Neomycyna

Neomycyna to antybiotyk aminoglikozydowy.

Neomycyna działa bakteriobójczo na bakterie Gram-ujemne, zwłaszcza pałeczki (z wyjątkiem Haemophilus), prątki gruźlicy oraz S. aureus. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa. Mechanizm działania polega na zaburzaniu biosyntezy białka w komórce bakteryjnej. Neomycyna wiąże się z podjednostką 30S rybosomu, co prowadzi do błędnego odczytu mRNA w procesie translacji, a w konsekwencji do syntezy nieprawidłowych białek i śmierci komórki bakteryjnej. Efekt działania bakteriobójczego zależy od stężenia antybiotyku w ognisku zakażenia. Neomycyna nie jest stosowana pozajelitowo z powodu toksyczności.

Neomycyna jest wskazana do stosowania w następujących przypadkach: wyjaławianie przewodu pokarmowego przed zabiegami chirurgicznymi w obrębie jelit; encefalopatiawątrobowa; miejscowo w ropnych zakażeniach skóry, zwłaszcza wywołanych przez gronkowce (m.in. czyraczność, liszajec gronkowcowy), ropnych powikłaniach alergicznych chorób skóry, zakażonych niewielkich oparzeniach i odmrożeniach; w okulistyce ostre i przewlekłe zapalenie spojówek, owrzodzenie rogówki, zapalenie brzegów powiek.

Z przewodu pokarmowego neomycyna wchłania się w ok. 3%. Duże stężenie osiąga w jelitach. Rozwój bakterii jelitowych jest hamowany w ciągu 48–72 godzin. Okres półtrwania neomycyny w osoczu wynosi 2–3 godzin. Wchłonięta część leku jest wydalana z moczem (ok. 3%), reszta wydalana jest z kałem w postaci niezmienionej. Wchłanianie po podaniu miejscowym jest znikome (z wyjątkiem oparzeń i uszkodzeń skóry).

Neomycyna dostępna jest w postaci tabletek o stosowania doustnego, aerozolu i maści na skórę oraz maści ocznej.

Osoby stosujące neomycynę doustnie powinny być pod obserwacją lekarza, ze względu na toksyczne działania antybiotyku na słuch i czynność nerek. Dotyczy to szczególnie wcześniaków, noworodków, osób z zaburzeniami czynności nerek i w podeszłym wieku.

Preparatów o działaniu miejscowym (maść, areozol) nie należy stosować na duże powierzchnie, zwłaszcza uszkodzonej skóry, ponieważ w takim przypadku może nastąpić wchłanianie neomycyny do krwi, co może prowadzić do wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

W przypadku antybiotyków z tej grupy obserwuje się efekt poantybiotykowy. Działanie niszczące na drobnoustroje utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po wydaleniu leku z organizmu.

Preparaty na rynku polskim zawierające neomycyna

Neomycinum Jelfa (maść do oczu)
Neomycinum TZF (aerozol)
Neomycinum TZF (tabletki)
Unguentum Neomycini (maść)


Zobacz substancje złożone zawierające neomycyna

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies