22 grudnia 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Furosemidum Polfarmex (furosemid) - tabl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Furosemidum Polfarmex tabl. 40 mg 30 tabl. Polfarmex 3.61 3.20   

Preparat zawiera substancję: furosemid

Inne preparaty zawierające furosemid: Furosemide Kabi (roztwór do wstrzykiwań) , Furosemidum Polpharma (tabl.) , Furosemidum Polpharma (roztwór do wstrzykiwań)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Furosemidum Polfarmex?

Lek o działaniu moczopędnym i obniżającym ciśnienie tętnicze.

↑ do góry

Co zawiera i jak działa Furosemidum Polfarmex?

Substancją czynną preparatu jest furosemid. Jest to substancja o silnym działaniu moczopędnym, powodująca zwiększenie objętości wydalanego moczu. Furosemid powoduje zahamowanie zwrotnego wchłaniania jonów sodu i chloru, co skutkuje nasileniem wydalania sodu i chloru z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu, magnezu i wapnia. Furosemid nazywany jest diuretykiem pętlowym, ponieważ działa w obszarze pętli nefronu (tzw. pętli Henlego). Dodatkowo, działanie furosemidu prowadzi prawdopodobnie do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Lek stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków.
Początek działania moczopędnego pojawia się 0,5–1 godziny po doustnym przyjęciu preparatu i utrzymuje się zwykle przez 6–8 godzin. Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje po kilku dniach stosowania preparatu.
↑ do góry

Kiedy stosować Furosemidum Polfarmex?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· obrzęków spowodowanych zastoinową niewydolnością serca, obrzęków pochodzenia wątrobowego lub nerkowego (w tym związanych z marskością wątroby i zespołem nerczycowym)
· nadciśnienia tętniczego (monoterapia lub leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi).
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne sulfonamidy. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występują u Ciebie:
· zaburzenia czynności nerek z bezmoczem
· niedrożność dróg moczowych
· śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe
· niedobór elektrolitów.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Furosemidum Polfarmex?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania lekarz zaleci regularną kontrolę ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów i glukozy we krwi. Preparat, podobnie jak inne leki moczopędne, może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu, potasu, chloru. Kontrola stężenia potasu jest szczególnie istotna u osób przyjmujących równolegle glikozydy nasercowe, leki steroidowe (np. kortykosteroidy) oraz u chorych z ciężką niewydolnością wątroby.
Jeżeli wystąpią objawy takie jak: suchość w ustach, wzmożone pragnienie, osłabienie, senność, niepokój ruchowy, drgawki, dezorientacja, bóle i skurcze mięśni, niedociśnienie, skąpomocz, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), nudności lub wymioty, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
Furosemid może powodować przemijające lub nieodwracalne uszkodzenia słuchu, zwłaszcza w przypadku współistniejącej niewydolności nerek, stosowania bardzo dużych dawek oraz u osób przyjmujących równolegle antybiotyki z grupy aminoglikozydów, kwas etakrynowy lub inne leki mogące uszkadzać słuch. Furosemid nasila toksyczny wpływ na nerki (działanie nefrotoksyczne) antybiotyków z grupy cefalosporyn.
Chorzy z zaburzeniami w oddawaniu moczu i/lub rozrostem gruczołu krokowego powinni zachować ostrożność, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ostrego zatrzymania moczu w okresie stosowania furosemidu.
Furosemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych; konieczne jest odpowiednie zmniejszenie ich dawek przez lekarza.
W przypadku równoległego stosowania glikozydów naparstnicy konieczne jest zachowanie ostrożności. Konieczne może być zmniejszenie dawki glikozydów nasercowych, a u chorych z marskością wątroby lekarz może zalecić stosowanie preparatów uzupełniających niedobory potasu i niewielkich dawek leków moczopędnych oszczędzających potas.
U chorych przyjmujących furosemid rozpoczęcie leczenia inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego oraz ryzyko ostrej niewydolności nerek. Dlatego lekarz zaleci:
· zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania leku moczopędnego na 2–3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitorów ACE, a następnie, jeżeli to konieczne, powrót do przyjmowania leku moczopędnego nieoszczędzającego potasu
lub
· rozpoczęcie leczenia inhibitorami ACE od małych dawek, a następnie stopniowe ich zwiększanie.
We wszystkich przypadkach należy zachować ostrożność i stosować się ściśle do zaleceń lekarza.
Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych na cukrzycę. Furosemid może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza.
Preparat może zwiększać stężenie litu we krwi i ryzyko jego toksycznego działania. Nie zaleca się równoległego stosowania furosemidu i soli litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy kontrolować stężenie litu we krwi; w razie potrzeby lekarz zmniejszy dawki litu.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w rzadkich przypadkach zwiększenie częstości napadów dny moczanowej.
Może wystąpić przemijająca niewydolność nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi).
W okresie stosowania leków moczopędnych, w tym preparatu, może wystąpić reakcja nadwrażliwości skóry na światło (wysypka, gorączka, zapalenie naczyń). W przypadku wystąpienia wysypki, uczulenia na światło, gorączki, śródmiąższowego zapalenia nerek lub zapalenia naczyń, należy skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować zawroty głowy, omdlenia, zasłabnięcia lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy skonsultować się z lekarzem w sprawie możliwości prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Furosemidum Polfarmex

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Obrzęki: początkowo 40 mg 1 raz na dobę, rano; następnie 20 mg rano lub 40 mg co 2. dzień lub rzadziej (w niektórych przypadkach lekarz może zalecić dawkę 80 mg na dobę lub większą).
Nadciśnienie tętnicze: początkowo 40 mg 2 razy na dobę, następnie lekarz dostosuje dawkowanie a w razie potrzeby dołączy inny lek przeciwnadciśnieniowy, w dawce zmniejszonej co najmniej o połowę, w celu uniknięcia niedociśnienia tętniczego. W okresie leczenia należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.
↑ do góry

Czy można stosować Furosemidum Polfarmex w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Jeżeli preparat stosowany jest równolegle z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (niektóre leki przeciwdepresyjne, inhibitory monoaminooksydazy MAO, leki nasenne, uspokajające, neuroleptyki, barbiturany, opioidy, baklofen) może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego oraz ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego. Należy zachować ostrożność.
Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza.
Preparat zmniejsza wydalanie litu i może nasilać jego działania toksyczne. Nie zaleca się równoległego stosowania furosemidu i soli litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego lekarz odpowiednio zmniejszy dawki litu.
Preparat nasila toksyczne działania na słuch i nerki (działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne) antybiotyków aminoglikozydowych (zwłaszcza kanamycyny, neomycyny, wankomycyny) oraz nefrotoksyczne działanie cefalosporyn (zwłaszcza cefaleksyny).
Preparat może wpływać na działanie stosowanych równolegle leków zwiotczających mięśnie.
Preparat może nasilać toksyczność i siłę działania salicylanów i sukcynylocholiny.
Należy zachować ostrożność, jeżeli diuretyki stosowane są równolegle z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. indometacyna, ibuprofen) ponieważ leki te mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie diuretyków oraz powodować zaburzenia czynności nerek i ryzyko ich uszkodzenia, zwłaszcza w przypadku współistniejącej niewydolności nerek.
Równoległe stosowanie preparatu z mineralo- i glikokortykosteroidami, acetazolamidem, amfoterycyną, teofiliną lub lekami przeczyszczającymi zwiększa ryzyko hipokaliemii i może ją nasilać.
Preparat może powodować zmniejszenie stężenia potasu we krwi i w ten sposób nasilać toksyczność stosowanych równolegle glikozydów nasercowych (digoksyny), dizopiramidu, flekainidu, chinidyny oraz zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca podczas równoległego stosowania z pimozydem lub terfenadyną. U chorych stosujących powyższe leki należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać badania EKG.
Równoległe stosowanie preparatu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) powoduje ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. W związku z tym lekarz może zalecić na 2–3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami ACE zmniejszenie dawek lub zaprzestanie stosowania leków moczopędnych i/lub zmniejszenie dawek inhibitora ACE.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Furosemidum Polfarmex, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Mogą wystąpić zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej (hipokaliemia, hiponatremia, niedociśnienie tętnicze, zasadowica metaboliczna). Rzadko: nudności, zaburzenia żołądkowe, zwiększenie stężenia kwasu moczowego, nasilenie dny moczanowej, przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny, glukozy, lipidów (trójglicerydów i cholesterolu), bóle i zwroty głowy, niedociśnienie tętnicze. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne). Możliwe przemijające lub nieodwracalne zaburzenia słuchu (szumy uszne, utrata słuchu). Długotrwale stosowany furosemid może powodować niedobory magnezu i bardzo rzadko tężyczkę.