Ampril HL (hydrochlorotiazyd + ramipryl) - tabletki

Nazwa preparatu Postać i dawka Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Ampril HL tabletki 12,5 mg + 2,5 mg (1 tabl. zawiera: 2,5 mg ramiprylu, 12,5 mg hydrochlorotiazydu) 30 tabl. Krka 12.99 10.56
Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2017 r.

Preparat zawiera substancję: hydrochlorotiazyd + ramipryl

Lek dostępny na receptę

Co to jest Ampril HL?

Lek obniżający ciśnienie tętnicze. Preparat złożony zawierający inhibitor konwertazy angiotensyny (ramipryl) oraz substancję o umiarkowanym działaniu moczopędnym (hydrochlorotiazyd).

Co zawiera i jak działa Ampril HL?

Jest to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne, ramipryl i hydrochlorotiazyd. Ramipryl jest inhibitorem konwertazy angiotensyny. Wspólny mechanizm działania leków z tej grupy polega na hamowaniu aktywności enzymu odpowiedzialnego za powstawanie angiotensyny II (enzym ten to konwertaza angiotensyny, często oznaczana skrótem ACE, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin Converting Enzyme). Zahamowanie aktywności tego enzymu powoduje ograniczenie przekształcania (konwersji) nieaktywnej angiotensyny I do aktywnej angiotensyny II. Angiotensyna II odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego. Efektem działania angiotensyny II jest skurcz naczyń krwionośnych oraz nasilenie uwalniania aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego. Działanie leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, a przez to do obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, inhibitory ACE nasilają efekty zależne od bradykininy (substancja działająca rozkurczowo na naczynia krwionośne), wywierają ochronny wpływ na naczynia i wykazują działanie przeciwmiażdżycowe. Stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu i profilaktyce chorób układu sercowo–naczyniowego, a także w leczeniu chorób nerek (nefropatii cukrzycowej i niecukrzycowej). Drugą substancją czynną preparatu jest hydrochlorotiazyd, lek moczopędny o budowie sulfonamidowej z grupy diuretyków tiazydowych. Działanie leków moczopędnych polega na zwiększeniu objętości wydalanego moczu. Hydrochlorotiazyd powoduje zahamowanie zwrotnego transportu jonów sodu w kanalikach nerkowych, co skutkuje nasileniem wydalania sodu z moczem i zwiększeniem objętości wydalanej wody. Zwiększonemu wydalaniu sodu towarzyszy zwiększone wydalanie potasu, magnezu i chloru, natomiast zmniejsza się wydalanie wapnia. Utrata potasu z moczem jest mniej nasilona w obecności lizynoprylu. Działanie hydrochlorotiazydu prowadzi także do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu naczyniowego.
Działanie przeciwnadciśnieniowe preparatu złożonego jest silniejsze niż działanie każdej z substancji czynnych stosowanych niezależnie (w monoterapii).

Kiedy stosować Ampril HL?

Preparat jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u chorych, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane za pomocą ramiprylu lub hydrochlorotiazydu stosowanego w monoterapii.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), na tiazydowe leki moczopędne lub na inne sulfonamidy. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli:
· kiedykolwiek wystąpił u Ciebie obrzęk naczynioruchowy lub występuje wrodzony (dziedziczny) obrzęk naczynioruchowy
· stosowane są procedury krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja, afereza lipoprotein o małej gęstości LDL), w czasie których krew narażona jest na kontakt z elektrycznie ujemnie naładowanymi powierzchniami (może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych)
· występuje istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub jednostronne w przypadku jedynej czynnej nerki
· występują ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min)
· występują istotne klinicznie zaburzenia elektrolitowe
· występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby
· encefalopatia wątrobowa.
Nie stosować równoległe z aliskirenem u chorych na cukrzycę lub z zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 60 ml/min).
Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ampril HL?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ preparat może powodować nagłe i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza po przyjęciu pierwszej dawki. Zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego po przyjęciu preparatu i pogorszenia czynności nerek dotyczy szczególnie osób ze wzmożoną aktywacją układu renina–angiotensyna–aldosteron (tzw. układ RAA), którą można podejrzewać w przypadku:
· ciężkiego nadciśnienia tętniczego
· zastoinowej niewydolności serca
· hemodynamicznie istotnego upośledzenia napływu bądź odpływu krwi z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej)
· jednostronnego zwężenia tętnicy nerkowej i drugiej czynnej nerki
· osób odwodnionych lub z niedoborem elektrolitów (np. przyjmujących leki moczopędne, stosujących dietę o małej zawartości soli, poddawanych dializom, po biegunce lub wymiotach, przyjmujących za mało płynów)
· osób z marskością wątroby i/lub wodobrzuszem
· osób poddawanych zabiegom lub znieczulanych.
W powyższych przypadkach leczenie może być rozpoczynane tylko pod ścisłym nadzorem lekarskim. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego wymagany jest specjalny nadzór medyczny oraz monitorowanie ciśnienia tętniczego zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory elektrolitów i zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu.
Podobna ostrożność jest wymagana u osób z ze zwiększonym ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu w przypadku ciężkiego niedociśnienia (np. osoby z chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem naczyń mózgowych, u których niedociśnienie mogłoby spowodować zawał serca, udar mózgu).
Nie zaleca się skojarzonego stosowania różnych leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Dlatego nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i antagonistów receptora angiotensyny lub aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym niedociśnienia tętniczego, zaburzeń czynności nerek, hiperkaliemii, omdlenia i udaru.
Poinformuj lekarza o stosowaniu preparatu jeżeli planujesz zabieg operacyjny lub inny zabieg wymagający znieczulenia. Stosowanie preparatu równolegle z lekami stosowanymi do znieczulenia może prowadzić do wystąpienia znacznego niedociśnienia tętniczego. W miarę konieczności lekarz może zalecić zaprzestanie przyjmowania preparatu dzień przed planowanym zabiegiem.
Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych, u których występuje hiperaldosteronizm pierwotny. Jeżeli jednak w takim przypadku lekarz uzna stosowanie preparatu za konieczne należy monitorować stężenie potasu we krwi.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność. Stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może sprzyjać zaburzeniom równowagi wodno-elektrolitowej, które mogą prowadzić do encefalopatii i śpiączki wątrobowej. Chorzy z tej grupy powinni pozostawać pod szczególnym nadzorem lekarskim i regularnie wykonywać zalecone badania.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania lekarz zaleci regularną kontrolę czynności nerek. Szczególnie dokładnej kontroli wymagają osoby z zaburzeniami czynności nerek. W zależności od czynności nerek lekarz będzie dostosowywał dawkowanie preparatu. Stosowanie inhibitorów ACE może u niektórych osób powodować zaburzenia czynności nerek. Ryzyko zaburzenia czynności nerek występuje zwłaszcza u chorych z zastoinową niewydolnością serca, z wcześniej występującą chorobą nerek lub po przeszczepie nerki.
U chorych z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność ponieważ działanie preparatu może ulec nasileniu. Tiazydowe leki moczopędne stosowane u osób z chorobą nerek mogą wywołać mocznicę (zespół ciężkich zaburzeń wielonarządowych). Po zastosowaniu preparatu może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. W przypadku postępujących zaburzeń czynności nerek lekarz rozważy konieczność zaprzestania stosowania preparatu złożonego.
Ze względu na zawartość tiazydowego leku moczopędnego preparat może zaburzać równowagę wodno-elektrolitową i powodować niedobory sodu (hiponatremię), potasu (hipokaliemię), magnezu i chloru. W okresie stosowania preparatu lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia tych jonów.
Ramipryl zawarty w preparacie przeciwdziała hipokaliemii spowodowanej przez diuretyk tiazydowy. Ryzyko hipokaliemii jest większe u chorych z marskością wątroby, z nasiloną diurezą, przyjmujących niedostateczne ilości elektrolitów, a także u chorych przyjmujących kortykosteroidy lub ACTH. Lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia potasu we krwi (pierwszy pomiar powinien być wykonany w 1. tygodniu leczenia). Zaburzenia stężenia potasu we krwi (zarówno hipokaliemia jak i hiperkaliemia) mogą być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Hipokaliemia nasila toksyczne działania stosowanych równolegle glikozydów naparstnicy.
Zawarty w preparacie ramipryl może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi), zwłaszcza u osób, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone (osoby z niewydolnością nerek, po 70. roku życia, chorzy na cukrzycę, przyjmujący leki zwiększające stężenie potasu we krwi, w tym sole potasu lub leki moczopędne zatrzymujące potas, osoby odwodnione, osoby z niewydolnością serca lub kwasicą metaboliczną). Należy unikać stosowania leków mogących zwiększać stężenie potasu we krwi, takich jak np. suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas lub heparyna. Jeżeli lekarz uzna stosowanie tych leków za konieczne, zaleci zachowanie ostrożności i monitorowanie stężenia potasu we krwi.
Stosowanie preparatu może powodować wystąpienie zespołu nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego oraz późniejszą hiponatremię. U osób w podeszłym wieku lub szczególnie zagrożonych hiponatremią lekarz może zalecić monitorowanie stężenia sodu we krwi.
Preparat zmniejsza wydalanie wapnia w moczu i może powodować nieznaczne zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemię). Znaczna hiperkalcemia może być skutkiem nierozpoznanej nadczynności przytarczyc. W przypadku znacznej hiperkalcemii należy wykonać badania oceniające czynność przytarczyc. Przed wykonaniem badań czynnościowych przytarczyc należy przerwać stosowanie preparatu (tylko po konsultacji z lekarzem i na jego zalecenie).
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie i mogący stanowić zagrożenie życia). Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w dowolnym momencie leczenia. W razie wystąpienia pierwszych objawów obrzęku należy zaprzestać stosowania preparatu i natychmiast szukać pomocy medycznej. Konieczna jest hospitalizacja, obserwacja chorego przez co najmniej 12–24 godzin a niekiedy podjęcie odpowiedniego leczenia. Po wystąpieniu obrzęku naczynioruchowego nie wolno ponownie stosować preparatu ani innych inhibitorów konwertazy angiotensyny. Ryzyko obrzęku naczynioruchowego jest zwiększone u osób, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy oraz u osób rasy czarnej. Obrzęk naczynioruchowy może także dotyczyć jelit (objawami są bóle brzucha z lub bez nudności i wymiotów), co należy brać pod uwagę w przypadku wystąpienia bólów brzucha.
Stosowanie inhibitorów ACE wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia reakcji anafilaktycznej na jad owadów i inne alergeny, także podczas odczulania (w przypadku planowanego odczulania należy skonsultować się z lekarzem, który o ile to możliwe, zaleci czasowe zaprzestanie stosowania preparatu).
Procedury krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja, afereza lipoprotein o małej gęstości LDL), w czasie których krew narażona jest na kontakt z elektrycznie ujemnie naładowanymi powierzchniami mogą spowodować wystąpienie ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych, objawiających się obrzękiem twarzy, niedociśnieniem tętniczym, dusznością, nagłym uczuciem gorąca, stanowiących niekiedy bezpośrednie zagrożenie życia. Przed tego typu zabiegiem konieczna jest konsultacja z lekarzem, który zaleci inne leki przeciwnadciśnieniowe lub stosowanie innego rodzaju błon dializacyjnych.
Leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny mogą powodować zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenię/agranulocytozę], zmniejszenie liczby krwinek białych, małopłytkowość, niedokrwistość). Lekarz zaleci regularną kontrolę morfologii krwi, szczególnie na początku leczenia oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek, osób ze współistniejącą chorobą tkanki łącznej (np. toczniem rumieniowatym lub twardziną skóry) oraz osób stosujących inne leki mogące powodować zmiany w morfologii krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki). W razie wystąpienie jakichkolwiek objawów zakażenia (np. gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła) należy koniecznie skonsultować się z lekarzem i upewnić się, że nie nastąpiło obniżenie odporności organizmu.
Zawarty w preparacie hydrochlorotiazyd, podobnie jak inne sulfonamidy, może powodować reakcje nadwrażliwości obejmującą nagłe pogorszenie ostrości wzroku, ból oka, przemijającą krótkowzroczność i jaskrę z zamykającym się kątem przesączania. Objawy te mogą wystąpić w ciągu kilku godzin lub kilku tygodni od rozpoczęcia stosowania preparatu. Zwiększone ryzyko występuje u osób uczulonych na sulfonamidy lub penicylinę.
U osób rasy czarnej preparat może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Chorym na cukrzycę lekarz zaleci uważne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania preparatu. Istnieje ryzyko zaburzeń kontroli stężenia glukozy we krwi, może wystąpić hipo- i hiperglikemia. Preparat może wpływać na skuteczność działania doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Hydrochlorotiazyd zmniejsza tolerancję glukozy. W okresie stosowania preparatu może ujawnić się utajona cukrzyca.
Hydrochlorotiazyd może powodować zwiększenie stężenia lipidów we krwi (cholesterolu i trójglicerydów).
Tiazydowe leki moczopędne mogą powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemię) i w rzadkich przypadkach powodować wystąpienie napadów dny moczanowej.
Inhibitory ACE mogą także powodować uporczywy kaszel (skutek nasilenia działania bradykininy), bez odkrztuszania, który ustępuje po zaprzestaniu stosowania preparatu.
Hydrochlorotiazyd może wywołać wystąpienie tocznia rumieniowatego lub nasilać jego objawy.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu
· preparat może spowodować wystąpienie dodatnich wyników testów antydopingowych.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może niekiedy powodować zawroty głowy, zmęczenie, senność lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Działanie to występuje szczególnie na początku leczenia, podczas zmiany dawki lub preparatu oraz gdy równolegle spożywany jest alkohol. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania urządzeń/maszyn po przyjęciu pierwszej dawki, a także każdorazowo po zwiększeniu dawki.

Dawkowanie preparatu Ampril HL

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Preparat należy przyjmować 1 raz na dobę, codziennie o tej samej porze, najlepiej rano. Można przyjmować niezależnie od posiłku. Tabletkę należy połknąć popijając wodą. Nie należy żuć ani rozkruszać tabletek. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Lekarz indywidualnie ustali dawkowanie. Zwykle przed zaleceniem stosowania preparatu złożonego lekarz stopniowo dostosuje dawkowanie poszczególnych substancji czynnych (tj. ramiprylu i hydrochlorotiazydu), aż do uzyskania pożądanej kontroli ciśnienia tętniczego. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dostępnej dawki. Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu.
Równoległe stosowanie leku moczopędnego zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego po rozpoczęciu stosowania preparatu. O ile to możliwe, lekarz zaleci zmniejszenie dawek lub zaprzestanie stosowania leku moczopędnego przed rozpoczęciem przyjmowania preparatu złożonego.
U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność. Lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie. Dobowa dawka maksymalna w tej grupie chorych wynosi 5 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.
U chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność a leczenie może być rozpoczynane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim. Lekarz dostosuje dawkowanie. Dobowa dawka maksymalna w tej grupie chorych wynosi 2,5 mg ramiprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.
Chorym w podeszłym wieku lekarz zaleci stosowanie mniejszych dawek początkowych ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Dzieci:
Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Czy można stosować Ampril HL w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny oraz hydrochlorotiazyd mogą mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu i noworodka. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży.
Nie należy rozpoczynać stosowania preparatu w okresie ciąży. Jeżeli kobieta planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz może zalecić stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Przeciwwskazane są procedury krążenia pozaustrojowego (hemodializa, hemofiltracja, afereza lipoprotein o małej gęstości LDL), w czasie których krew narażona jest na kontakt z elektrycznie ujemnie naładowanymi powierzchniami mogą spowodować wystąpienie ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych, stanowiących niekiedy bezpośrednie zagrożenie życia. Przed tego typu zabiegiem konieczna jest konsultacja z lekarzem, który może zalecić inne leki przeciwnadciśnieniowe lub stosowanie innego rodzaju błon dializacyjnych.
Nie zaleca się skojarzonego stosowania różnych leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Dlatego nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i antagonistów receptora angiotensyny lub aliskirenu, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym niedociśnienia tętniczego, zaburzeń czynności nerek, hiperkaliemii, omdlenia i udaru. Jeżeli lekarz zaleci takie leczenie skojarzone, należy kontrolować ciśnienie tętnicze, czynność nerek i stężenia elektrolitów.
Stosowanie preparatu równoległe z aliskirenem u chorych na cukrzycę lub z zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego GFR mniejszy niż 60 ml/min/1,73 m2) jest przeciwwskazane.
Nie zaleca się równoległego stosowania z preparatami zwiększającymi stężenie potasu (sole potasu, niektóre leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe np. spironolakton, triamteren, amiloryd, eplerenon, suplementy potasu, trimetoprym, takrolimus, cyklosporyna, heparyna) oraz zawierającymi potas zamiennikami soli kuchennej. Może to prowadzić do wystąpienia hiperkaliemii (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Jeżeli konieczne jest stosowanie ww. preparatów lekarz zaleci regularną kontrolę stężenia potasu we krwi.
Preparat może nasilać działanie stosowanych równolegle innych leków przeciwnadciśnieniowych, leków rozszerzających naczynia krwionośne lub innych leków mogących obniżać ciśnienie tętnicze (np. niektóre leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, nasenne, uspokajające, barbiturany, opioidy, azotany, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulozyna, terazosyna). Może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienie tętnicze.
Leki zwiększające ciśnienie tętnicze (np. sympatykomimetyki, dopamina, epinefryna) mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu. Należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze.
Leki mogące wpływać na morfologię krwi (allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki) zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń hematologicznych.
Preparat może powodować zwiększenie stężenia litu oraz nasilać jego toksyczne działanie. Nie zaleca się równoległego stosowania litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy zachować ostrożność i często kontrolować stężenie litu we krwi.
Preparat może wpływać na skuteczność działania doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz insuliny i może być konieczne dostosowanie ich dawkowania przez lekarza. Należy ściśle kontrolować stężenie glukozy we krwi.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen, indometacyna, selektywne inhibitory COX-2) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia potasu we krwi. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i regularnie kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku.
Działanie leków przeciwzakrzepowych może ulec osłabieniu podczas równoległego stosowania hydrochlorotiazydu.
Równoległe stosowanie preparatu z lekami powodującymi utratę potasu (np. kortykosteroidami, tetrakozaktydem, amfoterycyną B, karbenoksolonem, ACTH, penicyliną G, kwasem salicylowym i jego pochodnymi, lekami przeczyszczającymi, niektórymi lekami moczopędnymi, preparatami z korzenia lukrecji) może zwiększać ryzyko hipokaliemii (zmniejszenia stężenia potasu we krwi). Jeżeli konieczne jest stosowanie tych substancji należy monitorować stężenie potasu we krwi.
Preparat może powodować hipokaliemię, która nasila toksyczność glikozydów nasercowych i innych leków przeciwarytmicznych oraz wydłużających odstęp QT w zapisie EKG. U chorych stosujących powyższe preparaty należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie potasu oraz wykonywać regularnie badania EKG.
Stosowanie preparatu z metylodopą może przyczynić się do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej.
Leki wiążące kwasy żółciowe (cholestyramina, kolestypol) mogą znacząco zmniejszać wchłanianie hydrochlorotiazydu z przewodu pokarmowego. Tiazydy należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed lub 4–6 godzin po przyjęciu tych preparatów.
Preparat może nasilać i przedłużać działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryny).
Równoległe stosowanie soli wapnia lub witaminy D może nasilać zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemię). Jeżeli konieczne jest stosowanie preparatów uzupełniających wapń należy ściśle kontrolować stężenie wapnia we krwi.
Hydrochlorotiazyd może wpływać na wyniki badań czynności przytarczyc, ze względu na jego wpływ na metabolizm wapnia.
Równoległe stosowanie karbamazepiny może spowodować hiponatremię (zmniejszenie stężenia sodu we krwi). Należy kontrolować stężenie sodu we krwi.
Hydrochlorotiazyd zmniejsza wydalanie penicyliny i chininy.
Równoległe stosowanie wildagliptyny i inhibitorów ACE może zwiększać częstotliwość występowania obrzęku naczynioruchowego.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Ampril HL, -HD, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Do często występujących działań niepożądanych należą: bóle i zawroty głowy, zmęczenie, osłabienie, zwiększenie stężenia lipidów we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, niedostateczna kontrola cukrzycy, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, nasilenie dny moczanowej, kaszel bez odkrztuszania, zapalenie oskrzeli. Niezbyt często możliwe: niedokrwienie mięśnia sercowego (w tym dławica piersiowa), zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, obrzęki obwodowe, zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby krwinek białych lub czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi [małopłytkowość], zmniejszenie stężenia hemoglobiny, niedokrwistość hemolityczna), nerwowość, apatia, lęk, obniżenie nastroju, zaburzenia snu (w tym senność w czasie dnia), uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), drżenie, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zaburzenia wzroku (niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek), szumy uszne, zapalenie zatok, duszność, przekrwienie błony śluzowej nosa, utrata apetytu, nudności, zaparcia, uczucie dyskomfortu w przewodzie pokarmowym, zapalenie żołądka i jelit, zaburzenia trawienia, zapalenie dziąseł, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), zapalenie skóry podobne do łuszczycy, wysypka, świąd, nadmierne pocenie się, łysienie, bóle stawów i mięśni, zmniejszenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), wzmożone pragnienie, objawy wywołane niedociśnieniem tętniczym w tym ortostatycznym obniżeniem ciśnienia tętniczego (np. zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia równowagi), nagłe zaczerwienienie twarzy, bóle w klatce piersiowej, gorączka, zapalenie wątroby (cholestatyczne lub cytolityczne) w rzadkich przypadkach prowadzące do zgonu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, zapalenie pęcherzyka żółciowego, impotencja. Bardzo rzadko możliwe: afty, zapalenie języka, biegunka, wymioty, ból w nadbrzuszu, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Dodatkowo możliwe działania niepożądane dla których nie określono częstości ich występowania, w tym: zawał serca lub udar niedokrwienny mózgu (wtórne do nadmiernego niedociśnienia), przejściowe napady niedokrwienne mózgu, zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutropenia/agranulocytoza], zahamowanie czynności szpiku kostnego, eozynofilia, zagęszczenie krwi skutkiem hipowolemii), zaburzenia sprawności psychoruchowej, omamy węchowe, widzenie w żółtym kolorze, zmniejszenie wydzielania łez, jaskra z zamykającym się kątem przesączania, zaburzenia słuchu, skurcz oskrzeli, zaostrzenie astmy, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc, obrzęk płuc, zapalenie trzustki, niekiedy zakończone zgonem, obrzęk naczynioruchowy jelit, zapalenie ślinianek, śródmiąższowe zapalenie nerek, nasilenie białkomoczu, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy), pęcherzyca, zaostrzenie łuszczycy, złuszczające zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, wysypka, toczeń rumieniowaty układowy, pokrzywka, wysypka, osłabienie mięśniowe, bóle stawów, kurcze mięśni, tężyczka, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwiększenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia), zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia), wydalanie glukozy z moczem, zasadowica metaboliczna, odwodnienie, zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej niekiedy związane z zakrzepicą, zespół Raynaud’a, zapalenie naczyń, reakcje anafilaktyczne, ostra niewydolność wątroby, żółtaczka cholestatyczna, uszkodzenie komórek wątroby, zaburzenia funkcji seksualnych, ginekomastia, splątanie, niepokój, zaburzenia koncentracji.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające hydrochlorotiazyd + ramipryl

Ampril HD (tabletki)
Ramicor Comb (tabletki powlekane)
Ramizek HCT (tabletki)
Tritace 2,5 comb (tabletki)
Tritace 5 comb (tabletki)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies