23 lipca 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Flucorta (flukonazol) - syrop

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Flucorta syrop 5 mg/ml 150 ml Polfarmex 39.13

Preparat zawiera substancję: flukonazol

Inne preparaty zawierające flukonazol: Diflucan (roztwór do wlewu i.v.) , Diflucan (kaps.) , Flucofast (kaps.) , Fluconazin (syrop) , Fluconazole Aurobindo (kaps. twarde) , Fluconazole B. Braun (roztwór do infuzji) , Fluconazole Kabi (roztwór do infuzji) , Fluconazole Polfarmex (syrop) , Fluconazole Polfarmex 50 mg (tabl.) , Fluconazole Polfarmex 100 mg (tabl.) , Fluconazole Polfarmex 150 mg (tabl.) , Fluconazole Polfarmex 200 mg (tabl.) , Flucorta (tabl.) , Flukonazol Actavis (kaps. twarde) , Flumycon (syrop) , Flumycon (kaps.) , Flumycon (roztwór do wlewu) , Mycomax (roztwór do infuzji) , Mycosyst (kaps.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Flucorta?

Lek przeciwgrzybiczy z grupy pochodnych triazolu do stosowania ogólnego.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Flucorta?

Substancją czynną preparatu jest flukonazol, chemioterapeutyk z grupy pochodnych triazolu o działaniu przeciwgrzybiczym. Skuteczny wobec wielu gatunków drożdżaków, kryptokoków oraz innych grzybów chorobotwórczych, w tym w leczeniu zakażeń układowych i wewnątrzczaszkowych, zarówno u osób z prawidłową jak i z upośledzoną odpornością. Działanie flukonazolu prowadzi do zahamowania syntezy ergosterolu, niezbędnego składnika błony komórkowej grzybów. Błona komórkowa ulega uszkodzeniu, czego konsekwencją jest śmierć komórki grzyba. Flukonazol po podaniu doustnym dobrze się wchłania a jego stężenie w osoczu osiąga 90% wartości stężenia uzyskiwanego po podaniu dożylnym. Wchłanianie nie jest zaburzone przez spożycie pokarmu. Flukonazol dobrze przenika do wszystkich płynów organizmu, w tym, w przeciwieństwie do innych pochodnych azolowych, do płynu mózgowo-rdzeniowego. W tkankach zrogowaciałych (skóra, naskórek, paznokcie) uzyskuje stężenie większe niż w osoczu. Przenika przez łożysko oraz do mleka kobiet karmiących. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 30 godzin) co pozwala na zastosowanie dawki jednorazowej w niektórych wskazaniach lub na podawanie leku w pojedynczej dawce dobowej.
↑ do góry

Kiedy stosować Flucorta?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń:
· drożdżakowe zakażenia błon śluzowych, w tym kandydoza pochwy, jamy ustnej, przełyku, otrzewnej, dróg moczowych
· kandydozy układowe (kandydemia, kandydoza rozsiana, kandydoza płuc, kandydoza dróg moczowych i otrzewnej)
· kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
oraz w zapobieganiu:
· kandydozie u osób po przeszczepie szpiku kostnego oraz u chorych poddawanych chemioterapii i/lub radioterapii.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne preparaty z grupy pochodnych azolowych.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest równoległe przyjmowanie astemizolu, cisaprydu, pimozydu, terfenadyny.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Flucorta?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie zaburzenia czynności wątroby, zwłaszcza związane ze stosowaniem innych leków, powinieneś skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.
U niektórych osób stosowanie flukonazolu, zwłaszcza u chorych ze współistniejącymi ciężkimi chorobami, może być związane z wystąpieniem działania hepatotoksycznego (toksycznego działania na wątrobę). Bardzo rzadko obserwowano ciężkie uszkodzenie wątroby (włącznie z martwicą wątroby), prowadzące niekiedy do śmierci. Prawdopodobnie wielkość dawki, czas trwania leczenia, płeć i wiek chorego nie mają związku z wystąpieniem przypadków toksycznego działania na wątrobę.
Zwykle przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie lekarz zaleci regularne badania parametrów charakteryzujących czynność wątroby. Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o zaburzeniu czynności wątroby, takie jak: zmęczenie, złe samopoczucie, ciemna barwa moczu, jasny stolec, żółtaczka, nudności lub wymioty, brak łaknienia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu.
Jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na leki lub inne alergeny skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.
Rzadko, stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji nadwrażliwości typu anafilaktycznego lub ciężkich zmian skórnych, takich jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka lub rumień wielopostaciowy. Chorzy na AIDS są bardziej narażeni na wystąpienie odczynów skórnych.
Jeżeli w okresie stosowania preparatu u chorych leczonych z powodu grzybic powierzchniowych wystąpi wysypka, należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem. Jeżeli wysypka wystąpi u chorych leczonych z powodu grzybic układowych należy skonsultować się z lekarzem; lekarz prawdopodobnie zaleci kontynuowanie leczenia i jednocześnie zaleci regularne badania i częstą kontrolę stanu chorego. W przypadku wystąpienia zmian pęcherzykowych lub rumienia wielopostaciowego konieczne będzie przerwanie stosowania preparatu.
U niektórych osób stosowanie preparatu może być związane z wydłużeniem odcinka QT w zapisie EKG i z ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu serca, w tym niebezpiecznych dla życia zaburzeń typu torsade de pointes. Zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca podczas stosowania flukonazolu można się spodziewać w następujących grupach chorych:
· z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odcinka QT w zapisie EKG
· z kardiomiopatią, zwłaszcza w przypadku niewydolności serca
· z rzadkoskurczem zatokowym
· z zaburzeniami rytmu serca
· u osób przyjmujących równolegle leki mogące powodować zaburzenia rytmu serca
· z zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza ze zmniejszonym stężeniem potasu, magnezu lub wapnia).
Jeżeli flukonazol jest stosowany u osób, u których występują jakiekolwiek czynniki ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca konieczne jest zachowanie ostrożności.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u osób z zaburzeniami czynności nerek.
Należy zwrócić uwagę na fakt, że flukonazol wchodzi w liczne interakcje z innymi równolegle stosowanymi lekami, w wielu przypadkach mogące prowadzić do wystąpienia poważnych działań niepożądanych.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera sacharozę oraz sorbitol; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy lub niedoborem sacharazy–izomaltazy nie powinny stosować preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Przystępując do prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn, należy wziąć pod uwagę, że preparat może niekiedy powodować wystąpienie zawrotów głowy lub drgawek.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Flucorta

Preparat ma postać syropu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Dorośli i dzieci po 13. roku życia:
Kandydoza pochwy: zwykle stosuje się 150 mg (30 ml syropu) jednorazowo.
Kandydoza jamy ustnej: 50 mg (10 ml syropu) 1 raz na dobę, w ciężkich przypadkach 100 mg (20 ml syropu) 1 raz na dobę przez 7–14 dni. W drożdżakowym zanikowym zakażeniu, związanym z noszeniem protez zębowych, zwykle stosuje się 50 mg (10 ml syropu) na dobę przez 14 dni wraz z miejscowym środkiem antyseptycznym.
Kandydoza przełyku: 50 mg (10 ml syropu) 1 raz na dobę, w ciężkich przypadkach 100 mg (20 ml syropu)1 raz na dobę zwykle przez 14–30 dni.
Kandydozy układowe: 400 mg pierwszego dnia (80 ml syropu), następnie 200 mg (40 ml syropu) na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej lekarz może zwiększyć dawkę do 400 mg (80 ml syropu) na dobę. Czas leczenia zależy od odpowiedzi klinicznej.
Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 400 mg (80 ml syropu) pierwszego dnia, następnie 200–400 mg (40–80 ml syropu) raz na dobę. Czas leczenia zależy od odpowiedzi klinicznej, zwykle co najmniej 6–8 tygodni.
Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u chorych na AIDS: po przeprowadzonym leczeniu wstępnym pełną dawką chory może otrzymywać 200 mg (40 ml syropu) na dobę.
Zapobieganie kandydozie u pacjentów z obniżoną odpornością, po chemio- i/lub radioterapii: zależnie od stopnia ryzyka wystąpienia zakażenia 50–400 mg (10–80 ml syropu) 1 raz na dobę.
Zapobieganie kandydozie u pacjentów,
­ z obniżoną odpornością po chemioterapii lub radioterapii: 50–400 mg (10–80 ml syropu) 1 raz na dobę, w zależności od stopnia ryzyka zakażenia
­ po przeszczepieniu szpiku kostnego: 400 mg (80 ml syropu) 1 raz na dobę (lekarz rozpocznie leczenie na kilka dni przed spodziewanym wystąpieniem neutropenii i zaleci kontynuowanie leczenia przez 7 dni po osiągnięciu liczby neutrofilów większej niż 1000 w mikrolitrze krwi).
Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci od 6. miesiąca życia–13. roku życia. Dlatego lekarz może zalecić stosowanie preparatu w tej grupie wiekowej tylko w przypadku bezwzględnej konieczności i prawidłowej czynności nerek.
U osób w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania.
O osób z zaburzeniami czynności nerek, jeżeli klirens kreatyniny jest większy niż 50 ml/min nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 50 ml/min konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza (z wyjątkiem leczenia kandydozy pochwy). Zwykle pierwszego dnia lekarz zaleci przyjęcie standardowej dawki a następnie zmniejszy dawkę o połowę. W przypadku chorych poddawanych dializom zalecona dawka powinna być przyjmowana po każdej dializie.
↑ do góry

Czy można stosować Flucorta w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków zagrożenia życia, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przeważają nad niebezpieczeństwem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku.
W okresie leczenia nie należy karmić piersią. Flukonazol przenika do mleka kobiety karmiącej.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie astemizolu, cisaprydu, pimozydu, terfenadyny (flukonazol może wpływać na zwiększenie stężenia tych leków z czym może być związane wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, wystąpienie komorowych zaburzeń rytmu serca i niebezpiecznych dla życia zaburzeń rytmu serca typu torsades de pointes).
Z tych samych powodów należy także unikać równoległego stosowania flukonazolu i erytromycyny.
Ryfampicyna zmniejsza ogólnoustrojową ekspozycję na flukonazol oraz skraca czas jego półtrwania. W trakcie równoległego stosowania tych leków lekarz prawdopodobnie zaleci odpowiednie zwiększenie dawki flukonazolu.
Leki moczopędne z grupy tiazydów (np. hydrochlorotiazyd) mogą zwiększać stężenie flukonazolu we krwi; zwykle nie ma jednak konieczności modyfikacji dawkowania flukonazolu.
Flukonazol może wpływać na zwiększenie stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez izoenzymy 3A4 i 2C9 cytochromu P450 (działanie to może utrzymywać się jeszcze przez 4–5 dni po zaprzestaniu stosowania flukonazolu).
Flukonazol może nasilać działanie alfentanylu, amitryptyliny i nortryptyliny, celekoksybu, cyklosporyny, fentanylu (ryzyko zatrucia fentanylem, pojedynczy przypadek ze skutkiem śmiertelnym), halofantryny, metadonu, niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (ibuprofenu, flurbiprofenu, naproksenu, lomoksykamu, meloksykamu, diklofenaku), karbamazepiny, sakwinawiru, sirolimusu; w razie konieczności lekarz zmodyfikuje dawkowanie tych leków.
Flukonazol zwiększa stężenia teofiliny, ryfabutyny, takrolimusu i zydowudyny w surowicy krwi, zaleca się zachowanie dużej ostrożności podczas jednoczesnego leczenia (równoległe stosowanie tych leków jest dopuszczalne tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim). Zwiększone stężenie takrolimusu zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego.
Przypuszcza się, że flukonazol może zwiększać stężenia w osoczu niektórych leków przeciwnowotworowych (np. alkaloidów barwinka winkrystyny i winblastyny) i prowadzić do neurotoksyczności. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić także podczas równoległego stosowania flukonazolu i witaminy A.
Równoległe stosowanie flukonazolu i cyklofosfamidu powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny i kreatyniny we krwi; zaleca się regularną kontrolę ich stężenia.
Równoległe stosowanie flukonazolu i inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. simwastatyna, lowastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna) zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. Zaleca się regularną kontrolę aktywności enzymu kinazy kreatynowej.
W przypadku stosowania flukonazolu i losartanu należy kontrolować wartości ciśnienia tętniczego.
U chorych długotrwale leczonych flukonazolem i glikokortykosteroidami (np. prednizonem), należy kontrolować, czy po zaprzestaniu stosowania flukonazolu nie występują objawy niewydolności kory nadnerczy.
Jeżeli flukonazol jest stosowany równolegle z następującymi lekami, należy zachować szczególną ostrożność i monitorować stężenie tych leków (konieczne może być dostosowanie ich dawkowania przez lekarza):
· doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna lub inne pochodne kumaryny); należy monitorować czas protrombinowy, ponieważ flukonazol stosowany równolegle z warfaryną może powodować wydłużenie czasu protrombinowego (ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego, sińców, krwiomoczu)
· benzodiazepiny np. midazolam; flukonazol powoduje zwiększenie stężenia midazolamu i zaburzenia sprawności psychomotorycznej; w razie konieczności równoległego stosowania flukonazolu i benzodiazepin lekarz będzie kontrolował stan pacjenta i ewentualnie zaleci obniżenie dawki benzodiazepiny
· antagoniści kanału wapniowego - pochodne dihydropirydyny oraz werapamil; zalecana jest częsta kontrola stanu chorego pod względem występowania działań niepożądanych
· doustne leki przeciwcukrzycowe, pochodne sulfonylomocznika (chlorpropamid, gibenklamid, glipizyd, tolbutamid); flukonazol nasila i wydłuża czas działania tych leków co może powodować wystąpienie hipoglikemii; należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi
· fenytoina; flukonazol zwiększa istotnie stężenie fenytoiny; w razie konieczności równoległego stosowania flukonazolu i fenytoiny należy monitorować jej stężenie a w razie potrzeby lekarz dostosuje jej dawkowanie.
Flukonazol nie wpływa na skuteczność złożonych preparatów antykoncepcyjnych.
Doustne przyjmowanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną, lekami zobojętniającymi sok żołądkowy nie wpływa w sposób istotny klinicznie na wchłanianie flukonazolu.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Flucorta może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej; u niektórych chorych, zwłaszcza chorych na AIDS lub choroby nowotworowe mogą wystąpić zmiany parametrów charakteryzujących czynność wątroby i/lub nerek oraz zmiany parametrów hematologicznych i biochemicznych. Możliwe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny oraz hepatotoksyczne działania preparatu (toksyczne dla wątroby), niekiedy ciężkie (przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zapalenia wątroby i żółtaczki). Możliwe zaburzenia czynności układu nerwowego takie jak: bóle i zawroty głowy, drgawki, parestezje (zaburzenia czucia w postaci mrowienia i drętwienia), zaburzenia smaku, drżenia, bezsenność, senność. Rzadko: zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych i/lub granulocytów). Możliwe zmęczenie, złe samopoczucie, gorączka, bóle mięśni, astenia. Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości: świąd, wysypka, wypadanie włosów, niekiedy reakcje o ciężkim przebiegu (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, w tym twarzy, krtani, głośni mogący utrudniać oddychanie, reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry). Niekiedy wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG i ryzyko wystąpienia niebezpiecznych zaburzeń typu torsade de pointes. Może wystąpić zmniejszenie stężenia potasu i zwiększenie stężenia cholesterolu i trójglicerydów we krwi.