyclinum TZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: brak apetytu, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie języka, trudności w przełykaniu, owrzodzenie przełyku, zapalenie jelita, zmiany zapalne okolic odbytu, rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się biegunką), bóle i zawroty głowy, szumy uszne, nagłe zaczerwienienie twarzy, wystąpienie wypukłego ciemiączka u niemowląt oraz łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego u dzieci i dorosłych (objawem mogą być zaburzenia widzenia, mroczki, podwójne widzenie, zawroty i bóle głowy z nudnościami i wymiotami), małopłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), porfiria, niedokrwistość hemolityczna, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, bóle stawów i mięśni, zaburzenia rozwoju zębów i kości, przebarwienia szkliwa, nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, świąd odbytu), niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki (bardzo rzadko), ogólne złe samopoczucie. Możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne), takie jak: wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość skóry na światło (rumień, obrzęk, pęcherzyki, rzadko łuszczenie skóry), obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), objawy choroby posurowiczej (dreszcze, gorączka, ból mięśni i stawów), plamica, niedociśnienie tętnicze, duszność, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), wstrząs anafilaktyczny a także, ciężkie reakcje skórne takie jak, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
W przypadku preparatu podawanego dożylnie może wystąpić ból, pieczenie i podrażnienie w miejscu podania, rzadko zakrzepowe zapalenie żyły.