Avelox (moksyfloksacyna) - tabletki powlekane

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Avelox tabletki powlekane; 400 mg; 5 tabl. Bayer Pharma AG b/d Sprawdź
Avelox tabletki powlekane; 400 mg; 7 tabl. Bayer Pharma AG 188.93 Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 maja 2017 r.

Preparat zawiera substancję: moksyfloksacyna

Lek dostępny na receptę

Co to jest Avelox?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Chemioterapeutyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Co zawiera i jak działa Avelox?

Substancją czynną preparatu jest moksyfloksacyna. Jest to syntetyczny chemioterapeutyk, substancja o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną zaliczana jest do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Mechanizm działania moksyfloksacyny polega na hamowaniu aktywności enzymu bakteryjnego niezbędnego do powstawania prawidłowej struktury kwasu nukleinowego (DNA) bakterii. Bakteryjne DNA ulega destabilizacji, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania podziałów i do śmierci komórki bakteryjnej. Po podaniu doustnym bardzo dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Dobrze przenika do tkanek, uzyskując duże stężenia zwłaszcza w tkankach układu oddechowego i makrofagach pęcherzykowych.

Kiedy stosować Avelox?

Preparat jest wskazany u osób po 18. roku życia, w leczeniu zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na moksyfloksacynę, takich jak:
· ostre bakteryjne zapalenie zatok (prawidłowo rozpoznane)
· zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (prawidłowo rozpoznane)
· pozaszpitalne zapalenie płuc (z wyjątkiem ciężkich przypadków)
· zapalenie narządów miednicy mniejszej o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu (m. in. zakażenia górnego odcinka dróg rodnych, w tym zapalenie jajowodów i zapalenie błony śluzowej macicy) przebiegające bez ropnia jajowodowo-jajnikowego ani ropnia w miednicy mniejszej.
Preparat stosuje się jeżeli niewłaściwe jest stosowanie leków przeciwbakteryjnych, zalecanych w tych zakażeniach jako leki pierwszego wyboru.
W przypadku zakażeń w obrębie narządów miednicy mniejszej, jeśli zachodzi podejrzenie lub jest pewne iż wywołała je bakteria Neisseria gonorrhoeae należy stosować preparat w skojarzeniu z innym antybiotykiem, z powodu oporności tej bakterii na moksyfloksacynę.
Preparat można stosować w następujących przypadkach, jako kontynuację leczenia dożynego:
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- powikłane zakażenia skóry i tkanki podskórnej.
Preparatu nie należy stosować w celu rozpoczęcia leczenia jakiegokolwiek rodzaju zakażeń skóry i tkanki podskórnej ani ciężkiego pozaszpitalnego zapalenia płuc.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne chinolony. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli:
· wystąpiły u Ciebie choroby ścięgien po stosowaniu innych chinolonów
· występuje u Ciebie ciężka niewydolność wątroby, lub aktywność aminotransferaz wątrobowych 5. krotnie przewyższa górną granicę normy
· występują u Ciebie czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG, takie jak którekolwiek z następujących: wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, a zwłaszcza zmniejszone stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), zmniejszona częstotliwość rytmu serca (bradykardia), niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, stosowanie leków, które mogą wydłużać odstęp QT (np. niektóre leki przeciwarytmiczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki makrolidowe).
Nie stosować preparatu u osób, które nie ukończyły 18. roku życia.
Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Avelox?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Antybiotyki z grupy fluorochinolonów podawane ogólnie mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny (wystąpienie wstrząsu jest możliwe nawet po przyjęciu pojedynczej dawki). Niektóre z reakcji nadwrażliwości mogą stanowić zagrożenie życia i mogą przebiegać z ostrą niewydolnością krążenia, utratą świadomości, obrzękiem naczyniowo-ruchowym, niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem. W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Konieczne może być zaprzestani stosowania preparatu i podjęcie natychmiastowego leczenia doraźnego.
Preparat, podobnie jak inne fluorochinolony, może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Kobiety oraz chorzy w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na zmiany w długości odstępu QT. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby, u których stosowane są leki mogące wpływać na zmniejszenie stężenia potasu we krwi. Szczególna ostrożność jest także wymagana u chorych z czynnikami ryzyka wystąpienia arytmii (np. u chorych z ostrym niedokrwieniem mięśnia sercowego lub wydłużeniem odstępu QT). U tych chorych zwiększa się ryzyko wystąpienia niebezpiecznych dla życia zaburzeń rytmu typu torsade de pointes i zatrzymania akcji serca. Wydłużenie odstępu QT może zwiększać się wraz z rosnącym stężeniem moksyfloksacyny. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz, w każdym przypadku indywidualnie, rozważy stosunek ryzyka do korzyści i podejmie decyzję, czy leczenie może być prowadzone. Jeżeli wystąpią zaburzenia rytmu serca należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zapalenia wątroby o piorunującym przebiegu, niekiedy zakończonego śmiercią. Jeżeli wystąpią objawy takie jak: postępujące osłabienie organizmu połączone z żółtaczką, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień czy zaburzenia świadomości, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem (przed zastosowaniem kolejnej dawki). Lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań kontrolnych.
Jeżeli na skórze lub błonach śluzowych wystąpią zmiany, należy niezwłocznie, przed zastosowaniem kolejnej dawki, skonsultować się z lekarzem. W pojedynczych przypadkach stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem ciężkich zmian skórnych, w tym zespołu Stevensa i Johnsona oraz martwicy toksycznej rozpływnej naskórka. Zmiany te mogą stanowić zagrożenie życia.
Chinolony mogą powodować wystąpienie drgawek. Szczególną ostrożność należy zachować u osób, u których ryzyko wystąpienia drgawek jest zwiększone. Są to w szczególności osoby z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego (np. po przebytym urazie czaszkowo-mózgowym, udarze mózgu, procesie zapalnym w obrębie ośrodkowego układu nerwowego) oraz osoby przyjmujące leki zwiększające ryzyko wystąpienia drgawek (leki obniżające próg drgawkowy, takie jak np. fenbufen i podobne do niego niesteroidowe leki przeciwzapalne, teofilina). Chorzy stosujący równolegle moksyfloksacynę i wyżej wymienione leki są bardziej narażeni na wystąpienie napadów drgawkowych.
Chinolony mogą powodować neuropatie czuciowe i czuciowo-ruchowe. Jeżeli wystąpią zaburzenia czucia takie jak: ból, uczucie palenia, mrowienia, zdrętwienia lub osłabienia należy skonsultować się z lekarzem, przed zastosowaniem kolejnej dawki, gdyż objawy te mogą świadczyć o rozwijającej się neuropatii.
Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne.
Chinolony, w tym moksyfloksacyna, mogą powodować nasilenie objawów u chorych na miastenię. Należy zachować ostrożność.
Preparat, podobnie jak inne fluorochinolony, zwiększa ryzyko wystąpienia zapalenia a niekiedy zerwania ścięgien (przypadki zerwania ścięgna Achillesa). Dotyczy to szczególnie osób w podeszłym wieku oraz osób stosujących równolegle kortykosteroidy. Jeżeli pojawi się bolesny obrzęk lub stan zapalny ścięgien należy unikać wysiłku fizycznego i skonsultować się z lekarzem. Lekarz może zalecić zaprzestanie stosowania preparatu i kontynuować leczenie innym antybiotykiem.
U chorych w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zachowanie ostrożności i zapewnienie odpowiedniego nawodnienia organizmu. Odwodnienie zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności nerek.
Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia (lub inne zmiany dotyczące oczu) należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą.
Ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na światło w okresie leczenia należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne i UV (w tym w solariach).
Stosowanie preparatu o osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej jest możliwe tylko po ocenieniu przez lekarza, w każdym przypadku indywidualnie, stosunku ryzyka do korzyści. U tych osób istnieje ryzyko hemolizy (nieodwracalnego uszkodzenia krwinek). W przypadku stosowania preparatu u tych osób należy zachować ostrożność i obserwować czy nie występują objawy hemolizy (zwykle lekarz zaleci odpowiednie badania laboratoryjne).
W przypadku powikłanych zakażeń narządów miednicy mniejszej stosowanie preparatu nie jest zalecane.
W przypadku leczenia zakażeń narządów miednicy mniejszej lekarz zwykle zastosuje leczenie skojarzone z innymi antybiotykami. Jeżeli w ciągu 3 dni nie wystąpi poprawa prawdopodobnie konieczna będzie zmiana sposobu leczenia.
Nie zaleca się stosowania preparatu w przypadku zakażeń wywołanych przez wielooporne szczepy gronkowca złocistego.
Nawet po pierwszym podaniu leków z tej grupy mogą wystąpić reakcje psychiczne. W bardzo rzadkich przypadkach depresja lub reakcje psychotyczne mogą prowadzić do myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych, takich jak próby samobójcze. Podawanie leku osobom, u których w przeszłości występowały psychozy lub choroby psychiczne, wymaga zachowania przez lekarza szczególnej ostrożności.
Skuteczność preparatu w leczeniu ciężkich zakażeń pooparzeniowych, zapalenia powięzi i zakażeń stopy cukrzycowej z zapaleniem szpiku kostnego nie została ustalona.
Stosowanie preparatu może zaburzać badanie wykonywane w celu wykrycia Mycobacterium spp., hamując wzrost prątków i powodując fałszywe ujemne wyniki posiewu próbek.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować wystąpienie objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak np. zawroty głowy, ostra przemijająca utrata widzenia, nagła utrata przytomności, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania urządzeń/maszyn. Wystąpienie powyższych działań niepożądanych może stanowić zagrożenie w sytuacjach wymagających sprawności psycho-ruchowej. Należy sprawdzić reakcję organizmu przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn/urządzeń.

Dawkowanie preparatu Avelox

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania.
Zwykle stosuje się 400 mg 1 raz na dobę.
U chorych z zaburzeniami czynności nerek oraz u chorych poddawanych dializom nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
Dane kliniczne dotyczące stosowania preparatu u chorych z niewydolnością wątroby są niewystarczające.
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u osób w podeszłym wieku ani u osób z małą masą ciała.
Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia jest przeciwwskazane.
Sposób podawania:
Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając płynem. Można przyjmować niezależnie od posiłku.
Czas trwania leczenia określi lekarz (zwykle wynosi on 5–10 dni, w niektórych przypadkach 14 dni).

Czy można stosować Avelox w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· leki mogące wydłużać odstęp QT w zapisie EKG (niektóre leki przeciwarytmiczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, makrolidy, niektóre leki przeciwhistaminowe)
· leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające żelazo, magnez, glin, wapń lub cynk
· sukralfat
· dydanozyna
· węgiel aktywny
· leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny np. warfarynę, acenokumarol)
· glibenklamid
· leki, mogące zmniejszać stężenie potasu [np. diuretyki pętlowe i tiazydowe, leki przeczyszczające i wlewy doodbytnicze (duże dawki), kortykosteroidy, amfoterycyna B] lub leki, które związane są z wystąpieniem istotnej klinicznie bradykardii.
Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu jeżeli równolegle stosowane są leki, które mogą wydłużać odstęp QT (niektóre leki przeciwarytmiczne: chinidyna, dizopiramid, amiodaron, sotalol; trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne; niektóre antybiotyki makrolidowe: dożylnie podawana erytromycyna; neuroleptyki: fenotiazyny, haloperidol, sultopryd; leki przeciwmalaryczne; szczególnie halofantryna; niektóre leki przeciwhistaminowe: terfenadyna, astemizol, mizolastyna; inne: cisapryd, winkammina, beprydyl).
Równoległe stosowanie moksyfloksacyny z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy zawierającymi żelazo, magnez, glin, wapń lub cynk oraz z sukralfatem lub dydanozyną zmniejsza wchłanianie moksyfloksacyny stosowanej doustnie. Dlatego należy zachować około 6 godzinny odstęp czasowy pomiędzy przyjęciem tych leków i moksyfloksacyny. Nie należy przyjmować węgla aktywnego ponieważ znacznie zmniejsza on wchłanianie moksyfloksacyny. Chinolony mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny); w przypadku równoległego stosowania tych leków zalecana jest regularna kontrola parametrów krzepnięcia krwi (w razie potrzeby lekarz może dostosować dawkowanie leków przeciwzakrzepowych). Preparat może zwiększać stężenie lub nasilać działanie glibenklamidu (chociaż nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji nie można wykluczyć ryzyka lekkiej i przemijającej hipoglikemii).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Avelox może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do częstych lub niezbyt częstych działań niepożądanych mogących wystąpić po zastosowaniu preparatu należą: bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, brak łaknienia, niestrawność, zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, nadkażenia opornymi bakteriami lub grzybami (np. drożdżakami), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG zwłaszcza u chorych z hipokaliemią, uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, duszność (w tym stan astmatyczny), pobudzenie, reakcje lękowe, zwiększona aktywność psychoruchowa, splątanie, niepokój, zaburzenia snu (senność, bezsenność), parestezje, drżenia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne widzenie), bóle mięśni i stawów, złe samopoczucie, nadmierne pocenie się, osłabienie, niekiedy obrzęki. Niezbyt często zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenia/neutropenia [zmniejszenie liczby leukocytów/neutrofilów], eozynofilia, wydłużenie czasu protrombinowego). Bardzo rzadko agranulocytoza [znaczny niedobór granulocytów], zwiększenie stężenia protrombiny, zmiany krzepliwości krwi. Rzadko chwiejność emocjonalna, depresja, omamy, zachowania zagrażające życiu, sporadycznie możliwe próby samobójcze, reakcje psychotyczne. Rzadko zaburzenia węchu, zaburzenia koordynacji ruchów, drgawki, napady padaczki, zaburzenia mowy i pamięci. Rzadko zaburzenia słuchu, szumy uszne, całkowita utrata słuchu. Rzadko krótkotrwała utrata przytomności, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie/niedociśnienie tętnicze, sporadycznie zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca. Rzadko może wystąpić zapalenie jelit a bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelit (objawiające się ciężką uporczywą lub krwistą biegunką w trakcie lub po zakończeniu leczenia), którego przebieg może zagrażać życiu. Rzadko zapalenie wątroby, żółtaczka, bardzo rzadko zapalenie wątroby o piorunującym przebiegu mogące prowadzić do śmierci. Rzadko zaburzenia czynności nerek (zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika), niewydolność nerek. Niezbyt często wysypka, świąd, pokrzywka, sucha skóra. Do rzadkich ale ciężkich, mogących stanowić zagrożenie życia działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości typu anafilaktycznego: obrzęk naczynioruchowy (obrzęk ust, języka, gardła utrudniający oddychanie) i wstrząs anafilaktyczny. Bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka. Ciężkie reakcje skórne i reakcje anafilaktyczne mogą wystąpić nawet po pierwszej dawce leku. Rzadko możliwe: osłabienie mięśni, bóle mięśni i stawów, sztywność mięśni, zapalenia i zerwania ścięgien (głównie ścięgna Achillesa), nasilenie objawów miastenii.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające moksyfloksacyna

Floxamic (krople do oczu, roztwór)
Floxitrat (tabletki powlekane)
Floxitrat Ofta (krople do oczu, roztwór)
Moloxin (tabletki powlekane)
Monafox (krople do oczu, roztwór)
Vigamox (krople do oczu, roztwór)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies