31 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Avasart (walsartan) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Avasart tabl. powl. 160 mg 28 tabl. Polfarmex 27.82 8.82   
Avasart tabl. powl. 80 mg 28 tabl. Polfarmex 14.70 5.20   

Preparat zawiera substancję: walsartan

Inne preparaty zawierające walsartan: Apo-Valsart (tabl. powl.) , Axudan (tabl. powl.) , Bespres (tabl. powl.) , Diovan (tabl. powl.) , Nortivan (tabl. powl.) , Tensart (tabl. powl.) , Valsacor 80 mg (tabl. powl.) , Valsacor 160 mg (tabl. powl.) , Valsacor 320 mg (tabl. powl.) , Valsargen (kaps. twarde) , Valsartan 123ratio (kaps. twarde) , Valsartan Arrow (tabl. powl.) , Valsartan Aurobindo (tabl. powl.) , Valsartan Orion (tabl. powl.) , Valsartan Ranbaxy (tabl. powl.) , Valsotens (tabl. powl.) , Valtap (tabl. powl.) , Valzek (tabl.) , Vanatex (tabl. powl.) , Walsartan KRKA (tabl. powl.) , Zelvartan (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Avasart?

Lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, który jak wszystkie preparaty z tej grupy, ogranicza działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń oraz pobudzającej uwalnianie aldosteronu.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Avasart?

Substancją czynną preparatu jest walsartan należący do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II lub sartanami. Wspólny mechanizm działania leków z tej grupy polega na blokowaniu receptorów angiotensyny II co uniemożliwia ich wiązanie się z angiotensyną II i hamuje jej działanie (leki z tej grupy często oznaczane są skrótem ARB, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin II Receptor Blockers). Agiotensyna II odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego. Efektem działania angiotensyny II jest skurcz naczyń krwionośnych oraz nasilenie uwalniania aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego. Działanie walsartanu, podobnie jak innych sartanów, skutecznie przeciwdziała efektom działania angiotensyny II i prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. W odróżnieniu od leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, sartany nie nasilają efektów zależnych od bradykininy, np. kaszlu. Sartany stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu i profilaktyce chorób układu sercowo–naczyniowego. U chorych z niewydolnością serca zmniejszają opór naczyniowy, co poprawia warunki hemodynamiczne, zwiększa wydolność wysiłkową i poprawia stan kliniczny. Wywierają ochronny wpływ na nerki zwalniając tempo rozwoju związanych z wysokim ciśnieniem i cukrzycą zaburzeń czynności nerek.
Walsartan obniża ciśnienie tętnicze bez wpływu na częstotliwość rytmu serca. Obniżenie ciśnienia tętniczego pojawia się w ciągu 2. godzin po przyjęciu pojedynczej dawki walsartanu (maksymalne obniżenie ciśnienia występuje po upływie 4.–6. godzin) i utrzymuje się przez 24 godziny. Pełny rozwój działania przeciwnadciśnieniowego wymaga zwykle 2.–4. tygodni stosowania preparatu i utrzymuje się w czasie długotrwałego leczenia.
↑ do góry

Kiedy stosować Avasart?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· samoistnego nadciśnienia tętniczego
· w leczeniu objawowej niewydolności serca, jeżeli nie można stosować inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitorów ACE) lub jako leczenie skojarzone z inhibitorami ACE, jeżeli nie można stosować beta–blokerów.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, marskością wątroby lub zastojem żółci (cholestaza).
Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Avasart?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i leków zwiększających stężenie potasu we krwi (np. leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, heparyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, trimetoprim, leki immunosupresyjne takie jak cyklosporyna lub takrolimus i inne) ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkaliemii (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Należy często kontrolować stężenie potasu we krwi.
Należy zachować ostrożność, ponieważ preparat może powodować objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u chorych ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, odwodnionych lub z niedoborem sodu (np. osoby przyjmujące uprzednio duże dawki leków moczopędnych, stosujące dietę o małej zawartości soli, po biegunce lub wymiotach). Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory elektrolitów i zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie leków moczopędnych.
Po zastosowaniu innych preparatów działających na układ renina–angiotensyna–aldosteron u chorych z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki występowało zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Bezpieczeństwo stosowania walsartanu w tej grupie chorych nie zostało ustalone. Należy zachować ostrożność i regularnie kontrolować czynność nerek (stężenie kreatyniny oraz mocznika we krwi).
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu u chorych po niedawnym przeszczepie nerki.
Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych, u których występuje pierwotny hiperaldosteronizm, ponieważ działanie preparatu w tej grupie chorych nie jest skuteczne.
Należy zachować ostrożność w przypadku upośledzenia odpływu krwi z lewej komory serca (występujące zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej [dwudzielnej], kardiomiopatia przerostowa).
Nie ma konieczności dostosowywania dawki u dorosłych z zaburzeniami czynności nerek, pod warunkiem, że klirens kreatyniny jest większy niż 10 ml/min. Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 10 ml/min lub chory poddawany jest hemodializom należy zachować ostrożność, ponieważ nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania preparatu w tej grupie chorych.
U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby przebiegającymi bez zastoju żółci należy zachować ostrożność. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby, marskości wątroby lub cholestazy (zastój żółci).
W przypadku występowania niewydolności serca równoległe stosowanie preparatów z 3 grup leków tj. inhibitorów ACE, beta–blokerów i walsartanu nie jest zalecane, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych przy jednoczesnym braku znaczących klinicznie korzyści. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu w tej grupie chorych konieczna jest ocena czynności nerek. Należy zachować ostrożność zwłaszcza na początku leczenia. Stosowanie preparatu może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, lecz przerwanie jego stosowania z powodu utrzymującego się objawowego niedociśnienia zwykle nie jest konieczne.
U chorych z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina–angiotensyna–aldosteron (np. u chorych z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub z chorobami nerek) stosowanie leków z grupy inhibitorów ACE wiąże się z ryzykiem skąpomoczu, zwiększenia stężenia mocznika i kreatyniny we krwi oraz rzadko, ostrej niewydolności nerek. Należy zachować ostrożność, a leczenie powinno przebiegać pod szczególnym nadzorem lekarskim. Nie można wykluczyć, że walsartan i inne leki, które podobnie jak inhibitory ACE działają na układ renina–angiotensyna-aldosteron mogą powodować zaburzenia czynności nerek.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, że preparat może u niektórych osób powodować zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Avasart

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wodą. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze: dawka początkowa 80 mg 1 raz na dobę. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest zauważalne w ciągu 2 tygodni stosowania preparatu a pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się po 4. tygodniach. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 160 mg na dobę lub do dawki maksymalnej wynoszącej 320 mg na dobę. Dodatkowo, lekarz może zalecić stosowanie hydrochlorotiazydu (lek moczopędny), który nasila przeciwnadciśnieniowe działanie walsartanu.
Niewydolność serca: dawka początkowa wynosi 40 mg 2 razy na dobę a leczenie może być rozpoczynane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim; następnie lekarz w odstępach co najmniej 2. tygodniowych będzie zwiększał dawkę do 80 mg i 160 mg przyjmowanych 2 razy na dobę. Dawka maksymalna wynosi 160 mg 2 razy na dobę. Jeżeli równolegle stosowany jest lek moczopędny lekarz rozważy zmniejszenie jego dawki. Preparat może być stosowany w skojarzeniu z lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca. Równoległe przyjmowanie walsartanu, inhibitorów ACE i beta–blokerów (potrójna kombinacja) nie jest zalecane. Należy regularnie kontrolować czynność nerek.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Nie ma konieczności dostosowywania dawki u dorosłych z zaburzeniami czynności nerek jeżeli klirens kreatyniny jest większy niż 10 ml/min.
U dorosłych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci nie należy stosować dawek większych niż 80 mg na dobę. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby, marskości wątroby lub cholestazy (zastój żółci).
Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia ze względu na brak wystarczającego doświadczenia klinicznego.
↑ do góry

Czy można stosować Avasart w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli kobieta planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz zaleci stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Preparat, podobnie jak leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), może nasilać toksyczne działanie soli litu. Nie zaleca się równoległego stosowania litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie litu we krwi.
Równoległe stosowanie leków wpływających na stężenie potasu we krwi (sole potasu, suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, takie jak np. spironolakton, triamteren, amiloryd, eplerenon, leki immunosupresyjne, takie jak np. takrolimus, cyklosporyna, leki z grupy inhibitorów ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, trimetoprim, heparyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne) oraz zawierających potas zamienników soli kuchennej może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Nie zaleca się równoległego stosowania walsartanu z wymienionymi powyżej preparatami. Jeżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia potasu we krwi.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen, indometacyna) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia potasu we krwi. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i regularnie kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność.
Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji gdy preparat stosowany był równolegle z nastepującymi lekami: furosemid, digoksyna, warfaryna, cymetydyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina, glibenklamid.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Avasart, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do często lub niezbyt często występujących działań niepożądanych należą: zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne obniżenie ciśnienia tętniczego (związane ze zmianą pozycji ciała), osłabienie, zmęczenie, zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, ostra niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), kaszel, nudności, biegunka, ból brzucha, niewydolność serca (u chorych po zawale serca), omdlenie, bóle głowy, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Dodatkowo możliwe inne działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych (neutropenia), nadwrażliwość, choroba posurowicza, zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia), zwiększenie stężenia potasu we krwi, zapalenie naczyń, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, bóle mięśni, wysypka, świąd.