24 listopada 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Lekarze pacjentom - aktualne informacje o lekach
medycyna praktyczna dla pacjentów

Bisocard (bisoprolol) - tabl. powl.

↑ do góry

Postaci, dawki, ceny

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2014 r.

Nazwa preparatuPostać i dawkaProducentCena 100% Odpłatność po refundacji
Bisocard tabl. powl. 10 mg 30 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 20.08
Bisocard tabl. powl. 10 mg 60 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 32.20
Bisocard tabl. powl. 2,5 mg 30 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 9.78
Bisocard tabl. powl. 2,5 mg 60 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 20.05
Bisocard tabl. powl. 5 mg 30 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 11.50
Bisocard tabl. powl. 5 mg 60 tabl. ICN Polfa Rzeszów/Valeant 22.08

Preparat zawiera substancję: bisoprolol

Inne preparaty zawierające bisoprolol: Antipres (tabl. powl.) , Bibloc (tabl. powl.) , Bicardef 5 mg (tabl. powl.) , Bicardef 10 mg (tabl. powl.) , Bidop (tabl.) , Bilokord (tabl.) , Bisogamma 5 (tabl. powl.) , Bisogamma 10 (tabl. powl.) , BisoHEXAL 5 (tabl. powl.) , BisoHEXAL 10 (tabl. powl.) , Bisoprolol Aurobindo (tabl. powl.) , Bisoprolol Vitabalans (tabl.) , Bisopromerck 5 (tabl. powl.) , Bisopromerck 10 (tabl. powl.) , Bisoratio 5 (tabl.) , Bisoratio 10 (tabl.) , Concor 5 (tabl. powl.) , Concor 10 (tabl. powl.) , Concor Cor 1,25 (tabl. powl.) , Concor Cor 2,5 (tabl. powl.) , Concor Cor 3,75 (tabl. powl.) , Concor Cor 5 (tabl. powl.) , Concor Cor 7,5 (tabl. powl.) , Concor Cor 10 (tabl. powl.) , Corectin 5 (tabl. powl.) , Corectin 10 (tabl. powl.) , Coronal 5 (tabl. powl.) , Coronal 10 (tabl. powl.) , Sobycor (tabl. powl.)

Lek dostępny na receptę

↑ do góry

Co to jest Bisocard?

Lek z grupy beta-blokerów powodujący zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
↑ do góry

Co zawiera i jak działa Bisocard?

Substancją czynną preparatu jest bisoprolol. Jest to substancja należąca do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Są to receptory pobudzane w warunkach fizjologicznych przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów beta uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Adrenalina powoduje zwiększenie częstotliwości rytmu serca oraz skurcz naczyń krwionośnych. Działanie bisoprololu, podobnie jak innych leków z tej grupy, prowadzi do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu, zmniejszenia objętości wyrzutowej oraz do obniżenia ciśnienia tętniczego. Bisoprolol ma działanie selektywne w stosunku do receptorów beta 1, co między innymi oznacza, że zwykle nie powoduje zwężenia dróg oddechowych zależnego od receptorów beta 2 zlokalizowanych w mięśniach gładkich oskrzeli.
↑ do góry

Kiedy stosować Bisocard?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· nadciśnienia tętniczego (wskazanie dotyczy preparatu w postaci tabletek 5 lub 10 mg)
· choroby niedokrwiennej serca (wskazanie dotyczy preparatu w postaci tabletek 5 lub 10 mg)
· przewlekłej stabilnej niewydolności serca o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim z ograniczoną czynnością skurczową komór (frakcja wyrzutowa nie większa niż 35%) w skojarzeniu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), lekami moczopędnymi oraz, w razie konieczności, z glikozydami nasercowymi.
↑ do góry

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· ostra niewydolność serca, a także w okresach nasilenia niewydolności serca wymagających dożylnego stosowania leków inotropowych
· wstrząs kardiogenny
· blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia u chorych bez stymulatora (rozrusznika serca)
· zespół chorego węzła zatokowego
· blok zatokowo-przedsionkowy
· bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 50 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia)
· niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mmHg)
· ciężka astma oskrzelowa lub ciężka POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc)
· ciężka postać choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda
· kwasica metaboliczna
· nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne (bisoprolol może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka). Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Bisocard?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy pozostawać pod ścisłym nadzorem lekarza i zachować ostrożność stosując preparat:
· u osób ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli (chorzy na astmę oskrzelową lub inne choroby obturacyjne dróg oddechowych; w tej grupie chorych może wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych i konieczne jest równoległe stosowanie leków rozszerzających oskrzela, a niekiedy przejściowe zwiększenie ich dawek, zgodnie z zaleceniami lekarza)
· u chorych na cukrzycę (preparat może maskować objawy hipoglikemii, takie jak uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia) czy pocenie się; należy ściśle kontrolować stężenie glukozy we krwi)
· w czasie ścisłej diety
· u chorych z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia
· u chorych na dławicę naczynio-skurczową (Prinzmetala)
· w przypadku występowania choroby zarostowej tętnic obwodowych (może wystąpić nasilenie objawów, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania preparatu)
· w trakcie leczenia odczulającego (preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje anafilaktyczne oraz powodować zmniejszenie skuteczności działania stosowanej w takich przypadkach adrenaliny)
· u chorych, u których kiedykolwiek wystąpiły reakcje alergiczne (preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje alergiczne)
· w przypadku znieczulenia ogólnego (jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów, ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych interakcji z innymi lekami; w razie konieczności, lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki prowadzące do całkowitego zaprzestania stosowania preparatu na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem ogólnym).
Jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie łuszczycę poinformuj o tym lekarza. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu u chorych na łuszczycę lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka i w każdym przypadku indywidualnie podejmie decyzję czy można rozpocząć leczenie bisoprololem.
U chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w trakcie jego stosowania konieczne jest leczenie mające na celu zablokowanie receptorów alfa-adrenergicznych.
Preparat może maskować objawy nadczynności tarczycy, w tym zwiększoną częstotliwość rytmu serca (tachykardię).
Ze względu na brak wystarczającego doświadczenie klinicznego, należy zachować ostrożność u chorych z niewydolnością serca oraz:
· cukrzycą typu 1 (insulinozależną)
· ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
· ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
· kardiomiopatią restrykcyjną
· wrodzoną chorobą serca
· wadami zastawek powodującymi istotne zaburzenia hemodynamiczne
· zawałem serca przebytym w ciągu ostatnich 3. miesięcy
· po 80. roku życia.
Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, zwłaszcza u chorych z chorobą niedokrwienną serca. Nagłe zaprzestanie leczenia bisoprololem u chorych z chorobą niedokrwienną serca może prowadzić do nasilenia objawów choroby, wystąpienia zawału serca i zgonu.
W początkowym okresie leczenia chory powinien zachować ostrożność i regularnie monitorować zalecone przez lekarza parametry.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Działanie takie może wystąpić zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki i w przypadku zmiany preparatu na inny lek. Należy zachować ostrożność i jeżeli wystąpią zawroty głowy lub uczucie zmęczenia należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.



↑ do góry

Dawkowanie preparatu Bisocard

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować 1 raz na dobę, zawsze o tej samej porze, połykać bez rozgryzania, popijając niewielką ilością płynu. Można przyjmować podczas posiłku lub przed posiłkiem. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Nadciśnienie tętnicze oraz choroba niedokrwienna serca: lekarz ustali dawkę indywidualnie. Zwykle stosowana dawka wynosi 5 mg 1 raz na dobę (w niektórych przypadkach nadciśnienia tętniczego wystarczy dawka 2,5 mg 1 raz na dobę). W razie konieczności lekarz zwiększy dawkę do 10 mg 1 raz na dobę.
Leczenie jest długotrwałe i wymaga okresowej kontroli lekarskiej. Nie wolno nagle przerywać leczenia. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, ściśle według zaleceń lekarza. Nagłe zaprzestanie leczenia bisoprololem może prowadzić do nasilenia objawów choroby.
Nie ma konieczności dostosowania dawki u chorych z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 20 ml/min) lub wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Przewlekła stabilna niewydolność serca (w leczeniu skojarzonym z innymi lekami): preparat stosuje się u chorych w stabilnym stanie klinicznym, u których w ciągu ostatnich 6 tygodni nie wystąpiły incydenty ostrej niewydolności serca oraz u których przez ostatnie 2 tygodnie nie dokonywano zmian w sposobie leczenia choroby podstawowej. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Lekarz rozpocznie leczenie od małej dawki i stopniowo zwiększy ją zgodnie z następującym schematem: 1,25 mg 1 raz na dobę przez 1. tydzień, 2,5 mg 1 raz na dobę w 2. tygodniu, 3,75 mg 1 raz na dobę w 3. tygodniu, 5 mg 1 raz na dobę przez kolejne 4 tygodnie, 7,5 mg 1 raz na dobę przez następne 4 tygodnie, 10 mg 1 raz na dobę jako dawka podtrzymująca. Dawka maksymalna wynosi 10 mg na dobę. Po pierwszej dawce 1,25 mg chory powinien pozostawać pod obserwacją przez około 4 godziny; należy monitorować ciśnienie tętnicze, częstotliwość rytmu serca, objawy nasilenia niewydolności serca oraz przewodzenie impulsów elektrycznych w układzie przewodzącym serca. Dawki można zwiększać pod warunkiem dobrej tolerancji leku. W przypadku konieczności zmniejszenia dawki (jeżeli preparat jest źle tolerowany) również należy robić to stopniowo. Leczenie jest długotrwałe. Nie należy nagle przerywać leczenia. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, zwłaszcza u chorych na chorobę niedokrwienną serca. Nagłe zaprzestanie leczenia bisoprololem może prowadzić do nasilenia objawów choroby.
U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.
Stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek.
Dzieci i młodzież:
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży i nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.
↑ do góry

Czy można stosować Bisocard w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Bisoprolol może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka. Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeżeli lekarz uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności i konieczne badania kontrolne.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
↑ do góry

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu z:
· lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz osłabienia siły skurczu mięśnia sercowego
· antagonistami wapnia, z grupy werapamilu i diltiazemu, ze względu na wpływ na osłabienie siły skurczu mięśnia sercowego i hamowanie przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego (dożylne przyjęcie werapamilu przez osobę leczoną beta-blokerem może spowodować ciężkie niedociśnienie i blok przedsionkowo-komorowy)
· lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna), ze względu na ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca i pojemności minutowej oraz rozszerzenia naczyń i nasilenia niewydolności serca; dodatkowo ryzyko znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego (możliwe zagrożenie życia) po nagłym przerwaniu stosowania leku z tej grupy w okresie stosowania beta-blokera
· inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO) – nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego a także ryzyko wystąpienia niebezpiecznego dla życia przełomu nadciśnieniowego.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z:
· antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny (np. nifedypina, amlodypina, felodypina) – ryzyko niedociśnienia tętniczego i dalszego pogorszenia objawów u chorych z niewydolnością serca
· lekami przeciwnadciśnieniowymi i innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, baklofen, amifostyna) – ryzyko nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i wystąpienia niedociśnienia tętniczego
· niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – działanie przeciwnadciśnieniowe beta-blokerów, w tym bisoprololu, może ulec osłabieniu
· lekami parasympatykomimetycznymi (inhibitory acetylocholinesterazy, włączając takrynę) – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii)
· glikozydami naparstnicy – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii)
· pochodnymi ergotaminy – możliwe nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego
· beta-blokerami stosowanymi miejscowo, takimi jak np.: krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry – ryzyko nasilenia ogólnoustrojowego działania preparatu
· lekami przeciwarytmicznymi klasy III, takimi jak np.: amiodaron – ryzyko nasilenia zburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
· lekami sympatykomimetycznymi działającymi na receptory beta (np. izoprenalina, dobutamina) – ryzyko wzajemnego osłabienia działania leków
· lekami sympatykomimetycznymi działającymi na receptory alfa i beta (adrenalina, noradrenalina) – ryzyko zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia objawów chromania przestankowego
· preparatami stosowanymi do znieczulenia ogólnego – może dojść do nasilenia kardiodepresyjnego działania obu leków i znacznego niedociśnienia tętniczego (należy bezwzględnie poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu beta-blokerów)
· insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – działanie hipoglikemizujące może ulec nasileniu (beta-blokery, w tym bisoprolol, mogą maskować objawy hipoglikemii)
· ryfampicyną – ryzyko osłabienia działania bisoprololu
· meflochiną – ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii).
↑ do góry

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Bisocard, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często: bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, uczucie zziębnięcia lub drętwienia kończyn, nasilenie objawów chromania przestankowego, zmęczenie, wyczerpanie. Niezbyt często możliwe: osłabienie, niedociśnienie ortostatyczne, nasilenie objawów wcześniej istniejącej niewydolności serca, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli u chorych na astmę oskrzelową lub chorobę obturacyjną płuc, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, stan klinicznego zmęczenia i wyczerpania (astenia), depresja, zaburzenia snu. Rzadko: omdlenia, zmniejszone wydzielanie łez (jest to szczególnie istotne w przypadku osób stosujących soczewki kontaktowe), zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, zaczerwienienie), zapalenie wątroby, zwiększenie stężenia trójglicerydów, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AST, ALT), zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zaburzenia funkcji seksualnych, koszmary senne, omamy. Bardzo rzadko: zapalenie spojówek, łysienie, nasilenie objawów łuszczycy, wysypka podobna do łuszczycy.