26 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Vigamox (moksyfloksacyna) - krople do oczu, roztwór

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Vigamox krople do oczu, roztwór 5,45 mg/ml (0,5%) 5 ml Alcon 38.45

Preparat zawiera substancję: moksyfloksacyna

Inne preparaty zawierające moksyfloksacyna: Avelox (roztwór do infuzji) , Avelox (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Vigamox?

Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, stosowany miejscowo w leczeniu bakteryjnych zakażeń oczu.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Vigamox?

Substancją czynną preparatu jest moksyfloksacyna. Jest to syntetyczny chemioterapeutyk, substancja o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną zaliczana jest do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Mechanizm działania moksyfloksacyny polega na hamowaniu aktywności enzymu bakteryjnego niezbędnego do powstawania prawidłowej struktury kwasu nukleinowego (DNA) bakterii. Bakteryjne DNA ulega destabilizacji, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania podziałów i do śmierci komórki bakteryjnej. Moksyfloksacyna jest skuteczna wobec wielu szczepów bakteryjnych powodujących zakażenia oczu. Moksyfloksacyna podawana miejscowo do oka przenika do krążenia ogólnego, jednakże jej stężenie w osoczu jest ponad 1500 razy mniejsze niż stężenie uzyskiwane podczas podań doustnych.
↑ do góry

Kiedy stosować Vigamox?

Preparat jest wskazany w miejscowym leczeniu ropnego bakteryjnego zapalenia spojówek, wywołanego przez szczepy wrażliwe na moksyfloksacynę.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne chinolony.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Vigamox?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego, miejscowo do worka spojówkowego.
Antybiotyki z grupy fluorochinolonów podawane ogólnie mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny (wystąpienie wstrząsu jest możliwe nawet po przyjęciu pojedynczej dawki). Niektóre z reakcji nadwrażliwości mogą stanowić zagrożenie życia i mogą przebiegać z ostrą niewydolnością krążenia, utratą świadomości, obrzękiem naczyniowo-ruchowym, niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem. W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Konieczne może być zaprzestani stosowania preparatu i podjęcie natychmiastowego leczenia doraźnego.
Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia zaleca się obserwację, czy nie występują objawy nowych zakażeń. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Ze względu na ograniczone dane kliniczne nie zaleca się stosowania preparatu w leczeniu zapalenia spojówek u noworodków.
Z powodu występowania oporności preparat nie jest zalecany do stosowania w profilaktyce lub w leczeniu zapalenia spojówek wywołanego przez szczepy gonokoków (w tym rzeżączkowe zapalenie spojówek noworodków).
Stosowanie preparatu nie jest zalecane w zakażeniach wywołanych przez chlamydie u dzieci do 2. roku życia. U chorych po 2. roku życia z zakażeniami wywołanymi przez chlamydie lekarz zastosuje odpowiednie antybiotyki do podawania ogólnego.
W celu uniknięcia zanieczyszczenia preparatu nie należy dotykać końcówką zakraplacza jakiejkolwiek powierzchni (w tym oka, powieki).
Osoby, u których stwierdzono bakteryjne zakażenia oczu, nie powinny używać soczewek kontaktowych.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Należy zachować ostrożność, ponieważ preparat może powodować przemijające zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu ustąpienia zaburzeń i powrotu ostrego, prawidłowego widzenia.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Vigamox

Preparat ma postać kropli do oczu. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Zwykle stosuje się: 1 kropla do worka spojówkowego 3 razy na dobę przez 7–8 dni. Zwykle poprawa następuję w ciągu 5 dni, ale należy kontynuować leczenie, jeszcze przez 2–3 dni. Jeżeli nie zaobserwuje się poprawy w ciągu 5 dni leczenia należy skonsultować się z lekarzem.
U osób w podeszłym wieku, dzieci oraz chorych z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowania dawkowania.
W przypadku miejscowego stosowania innych preparatów ocznych, należy zachować co najmniej 5 minutowy odstęp czasowy pomiędzy kolejnymi podaniami leków.
W celu uniknięcia zanieczyszczenia preparatu nie należy dotykać końcówką zakraplacza jakiejkolwiek powierzchni (w tym oka, powieki).
Aby uniknąć wchłaniania preparatu przez błonę śluzową nosa, szczególnie u dzieci i noworodków, zaleca się uciśnięcie palcami kanału nosowo-łzowego przez ok. 2–3 minuty po podaniu kropli.
↑ do góry

Czy można stosować Vigamox w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie ma wystarczających danych klinicznych. Zwykle preparat Vigamox w dawkach terapeutycznych może być stosowany w ciąży i w okresie karmienia piersią (znikoma ekspozycja ogólnoustrojowa na moksyfloksacynę po zastosowaniu miejscowym do oka). Należy jednak skonsultować się z lekarzem.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji. Wystąpienie interakcji związanych z ogólnym stosowaniem moksyfloksacyny jest mało prawdopodobne, ze względu na bardzo małe stężenie antybiotyku w osoczu po podaniu miejscowym (ponad 1500 krotnie mniejsze, niż stężenia uzyskiwane po podaniach doustnych).
W przypadku miejscowego stosowania innych preparatów ocznych, należy zachować co najmniej 5 minutowy odstęp czasowy pomiędzy kolejnymi podaniami leków.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Vigamox może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Działania niepożądane mają zwykle charakter miejscowy i niewielkie nasilenie. Najczęściej występuje ból i podrażnienie oka. Często: suchość oka, świąd, przekrwienie spojówek. Może wystąpić: niewyraźne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia, wrzodziejące zapalenie rogówki, nadżerki rogówki, otarcia rogówki, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, przebarwienia rogówki, nacieki na rogówce, złogi w rogówce, zapalenie rogówki, światłowstręt, obrzęk rogówki, zapalenie spojówek, krwawienia spojówkowe, zapalenie i inne choroby powiek, obrzęk powiek, zwiększone łzawienie, wydzielina w worku spojówkowym, uczucie dyskomfortu i/lub obecności ciała obcego w oku, reakcje nadwrażliwości. Często możliwe zaburzenia smaku. Obserwowano także bóle i zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (parestezje), nieżyt nosa, ból gardła i krtani, uczucie obecności ciała obcego w gardle, wymioty, nudności, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi, kołatania serca, duszność, reakcje nadwrażliwości (rumień, wysypka, świąd).