Adriblastina PFS (doksorubicyna) - roztwór do wstrzykiwań

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Adriblastina PFS roztwór do wstrzykiwań; 2 mg/ml (10 mg/5 ml); 1 fiol. 5 ml Pfizer Europe b/d Sprawdź
Adriblastina PFS roztwór do wstrzykiwań; 2 mg/ml (50 mg/25 ml); 1 fiol. 25 ml Pfizer Europe b/d Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 maja 2017 r.

Preparat zawiera substancję: doksorubicyna

Co to jest Adriblastina PFS?

Jest to antybiotyk przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Co zawiera i jak działa Adriblastina PFS?

Substancją czynną preparatu jest doksorubicyna, antybiotyk z grupy antracyklin o działaniu cytotoksycznym (toksycznym dla komórek). Działanie doksorubicyny polega na tworzeniu trwałych kompleksów z cząsteczkami kwasu nukleinowego DNA oraz z enzymami odpowiedzialnymi za prawidłową strukturę DNA co prowadzi do fragmentacji kwasu nukleinowego, uniemożliwia jego replikację oraz transkrypcję i w konsekwencji doprowadza do śmierci komórki. Działanie dotyczy szczególnie komórek szybko dzielących się, w tym komórek nowotworowych. Doksorubicyna jest szeroko stosowana w chemioterapii nowotworów.

Kiedy stosować Adriblastina PFS?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących typów nowotworów:
• ostra białaczka limfoblastyczna
• ostra białaczka szpikowa
• białaczki przewlekłe
• ziarnica złośliwa
• chłoniaki nieziarnicze
• szpiczak mnogi
• mięsaki tkanek miękkich i pochodzące z tkanki kostnej
• mięsak Ewinga
• nerwiak zarodkowy współczulny (neuroblastoma)
• mięsak prążkowanokomórkowy
• guz Wiliamsa
• rak piersi, również jako składnik leczenia uzupełniającego u kobiet po resekcji nowotworu piersi z zajęciem węzłów pachowych
• rak trzonu macicy
• rak jajnika
• nienasieniakowy nowotwór jądra
• rak gruczołu krokowego
• rak pęcherza moczowego
• rak płuca
• rak żołądka
• pierwotny rak wątrobowokomórkowy
• nowotwory głowy i szyi
• rak tarczycy.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne preparaty o podobnej budowie chemicznej (inne antracykliny, antracenodiony). Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli rozpoznano u Ciebie:
• długotrwałe zahamowanie czynności szpiku kostnego
• ciężką niewydolność wątroby
• ciężką niewydolność serca
• ciężkie zaburzenia rytmu serca
• niedawno przebyty zawał serca
a także, jeżeli otrzymałeś uprzednio maksymalną dawkę skumulowaną doksorubicyny lub daunorubicyny i/lub innych antracyklin i antracenodionów.
Doksorubicyny nie należy podawać domięśniowo lub podskórnie.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Adriblastina PFS?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Zaleca się leczenie w szpitalu, przynajmniej w początkowym okresie, ponieważ konieczna jest ścisła obserwacja i kontrolne badania laboratoryjne. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci przeprowadzenie testów czynnościowych serca i wątroby oraz badania hematologiczne. Leczenie może być rozpoczęte dopiero po ustąpieniu ostrych objawów działania toksycznego wcześniej zastosowanego leczenia cytotoksycznego takich jak: zapalenie jamy ustnej, małopłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych w morfologii krwi) i uogólnione zakażenia.
Stosowanie preparatu związane jest z ryzykiem wystąpienia zależnego od dawki skumulowanej działania kardiotoksycznego. Nie należy przekraczać dawki skumulowanej 450–550 mg/m2 powierzchni ciała. Objawy zaburzeń czynności serca mogą wystąpić na początku leczenia (działania wczesne) a także po wielu miesiącach lub nawet latach od zakończenia stosowania preparatu (działania późne). Wczesne działania kardiotoksyczne (zmiany w zapisie EKG, tachyarytmie, częstoskurcz komorowy, zmniejszenie czynności serca, blok przedsionkowo-komorowy) rzadko mają znaczenie kliniczne. Wśród późnych działań kardiotoksycznych najbardziej niebezpieczna jest zagrażająca życiu zastoinowa niewydolność serca (objawy obejmują: duszność, obrzęk płuc, obrzęki nóg, powiększenie serca i wątroby, skąpomocz, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, rytm cwałowy). Ryzyko kardiotoksyczności jest większe u osób poddawanych napromienianiu śródpiersia, przyjmujących inne antybiotyki antracyklinowe i/lub antracenodiony, u osób z chorobą serca w wywiadzie oraz u dzieci i młodzieży. Przed rozpoczęciem leczenia, w jego trakcie i po zakończeniu leczenia lekarz zaleci regularne wykonywanie EKG (lub echokardiografii czy scyntygrafii) w celu monitorowania czynności serca. Niektóre ze zmian w zapisie EKG lub w wynikach echokardiografii mogą wymagać zaprzestania stosowania doksorubicyny.
Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania hematologiczne ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zahamowania czynności szpiku kostnego. Istniej duże ryzyko leukopenii i neutropenii (odpowiednio, zmniejszenie liczby krwinek białych [leukocytów] i granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi) oraz mniejsze ryzyko małopłytkowości (zmniejszenie liczby płytek krwi) i niedokrwistości. Zwykle wartości wyników badań morfologii krwi osiągają minimum (nadir) po 10–14 dniach od podania leku i powracają do wartości prawidłowych w ciągu 3 tygodni od podania leku. Wyniki badań hematologicznych niekiedy mogą wymagać opóźnienia rozpoczęcia (lub kontynuowania) leczenia preparatem i mogą być wskazaniem do zmniejszenia dawki lub do zaprzestania stosowania preparatu. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego może prowadzić do krwotoku, zakażeń, sepsy, wstrząsu septycznego, niedotlenienia tkanek i zgonu.
W przypadku leczenia nowotworów łagodnych i złośliwych (łącznie z torbielami i polipami) doksorubicyną w skojarzeniu z innymi lekami, które uszkadzają DNA zwiększa się ryzyko wystąpienia białaczki wtórnej.
Podanie preparatu często powoduje wystąpienie nudności, wymiotów i zapalenia błon śluzowych niekiedy o bardzo ciężkim przebiegu (owrzodzenia) wymagające odpowiedniego leczenia. Zwykle zapalenia błon śluzowych ustępują do 3 tygodnia leczenia. Aby zapobiegać nudnościom i wymiotom oraz łagodzić je lekarz może zalecić profilaktyczne przyjęcie preparatów przeciwwymiotnych.
Zaburzenia czynności wątroby lub jej niewydolność mogą nasilać ogólne toksyczne działanie leku. Lekarz zaleci monitorowanie czynności wątroby przed i w okresie leczenia preparatem (aktywność enzymów AST, ALT, fosfatazy zasadowej, stężenie bilirubiny). W razie potrzeby lekarz zaleci zmniejszenie dawek preparatu.
Jeżeli w trakcie podawania (wlew dożylny) leku nastąpi wynaczynienie, objawiające się bólem i uczuciem palenia w miejscu podania, personel medyczny natychmiastowo zakończy wlew i usunie z tanki wynaczyniony roztwór leku. Po podaniu leku należy zwrócić uwagę czy nie nastąpiło wynaczynienie wokół żyły, które może spowodować miejscową martwicę i zakrzepowe zapalenie żyły. Powtarzające się wstrzyknięcia mogą doprowadzić do stwardnienia żyły.
Preparat może zwiększać toksyczność innego leczenia przeciwnowotworowego (np. zaostrzenie krwotocznego zapalenia pęcherza po cyklofosfamidzie, nasilenie hepatotoksyczności merkaptouryny, nasilenie działania toksycznego napromieniania).
Stosowanie preparatu może powodować wystąpienie zakrzepicy żył a nawet zgonu z powodu powikłań zakrzepowo–zatorowych (zatorowość płucna).
Stosowanie chemioterapii wiąże się z ryzykiem hiperurykemii (zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi) i wystąpienia napadu dny moczanowej lub nefropatii. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia kwasu moczowego we krwi. Należy spożywać odpowiednie ilości płynów, co najmniej 3 litry/m2 powierzchni ciała na dobę.
Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia oraz co najmniej przez 3–6 miesięcy po jego zakończeniu.
Preparat może powodować czerwone zabarwienie moczu, szczególnie po pierwszym podaniu leku. Nie wymaga to specjalnego postępowania.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Jednakże działania niepożądane występujące po zastosowaniu preparatu (senność, nudności, wymioty) mogą zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Dawkowanie preparatu Adriblastina PFS

Preparat ma postać roztworu do wstrzyknięć. Roztwór podawany jest we wlewie dożylnym (wraz z chlorkiem sodu i glukozą) trwającym 3–10 minut. Preparat może być podawany tylko przez kwalifikowany personel medyczny. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, oczekiwanego rezultatu, sytuacji klinicznej, oraz od tego czy preparat stosowany będzie w monoterapii czy jako składnik chemioterapii wielolekowej:
W monoterapii zwykle stosuje się jeden z dwóch poniższych schematów dawkowania:
–60–90 mg/m2 powierzchni ciała w pojedynczym wlewie dożylnym, co 3–4 tygodni
–20–30 mg/m2 powierzchni ciała/dobę przez 3 kolejne dni, co 3–4 tygodni
–30–45 mg/m2 powierzchni ciała/dobę w 1. i 8. dniu cyklu, co 3–4 tygodni.
W chemioterapii wielolekowej dawka musi zostać zmniejszona (30–60 mg/m2 powierzchni ciała w jednym cyklu).
U osób z zaburzeniami czynności wątroby lekarz zmniejszy odpowiednio dawkę w zależności od stężenia bilirubiny we krwi (zwykle 2–4 razy). W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby nie należy stosować preparatu. U osób z zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania zwykle nie jest konieczna.
W przypadku wcześniejszej radioterapii, terapii przeciwnowotworowej, leczenia dzieci, osób w podeszłym wieku, osób otyłych lub osób z naciekami nowotworowymi w szpiku kostnym lekarz rozważy zastosowanie mniejszych dawek lub wydłużenie przerwy czasowej pomiędzy kolejnymi cyklami leczenia.
W przypadku chemioterapii wielolekowej, ze względu na działanie addycyjne leków może wystąpić silniejsze zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Czy można stosować Adriblastina PFS w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”.
Preparat jest przeciwwskazany zarówno w okresie ciąży jak i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Równoległe stosowanie leków cytotoksycznych, przeciwnowotworowych, mielosupresyjnych lub napromieniania nasila kardiotoksyczne, toksyczne dla przewodu pokarmowego i hamujące czynność szpiku kostnego działanie doksorubicyny. Doksorubicyna nasila działanie radioterapii i może spowodować wystąpienie ciężkich objawów dotyczących napromienianego obszaru, nawet gdy jest stosowana po dłuższym czasie od zakończenia radioterapii. Doksorubicyna może nasilać toksyczne działanie leków stosowanych w leczeniu nowotworów (streptozocyna, metotreksat, cyklofosfamid). Równoległe stosowanie leków o działaniu toksycznym dla wątroby (np. metotreksat) może nasilać toksyczne działanie doksorubicyny.
Werapamil (i inne leki z grupy antagonistów wapnia) może nasilać cytotoksyczne działanie preparatu. Doksorubicyna może spowodować zaostrzenie krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego, spowodowanego cyklofosfamidem.
Równoległe stosowanie z cyklosporyną może powodować zwiększenie stężenia obu leków we krwi i mieć niekorzystny wpływ na układ immunologiczny oraz nasilać toksyczne działanie leku na szpik kostny.
Cymetydyna i ranitydyna (inhibitory cytochromu P–450) mogą zmniejszać metabolizm i nasilać toksyczne działanie leku, a ryfampicyna i barbiturany mogą pobudzać metabolizm doksorubicyny i zmniejszać jej skuteczność.
Paklitaksel przyjęty przed doksorubicyną może powodować zwiększenie jej stężenia we krwi (prawdopodobnie działanie to jest słabsze, jeżeli doksorubicyna przyjmowana jest przed paklitakselem).

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Adriblastina PFS może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane zależą od dawki i mogą nasilać się wraz z dawką skumulowaną. W przypadku leczenia nowotworów łagodnych i złośliwych (łącznie z torbielami i polipami) doksorubicyną w skojarzeniu z innymi lekami, które uszkadzają DNA zwiększa się ryzyko wystąpienia białaczki wtórnej.
Bardzo często możliwe zahamowanie czynności szpiku kostnego obejmujące (w większości przemijające) zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię (zmniejszenie liczby leukocytów w morfologii krwi), neutropenię (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych w morfologii krwi). Często występuje działanie kardiotoksyczne preparatu: zaburzenia rytmu serca, zmiany w zapisie EKG, kardiomiopatia, nieodwracalna zastoinowa niewydolność serca. Działania kardiotoksyczne mogą wystąpić bezpośrednio po przyjęciu preparatu lub z opóźnieniem, po kilku miesiącach i latach od zakończenia leczenia. Często: nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych (uczucie palenia, owrzodzenie), biegunka, anoreksja, odwodnienie, złe samopoczucie, osłabienie, dreszcze, gorączka. Możliwe: odwracalne zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych AST, ALT), odwracalne łysienie, choroby paznokci, zapalenie spojówek, łzawienie, zakrzepowe zapalenie żył, hiperukrykemia, brak miesiączki, zmniejszenie liczby lub brak plemników w nasieniu, skórne reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, odczyn w miejscu podania), a także, sporadycznie możliwe niebezpieczne reakcje anafilaktyczne (obrzęk naczynioruchowy mogący utrudniać oddychanie, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny). Doksorubicyna nasila reakcję tkanek na napromienianie; po pewnym czasie możliwe reakcje wtórne (tzw. reakcje przypomnienia). Doksorubicyna powoduje czerwone zabarwienie moczu.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające doksorubicyna

Caelyx (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Doxorubicin medac (roztwór do infuzji)
Doxorubicin-Ebewe (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Doxorubicinum Accord (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Myocet (proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies