29 marca 2015 roku
poczta
zaloguj się
 
Medycyna Praktyczna: opis, ceny, refundacja
medycyna praktyczna dla pacjentów

Egiramlon (amlodypina + ramipryl) - kaps. twarde

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2015 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Egiramlon kaps. twarde 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 10 mg ramiprylu, 10 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 26.33 16.24   
Egiramlon kaps. twarde 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 10 mg ramiprylu, 5 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 19.12 14.07   
Egiramlon kaps. twarde 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 5 mg ramiprylu, 10 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 20.66 10.57   
Egiramlon kaps. twarde 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny (1 kaps. zawiera: 5 mg ramiprylu, 5 mg amlodypiny) 30 kaps. PROTERAPIA 13.45 8.40   

Preparat zawiera substancję: amlodypina + ramipryl

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Egiramlon?

Preparat złożony zawierający inhibitor konwertazy angiotensyny (ramipryl) oraz antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny (amlodypina).
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Egiramlon?

Jest to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne, ramipryl i amlodypinę. Ramipryl jest inhibitorem konwertazy angiotensyny. Wspólny mechanizm działania leków z tej grupy polega na hamowaniu aktywności enzymu odpowiedzialnego za powstawanie angiotensyny II (enzym ten to konwertaza angiotensyny, często oznaczana skrótem ACE, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin Converting Enzyme). Zahamowanie aktywności tego enzymu powoduje ograniczenie przekształcania (konwersji) nieaktywnej angiotensyny I do aktywnej angiotensyny II. Angiotensyna II odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego. Efektem działania angiotensyny II jest skurcz naczyń krwionośnych oraz nasilenie uwalniania aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego. Działanie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, a przez to do obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, inhibitory ACE nasilają efekty zależne od bradykininy (substancja działająca rozkurczowo na naczynia krwionośne), wywierają ochronny wpływ na naczynia i wykazują działanie przeciwmiażdżycowe. Stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu i profilaktyce chorób układu sercowo–naczyniowego, a także w leczeniu chorób nerek (nefropatii cukrzycowej i niecukrzycowej).
Drugą substancją czynną preparatu jest amlodypina, pochodna dihydropirydyny, należąca do grupy leków zwanych antagonistami wapnia (lub blokerami kanału wapniowego). Działanie antagonistów wapnia polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Amlodypina blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych i w mniejszym stopniu do komórek mięśnia sercowego. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia jest niezbędne do skurczu komórek mięśniowych. Amlodypina działa głównie na obwodowe naczynia krwionośne. Zablokowanie kanałów wapniowych powoduje zmniejszenie napięcia ścian naczyń i rozszerzenie naczyń. Bezpośrednim skutkiem takiego działania amlodypiny jest obniżenie ciśnienia tętniczego. Rozszerzenie tętniczek obwodowych zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Prawdopodobnie rozszerzają się także tętnice wieńcowe, co zwiększa transport tlenu do mięśnia sercowego. W rezultacie, u chorych z dławicą piersiową, zwiększa się tolerancja wysiłku fizycznego (wydłuża się czas do pojawienia się bólu dławicowego podczas wysiłku) oraz zmniejsza się częstość występowania i nasilenia bólów dławicowych. U chorych z nadciśnieniem tętniczym przyjmowanie amlodypiny 1 raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny.
↑ do góry

Kiedy stosować Egiramlon?

Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u osób, u których ciśnienie tętnicze jest skutecznie kontrolowane przy pomocy ramiprylu i amlodypiny stosowanych jednocześnie w postaci dwóch odrębnych preparatów, w takich samych dawkach jak w preparacie złożonym.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inny lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) lub z grupy antagonistów wapnia pochodnych dihydropirydyny.
Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· wrodzony (dziedziczny) obrzęk naczynioruchowy lub kiedykolwiek wystąpił obrzęk naczynioruchowy
· istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub jednostronne w przypadku jedynej czynnej nerki
· niedociśnienie tętnicze lub stan niestabilny hemodynamicznie
· ciężkie niedociśnienie tętnicze
· wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny
· zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. znaczne zwężenie zastawki aortalnej)
· niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po zawale serca
a także, jeżeli:
· stosowane są procedury krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja, afereza lipoprotein o małej gęstości LDL), w czasie których krew narażona jest na kontakt z elektrycznie ujemnie naładowanymi powierzchniami (może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych).
Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Egiramlon?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ preparat może powodować nagłe i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego (zwłaszcza po pierwszym przyjęciu preparatu i po zwiększeniu dawki). Zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego po przyjęciu preparatu dotyczy szczególnie osób:
· ze wzmożoną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAA), którą można podejrzewać w przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności serca, hemodynamicznie istotnego upośledzenia napływu bądź odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej), jednostronnego zwężenia tętnicy nerkowej z drugą czynną nerką a także w przypadku osób odwodnionych lub z niedoborem elektrolitów (np. przyjmujących leki moczopędne, stosujących dietę o małej zawartości soli, poddawanych dializom, po biegunce lub wymiotach), osób z marskością wątroby i/lub wodobrzuszem, osób poddawanych zabiegom lub poddawanych znieczuleniu ogólnemu
· z niewydolnością serca po zawale serca
· ze zwiększonym ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu w przypadku ciężkiego niedociśnienia (np. osoby ze zwężeniem tętnic wieńcowych lub zwężeniem naczyń mózgowych, u których niedociśnienie mogłoby spowodować zawał serca lub udar mózgu).
W powyższych przypadkach leczenie może być rozpoczynane tylko pod ścisłą kontrolą lekarską; w okresie leczenia wymagana jest kontrola ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz stężenia potasu we krwi. Jeżeli występuje odwodnienie organizmu, zmniejszenie objętości krwi krążącej lub zaburzenia elektrolitowe lekarz zaleci odpowiednie postępowanie przed rozpoczęciem stosowania preparatu.
Poinformuj lekarza o stosowaniu preparatu jeżeli planujesz zabieg operacyjny lub inny zabieg wymagający znieczulenia. Stosowanie preparatu zwiększa ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego podczas znieczulenia. Jeśli to będzie konieczne lekarz zaleci zaprzestanie przyjmowania preparatu na 1 dzień przed zabiegiem. Tylko lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy kontrolować czynność nerek, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek (lekarz będzie dostosowywał dawkowanie w zależności od wyników badań). Ryzyko zaburzenia czynności nerek występuje zwłaszcza u chorych z zastoinową niewydolnością serca lub po przeszczepie nerki.
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego twarzy, ust, błon śluzowych, języka, gardła, krtani. Jeżeli obrzęk dotyczy języka, gardła lub krtani może utrudniać oddychanie i może stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. W razie wystąpienia pierwszych objawów obrzęku należy zaprzestać stosowania preparatu i natychmiast szukać pomocy medycznej. Konieczna może być hospitalizacja i podjęcie odpowiedniego leczenia. Chory powinien pozostawać pod obserwacją lekarską przynajmniej przez 12–24 godzin, do momentu całkowitego ustąpienia objawów. Obrzęk naczynioruchowy może także dotyczyć jelit (objawami są bóle brzucha z lub bez nudności i wymiotów), co należy brać pod uwagę w przypadku wystąpienia bólów brzucha. Ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest zwiększone u osób, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz u osób rasy czarnej. Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w każdym momencie leczenia.
Stosowanie preparatu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych na jad owadów i inne alergeny, także podczas odczulania; w przypadku planowanego odczulania należy skonsultować się z lekarzem, który o ile to możliwe, zaleci czasowe zaprzestanie stosowania preparatu.
Preparat może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca, niekiedy zakończonych zgonem. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone (osoby z niewydolnością nerek, po 70. roku życia, chorzy na cukrzycę, osoby odwodnione, osoby z niewydolnością serca lub kwasicą metaboliczną). Należy unikać równoległego stosowania leków mogących zwiększać stężenie potasu we krwi, takich jak np. suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas lub heparyna. Jeżeli lekarz uzna stosowanie tych leków za konieczne zaleci zachowanie ostrożności i monitorowanie stężenia potasu we krwi.
Preparat może powodować zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenię/agranulocytozę], małopłytkowość, niedokrwistość, hamowanie czynności szpiku). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z zaburzeniami czynności nerek, ze współistniejącą chorobą tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, twardzina) oraz stosujących inne leki mogące powodować zmiany w morfologii krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki). W tych grupach chorych lekarz zaleci szczególnie częstą kontrolę morfologii krwi. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów zakażenia (np. gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła) należy koniecznie skonsultować się z lekarzem i upewnić się, że nie nastąpiło obniżenie odporności organizmu.
U osób rasy czarnej preparat może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Inhibitory ACE mogą także powodować uporczywy kaszel (skutek nasilenia działania bradykininy), bez odkrztuszania, który ustępuje po zaprzestaniu stosowania preparatu.
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w leczeniu przełomu nadciśnieniowego.
Należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca, zwłaszcza ciężką (III i IV stopień wg NYHA); w tej grupie chorych, w okresie stosowania preparatu, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku płuc. U chorych z zastoinową niewydolnością serca leki z grupy antagonistów wapnia, w tym amlodypina, mogą zwiększać ryzyko występowania incydentów sercowo-naczyniowych oraz zgonu.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność, ponieważ działanie zawartej w preparacie amlodypiny może ulec nasileniu. Należy regularnie kontrolować aktywność enzymów wątrobowych a leczenie rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki.
U osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· otoczka kapsułek o zawartości substancji czynnych 5 mg + 5 mg oraz 10 mg + 5 mg zawiera czerwień Allura AC–FD&C red 40 (E129), która może powodować wystąpienie reakcji alergicznych;
· otoczka kapsułek o zawartości substancji czynnych 5 mg + 10 mg oraz 10 mg + 10 mg zawiera azorubinę, karmoizynę (E122), która może powodować wystąpienie reakcji alergicznych.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
U niektórych osób preparat może powodować zawroty i bóle głowy, zmęczenie, znużenie, nudności lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Zaleca się zachowanie ostrożności zwłaszcza w początkowym okresie stosowania preparatu.

