23 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Haloperidol WZF (haloperydol) - krople doustne

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Haloperidol WZF 0,2% krople doustne 2 mg/ml 10 ml Polfa Warszawa 5.49 3.15    2.15   

Preparat zawiera substancję: haloperydol

Inne preparaty zawierające haloperydol: Decaldol (roztwór do wstrzykiwań) , Haloperidol Unia (krople) , Haloperidol WZF (tabl.) , Haloperidol WZF (roztwór do wstrzykiwań)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Haloperidol WZF?

Lek neuroleptyczny z grupy pochodnych butyrofenonu.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Haloperidol WZF?

Silny lek neuroleptyczny z grupy pochodnych butyrofenonu o silnym działaniu uspokajającym i słabym antyautystycznym. Działa silnie przeciwpsychotycznie. Zmniejsza niepokój i pobudzenie psychoruchowe. Działa silnie na objawy wytwórcze schizofrenii. Zmniejsza napęd psychoruchowy, zwiększa wydzielanie prolaktyny. Wykazuje także działanie przeciwwymiotne, silnie hamuje nudności i czkawkę. Blokuje receptory dopaminergiczne, zwłaszcza typu D2. Może wywołać wyraźne zaburzenia pozapiramidowe oraz depresję.
↑ do góry

Kiedy stosować Haloperidol WZF?

Preparat jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów cierpiących na:
·
schizofrenię (leczenie objawów i zapobieganie ich nawrotowi)
· inne psychozy, zwłaszcza paranoidalne
· manię i hipomanię
· zaburzenia zachowania (agresja, nadmierna ruchliwość i skłonność do samouszkodzeń) u osób upośledzonych umysłowo oraz u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu
· pobudzenie psychoruchowe (krótkotrwałe leczenie wspomagające umiarkowanego do ciężkiego pobudzenia psychoruchowego, zachowania gwałtownego i impulsywnego)
· czkawkę oporną na leczenie
· niepokój i pobudzenie (osoby w podeszłym wieku)
· zespół Gillesa de la Tourette’a i tiki istotnie zaburzające funkcjonowanie.

Preparat jest wskazany w leczeniu dzieci cierpiących na:
· zaburzenia zachowania – zwłaszcza zachowania agresywne i nadmierna ruchliwość
· zespół Gillesa de la Tourette’a
· schizofrenię dziecięcą.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również:
· zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego
· stany śpiączkowe
· uszkodzenie zwojów podstawy mózgu
· choroba Parkinsona
· zaburzenia rytmu serca o znaczeniu klinicznym, np. niedawno przebyty ostry zawał serca, niewyrównana niewydolność serca, arytmie leczone lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, wydłużenie odstępu QT, arytmia komorowa lub torsade de pointes w wywiadzie, bradykardia, blok serca drugiego i trzeciego stopnia i niewyrównana hipokaliemia
· równoległe stosowanie leków wydłużających odstęp QT.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Haloperidol WZF?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Odnotowano przypadki nagłych zgonów u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, którzy stosowali leki przeciwpsychotyczne, w tym haloperidol (nieznacznie większe ryzyko występuje w przypadku osób w podeszłym wielu z demencją). Haloperidol WZF nie jest zarejestrowany do leczenia demencji związanej z zaburzeniami zachowania.

Jeśli wystąpi gorączka, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skontaktować się z lekarzem, gdyż może być ona objawem zagrażającego życiu tak zwanego złośliwego zespołu neuroleptycznego. Inne objawy to:
· sztywność mięśni
· zmiany stanu świadomości
· niestabilność układu autonomicznego (niestabilny puls lub ciśnienie krwi, tachykardia, nadmierna potliwość i zaburzenia rytmu serca).

Bardzo rzadko donoszono o wydłużeniu odstępu QT i/lub komorowych zaburzeniach rytmu towarzyszących rzadkim przypadkom nagłych zgonów po haloperydolu. Mogą one wystąpić częściej po zastosowaniu dużych dawek, po podaniu preparatu drogą pozajelitową, szczególnie dożylnie i u predysponowanych pacjentów. Przed rozpoczęciem stosowania haloperydolu u osób z ryzykiem wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca lekarz rozważy stosunek ryzyka do korzyści (osoby z chorobą serca, z nagłymi zgonami w rodzinie i/lub wydłużeniem odstępu QT, z niewyrównanymi zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia, hipokalcemia, po krwotoku podpajęczynówkowym, z uzależnieniem od alkoholu, niedożywione, zwłaszcza na początku leczenia).
Należy wykonywać badania EKG pod kątem wydłużenia odstępu QT oraz ciężkich zaburzeń rytmu serca, jeżeli haloperidol jest podawany dożylnie.

Preparat należy stosować ostrożnie z osób, u których metabolizm z udziałem CYP2D6 przebiega wolniej oraz podczas stosowania inhibitorów cytochromu P450. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych leków przeciwpsychotycznych.

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy wykonać badanie EKG i powtarzać je okresowo podczas trwania leczenia w zależności od potrzeb.

Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia elektrolitów, szczególnie u pacjentów stosujących leki moczopędne lub ze współistniejącymi chorobami.

Haloperidol należy stosować ostrożnie u pacjentów:
· z ryzykiem wystąpienia udaru
· z padaczką oraz u osób predysponowanych do drgawek (np. odstawiający alkohol i z uszkodzeniem mózgu)
· z chorobą wątroby
· z nadczynnością tarczycy
· z niewydolnością nerek
· z guzem chromochłonnym nadnerczy

Preparat może zwiększać wydzielanie prolaktyny, która w dużej ilości może wywołać mlekotok, ginekomastię, zaburzenia cyklu miesiączkowego (skąpe miesiączkowanie, brak miesiączki).

Bardzo rzadko odnotowywano przypadki hipoglikemii i zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego.

U niektórych osób po długotrwałym stosowaniu preparatu lub po nagłym przerwaniu jego stosowania mogą wystąpić tak zwane „dyskinezy późne” (objawiające się między innymi szybkimi, mimowolnymi ruchami języka, twarzy, ust lub szczęki). W takim przypadku należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Aby uniknąć wystąpienia zespołu pozapiramidowego (drżenie, wzmożone napięcie mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, spowolnienie ruchów, akatyzja, ostra dystonia), należy unikać równoległego z haloperydolem stosowania leków stosowanych w parkinsonizmie. Leki cholinolityczne mogą powodować również zwiększenie ciśnienia śródgałkowego.

Przed rozpoczęciem oraz podczas leczenia preparatem lekarz przeprowadzi wywiad mający na celu rozpoznanie wszystkich możliwych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz podejmie odpowiednie działania prewencyjne.
Aby uniknąć zespołu odstawiennego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, nie należy gwałtownie przerywać leczenia.

Preparat nie powinien być stosowany w monoterapii stanów, gdzie depresja jest objawem dominującym.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
Preparat zawiera laktozę; nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Haloperidol WZF

Preparat ma postać tabletek lub kropli. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Schizofrenia – leczenie objawów i zapobieganie ich nawrotowi. Inne psychozy, zwłaszcza paranoidalne. Mania i hipomania. Zaburzenia zachowania: agresja, nadmierna ruchliwość i skłonność do samookaleczenia u osób upośledzonych umysłowo oraz u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu. Wspomagająco w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego do ciężkiego pobudzenia psychoruchowego, zachowania gwałtownego i impulsywnego.
Dorośli. Początkowo 1,5–3 mg 2–3 ×/dobę (jeśli objawy są umiarkowanie nasilone) lub 3–5 mg 2–3 ×/dobę (jeśli objawy są nasilone lub pacjent nie reaguje na lek), następnie lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki, niekiedy do 30 mg/dobę; dawka podtrzymująca: 5–10 mg/dobę.

Niepokój i pobudzenie u osób w podeszłym wieku.
Dorośli. 1,5–3 mg 2–3 ×/dobę; dawka podtrzymująca 1,5–30 mg/dobę.

Oporna na leczenie czkawka.
Dorośli. Początkowo 1,5 mg 3 ×/dobę; dawka podtrzymująca 1,5–30 mg/dobę.

Zespół Tourette'a i tiki istotnie zaburzające funkcjonowanie.
Dorośli. 1,5 mg 3 ×/dobę; dawka podtrzymująca 10 mg/dobę.
Dzieci po 3. roku życia. Zwykle dawka podtrzymująca wynosi do 10 mg/dobę.

Zaburzenia zachowania (zachowania agresywne, nadmierna ruchliwość). Schizofrenia.
Dzieci po 3. roku życia. 25–50 μg/kg masy ciała/dobę w 2 dawkach podzielonych; dawka maksymalna 10 mg/dobę.
↑ do góry

Czy można stosować Haloperidol WZF w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku.
Lek może być stosowany w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad zagrożeniem dla płodu. Jeśli lekarz zdecyduje o zastosowaniu haloperydolu, dawki leku powinny być możliwie najmniejsze, a czas trwania leczenia możliwie najkrótszy.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Aby uniknąć wydłużenia odstępu QT oraz zaburzeń rytmu typu torsade de pointes należy unikać równoległego stosowania leków powodujących wydłużenie odstępu QT; są to np.: leki przeciwarytmiczne klasy 1A (chinidyna, dizopyramid, prokainamid), klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid), niektóre leki przeciwbakteryjne (sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (takie jak amitryptylina), niektóre leki przeciwdepresyjne czteropierścieniowe (takie jak maprotylina), inne leki neuroleptyczne (np. fenotiazyny, pimozyd, sertyndol), niektóre leki przeciwhistaminowe (takie jak terfenadyna), cyzapryd, bretylium i niektóre przeciwmalaryczne takie jak chinina i meflochina.
Zaburzenia elektrolitowe mogą prowadzić do komorowych zaburzeń serca; jeśli to konieczne należy stosować leki moczopędne oszczędzające potas.
Zwiększenie stężenia haloperydolu we krwi może nastąpić pod wpływem równoległego stosowania z następującymi lekami, metabolizowanymi przez ten sam układ enzymatyczny: itrakonazol, buspiron, wenlafaksyna, alprazolam, fluwoksamina, chinidyna, fluoksetyna, sertralina, chloropromazyna i prometazyna.
Obserwowano zwiększenie odstępu QT oraz objawy zespołu pozapiramidowego podczas równoległego podawania inhibitorów metabolicznych - ketokonazolu (400 mg/dobę) i paroksetyny (20 mg/dobę). Może być konieczne zmniejszenie dawkowania haloperydolu przez lekarza.
Karbamazepina, fenobarbital i ryfampicyna zmniejszają stężenie haloperydolu w osoczu.
Haloperidol nasila działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (leki nasenne, uspokajające, opioidowe leki przeciwbólowe) oraz alkoholu. Nasila działanie na ośrodkowy układ nerwowy w przypadku jednoczesnego stosowania metyldopy.
Haloperidol może działać przeciwstawnie do adrenaliny i innych produktów sympatykomimetycznych oraz odwracać działanie leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi takich jak guanetydyna.
Haloperidol może zmniejszać działanie lewodopy.
Hamuje eliminację trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, zwiększając ich stężenie w osoczu.
Haloperidol może nasilać działanie neurotoksyczne węglanu litu.
Odnotowano działanie antagonistyczne haloperydolu wobec fenindionu
W niektórych przypadkach lekarz zaleci zwiększenie dawki leków przeciwpadaczkowych, ze względu na obniżenie progu drgawkowego.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Haloperidol WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często mogą wystąpić: pobudzenie, bezsenność, zaburzenia pozapiramidowe, hiperkinezja, ból głowy.
Często mogą wystąpić: depresja, zaburzenia psychiczne, dyskinezy późne, napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, dystonia, dyskineza, akatyzja, spowolnienie ruchowe, hipokineza, hipertonia, senność, maskowatość twarzy, drżenie zawroty głowy, zaburzenia widzenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, zapacia, suchość w ustach, nadmierne wydzielanie śliny, nudności, wymioty, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, wysypka, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji, zwiększenie/ zmniejszenie masy ciała.
Niezbyt często mogą wystąpić: leukopenia, nadwrażliwość, stan splątania, zmniejszenie libido, utrata libido, niepokój, drgawki, parkinsonizm, akineza, objaw koła zębatego (wzmożenie napięcia typu pozapiramidowego), mimowolne skurcze mięśni, sedacja, zamazane widzenie, tachykardia, bezdech, zapalenie wątroby, żółtaczka, reakcje nadwrażliwości na światło, pokrzywka, świąd, nadmierne pocenie się, kręcz szyi, drżenie mięśniowe, skurcze mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, mlekotok w obrębie piersi, ból piersi, zaburzenia chodu, hipertermia, obrzęk.
Rzadko mogą wystąpić: hiperprolaktynemia, zaburzenia ruchowe, złośliwy zespół neuroleptyczny, oczopląs, skurcz oskrzeli, szczękościsk, fascykulacja (błyskawiczne, drobne skurcze grup włókienek mięśniowych), krwotok miesiączkowy, zaburzenia menstruacji, zaburzenia seksualne, wydłużenie odstępu QT w EKG.
Ponadto, z nieznaną częstością mogą wystąpić: agranulocytoza, neutropenia, pancytopenia, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, hipoglikemia, migotanie komór, częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsade de pointes, skurcze dodatkowe, obrzęk krtani, skurcz krtani, ciężka niewydolność wątroby, zastój żółci, zapalenie naczyń, złuszczające się zapalenie skóry, zespół odstawienia leku u noworodka, ginekomastia, priapizm, nagły zgon, obrzęk twarzy, hipotermia, martwica toksyczna-rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona.