23 kwietnia 2014 roku, [zaloguj się]

   Lekarze pacjentom
 

Bisocard (bisoprolol) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Bisocard tabl. powl. 10 mg 30 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 18.50
Bisocard tabl. powl. 10 mg 60 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 27.50
Bisocard tabl. powl. 2,5 mg 30 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 9.78
Bisocard tabl. powl. 2,5 mg 60 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 18.35
Bisocard tabl. powl. 5 mg 30 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 11.50
Bisocard tabl. powl. 5 mg 60 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 20.35

Preparat zawiera substancję: bisoprolol

Inne preparaty zawierające bisoprolol: Antipres (tabl. powl.) , Bibloc (tabl. powl.) , Bicardef 5 mg (tabl. powl.) , Bicardef 10 mg (tabl. powl.) , Bidop (tabl.) , Bilokord (tabl.) , Bisogamma 5 (tabl. powl.) , Bisogamma 10 (tabl. powl.) , BisoHEXAL 5 (tabl. powl.) , BisoHEXAL 10 (tabl. powl.) , Bisoprolol Ozone 5 (tabl.) , Bisoprolol Vitabalans (tabl.) , Bisopromerck 5 (tabl. powl.) , Bisopromerck 10 (tabl. powl.) , Bisoratio 5 (tabl.) , Bisoratio 10 (tabl.) , Concor 5 (tabl. powl.) , Concor 10 (tabl. powl.) , Concor Cor 1,25 (tabl. powl.) , Concor Cor 2,5 (tabl. powl.) , Concor Cor 3,75 (tabl. powl.) , Concor Cor 5 (tabl. powl.) , Concor Cor 7,5 (tabl. powl.) , Concor Cor 10 (tabl. powl.) , Corectin 5 (tabl. powl.) , Corectin 10 (tabl. powl.) , Coronal 5 (tabl. powl.) , Coronal 10 (tabl. powl.) , Sobycor (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Bisocard?

Lek z grupy beta-blokerów powodujący zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Bisocard?

Substancją czynną preparatu jest bisoprolol. Jest to substancja należąca do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Są to receptory pobudzane w warunkach fizjologicznych przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów beta uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Adrenalina powoduje zwiększenie częstotliwości rytmu serca oraz skurcz naczyń krwionośnych. Działanie bisoprololu, podobnie jak innych leków z tej grupy, prowadzi do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz do obniżenia ciśnienia tętniczego. Preparaty z tej grupy stosowane są jako leki przeciwnadciśnieniowe oraz w leczeniu chorób układu sercowo–naczyniowego.
Bisoprolol ma działanie selektywne w stosunku do receptorów beta 1, co między innymi oznacza, że zwykle nie powoduje zwężenia dróg oddechowych zależnego od receptorów beta 2 zlokalizowanych w mięśniach gładkich oskrzeli.
↑ do góry

Kiedy stosować Bisocard?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· nadciśnienia tętniczego (wskazanie dotyczy preparatu w postaci tabletek 5 lub 10 mg)
· choroby niedokrwiennej serca (wskazanie dotyczy preparatu w postaci tabletek 5 lub 10 mg)
· przewlekłej stabilnej niewydolności serca o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim z ograniczoną czynnością skurczową komór (frakcja wyrzutowa nie większa niż 35%) w skojarzeniu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), lekami moczopędnymi oraz, w razie konieczności, z glikozydami nasercowymi.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· ostra niewydolność serca, a także w okresach nasilenia niewydolności serca wymagającej dożylnego stosowania leków inotropowych
· wstrząs kardiogenny
· blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia u chorych bez stymulatora (rozrusznika serca)
· zespół chorego węzła zatokowego
· blok zatokowo-przedsionkowy
· objawowa bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 50 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia)
· objawowe niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mmHg)
· ciężka astma oskrzelowa lub ciężka POChP
· ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych oraz zespół Raynauda
· kwasica metaboliczna
· nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Bisocard?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Osoby ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli powinny zachować szczególną ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zalecić wykonanie badań czynnościowych układu oddechowego. U chorych na astmę oskrzelową lub inne choroby obturacyjne dróg oddechowych może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych. Konieczne może być dodatkowe stosowanie leków rozszerzających oskrzela, a niekiedy przejściowe zwiększenie ich dawek, zgodnie z zaleceniami lekarza. W niektórych przypadkach konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu (wyłącznie na zlecenie lekarza).
Chorzy na cukrzycę powinni zachować ostrożność ponieważ preparat może maskować objawy hipoglikemii (zmniejszenia stężenia glukozy we krwi), takie jak uczucie kołatania serca, przyspieszenie czynności serca (tachykardia) czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Preparat może także maskować objawy nadczynności tarczycy.
Należy zachować ostrożność stosując preparat:
· w czasie ścisłej diety
· w trakcie leczenia odczulającego; preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje anafilaktyczne oraz powodować zmniejszenie skuteczności działania stosowanej w takich przypadkach adrenaliny
· u chorych z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia
· u chorych na dławicę naczynio-skurczową (Prinzmetala)
· w przypadku występowania choroby zarostowej tętnic obwodowych; może wystąpić nasilenie objawów, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania preparatu
· w zaburzeniach krążenia obwodowego (np. zespół Raynauda, chromanie przestankowe).
Ze względu na brak wystarczającego doświadczenie klinicznego należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca oraz:
· cukrzycą typu 1 (insulinozależną)
· ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
· ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
· powyżej 80. roku życia
· kardiomiopatią restrykcyjną
· wrodzonymi chorobami serca
· istotnymi hemodynamicznie wadami zastawek
· po zawale serca (w ciągu ostatnich 3. miesięcy).
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu u osób chorych na łuszczycę lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka i w każdym przypadku indywidualnie podejmie decyzję czy można rozpocząć leczenie bisoprololem.
U chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w trakcie jego stosowania konieczne jest leczenie mające na celu zablokowanie receptorów alfa-adrenergicznych.
Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów. W razie konieczności, lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki prowadzące do całkowitego zaprzestania stosowania preparatu na 48 godzin przed planowanym zabiegiem i znieczuleniem.
Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, zwłaszcza u chorych z chorobą niedokrwienną serca. Nagłe zaprzestanie leczenia bisoprololem u chorych z chorobą niedokrwienną serca może prowadzić do nasilenia objawów choroby, wystąpienia zawału serca i zgonu.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ --preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może, u niektórych osób, powodować działania niepożądane (np. zawroty głowy, zmęczenie, znużenie), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu stosowanej dawki leku oraz, jeżeli równolegle spożywany jest alkohol. Jeżeli wystąpią zawroty głowy lub uczucie zmęczenia należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania urzadzeń/maszyn.
↑ do góry

Dawkowanie preparatu Bisocard

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować rano, niezależnie od posiłku, popijając płynem. Nie należy rozgryzać tabletek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze oraz choroba niedokrwienna serca: lekarz ustali dawkę indywidualnie. Zwykle stosowana dawka wynosi 5 mg 1 raz na dobę (w niektórych przypadkach wystarczy dawka 2,5 mg 1 raz na dobę). W razie konieczności lekarz zwiększy dawkę do 10 mg 1 raz na dobę.
Leczenie jest długotrwałe. Nie należy nagle przerywać leczenia. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, zwłaszcza u chorych na chorobę niedokrwienną serca. Nagłe zaprzestanie leczenia bisoprololem może prowadzić do nasilenia objawów choroby.
Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej leku u chorych z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 20 ml/min) lub wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Przewlekła stabilna niewydolność serca o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim: preparat stosuje się u chorych, u których w ciągu ostatnich 6 tygodni nie występowała ostra niewydolność serca oraz, u których przez ostatnie 2 tygodnie nie dokonywano zmian w sposobie leczenia choroby podstawowej. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Chory powinien być wcześniej leczony inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) lub innym lekiem rozszerzającym naczynia w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE, lekiem moczopędnym oraz, w razie konieczności, glikozydem nasercowym.
Lekarz rozpocznie leczenie od małej dawki i stopniowo zwiększy ją zgodnie z następującym schematem: 1,25 mg 1 raz na dobę przez 1. tydzień, 2,5 mg 1 raz na dobę w 2. tygodniu, 3,75 mg 1 raz na dobę w 3. tygodniu, 5 mg 1 raz na dobę przez kolejne 4 tygodnie, 7,5 mg 1 raz na dobę przez następne 4 tygodnie, 10 mg 1 raz na dobę jako dawka podtrzymująca. Dawka maksymalna wynosi 10 mg na dobę. Dawki można zwiększać pod warunkiem dobrej tolerancji leku. W przypadku konieczności zmniejszenia dawki (jeżeli preparat jest źle tolerowany) również należy robić to stopniowo. Leczenie jest długotrwałe. Nie należy nagle przerywać leczenia. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, zwłaszcza u chorych na chorobę niedokrwienną serca. Nagłe zaprzestanie leczenia bisoprololem może prowadzić do nasilenia objawów choroby.
Stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania preparatu u dzieci i nie należy go stosować w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Bisocard w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeżeli lekarz uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności i konieczne badania.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu z:
· floktafeniną
· sultoprydem, ze względu na ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca
· antagonistami wapnia, z grupy werapamilu i diltiazemu, ze względu na negatywny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego
· lekami przeciwnadciśnieniowymi o ośrodkowym mechanizmie działania (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna, guanfacyna), ze względu na ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i objętości minutowej oraz rozszerzenia naczyń i nasilenia niewydolności serca; dodatkowo ryzyko znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego (możliwe zagrożenie życia) po nagłym przerwaniu stosowania klonidyny w okresie stosowania beta-blokera
· inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO) – nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego a także ryzyko wystąpienia niebezpiecznego dla życia przełomu nadciśnieniowego.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z:
· antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny (np. nifedypina) – ryzyko niedociśnienia i dalszego pogorszenia objawów u chorych z niewydolnością serca
· lekami przeciwarytmicznymi, takimi jak np.: amiodaron, chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
· lekami parasympatykomimetycznymi (włączając takrynę) – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszenia czynności serca (bradykardii)
· beta-blokerami (w tym stosowanymi miejscowo takimi jak np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry) – ryzyko nasilenia ogólnoustrojowego działania preparatu
· insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – działanie hipoglikemizujące może ulec nasileniu (beta-blokery, w tym bisoprolol, mogą maskować objawy hipoglikemii)
· preparatami stosowanymi do znieczulenia – może dojść do nasilenia kardiodepresyjnego działania obu leków i znacznego niedociśnienia tętniczego (należy bezwzględnie poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu beta-blokerów)
· glikozydami nasercowymi – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszenia czynności serca (bradykardii)
· niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – działanie beta-blokerów, w tym bisoprololu, może ulec osłabieniu
· pochodnymi ergotaminy – nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego
· lekami sympatykomimetycznymi działającymi na receptory beta (np. izoprenalina, dobutamina) – ryzyko wzajemnego osłabienia działania obu leków
· lekami sympatykomimetycznymi działającymi na receptory alfa i beta – ryzyko zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia objawów chromania przestankowego
· lekami przeciwnadciśnieniowymi i innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, baklofen, amifostyna) – ryzyko nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienia tętniczego
· ryfampicyną
· meflochiną – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii).
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Bisocard, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często: bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, uczucie zimna lub drętwienia kończyn, objaw Raynauda, nasilenie objawów chromania przestankowego, zmęczenie, wyczerpanie. Niezbyt często możliwe: osłabienie, niedociśnienie ortostatyczne, nasilenie objawów wcześniej istniejącej niewydolności serca, zmniejszenie czynności serca (bradykardia), zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli u chorych na astmę oskrzelową lub chorobę obturacyjną płuc, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, stan klinicznego zmęczenia i wyczerpania (astenia), depresja, zaburzenia snu. Rzadko: omdlenia, zmniejszony wypływ łez (jest to szczególnie istotne w przypadku osób noszących soczewki kontaktowe), zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, zaczerwienienie), zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia trójglicerydów, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AST, ALT), zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zaburzenia funkcji seksualnych, koszmary senne, omamy. Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, łysienie plackowate, nasilenie objawów łuszczycy, wysypka podobna do łuszczycy.