Dexaven (deksametazon (sól sodowa fosforanu deksametazonu)) - roztwór do wstrzykiwań

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Dexaven roztwór do wstrzykiwań; 4 mg/ml; 10 amp. 1 ml PharmaSwiss/Valeant 66.32 Sprawdź
Dexaven roztwór do wstrzykiwań; 4 mg/ml (8 mg/2 ml); 10 amp. 2 ml PharmaSwiss/Valeant 75.95 Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 września 2017 r.

Preparat zawiera substancję: deksametazon (sól sodowa fosforanu deksametazonu)

Lek dostępny na receptę

Co to jest Dexaven?

Lek do stosowania ogólnego zawierający glikokortykosteroid.

Co zawiera i jak działa Dexaven?

Substancją czynną preparatu jest deksametazon, syntetyczny glikokortykosteroid, o bardzo silnym i długotrwałym działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym. Podobnie jak inne leki z tej grupy powoduje zmniejszenie objawów, nie wpływając na ich przyczynę. Główny mechanizm działania deksametazonu w komórce docelowej polega na hamowaniu lub pobudzaniu ekspresji genów, których produkty białkowe odgrywają istotną rolę w procesach zapalnych i immunologicznych. W działaniu wszystkich glikokortykosteroidów pośredniczą specyficzne receptory. Receptory te znajdują się w cytoplazmie komórki docelowej i po związaniu ze steroidem regulują ekspresję odpowiednich genów, prowadząc w efekcie do osłabienia odpowiedzi zapalnej i immunologicznej. Kortykosteroidy mogą też działać w inny sposób, nie wpływając na ekspresję genów. Jednak mechanizm takiego ich działania jest ciągle mało poznany.
Stosowany ogólnie deksametazon hamuje wytwarzanie hormonów sterydowych kory nadnerczy. Glikokortykosteroidy, w tym deksametazon, wykazują wielokierunkowe działanie, uczestniczą w metabolizmie węglowodanów, wapnia, witaminy D, białek i lipidów, wpływają na zwiększenie stężenia glukozy we krwi, na zwiększenie oporności na insulinę, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zanik mięśni, zaburzenia gospodarki lipidowej, nadciśnienie tętnicze oraz zmiany zachowania i nastroju, mogą hamować wzrost u dzieci i młodzieży.
Po podaniu dożylnym deksametazon osiąga maksymalne stężenie we krwi po 10–30 minutach, po podaniu domięśniowym – w ciągu 60 minut. Maksymalne stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym uzyskiwane jest po około 4 godzinach po podaniu dożylnym. Metabolizowany głównie w wątrobie, wydalany z żółcią. Przenika przez łożysko oraz do mleka kobiecego.

Kiedy stosować Dexaven?

Wskazania do stosowania preparatu obejmują:
· stany wstrząsowe (wstrząs pourazowy, pooperacyjny, kardiogenny, anafilaktyczny)
· obrzęk krtani i strun głosowych
· ostre odczyny alergiczne
· ciężkie stany spastyczne oskrzeli (stan astmatyczny, dychawica oskrzelowa w przebiegu zakażenia, przewlekły nieżyt oskrzeli)
· po strumektomii (częściowym usunięciu tarczycy)
· przełomy w chorobie Addisona.
Uwaga: Ze względu na możliwe powikłania i działania niepożądane związane z długotrwałym stosowaniem sterydów, każdorazowo przed rozpoczęciem takiego leczenia lekarz rozważy oczekiwane korzyści i możliwe zagrożenia.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

W ostrych, zagrażających życiu stanach nie ma przeciwwskazań, zwłaszcza jeżeli lekarz przewiduje stosowanie leku przez krótki czas (24–36 godzin).
W innych przypadkach, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne kortykosteroidy.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są grzybice układowe.
Nie stosować domięśniowo u chorych z samoistną plamicą małopłytkową.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Dexaven?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
W okresie stosowania glikokortykosteroidów nie należy przyjmować szczepionek ponieważ mogą one być nieskuteczne. Glikokortykosteroidy osłabiają odpowiedź immunologiczną i wytwarzanie przeciwciał może zostać upośledzone. Nie wolno przyjmować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ponieważ może to spowodować zachorowanie.
Aby ograniczyć działania niepożądane kortykosteroidów lekarz zawsze będzie dążył do stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy okres czasu.
Długotrwałe ogólne stosowanie kortykosteroidów hamuje naturalne wytwarzanie hormonów sterydowych przez korę nadnerczy. Niedoczynność kory nadnerczy może utrzymywać się przez szereg miesięcy po zakończeniu leczenia. Jeżeli stosujesz lub stosowałeś leki sterydowe a jesteś szczególnie narażony na stres, wystąpił uraz lub planujesz zabieg chirurgiczny poinformuj o tym lekarza, który może ocenić stopień niewydolności kory nadnerczy i zalecić Ci dodatkowo doustne kortykosteroidy.
Jeżeli preparat był stosowany długotrwale nie wolno nagle przerywać jego stosowania; należy dawkę zmniejszać stopniowo, ściśle według zaleceń lekarza.
Kortykosteroidy mogą zaostrzać istniejące zakażenia, maskować objawy zakażeń i zwiększać podatność na zakażenia (zmniejszać odporność).
Glikokortykosteroidy mogą powodować zaostrzenie przebiegu niektórych chorób. Dlatego przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem, jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie:
· ropnie lub zakażenia ropne
· choroby układu pokarmowego, takie jak choroba wrzodowa, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, owrzodzenia, uchyłkowatość jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroby zapalne jelit (zwiększone ryzyko krwawienia i perforacji)
· osteoporozę (szczególnie u kobiet w okresie pomenopauzalnym)
· nadciśnienie tętnicze
· zastoinową niewydolność serca lub inne choroby serca, a także jeżeli jesteś po zawale serca
· cukrzycę (także, jeżeli chorobę stwierdzono u innych członków rodziny)
· zaburzenia psychiczne (w tym zwłaszcza po przebytej psychozie posteroidowej)
· jaskrę (także, jeżeli chorobę stwierdzono u innych członków rodziny)
· przebytą gruźlicę
· zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby
· niewydolność nerek
· padaczkę
· czynniki ryzyka wystąpienia zakrzepicy
· miastenię
· zapalenie trzustki
· zaburzenia krzepnięcia krwi
· zakażenia grzybicze lub wirusowe (w tym opryszczkę oka)
· nadczynność lub niedoczynność tarczycy.
We wszystkich powyższych przypadkach konieczna jest częsta kontrola kliniczna a lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań i zachowanie wymaganych środków ostrożności.
U osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych kortykosteroidów w tej grupie wiekowej.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
preparat zawiera siarczyn sodu, który rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie stwierdzono wpływu preparatu na sprawność psychofizyczną, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Dexaven

Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań. Preparat podaje się dożylnie (we wstrzyknięciu lub wlewie kroplowym) lub domięśniowo (głęboko w dużą masę mięśniową). Przed podaniem we wlewie zawartość ampułki należy odpowiednio rozcieńczyć. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie w zależności od wskazania, stanu chorego i jego reakcji na lek.
Stosuje się: 4–16 mg na dobę, wyjątkowo do 32 mg na dobę. Zwykle: 4–8 mg, w razie potrzeby kilka razy w ciągu doby.
Lekarz po uzyskaniu pożądanego efektu będzie dążył do stosowania najmniejszej dawki skutecznej lub do całkowitego zaprzestania stosowania preparatu. Sytuacje stresowe mogą wymagać okresowego zwiększenia stosowanej dawki. Po długotrwałym stosowaniu nie wolno nagle przerywać stosowania preparatu; lek należy odstawiać stopniowo.
Przy doborze dawki należy wziąć pod uwagę, że osoby w podeszłym wieku są bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych.

Czy można stosować Dexaven w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
U kobiet w ciąży stosowanie kortykosteroidów jest ograniczone jedynie do przypadków, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku!
Nie należy karmić piersią w okresie stosowania dużych dawek deksametazonu.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

W ostrych, zagrażających życiu stanach interakcje preparatu z innymi lekami nie są brane pod uwagę, zwłaszcza jeżeli lekarz przewiduje stosowanie leku przez krótki czas.
W pozostałych sytuacjach poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· leki indukujące enzymy mikrosomalne, takie jak np. leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, barbiturany, fenytoina), przeciwzakaźne (ryfampicyna, ryfabutyna) mogą wpływać na przyspieszenie metabolizmu preparatu i zmniejszenie jego skuteczności (ryzyko osłabienia działania preparatu)
· efedrynę (ryzyko osłabienia działania preparatu)
· środki antykoncepcyjne lub inne preparaty zawierające estrogeny (możliwe nasilenie działania preparatu)
· leki moczopędne, leki przeczyszczające (ryzyko nasilenia wydalania potasu i wystąpienia niedoboru potasu i hipokaliemii)
· glikozydy nasercowe np. digoksynę (zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca i hipokaliemii)
· steroidy, androgeny (możliwe obrzęki)
· leki przeciwzakrzepowe (glikokortykosteroidy mogą wpływać na działanie leków przeciwzakrzepowych i zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego; konieczne jest monitorowanie parametrów charakteryzujących proces krzepnięcia krwi, w tym czasu protrombinowego i dostosowanie dawkowania)
· salicylany i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (równoległe stosowanie kortykosteroidów zwiększa ryzyko owrzodzeń żołądka i/lub dwunastnicy i wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego; ponadto możliwe zmniejszenie skuteczności działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych)
· leki przeciwcukrzycowe (preparat może wpływać na ich działanie, co może wymagać dostosowania dawkowania leków przeciwcukrzycowych)
· leki immunosupresyjne, np. cyklosporynę (możliwe nasilenie immunosupresji)
· inne postaci kortykosteroidów (preparaty wziewne stosowane w leczeniu astmy, maści, kremy) lub inne leki sterydowe.
W okresie stosowania glikokortykosteroidów nie wolno przyjmować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ze względu na ryzyko zachorowania. Stosowanie glikokortykosteroidów może zmniejszać skuteczność szczepionek inaktywowanych i anatoksyny.
Stosowanie glikokortykosteroidów ma wpływ na wyniki niektórych badań diagnostycznych.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Dexaven może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Krótkotrwałe stosowanie preparatu rzadko powoduje działania niepożądane. Leczenie długotrwałe sprzyja wystąpieniu działań niepożądanych kortykosteroidów, które mogą obejmować: zahamowanie czynności kory nadnerczy (stres, w tym spowodowany zakażeniem lub zabiegiem chirurgicznym może spowodować ciężkie działania niepożądane a nawet zgon, jeżeli stężenie hormonów sterydowych nie zostanie zwiększone w celu opanowania stresu), zespół Cushinga, księżycowata twarz (twarz „księżyca w pełni”), spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości kości, osteoporoza, zmniejszona tolerancja węglowodanów, hiperglikemia, ujawnienie cukrzycy, zwiększenie/zmniejszenie masy ciała, nudności, wymioty, utrata łaknienia, biegunka, zaparcia, wzdęcia, stany zapalne błony śluzowej przełyku i żołądka, nadciśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia sodu we krwi, zatrzymanie wody, obrzęki, zastoinowa niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe (w tym niedobór potasu i związane z tym zaburzenia rytmu serca), zaburzenia miesiączkowania, zaćma, jaskra, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, wytrzeszcz oczu, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaburzenia psychiczne i zmiany nastroju (w tym depresja lub euforia, majaczenie, zaburzenia snu, psychozy), drgawki, parestezje, zawroty i bóle głowy, sporadycznie nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (rzekomy guz mózgu), wybroczyny podskórne, plamica, ryzyko zakrzepicy, przyspieszona miażdżyca, martwicze zapalenie naczyń, zmiany ilościowe krwinek białych, małopłytkowość, rozstępy skórne, scieńczenie skóry, zmiany zanikowe skóry, zmiany barwnikowe skóry, zapalenie tkanki podskórnej, stwardnienia w obrębie skóry, ropnie jałowe w miejscu podania, trądzik, hirsutyzm, nasilone pocenie się, opóźnienie procesu gojenia się ran, osłabienie siły mięśniowej, miopatie, zanik i włóknienie mięśni, aseptyczne zapalenie kości, złamania kości długich. Mogą wystąpić reakcje alergiczne i anafilaktyczne, w tym ciężkie, niekiedy prowadzące do zgonu. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji zwłaszcza w przypadku współistnienia stanów zapalnych i chorób przewodu pokarmowego. Kortykosteroidy mogą zaostrzać istniejące zakażenia, maskować objawy zakażeń, zwiększać podatność na zakażenia.
Nagłe przerwanie leczenia długotrwałego może powodować wystąpienie takich objawów, jak bóle mięśniowe, bóle stawów, gorączka, złe samopoczucie, zapalenie spojówek, zapalenie błony śluzowej nosa, bolesne guzki skóry, zmniejszenie masy ciała, nudności, wymioty lub inne podobne objawy. W ciężkich przypadkach możliwe zaburzenia psychiczne i nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, rzadko zgon.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające deksametazon (sól sodowa fosforanu deksametazonu)

Demezon (roztwór do wstrzykiwań)
Dexafree (krople do oczu, roztwór)
Dexamethasone phosphate SF (roztwór do wstrzykiwań)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies