Actrapid Penfill (insulina ludzka, insulina neutralna) - roztwór do wstrzykiwań

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Actrapid Penfill roztwór do wstrzykiwań; 100 j.m./ml; 5 wkładów 3 ml Novo Nordisk 101.53 0.00
7.87
Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2017 r.

Preparat zawiera substancję: insulina ludzka, insulina neutralna

Lek dostępny na receptę

Co to jest Actrapid Penfill?

Lek przeciwcukrzycowy zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący). Preparat zawiera insulinę ludzką krótko działającą.

Co zawiera i jak działa Actrapid Penfill?

Substancją czynną preparatu jest insulina ludzka, wytwarzana metodą inżynierii genetycznej (gen ludzkiej insuliny wprowadza się do komórki drożdży Saccharomyces cerevisae z zastosowaniem metody rekombinacji DNA). Insulina jest identyczna pod względem składu chemicznego, właściwości fizycznych i działania biologicznego z endogenną insuliną ludzką. Insulina stosowana jest w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy. Powoduje zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, wywiera działanie anaboliczne i zmniejsza katabolizm. Insulina łączy się z odpowiednimi receptorami na powierzchni komórek wątroby, komórek tkanki mięśniowej oraz tkanki tłuszczowej i ułatwia wychwyt glukozy przez te komórki. Nasila syntezę glikogenu w tkance mięśniowej i w wątrobie. Hamuje także proces uwalniania glukozy przez wątrobę (zmniejsza glikogenolizę i glikoneogenezę). Zwiększa syntezę tłuszczów w tkance tłuszczowej i w wątrobie, zmniejsza lipolizę. Zwiększa wychwyt aminokwasów i syntezę białek. Wzmaga transport potasu do komórek. Endogenna insulina wydzielana jest przez komórki beta trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy. Kiedy stężenie glukozy we krwi jest duże następuje stymulacja wydzielania insuliny a gdy stężenie glukozy zmniejsza się wydzielanie insuliny jest hamowane. W wyniku działania preparatu u chorych na cukrzycę poprawia się kontrola glikemii poprzez zmniejszenie stężenie glukozy we krwi na czczo oraz po posiłku.
Preparat zawiera insulinę charakteryzującą się szybkim początkiem oraz krótkim czasem działania. Po podaniu podskórnym początek działania występuje w ciągu 30 minut, działanie maksymalne między 1,5–3,5 godziny a całkowity czas działania wynosi około 7–8 godzin. Szybkość i czas działania preparatu insuliny są określone przez charakterystykę jej wchłaniania z tkanki podskórnej (okres półtrwania insuliny we krwi wynosi kilka minut). Na wchłanianie ma wpływ wiele czynników, takich jak np.: dawka insuliny, droga i miejsce podania, grubość podskórnej tkanki tłuszczowej, typ cukrzycy. Farmakokinetyka preparatu jest zmienna zarówno dla jednej osoby jak i różni się pomiędzy osobami.

Kiedy stosować Actrapid Penfill?

Preparat jest wskazany w leczeniu chorych na cukrzycę.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Actrapid Penfill?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Preparat należy stosować ściśle wg zaleceń lekarza i nie wolno nagle przerywać jego stosowania. Przerwanie leczenia, szczególnie w leczeniu cukrzycy typu 1, stosowanie zbyt małych dawek lub pomijanie dawek może prowadzić do wystąpienia hiperglikemii i cukrzycowej kwasicy ketonowej. Pierwsze objawy hiperglikemii pojawiają się zwykle stopniowo, w ciągu kilku godzin lub dni i mogą obejmować: zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienienie i suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. W przebiegu cukrzycy typu 1 nieleczona hiperglikemia może prowadzić do wystąpienia kwasicy ketonowej, która stanowi zagrożenie życia.
Zastosowanie zbyt dużej dawki insuliny, pominięcie posiłku lub duży wysiłek fizyczny może prowadzić do wystąpienia hipoglikemii. Nie wolno stosować preparatu w przypadku wystąpienia hipoglikemii lub jej podejrzenia.
Uzyskanie kontroli glikemii (np. po intensywnym leczeniu z zastosowaniem insuliny) może wpłynąć na zmianę wczesnych objawów hipoglikemii lub mogą one być mniej wyraźne. U osób długo chorujących na cukrzycę objawy zapowiadające hipoglikemię mogą wcale nie występować.
Po jakiejkolwiek zmianie stosowanego preparatu insuliny wczesne objawy hipoglikemii mogą być mniej nasilone lub inne od tych, występujących w czasie stosowania poprzedniego typu insuliny.
Po uzyskaniu dobrej kontroli glikemii konieczne może być dostosowanie dawkowania insuliny.
Występujące równocześnie choroby, zwłaszcza zakażenia i stany gorączkowe zwiększają zapotrzebowanie na insulinę. Współistniejące choroby oraz zaburzenia czynności nerek lub wątroby, choroby tarczycy, nadnerczy i przysadki mózgowej mogą wymagać zmiany dawkowania insuliny.
Wszelka zmiana sposobu leczenia cukrzycy, w tym każda zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Zmiana taka może pociągać za sobą konieczność dostosowania dawki. Lekarz zaleci sposób postępowania i odpowiednio dostosuje dawkę; należy postępować ściśle wg zaleceń lekarza.
W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić reakcja objawiająca się bólem, świądem, wysypką, obrzękiem, zasinieniem czy stanem zapalnym. Objawy reakcji miejscowej zwykle ustępują w ciągu kilku dni lub tygodni, rzadko wymagają przerwania stosowania preparatu. Zmiana miejsc wstrzyknięć w obrębie danego obszaru anatomicznego może ograniczyć występowanie tego typu reakcji.
Przed podróżą do innej strefy czasowej należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ pory wstrzyknięć insuliny mogą ulec zmianie, w związku ze zmianą pory posiłków.
Leczenie skojarzone z zastosowaniem insuliny i pioglitazonu może spowodować wystąpienie niewydolności serca, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka jej rozwoju. Jeżeli lekarz zaleci stosowanie insuliny w skojarzeniu z pioglitazonem konieczna jest obserwacja chorego, czy nie występują u niego objawy niewydolności serca, w tym obrzęki czy zwiększenie masy ciała. W razie wystąpienia objawów ze strony serca należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zaprzestanie stosowania pioglitazonu.
Prawidłowa kontrola stężenia glukozy we krwi opóźnia wystąpienie późnych powikłań cukrzycy. Należy dokładnie monitorować stężenie glukozy we krwi.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Należy wziąć pod uwagę, że w przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. Jest to szczególnie istotne u chorych, u których hipoglikemia występuje często, a także gdy wczesne objawy hipoglikemii są mało nasilone lub nie występują. W takich przypadkach należy skonsultować się z lekarzem i ustalić, czy w danym przypadku możliwe jest prowadzenie pojazdów i obsługiwanie urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Actrapid Penfill

Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań we wkładach; przeznaczony jest do podawania podskórnego. Preparat we wkładach przeznaczony jest do podawania z zastosowaniem wstrzykiwaczy firmy Novo Nordisk (urządzenia wielokrotnego użytku) i igłami NovoFine lub NovoTwist. Do opakowania dołączona jest szczegółowa instrukcja postępowania od producenta. Preparat we wkładach podaje się podskórnie, w tkankę podskórną brzucha, w udo, okolicę pośladka lub okolicę mięśnia naramiennego. Wstrzyknięcie w tkankę podskórną brzucha zapewnia szybsze wchłanianie insuliny, niż w przypadku wstrzyknięcia w inne miejsca. Początek i czas działania preparatu może różnić się w zależności od wielu czynników (miejsce wstrzyknięcia, dawka, temperatura, przepływ krwi, aktywność fizyczna). Wstrzyknięcie w uniesiony fałd skóry zmniejsz ryzyko niezamierzonego podania domięśniowego. Po wstrzyknięciu podskórnym igła powinna pozostawać pod skórą co najmniej przez 6 sekund, w celu upewnienia się, że podana została cała dawka insuliny.
Miejsca wstrzyknięcia powinny być zmieniane w obrębie tego samego obszaru anatomicznego w celu uniknięcia lipodystrofii (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny).
Preparat zawiera insulinę szybko działającą i może być stosowany z preparatami insuliny o średnim czasie działania lub insuliny długo działającej.
Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz zaleci dawkowanie indywidualnie; zaleconą dawkę insuliny należy podać do 30 min przed posiłkiem lub przekąską zawierającą węglowodany.
Siła działania insuliny ludzkiej jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Indywidualne zapotrzebowanie na insulinę wynosi zwykle 0,3–1,0 j.m./kg masy ciała na dobę.
Zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Dostosowanie dawkowania może być konieczne jeżeli wystąpi zakażenie, gorączka, stan chorobowy, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zmiana sposobu odżywiania, zmiana aktywności fizycznej. Jakakolwiek zmiana preparatu na inny wymaga aby lekarz dostosował dawkowanie. W okresie zmiany stosowanego rodzaju insuliny i kilka tygodni po zmianie zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Konieczność dostosowania dawki może dotyczyć także stosowanych równolegle insulin innego typu.
Preparat może być stosowany u dzieci i młodzieży.
U osób w podeszłym wieku (po 65. roku życia) należy szczególnie starannie monitorować stężenie glukozy we krwi. Lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie.
U osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy szczególnie starannie monitorować stężenie glukozy we krwi; konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania.
Nie stosować w pompach insulinowych do ciągłego podawania podskórnego ze względu na ryzyko precypitacji preparatu wewnątrz drenów.

Czy można stosować Actrapid Penfill w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Preparat może być stosowany przez kobiety w ciąży, ponieważ insulina nie przenika przez barierę łożyskową. Zarówno hipoglikemia jak i hiperglikemia występujące w przebiegu nieprawidłowo leczonej cukrzycy mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia płodu. Dlatego w okresie ciąży a także w okresie jej planowania zalecana jest regularna kontrola stężenia glukozy we krwi i odpowiednie dostosowanie dawkowania – ściśle wg zaleceń lekarza. W I trymestrze ciąży zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się i następnie stopniowo zwiększa się podczas II i III trymestru ciąży. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę gwałtownie wraca do wartości sprzed okresu ciąży.
Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią nie stwarza zagrożenia dla dziecka. W tym okresie konieczne może być dostosowanie dawki insuliny.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie.
Inne leki mogą zwiększać lub zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę i może być konieczne dostosowanie jej dawkowania przez lekarza.
Zapotrzebowanie na insulinę może zmniejszyć się pod wpływem leków takich jak np.: doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO), leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl), salicylany (np. kwas acetylosalicylowy), steroidy anaboliczne i sulfonamidy.
Zapotrzebowanie na insulinę może zwiększyć się pod wpływem leków takich jak np.: doustne środki antykoncepcyjne, tiazydowe leki moczopędne, glikokortykosteroidy, hormony tarczycy, sympatykomimetyki (np. salbutamol), hormon wzrostu (somatotropina) i danazol.
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą maskować objawy hipoglikemii i opóźniać jej ustąpienie.
Analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd) mogą zmniejszać lub zwiększać zapotrzebowanie na insulinę.
Alkohol może nasilać i przedłużać hipoglikemizujące działanie insuliny, a także zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Actrapid Penfill może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, występująca gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, upośledzenia czynności mózgu a nawet do śmierci.
Niezbyt często: neuropatia obwodowa, zaburzenia refrakcji (rodzaj zaburzenia widzenia), lipodystrofia (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból, krwiak), obrzęki, pokrzywka, wysypka.
Bardzo rzadko: retinopatia cukrzycowa (intensywne leczenie cukrzycy i nagła poprawa kontroli stężenia glukozy we krwi mogą być związane z czasowym nasileniem się objawów retinopatii cukrzycowej) oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wysypka, pokrzywka, obfite pocenie się, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia oddechowe, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, utrata przytomności; reakcje anafilaktyczne mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające insulina ludzka, insulina neutralna

Gensulin R (roztwór do wstrzykiwań)
Humulin R (roztwór do wstrzykiwań)
Insuman Rapid (roztwór do wstrzykiwań)
Insuman Rapid SoloStar (roztwór do wstrzykiwań)
Polhumin R (roztwór do wstrzykiwań)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies