16 kwietnia 2014 roku, [zaloguj się]

   Lekarze pacjentom
 

Pinexet (kwetiapina) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Pinexet 100 mg tabl. powl. 100 mg 60 tabl. Polpharma 57.58 10.32   

Preparat zawiera substancję: kwetiapina

Inne preparaty zawierające kwetiapina: ApoTiapina (tabl. powl.) , Bonogren (tabl. powl.) , Etiagen (tabl. powl.) , Gentiapin (tabl. powl.) , Kefrenex (tabl. powl.) , Ketilept 25 mg (tabl. powl.) , Ketilept 100 mg (tabl. powl.) , Ketilept 200 mg (tabl. powl.) , Ketilept 300 mg (tabl. powl.) , Ketipinor (tabl. powl.) , Ketrel (tabl. powl.) , Kventiax (tabl. powl.) , Kwetaplex (tabl. powl.) , Kwetax (tabl. powl.) , Pinexet 25 mg (tabl. powl.) , Pinexet 200 mg (tabl. powl.) , Pinexet 300 mg (tabl. powl.) , Poetra (tabl. powl.) , Quentapil (tabl. powl.) , Seroquel (tabl. powl.) , Seroquel XR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Setinin (tabl. powl.) , Stadaquel (tabl. powl.) , Symquel (tabl. powl.) , Symquel XR (tabl. o przedł. uwalnianiu) , Vorta (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Pinexet?

Lek z grupy neuroleptyków, należący do grupy pochodnych diazepiny, stosowany w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Pinexet?

Substancją czynną preparatu jest kwetiapina. Mechanizm jej działania przeciwpsychotycznego polega na oddziaływaniu z różnymi układami przekaźnikowymi. Największe powinowactwo wykazuje do receptorów serotoninergicznych w mózgu (5-HT2) i dopaminergicznych (D1i D2). Uważa się, że za przeciwpsychotyczne działanie kliniczne i stosunkowo małą częstość pozapiramidowych działań niepożądanych, odpowiada bardziej wybiórcze działanie na receptory 5HT2 i średnie na receptory D. Kwetiapina wykazuje też powinowactwo do receptorów histaminowych i 1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów 2-adrenergicznych i serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo kwetiapiny do muskarynowych receptorów cholinergicznych lub receptorów benzodiazepinowych jest nieznaczne. Kwetiapina wykazuje aktywność w testach aktywności przeciwpsychotycznej, takich jak test odruchu unikania. Hamuje także działanie agonistów dopaminy. Zwiększenie stężenia metabolitów dopaminy jest neurochemicznym wskaźnikiem blokady receptorów D2.
↑ do góry

Kiedy stosować Pinexet?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· schizofrenii
· choroby dwubiegunowej, w tym:
leczenia epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej
leczenia epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej
zapobiegania nawrotom choroby dwubiegunowej (epizodom mieszanym, manii lub depresji) u pacjentów, którzy reagowali na wcześniejsze leczenie kwetiapiną.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet, jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest również równoległe stosowanie: inhibitorów izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450, takich jak inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Pinexet?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Depresja w przebiegu choroby dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania poprawy stanu zdrowia chorego, co może potrwać kilka lub kilkanaście tygodni. Do tego czasu chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską, a wszelkie, zauważone przez niego lub osoby z jego otoczenia, zmiany zachowania powinny być niezwłocznie zgłoszone lekarzowi. Grupą szczególnego ryzyka są osoby do 25. roku życia.

Na początku stosowania preparatu chory może odczuwać senność i nadmierne uspokojenie. Jeśli objawy te nie mijają lub nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem.

Leczeniu preparatem może towarzyszyć niedociśnienie ortostatyczne i związane z tym zawroty głowy, które podobnie jak senność występują zwykle w początkowej fazie zwiększania dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u osób w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność.

U osób stosujących preparat stwierdzano zwiększenie masy ciała, należy ją okresowo monitorować i poinformować lekarza o zauważonych zmianach. Zmiany masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi mogą być przyczyną pogorszenia profilu ryzyka metabolicznego również u osób z prawidłową wyjściową masą ciała.

Należy zachować ostrożność u osób:
· z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do niskiego ciśnienia tętniczego, gdyż kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne
· z padaczką w wywiadzie
· z cukrzycą i czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy
· predysponowanych do wystąpienia zaburzeń metabolicznych w wyniku zmiany masy ciała, stężenia glukozy i lipidów we krwi
· z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, równolegle stosujących inne leki wydłużające odstęp QT, w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, z zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca, zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi
· z czynnikami ryzyka udaru.

Podczas leczenia mogą wystąpić objawy pozapiramidowe (sztywność mięśni, zubożenie mimiki, spowolnienie ruchowe, niepokój ruchowy, mimowolne skurcze mięśni, ruchy mimowolne).

Jeżeli wystąpią objawy późnych dyskinez (mimowolne ruchy mięśni żwaczy, języka, kończyn górnych i tułowia), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Objawy te mogą się pogłębić lub nawet dopiero pojawić się po zakończeniu leczenia.

Jeśli podczas leczenia wystąpi znaczne, niewyjaśnione podwyższenie temperatury ciała bez innych objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, gdyż może to stanowić objaw groźnego dla zdrowia i życia tak zwanego „złośliwego zespołu neuroleptycznego”. Inne jego objawy to:
· zwiększenie napięcia mięśniowego
· zaburzenia świadomości
· objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno lub wahania ciśnienia tętniczego krwi, częstoskurcz, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca)
· dodatkowo mogą wystąpić: wzrost aktywności fosfokinazy kreatyninowej i mioglobinuria spowodowana rozpadem mięśni (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek.
Lekarz prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu i poinformuje o dalszym postępowaniu.

Podczas leczenia może wystąpić znaczne zmniejszenie liczby neutrofilów we krwi. Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka są mała liczba leukocytów przed rozpoczęciem leczenia oraz wywołana przez leki neutropenia w wywiadzie. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Podczas leczenia może nastąpić zwiększenie stężenia triglicerydów i cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia frakcji HDL.

Po nagłym zaprzestaniu podawania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych opisywano ostre objawy odstawienia, w tym bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie. Dlatego zaleca się stopniowe odstawianie preparatu, w porozumieniu z lekarzem, przez okres przynajmniej jednego do dwóch tygodni.

Preparat nie jest zatwierdzony do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.

Ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej, nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia.

Po zastosowaniu preparatu zgłaszano przypadki dysfagii (utrudnione przechodzenie pokarmu z jamy ustnej przez przełyk do żołądka); należy zachować ostrożność u osób z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Podczas leczenia odnotowano przypadki zapalenia trzustki. Szczególnie narażone są osoby ze zwiększonym stężeniem trójglicerydow, kamieniami żółciowymi i spożywające alkohol.

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem oraz podczas jego trwania lekarz zidentyfikuje wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i podejmie działania zapobiegawcze.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
Preparat zawiera laktozę; nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Pinexet

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Leczenie schizofrenii.
Dorośli. Całkowitą dawkę dobową należy podawać w 2 dawkach podzielonych:
50 mg/dobę w 1. dniu, 100 mg/dobę w 2. dniu, 200 mg/dobę w 3. dniu i 300 mg/dobę w 4. dniu. Po 4. Dniu 300–450 mg/dobę. Lekarz może zalecić zmianę dawki w zakresie 150–750 mg/dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta.

Leczenie epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej.
Dorośli. Całkowitą dawkę dobową należy podawać w 2 dawkach podzielonych:
100 mg/dobę w 1. dniu, 200 mg/dobę w 2. dniu, 300 mg/dobę w 3. dniu i 400 mg/dobę w 4. dniu. Po 4. dniu dawkę można zwiększać (na polecenie lekarza) maksymalnie o 200 mg/dobę, do 800 mg/dobę w 6. dniu. Dawka podtrzymująca wynosi 200–800 mg/dobę zależnie od reakcji chorego i tolerancji, zwykle 400–800 mg/dobę.

Leczenie epizodów ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.
Dorośli. Podawać 1 ×/dobę, wieczorem.
50 mg/dobę w 1. dniu, 100 mg/dobę w 2. dniu, 200 mg/dobę w 3. dniu i 300 mg/dobę w 4. dniu. Po 4. dniu 300–600 mg/dobę.

Zapobieganie nawrotom choroby dwubiegunowej u pacjentów z epizodami maniakalnymi lub depresyjnymi reagującymi na leczenie kwetiapiną.
Dorośli. Zaleca się kontynuowanie stosowania dawek ustalonych indywidualnie podczas wcześniejszego leczenia; zwykle 300–800 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych; należy stosować najmniejsze skuteczne dawki.

Preparat stosuje się doustnie, niezależnie od posiłków.
U osób w podeszłym wieku konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki i podawanie mniejszej dawki dobowej w porównaniu z dawkami stosowanymi u młodszych pacjentów, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta.
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u pacjentów po 65. roku życia z epizodami depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej.
Nie ma potrzeby modyfikowania dawek u chorych z zaburzeniami czynności nerek.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby początkowo 25 mg/dobę, dawkę należy zwiększać (pod kontrolą lekarza) codziennie o 25–50 mg do osiągnięcia dawki terapeutycznej.
↑ do góry

Czy można stosować Pinexet w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku.
W ciąży preparat może być stosowany jedynie wtedy, kiedy w opinii lekarza korzyści dla matki przewyższają zagrożenie dla płodu. Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie kwetiapiny i inhibitorów izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450.
Nie zaleca się także stosowania kwetiapiny jednocześnie z sokiem grejpfrutowym.
Należy zachować ostrożność stosując preparat równolegle z następującymi lekami:
· inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy oraz alkohol
· karbamazepina, fentyoina, tiorydazyna (może zaistnieć potrzeba zwiększenia dawki kwetiapiny przez lekarza)
· które mogą powodować zaburzenia elektrolitowe lub wydłużać odstęp QT.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Pinexet może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często mogą wystąpić: spadek stężenia hemoglobiny, wzrost stężenia triglicerydów w surowicy, wzrost stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenie frakcji HDL cholesterolu, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, senność, bóle głowy, suchość błon śluzowych jamy ustnej, objawy odstawienia.

Często mogą wystąpić: leukopenia, spadek liczby neutrofili, spadek liczby eozynofili, hiperprolaktynemia, spadek stężenia całkowitego T4, spadek stężenia wolnego T4, spadek stężenia całkowitego T3, wzrost stężenia TSH, zwiększenie apetytu, wzrost stężenia glukozy, przykre sny i koszmary senne, myśli i zachowania samobójcze, omdlenia, objawy pozapiramidowe, zaburzenia mowy, zaburzenia ostrości wzroku, częstoskurcz, kołatania serca, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego, nieżyt nosa, duszność, zaparcia, niestrawność, wymioty, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, łagodna postać astenii, obrzęk obwodowy, drażliwość, gorączka.

Niezbyt często mogą wystąpić: małopłytkowość, niedokrwistość, nadwrażliwość (w tym reakcje alergiczne), spadek stężenia wolnego T3, niedoczynność tarczycy, zmniejszenie stężenie sodu we krwi, cukrzyca, napady drgawek, zespół niespokojnych nóg, dyskineza późna, zaburzenia połykania, zaburzenia czynności seksualnych.

Rzadko mogą wystąpić: agranulocytoza, zespół metaboliczny, lunatykowanie i związane z nim reakcje takie jak mówienie przez sen oraz zaburzenie odżywiania związane ze snem, wydłużenie odstępu QT, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zapalenie trzustki, żółtaczka, zapalenie wątroby, priapizm (długotrwały, bolesny wzwód bez pobudzenia seksualnego), mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania, złośliwy zespół neuroleptyczny, hipotermia, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi.

Bardzo rzadko mogą wystąpić: reakcje anafilaktyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza).

Ponadto, z nieznaną częstotliwością, może wystąpić: neutropenia, toksyczna rozpływna martwica naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół odstawienia leku u noworodków.