18 kwietnia 2014 roku, [zaloguj się]

   Lekarze pacjentom
 

Furosemidum Polpharma (furosemid) - tabl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Furosemidum Polpharma tabl. 40 mg 30 tabl. Polpharma 3.61 3.20   

Preparat zawiera substancję: furosemid

Inne preparaty zawierające furosemid: Furosemide Kabi (roztwór do wstrzykiwań) , Furosemidum Polfarmex (tabl.) , Furosemidum Polpharma (roztwór do wstrzykiwań)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Furosemidum Polpharma?

Lek moczopędny i obniżający ciśnienie tętnicze.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Furosemidum Polpharma?

Substancją czynną preparatu jest furosemid. Jest to substancja o silnym działaniu moczopędnym, powodująca zwiększenie objętości wydalanego moczu. Furosemid powoduje zahamowanie zwrotnego wchłaniania jonów sodu i chloru, co skutkuje nasileniem wydalania sodu i chloru z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu, magnezu i wapnia. Furosemid nazywany jest diuretykiem pętlowym, ponieważ działa w obszarze pętli nefronu (tzw. pętli Henlego). Dodatkowo, działanie furosemidu prowadzi także prawdopodobnie do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego. Lek stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków.
Początek działania moczopędnego pojawia się 0,5–1 godziny po doustnym przyjęciu preparatu i utrzymuje się zwykle przez 6–8 godzin. Działanie przeciwnadciśnieniowe występuje po kilku dniach stosowania preparatu.
↑ do góry

Kiedy stosować Furosemidum Polpharma?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· obrzęków związanych z zastoinową niewydolnością serca, z marskością wątroby i chorobami nerek (u dorosłych i dzieci)
· nadciśnienia tętniczego (u dorosłych, głównie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi).
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne sulfonamidy. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· bezmocz
· zaburzenia równowagi wodno–elektrolitowej
· śpiączka wątrobowa i stany przedśpiączkowe spowodowane marskością wątroby.
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne i tylko w leczeniu krótkotrwałym.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Furosemidum Polpharma?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Chorzy z zaburzeniami w oddawaniu moczu i/lub rozrostem gruczołu krokowego powinni zachować ostrożność, ponieważ występuje u nich zwiększone ryzyko wystąpienia ostrego zatrzymania moczu w okresie stosowania furosemidu. Jeżeli podejrzewasz występowanie powyższych zaburzeń, przed rozpoczęciem leczenia skonsultuj się z lekarzem w celu ich wykluczenia.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania lekarz zaleci regularną kontrolę ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów we krwi (szczególnie potasu). Preparat, podobnie jak inne leki moczopędne, może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu, potasu, magnezu, wapnia i chloru. Nadmierne odwodnienie może prowadzić do zapaści sercowo-naczyniowej i powikłań zatorowo-zakrzepowych (podczas leczenia obrzęków u dorosłych zmniejszenie masy ciała nie powinno być większe niż 1 kg na dobę).
Jeżeli u chorych z niewydolnością nerek wystąpi nasilenie azotemii (stanu, w którym występuje zwiększone stężenie związków zawierających azot we krwi) lub skąpomoczu lekarz zaleci przerwanie stosowania preparatu.
Jeżeli występuje marskość wątroby, leczenie furosemidem powinno być rozpoczynane w warunkach szpitalnych. Aby zapobiec hipokaliemii i alkalozie metabolicznej lekarz może zalecić przyjmowanie preparatów uzupełniających potas i/lub leków moczopędnych oszczędzających potas (np. leki a grupy antagonistów aldosteronu).
Furosemid może powodować przemijające lub nieodwracalne uszkodzenia słuchu, zwłaszcza w przypadku współistniejącej niewydolności nerek oraz u osób przyjmujących równolegle antybiotyki z grupy aminoglikozydów, kwas etakrynowy lub inne leki mogące uszkadzać słuch. Furosemid nasila toksyczny wpływ na nerki (działanie nefrotoksyczne) antybiotyków z grupy cefalosporyn.
Stosowanie furosemidu u chorych z marskością wątroby, którzy przyjmują równolegle kortykosteroidy o działaniu ogólnym lub kortykotropiny może spowodować lub nasilić hipokaliemię.
U osób uczulonych na sulfonamidy preparat może spowodować wystąpienie reakcji nadwrażliwości. W okresie leczenia furosemidem mogą nasilić się objawy tocznia rumieniowatego.
W okresie stosowania preparatu chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność i monitorować stężenie glukozy. U chorych na cukrzycę preparat może powodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Furosemid może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Może ujawnić się cukrzyca utajona.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w rzadkich przypadkach zwiększenie częstości napadów dny moczanowej.
Może wystąpić przemijająca niewydolność nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi).
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ --preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat, podobnie jak inne leki przeciwnadciśnieniowe, może powodować działania niepożądane (zawroty głowy, senność, niewyraźne widzenie), które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy skonsultować się z lekarzem w sprawie możliwości prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Furosemidum Polpharma

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zwykle stosuje się:
Dorośli:
Początkowo 40–80 mg 1 raz na dobę, rano; następnie lekarz w zależności od potrzeby zwiększy lub zmniejszy dawkę początkową. Dawkę podtrzymującą przyjmuje się zgodnie z zaleceniami lekarza 1–2 razy na dobę, co 2. dobę lub przez 2–4 kolejne dni każdego tygodnia.
W długotrwałym leczeniu obrzęków dawka podtrzymująca wynosi zwykle 40–80 mg na dobę. W leczeniu ciężkich obrzęków dawka maksymalna wynosi 600 mg na dobę w 3–4 dawkach podzielonych.
Dzieci:
Preparatu nie należy stosować u niemowląt i dzieci, które nie potrafią połknąć tabletki.
W każdym przypadku lekarz ustali dawkowanie indywidualnie (zwykle 1–3 mg na kg masy ciała 1 raz na dobę). Dawka maksymalna wynosi 40 mg na dobę niezależnie od masy ciała dziecka. W leczeniu długotrwałym lekarz będzie stosował najmniejsze skuteczne dawki.
↑ do góry

Czy można stosować Furosemidum Polpharma w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne i tylko w leczeniu krótkotrwałym. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku.
Preparat przenika do mleka matki karmiącej Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Inne leki moczopędne (diuretyki oszczędzające potas, inhibitory anhydrazy węglanowej) stosowane równolegle z furosemidem nasilają jego działanie moczopędne. Podczas równoległego ich stosowania konieczne jest zmniejszenie dawki furosemidu przez lekarza.
Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) stosowane równolegle z furosemidem zmniejszają wydalanie potasu w moczu i zapobiegają wystąpieniu hipokaliemii.
Preparat może powodować zmniejszenie stężenia potasu we krwi i w ten sposób nasilać toksyczność stosowanych równolegle glikozydów nasercowych (digoksyny) i zwiększać ryzyko wystąpienia zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. U chorych stosujących powyższe leki należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać badania EKG.
Preparat może wpływać na działanie stosowanych równolegle leków zwiotczających mięśnie (np. tubokuraryna).
Furosemid może zmniejszyć oddziaływanie amin katecholowych (np. adrenalina, noradrenalina) na mięśniówkę tętnic.
Równoległe stosowanie preparatu z mineralo- i glikokortykosteroidami, kortykotropiną, amfoterycyną B lub lekami przeczyszczającymi zwiększa ryzyko hipokaliemii i może ją nasilać.
Preparat zmniejsza wydalanie litu i może nasilać jego działania toksyczne. Nie zaleca się równoległego stosowania furosemidu i soli litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego powinno ono być prowadzone w warunkach szpitalnych gdzie stężenie litu będzie odpowiednio monitorowane a w razie potrzeby dawki litu zostaną zmniejszone.
Preparat może zmniejszyć skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.
Jeżeli preparat stosowany jest równolegle z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (niektóre leki przeciwdepresyjne, nasenne, uspokajające, neuroleptyki, barbiturany, opioidy, baklofen) może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego.
Należy zachować ostrożność, jeżeli diuretyki stosowane są równolegle z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. indometacyna, ibuprofen) ponieważ leki te mogą osłabiać moczopędne i przeciwnadciśnieniowe działanie diuretyków oraz powodować zaburzenia czynności nerek i ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek.
Preparat może nasilać działanie salicylanów co może prowadzić do wystąpienia zatrucia salicylanami.
Preparat nasila toksyczne działania na słuch i nerki (działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne) antybiotyków aminoglikozydowych (zwłaszcza kanamycyny, neomycyny, wankomycyny) oraz nefrotoksyczne działanie cefalosporyn lub innych antybiotyków, które mogą działać toksycznie na nerki.
Równoległe stosowanie preparatu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) powoduje ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego. W związku z tym lekarz może zalecić na 2–3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami ACE zmniejszenie dawek lub zaprzestanie stosowania leków moczopędnych i/lub zmniejszenie dawek inhibitora ACE.
Fenytoina i jej pochodne stosowane długotrwale osłabiają działanie moczopędne furosemidu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Furosemidum Polpharma, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Mogą wystąpić zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej (hipokaliemia, hiponatremia, niedociśnienie tętnicze, alkaloza metaboliczna, odwodnienie). Możliwe: nudności, wymioty, kurczowe bóle brzucha, biegunka, brakłaknienia, żółtaczka, zaparcia, podrażnienie żołądka, bóle i zwroty głowy, niedociśnienie tętnicze (w tym ortostatyczne), niewyraźne widzenie, widzenie w żółtym kolorze, parestezje (zaburzenia czucia takie jak uczucie kłucia, mrowienia), zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych), zwiększenie stężenia kwasu moczowego, nasilenie dny moczanowej, przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny, glukozy we krwi, wydalanie glukozy z moczem, częstomocz, gorączka, reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, plamica, rumień wielopostaciowy, zapalenie naczyń, śródmiąższowe zapalenie nerek). Furosemid może powodować przemijające lub nieodwracalne uszkodzenia słuchu, zwłaszcza w przypadku współistniejącej niewydolności nerek oraz u osób przyjmujących równolegle niektóre antybiotyki. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki.