30 września 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Egiramlon (amlodypina + ramipryl) - kaps. twarde

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Egiramlon kaps. twarde 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 10 mg ramiprylu, 10 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 39.15
Egiramlon kaps. twarde 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 10 mg ramiprylu, 5 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 33.03
Egiramlon kaps. twarde 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 5 mg ramiprylu, 10 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 29.72
Egiramlon kaps. twarde 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 5 mg ramiprylu, 5 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 19.82

Preparat zawiera substancję: amlodypina + ramipryl

Inne preparaty zawierające amlodypina + ramipryl: Ramizek (kaps. twarde) , Sumilar (kaps. twarde)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Egiramlon?

Preparat złożony zawierający inhibitor konwertazy angiotensyny (ramipryl) oraz antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny (amlodypina).
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Egiramlon?

Jest to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne: ramipryl i amlodypinę. Ramipryl jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE). Działanie leków z tej grupy polega na hamowaniu aktywności enzymu odpowiedzialnego za powstawanie angiotensyny II (enzym ten to konwertaza angiotensyny, często oznaczana skrótem ACE, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin Converting Enzyme). Zahamowanie aktywności tego enzymu powoduje ograniczenie przekształcania (konwersji) nieaktywnej angiotensyny I do aktywnej angiotensyny II. Angiotensyna II jest substancją powodującą skurcz naczyń krwionośnych oraz stymulującą uwalnianie aldosteronu, czego skutkiem jest zwiększenie ciśnienia tętniczego. Działanie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, a przez to do obniżenia ciśnienia tętniczego. Obniżające ciśnienie działanie ramiprylu występuje w ciągu 1–2 godzin po przyjęciu leku i utrzymuje się do 24 godzin.
Drugą substancją czynną preparatu jest amlodypina, lek należący do antagonistów wapnia (blokerów kanału wapniowego) z grupy pochodnych dihydropirydyny. Działanie leków z tej grupy polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Amlodypina blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i komórek mięśnia sercowego. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia jest niezbędne do skurczu komórek mięśniowych. Amlodypina działa głównie na obwodowe naczynia krwionośne. Zablokowanie kanałów wapniowych powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie naczyń. Bezpośrednim skutkiem takiego działania amlodypiny jest zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Rozszerzenie tętniczek obwodowych zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Prawdopodobnie rozszerzają się także tętnice wieńcowe, co zwiększa transport tlenu do mięśnia sercowego. W rezultacie poprawia się stan kliniczny chorych z dławicą piersiową. U chorych z nadciśnieniem tętniczym przyjmowanie amlodypiny 1 raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny. Efekt działania amlodypiny pojawia się powoli, dzięki czemu nie powoduje ona wystąpienia nagłego niedociśnienia tętniczego.
↑ do góry

Kiedy stosować Egiramlon?

Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u osób, u których ciśnienie tętnicze jest skutecznie kontrolowane przy pomocy ramiprylu i amlodypiny stosowanych jednocześnie w postaci dwóch odrębnych preparatów, w takich samych dawkach jak w preparacie złożonym.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inny lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) lub z grupy antagonistów wapnia pochodnych dihydropirydyny.
Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· wrodzony (dziedziczny) obrzęk naczynioruchowy lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy
· istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub jednostronne w przypadku jednej czynnej nerki
· niedociśnienie lub stan niestabilny hemodynamicznie
· ciężkie niedociśnienie tętnicze
· wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny
· zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. znaczne zwężenie zastawki aortalnej)
· niewydolność serca po zawale serca
a także, jeżeli:
· stosowane są procedury krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja, afereza lipoprotein o małej gęstości LDL), w czasie których krew narażona jest na kontakt z elektrycznie ujemnie naładowanymi powierzchniami (może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych).
Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Egiramlon?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Nie należy rozpoczynać stosowania preparatu w okresie ciąży. Jeżeli kobieta stosująca preparat planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, który zaleci zmianę sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania i skonsultować się z lekarzem. W razie potrzeby lekarz zaleci stosowanie innych preparatów obniżających ciśnienie tętnicze.
Ponieważ preparat może powodować znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego należy zachować szczególną ostrożność u osób ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia po przyjęciu preparatu (ryzyko to jest największe na początku leczenia i podczas zwiększania dawki). Grupa zwiększonego ryzyka obejmuje osoby:
· ze wzmożoną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAA), którą można podejrzewać w przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności serca, hemodynamicznie istotnego upośledzenia napływu bądź odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie/stenoza zastawki aortalnej lub mitralnej), jednostronnego zwężenia tętnicy nerkowej z drugą czynną nerką a także w przypadku osób odwodnionych lub z niedoborem elektrolitów (np. przyjmujących leki moczopędne, stosujących dietę o małej zawartości soli, poddawanych dializom, po biegunce lub wymiotach), osób z marskością wątroby i/lub wodobrzuszem, osób poddawanych zabiegom lub poddawanych znieczuleniu ogólnemu
· z niewydolnością serca po zawale
· ze zwiększonym ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu w przypadku ciężkiego niedociśnienia (np. osoby ze zwężeniem tętnic wieńcowych lub zwężeniem naczyń mózgowych, u których niedociśnienie mogłoby spowodować zawał serca lub udar mózgu).
W powyższych przypadkach leczenie może być rozpoczynane tylko pod ścisłą kontrolą lekarską; w okresie leczenia wymagana jest kontrola ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz stężenia potasu we krwi. Jeżeli występuje odwodnienie organizmu, zmniejszenie objętości krwi krążącej lub zaburzenia elektrolitowe lekarz zaleci odpowiednie postępowanie przed rozpoczęciem stosowania preparatu.
Poinformuj lekarza o stosowaniu preparatu jeżeli planujesz zabieg operacyjny lub inny zabieg wymagający znieczulenia. Stosowanie preparatu zwiększa ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego w okresie znieczulenia. Lekarz może zalecić zaprzestanie przyjmowania preparatu na 1 dzień przed zabiegiem. Tylko lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.
U chorych w podeszłym wieku konieczna może być modyfikacja dawkowania; indywidualnie dostosowaną dawkę ustala lekarz.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy kontrolować czynność nerek, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek (lekarz będzie dostosowywał dawkowanie w zależności od wyników badań). Ryzyko zaburzenia czynności nerek występuje zwłaszcza u chorych z zastoinową niewydolnością serca lub po przeszczepie nerki.
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego twarzy, ust, błon śluzowych, języka, gardła, krtani. Jeżeli obrzęk dotyczy języka, gardła lub krtani może utrudniać oddychanie i może stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. W razie wystąpienia pierwszych objawów obrzęku należy zaprzestać stosowania preparatu i natychmiast szukać pomocy medycznej. Konieczna może być hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia. Chory powinien pozostawać pod obserwacją lekarską do momentu całkowitego ustąpienia objawów. Obrzęk naczynioruchowy może także dotyczyć jelit, czemu towarzyszą bóle brzucha. Ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest zwiększone u osób, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz u osób rasy czarnej. Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w każdym momencie leczenia.
Stosowanie preparatu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych na jad owadów i inne alergeny; w przypadku planowanego odczulania należy skonsultować się z lekarzem, który o ile to możliwe, zaleci czasowe zaprzestanie stosowania preparatu.
Preparat może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca, niekiedy zakończonych zgonem. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone, takich jak: osoby z niewydolnością nerek, powyżej 70. roku życia, chorzy na cukrzycę, przyjmujący leki zwiększające stężenie potasu we krwi, w tym sole potasu, leki moczopędne zatrzymujące potas lub heparynę, osoby odwodnione, osoby z niewydolnością serca lub kwasicą metaboliczną. Nie zaleca się równoległego stosowania wyżej wymienionych leków, a jeżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci częstą kontrolę stężenia potasu we krwi.
Preparat może powodować zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenię/agranulocytozę], małopłytkowość, niedokrwistość, hamowanie czynności szpiku). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z zaburzeniami czynności nerek, ze współistniejącą chorobą tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, twardzina) oraz stosujących inne leki mogące powodować zmiany w morfologii krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki). W tych grupach chorych lekarz zaleci szczególnie częstą kontrolę morfologii krwi. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów zakażenia (np. gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła) należy koniecznie skonsultować się z lekarzem i upewnić się, że nie nastąpiło obniżenie odporności organizmu.
Inhibitory ACE mogą także powodować uporczywy kaszel, bez odkrztuszania, który ustępuje po zaprzestaniu stosowania preparatu.
U osób rasy czarnej preparat może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w leczeniu przełomu nadciśnieniowego.
Należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca, zwłaszcza ciężką (III i IV stopień wg NYHA); w tej grupie chorych, w okresie stosowania preparatu (ze względu na zawartość amlodypiny w preparacie), istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku płuc.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność, ponieważ działanie zawartej w preparacie amlodypiny może ulec nasileniu. Konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza.
Jeżeli preparat stosowany jest u osób w wieku podeszłym należy zachować ostrożność, zwłaszcza w okresie zwiększania dawki.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· otoczka kapsułek o zawartości substancji czynnych 5 mg + 5 mg oraz 10 mg + 5 mg zawiera czerwień Allura AC-D&C red 40 (E129), która może powodować wystąpienie reakcji alergicznych;
· otoczka kapsułek o zawartości substancji czynnych 5 mg + 10 mg oraz 10 mg + 10 mg zawiera azorubinę, karmoizynę (E122), która może powodować wystąpienie reakcji alergicznych.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, omdlenia, znużenie lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Działanie takie może wystąpić zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki lub w przypadku zmiany preparatu na inny lek. Przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki nie należy prowadzić pojazdów ani wykonywać innych czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Egiramlon

Preparat ma postać kapsułek twardych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Preparat należy przyjmować 1 raz na dobę, o tej samej porze dnia, niezależnie od posiłków. Kapsułki należy połykać w całości, nie należy rozgryzać ani żuć kapsułek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli: 1 kapsułka 1 raz na dobę.
Preparat złożony, o ustalonej zawartości substancji czynnych, nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia nadciśnienia tętniczego.
Należy zachować ostrożność u chorych stosujących leki moczopędne; należy monitorować czynność nerek oraz stężenie potasu we krwi.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby leczenie z zastosowaniem ramiprylu może być rozpoczynane wyłącznie pod nadzorem lekarza, a maksymalna dawka dobowa ramiprylu w tej grupie chorych wynosi 2,5 mg. Można więc stosować jedynie taką postać preparatu złożonego, w którym zawartość ramiprylu nie przekracza 2,5 mg (nie można dzielić kapsułek). U osób z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ działanie zawartej w preparacie amlodypiny może ulec nasileniu; konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza.
W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej u osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest aby lekarz indywidualnie dostosował dawkowanie każdej z substancji czynnych stosowanej niezależnie (w postaci dwóch odrębnych preparatów). Dodatkowo lekarz indywidualnie dostosuje dawkę ramiprylu w zależności od klirensu kreatyniny (dostosowanie dawki amlodypiny w zależności od klirensu kreatyniny nie jest wymagane). Szczególną ostrożność należy zachować jeżeli amlodypina stosowana jest u osób poddawanych dializom; amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. Chorzy poddawani dializom powinni przyjmować preparat kilka godzin po zakończeniu dializy.
W okresie stosowania preparatu, u osób z zaburzeniami czynności nerek należy często kontrolować stężenie potasu, sodu i kreatyniny we krwi. W razie pogorszenia czynności nerek należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne będzie ponowne dostosowanie dawkowania lub zmiana sposobu leczenia.
U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikowania dawki amlodypiny, lekarz zmniejszy jednak dawkę początkową ramiprylu; zalecana jest ostrożność podczas dostosowywania dawki. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób bardzo osłabionych lub w bardzo podeszłym wieku.
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia. Z tego powodu nie należy stosować preparatu w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Egiramlon w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli kobieta planuje ciążę zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania i skonsultować się z lekarzem. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane są zabiegi z wykorzystaniem krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja oraz afereza lipoprotein o niskiej gęstości), w czasie których krew narażona jest na kontakt z ujemnie naładowanymi powierzchniami. Może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jeżeli lekarz uzna przeprowadzenie zabiegu za absolutnie konieczne może zastosować innego typu błony dializacyjne lub zalecić zmianę leków przeciwnadciśnieniowych.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu z lekami wpływającymi na stężenie potasu we krwi (sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas np. spironolakton, triamteren, amiloryd, niektóre leki przeciwnadciśnieniowe, suplementy potasu, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna, heparyna) oraz z zawierającymi potas zamiennikami soli kuchennej; preparaty te zwiększają ryzyko hiperkaliemii. Jeżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci ścisłe monitorowanie stężenia potasu we krwi.
Ze względu na zawartość ramiprylu w preparacie, należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany z którymkolwiek z niżej wymienionych leków:
· leki mogące wpływać na morfologię krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki); leki te zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń hematologicznych
· leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu (należy kontrolować ciśnienie tętnicze)
· lit; ryzyko nasilenia neurotoksycznego działania litu; w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy kontrolować stężenie litu (zwłaszcza nie zaleca się aby stosować równolegle ramipryl, hydrochlorotiazyd i lit)
· leki przeciwcukrzycowe (preparaty doustne, insulina); możliwe nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia); należy monitorować stężenie glukozy we krwi, szczególnie często, jeżeli dodatkowo stosowane są leki moczopędne
· niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz prowadzić do wystąpienia zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek i zwiększenia stężenia potasu we krwi; ostrożność jest wymagana zwłaszcza u osób w podeszłym wieku; chorzy powinni zostać odpowiednio nawodnieni a lekarz może zalecić monitorowanie czynności nerek.
Ponadto, należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany z niżej wymienionymi lekami, ze względu na możliwość nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze i ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego:
· leki zmniejszające ciśnienie tętnicze (np. beta-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne) lub leki rozszerzające naczynia krwionośne (np. nitrogliceryna i inne azotany)
· trójpier cieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki stosowane w znieczuleniu
· leki blokujące receptory alfa (np. prazosyna, alfuzosyna, doksazosyna, tamsulozyna, terazosyna, prazosyna)
· baklofen.
Spo ywanie alkoholu mo e tak e nasilaa przeciwnadci nieniowe dzia3anie preparatu.
Ze wzgledu na zawarto a amlodypiny w preparacie, wymagana jest ostro no a, je eli preparat jest stosowany z którymkolwiek z ni ej wymienionych leków:
· preparaty zmniejszające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. diltiazem, werapamil, ketokonazol, itrakonazol i inne przeciwgrzybicze związki azolowe, rytonawir i inne inhibitory proteazy, erytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe) mogą hamować metabolizm amlodypiny i powodować zwiększenie jej stężenia we krwi oraz znaczne nasilenie jej działania; należy zachować ostrożność; konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku
· preparaty zwiększające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. ryfampicyna, ziele dziurawca, fenobarbital, fenytoina i karbamazepina) mogą powodować zmniejszenie stężenia amlodypiny we krwi i osłabiać jej działanie; należy zachować ostrożność; konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Egiramlon, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do działań niepożądanych mogących wystąpić często lub niezbyt często należą: objawy wywołane obniżeniem ciśnienia tętniczego (np. zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia równowagi), bóle i zawroty głowy, uderzenia gorąca, obrzęki (w tym obrzęk kostek), zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), anoreksja, zmniejszenie łaknienia, zaburzenia snu, senność, bezsenność, zmęczenie/znużenie, zmiany nastroju, lęk, nerwowość, niepokój ruchowy, depresja, uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), drżenia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia (w tym widzenie podwójne, widzenie niewyraźne), szumy uszne, uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, niedokrwienie serca (w tym bóle dławicowe lub zawał serca, wtórny do znacznego niedociśnienia u chorych z czynnikami ryzyka), zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa, suchy uporczywy kaszel, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, skurcz oskrzeli, zaostrzenie astmy, eozynofilia, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność, zaparcia, ból brzucha, zapalenie błony śluzowej żołądka, zwiększenie/zmniejszenie masy ciała, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy jelit, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, gorączka, wysypka, świąd, pokrzywka, nadmierne pocenie się, łysienie, plamica, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), kurcze mięśni, bóle mięśni i stawów, zaburzenia czynności nerek, częste oddawanie moczu, ostra niewydolność nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, nasilenie białkomoczu, zaburzenia funkcji seksualnych (impotencja), ginekomastia. Rzadko lub bardzo rzadko możliwe: zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenia/agranulocytoza], małopłytkowość, niedokrwistość, zmniejszenie hematokrytu i stężenia hemoglobiny), zaburzenia czynności szpiku kostnego, stany splątania, neuropatia obwodowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zapalenie spojówek, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, zapalenie naczyń, zapalenie języka, rozrost dziąseł, cholestatyczne zapalenie wątroby, żółtaczka, nadwrażliwość skóry na światło, złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka). Dodatkowo mogą wystąpić działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania, takie jak: zmniejszenie stężenia potasu we krwi, udar niedokrwienny mózgu (wtórny do nadmiernego niedociśnienia u chorych z czynnikami ryzyka), przejściowy napad niedokrwienny, zespół Raynauda, zaburzenia sprawności psychoruchowej, spaczenie węchu, aftowe zapalenie jamy ustnej, ostra niewydolność wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby (bardzo rzadko prowadzące do śmierci), zaostrzenie łuszczycy.