↑ do góry

Dawkowanie preparatu Egiramlon

Preparat ma postać kapsułek twardych do stosowania doustnego. Preparat należy przyjmować 1 raz na dobę, o tej samej porze dnia; można przyjmować niezależnie od posiłków. Kapsułki należy połykać w całości, nie należy rozgryzać ani żuć kapsułek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli: 1 kapsułka 1 raz na dobę.
Preparat złożony, o ustalonej zawartości substancji czynnych, nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia nadciśnienia tętniczego. Przed zaleceniem stosowania preparatu złożonego lekarz stopniowo dostosuje dawkowanie poszczególnych substancji czynnych (tj. ramiprylu i amlodypiny).
Należy zachować ostrożność u chorych stosujących leki moczopędne; należy monitorować czynność nerek oraz stężenie potasu we krwi.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ działanie zawartej w preparacie amlodypiny może ulec nasileniu; konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza a leczenie należy rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby leczenie z zastosowaniem ramiprylu może być rozpoczynane wyłącznie pod nadzorem lekarza, a maksymalna dawka dobowa ramiprylu w tej grupie chorych wynosi 2,5 mg. Można więc stosować jedynie taką postać preparatu złożonego, w którym zawartość ramiprylu nie przekracza 2,5 mg (nie można dzielić kapsułek).
W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej u osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest aby lekarz indywidualnie dostosował dawkowanie każdej z substancji czynnych niezależnie (w postaci dwóch odrębnych preparatów). Modyfikacja dawkowania amlodypiny u chorych z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana. Szczególną ostrożność należy zachować jeżeli amlodypina stosowana jest u osób poddawanych dializom; amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U chorych z zaburzeniami czynności nerek wymagane jest dostosowanie dawki ramiprylu w zależności od klirensu kreatyniny (właściwą dawkę zaleci lekarz).
W okresie stosowania preparatu, u osób z zaburzeniami czynności nerek należy często kontrolować stężenie potasu, sodu i kreatyniny we krwi. W razie pogorszenia czynności nerek należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne będzie ponowne dostosowanie dawkowania lub zmiana sposobu leczenia.
U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikowania dawki amlodypiny, należy jednak zachować ostrożność podczas zwiększania dawki. W tej grupie chorych należy jednak zmniejszyć dawkę początkową ramiprylu i wolniej ją dostosowywać ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób bardzo osłabionych lub w bardzo podeszłym wieku.
Dzieci i młodzież:
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia. Z tego powodu nie należy stosować preparatu w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Egiramlon w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.
Nie należy rozpoczynać stosowania preparatu w okresie ciąży. Jeżeli kobieta planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane są zabiegi z wykorzystaniem krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja oraz afereza lipoprotein o niskiej gęstości), w czasie których krew narażona jest na kontakt z ujemnie naładowanymi powierzchniami. Może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jeżeli lekarz uzna przeprowadzenie zabiegu za absolutnie konieczne może zastosować innego typu błony dializacyjne lub zalecić zmianę leków przeciwnadciśnieniowych.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu z:
· lekami wpływającymi na zwiększenie stężenia potasu we krwi (sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas np. spironolakton, triamteren, amiloryd, niektóre leki przeciwnadciśnieniowe, suplementy potasu, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna, heparyna) oraz z zawierającymi potas zamiennikami soli kuchennej; preparaty te zwiększają ryzyko hiperkaliemii; eżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci ścisłe monitorowanie stężenia potasu we krwi
· dantrolenem (wlew); zaleca się unikanie podawania antagonistów wapnia takich jak amlodypina równolegle z dantrolenem (w tym u chorych podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej), ze względu na ryzyko wystąpienia prowadzących do śmierci zaburzeń rytmu serca
· grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym; sok grejpfrutowy u niektórych osób może powodować nasilenie przeciwnadciśnieniowego działania zawartej w preparacie amlodypiny.
Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany z niżej wymienionymi lekami, ze względu na możliwość nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego:
· leki przeciwnadciśnieniowe i inne zmniejszające ciśnienie tętnicze (np. beta-blokery, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne) lub leki rozszerzające naczynia krwionośne (np. nitrogliceryna i inne azotany)
· trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne
· leki znieczulające
· leki blokujące receptory alfa (np. prazosyna, alfuzosyna, doksazosyna, tamsulozyna, terazosyna, prazosyna)
· baklofen.
Spożywanie alkoholu może także nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu.
Ze względu na zawartość ramiprylu w preparacie, należy zachować ostrożność, jeżeli preparat jest stosowany z którymkolwiek z niżej wymienionych leków:
· leki mogące wpływać na morfologię krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki); leki te zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń hematologicznych
· sympatykomimetyki; leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu (należy kontrolować ciśnienie tętnicze)
· lit; ryzyko nasilenia neurotoksycznego działania litu; nie zaleca się stosowania litu a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy uważnie kontrolować stężenie litu we krwi
· leki przeciwcukrzycowe (preparaty doustne, insulina); możliwe nadmierne zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia); należy uważnie monitorować stężenie glukozy we krwi, szczególnie często, jeżeli dodatkowo stosowane są leki moczopędne
· niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen, selektywne inhibitory COX-2) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz prowadzić do wystąpienia zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek i zwiększenia stężenia potasu we krwi; ostrożność jest wymagana zwłaszcza u osób w podeszłym wieku; chorzy powinni zostać odpowiednio nawodnieni a lekarz może zalecić monitorowanie czynności nerek.
Ze względu na zawartość amlodypiny w preparacie, szczególna ostrożność jest wymagana, jeżeli preparat jest stosowany z którymkolwiek z niżej wymienionych leków:
· preparaty zwiększające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. ryfampicyna, ziele dziurawca, fenobarbital, prymidon, fosfenytoina, fenytoina i karbamazepina) mogą powodować zmniejszenie stężenia amlodypiny we krwi i osłabiać jej działanie; należy zachować ostrożność ponieważ konieczne może być dostosowanie dawkowania amlodypiny przez lekarza
· preparaty zmniejszające aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (takie jak np. diltiazem, werapamil, ketokonazol, itrakonazol i inne przeciwgrzybicze związki azolowe, rytonawir i inne inhibitory proteazy, erytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe) mogą hamować metabolizm amlodypiny i powodować zwiększenie jej stężenia we krwi oraz znaczne nasilenie jej działania; należy zachować ostrożność; konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza.
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Egiramlon, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do działań niepożądanych mogących wystąpić często lub niezbyt często należą: niedociśnienie tętnicze, objawy związane z niedociśnieniem tętniczym (np. zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia równowagi), bóle i zawroty głowy, zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie, uczucie uderzenia gorąca i nagłe zaczerwienienie twarzy, senność, bezsenność, zaburzenia snu, zmiany nastroju, depresja, zaburzenia czucia, uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), drżenia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia (w tym widzenie podwójne), szumy uszne, kołatanie serca, niedokrwienie mięśnia sercowego (bóle dławicowe, zawał serca), zaburzenia rytmu serca, obrzęki obwodowe, eozynofilia, zwiększenie stężenia potasu we krwi, zmniejszenie apetytu, duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok przynosowych, kaszel, skurcz oskrzeli, zaostrzenie astmy, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność, zaparcia, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy jelit, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki wyjątkowo prowadzące do zgonu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, wysypka, świąd, nadmierne pocenie się, łysienie, plamica, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), kurcze mięśni, bóle mięśni i stawów, zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, nasilenie białkomoczu, częste oddawanie moczu, zaburzenia funkcji seksualnych (impotencja), ginekomastia, gorączka, ból w klatce piersiowej i osłabienie. Rzadko lub bardzo rzadko możliwe: zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukopenia], zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenia/agranulocytoza], małopłytkowość, niedokrwistość, zmniejszenie hematokrytu i stężenia hemoglobiny), hiperglikemia, stany splątania, zaburzenia równowagi, neuropatia obwodowa, wzmożone napięcie mięśniowe, zapalenie spojówek, zaburzenia słuchu, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, zapalenie naczyń, kaszel, zapalenie języka, rozrost dziąseł, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, żółtaczka cholestatyczna, nadwrażliwość na światło, złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy). Dodatkowo mogą wystąpić działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania, takie jak: zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, reakcje anafilaktyczne, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zaburzenia koncentracji, udar niedokrwienny mózgu (wtórny do nadmiernego niedociśnienia u chorych z czynnikami ryzyka), przejściowy napad niedokrwienny, zespół Raynauda, zaburzenia sprawności psychoruchowej, spaczenie węchu, aftowe zapalenie jamy ustnej, ostra niewydolność wątroby, cholestatyczne lub cytolityczne zapalenie wątroby (bardzo rzadko prowadzące do śmierci), martwica toksyczna rozpływna naskórka, zaostrzenie łuszczycy.
↑ do góry

Inne preparaty na rynku polskim zawierające amlodypina + ramipryl

Ramizek (kaps. twarde) , Sumilar (kaps. twarde)