Alimta (pemetreksed) - proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Alimta proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji; 100 mg; 1 fiol. Eli Lilly b/d Sprawdź
Alimta proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji; 500 mg; 1 fiol. Eli Lilly b/d Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2017 r.

Preparat zawiera substancję: pemetreksed

Lek wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania

Co to jest Alimta?

Jest to lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Co zawiera i jak działa Alimta?

Substancją czynną preparatu jest pemetreksed. Jest to związek organiczny, pochodna kwasu foliowego. Podobieństwo chemiczne powoduje, że pemetreksed zastępuje kwas foliowy w reakcjach biochemicznych. Blokuje w ten sposób działanie enzymów niezbędnych do przemian metabolicznych kwasu foliowego. Ze względu na taki sposób działania pemetreksed należy do grupy leków przeciwnowotworowych zwanych antymetabolitami (jest antymetabolitem kwasu foliowego). Hamując szlaki metaboliczne uniemożliwia syntezę zasad purynowych i pirymidynowych, elementów koniecznych w strukturze DNA. Konsekwencją jest zaburzenie syntezy DNA a także RNA i białek co prowadzi do zahamowania podziałów komórkowych i do apoptotycznej śmierci komórki. Działanie pemetreksedu dotyczy szczególnie komórek szybko dzielących się, jakimi są komórki nowotworowe. Stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz rzadkiego nowotworu międzybłoniaka opłucnej, często związanego z ekspozycją na azbest.

Kiedy stosować Alimta?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących typów nowotworów:
• nieoperacyjny, złośliwy międzybłoniak opłucnej (leczenie skojarzone z cisplatyną u chorych niepoddawanych wcześniej chemioterapii)
• niedrobnokomórkowy rak płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami o histologii innej niż głównie płaskonabłonkowa (leczenie skojarzone z cisplatyną jako leczenie pierwszego rzutu; monoterapia jako leczenie podtrzymujące u osób, u których nie nastąpiła progresja choroby bezpośrednio po zakończeniu chemioterapii opartej na związkach platyny; monoterapia jako leczenie drugiego rzutu).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie należy stosować w ciąży. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią. Nie wolno równolegle stosować szczepionki przeciwko żółtej febrze. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób do 18. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Alimta?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej.
Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania hematologiczne ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia hamowania czynności szpiku kostnego. Możliwe jest wystąpienie neutropenii (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi), małopłytkowości, niedokrwistości i pancytopenii (niedobór wszystkich elementów morfotycznych krwi). Jeżeli liczba krwinek białych lub płytek krwi ulegnie znaczącemu zmniejszeniu lekarz dostosuje dawkowanie lub zaleci przerwanie stosowania preparatu do czasu poprawy wyników badań. Nie można stosować preparatu jeżeli liczba granulocytów obojętnochłonnych jest mniejsza niż 1500/mikrolitr a liczba płytek krwi mniejsza niż 100000/mikrolitr. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który zaleci wykonanie badania krwi i odpowiednie postępowanie w zależności od wyników badania.
Aby zmniejszyć częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych preparatu zaleca się profilaktyczne stosowanie kwasu foliowego i witaminy B12 przed rozpoczęciem leczenia. Dodatkowo, aby zminimalizować odczyny skórne lekarz może zalecić profilaktyczne stosowanie kortykosteroidów (np. deksametazonu).
Przed każdym podaniem pemetreksedu lekarz zaleci badania pozwalające ocenić czynność wątroby (stężenie bilirubiny we krwi, oznaczenie aktywności enzymów wątrobowych) i nerek (klirens kreatyniny). Stosowanie preparatu jest możliwe tylko po uzyskaniu wymaganych parametrów.
Chorym z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 45 ml/min) nie zaleca się stosowania preparatu. Należy zachować ostrożność u chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Osoby te powinny unikać przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen, kwas acetylosalicylowy) na 2 dni przed, w dniu podania i 2 dni po podaniu preparatu. Wszyscy chorzy zakwalifikowani do leczenia pemetreksedem powinni unikać stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych o długim okresie półtrwania (np. piroksikam, rofekoksyb) na co najmniej 5 dni przed, w dniu podania i przez co najmniej 2 dni po podaniu preparatu.
Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem ciężkich zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). Ryzyko to jest zwiększone u osób z czynnikami ryzyka takimi jak odwodnienie organizmu, nadciśnienie tętnicze lub u chorych na cukrzycę.
Jeżeli występuje wysięk płucny lub wodobrzusze ze znaczną kumulacją płynu zaleca się usunięcie płynu (zmniejszenie wysięku) przed rozpoczęciem leczenia.
Stosowanie preparatu w skojarzeniu z cisplatyną wiąże się z możliwością toksycznego działania na układ pokarmowy. Aby ograniczyć wymioty i ich skutek jakim może być znaczne odwodnienie organizmu lekarz może zalecić przyjęcie leków przeciwwymiotnych przed przyjęcie preparatu. Ważne jest aby przyjmować odpowiednie ilości płynów w celu zapewnienia odpowiedniego nawodnienia organizmu.
Stosowanie leku, zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi może nasilać ryzyko ciężkich zaburzeń czynności układu sercowo–naczyniowego w tym zawału serca i zdarzeń naczyniowo–mózgowych. Ryzyko to jest zwiększone u osób z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo–naczyniowego.
Jeżeli wystąpią poważne objawy neurotoksycznego (uszkadzającego układ nerwowy) działania preparatu lekarz przerwie leczenie.
Ze względu na zmniejszenie odpowiedzi immunologicznej (zmniejszenie odporności) w okresie leczenia nie należy stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje z powodu ryzyka wystąpienia uogólnionej choroby poszczepiennej mogącej spowodować zgon.
Preparat może nasilać wrażliwość na napromienianie. U chorych, którzy byli poddawani radioterapii w okresie kilku tygodni przed rozpoczęciem leczenia może wystąpić nawrót objawów popromiennych. Jeżeli radioterapia stosowana była przed, w trakcie lub po stosowaniu preparatu może wystąpić zapalenie płuc.
Leczenie pemetreksedem może spowodować nieodwracalną bezpłodność. Dlatego mężczyźni, którzy w przyszłości zamierzają zostać ojcami powinni skonsultować się z lekarzem w sprawach dotyczących możliwości zebrania i przechowywania nasienia pobranego przed rozpoczęciem leczenia.
Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia oraz dodatkowo przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może powodować działania niepożądane (np. znużenie), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy zachować ostrożność i nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać urządzeń jeżeli wystąpi ten objaw.

Dawkowanie preparatu Alimta

Preparat ma postać proszku do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej. Preparat, po odpowiednim przygotowaniu i rozcieńczeniu może być podawany tylko przez kwalifikowany personel medyczny. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, oczekiwanego rezultatu, sytuacji klinicznej, oraz od tego czy preparat stosowany będzie w monoterapii czy jako składnik chemioterapii wielolekowej. W trakcie leczenia lekarz będzie dostosowywał dawkowanie w zależności od wyników badań hematologicznych i nasilenia działań niepożądanych. Zwykle stosuje się:
–leczenie skojarzone z cisplatyną lub monoterapia: 500 mg/m2 powierzchni ciała, w 10. minutowym wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3 tygodniowego cyklu.
Aby ograniczyć działania niepożądane (wymioty, odwodnienie) zalecane jest stosowanie leków przeciwwymiotnych oraz podaż odpowiedniej ilości płynów. Aby zminimalizować odczyny skórne lekarz może zalecić przyjmowanie kortykosteroidów. Równoległe przyjmowanie kwasu foliowego lub preparatów wielowitaminowych zawierających kwas foliowy zmniejsza ryzyko toksycznego działania pemetreksedu. Kwas foliowy (350–1000 mikrogramów) należy przyjmować w ciągu 7 dni przed leczeniem, w ciągu całego okresu leczenia i przez 3 tygodnie po jego zakończeniu. Dodatkowo lekarz zaleci witaminę B12 podawaną domięśniowo.
Aby rozpocząć i prowadzić leczenie wymaga się aby wyniki badań hematologicznych oraz badań określających czynność wątroby i nerek spełniały określone kryteria. W przeciwnym wypadku lekarz zmniejszy dawkowanie lub zaleci przerwanie leczenia do czasu uzyskania poprawy ocenianych parametrów.
Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących stosowania preparatu u osób w podeszłym wieku (po 65. roku życia). Nie zaleca się stosowania preparatu u osób do 18. roku życia.
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek u których klirens kreatyniny jest większy niż 45 ml/min. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 45 ml/min.

Czy można stosować Alimta w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?”.
Nie należy stosować preparatu w ciąży. Stosowanie preparatu jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz po rozważeniu korzyści dla matki i zagrożeń dla płodu uzna to za bezwzględnie konieczne.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Leki wpływające na szybkość wydalania pemetreksedu przez nerki (np. penicyliny, probenecyd, antybiotyki aminoglikozydowe, niektóre leki moczopędne np. furosemid, związki platyny, cyklosporyna) mogą opóźniać wydalanie preparatu i nasilać jego toksyczność. Jeżeli zachodzi konieczność ich równoległego stosowania należy zachować ostrożność.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen) oraz kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza stosowane w dużych dawkach, mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych preparatu u osób z prawidłową czynnością nerek. Osoby z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek powinny unikać przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen) oraz kwasu acetylosalicylowego na 2 dni przed, w dniu podania i 2 dni po podaniu preparatu. Wszyscy chorzy zakwalifikowani do leczenia pemetreksedem powinni unikać stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych o długim okresie półtrwania (np. piroksikam, rofekoksyb) na co najmniej 5 dni przed, w dniu podania i przez co najmniej 2 dni po podaniu preparatu.
W przypadku stosowania leków przeciwzakrzepowych zaleca się kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi i ewentualne dostosowanie dawek.
Stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze jest przeciwwskazane; uogólniony odczyn poszczepienny może prowadzić do zgonu. W okresie leczenia nie należy stosować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje z powodu ryzyka wystąpienia uogólnionej choroby poszczepiennej mogącej spowodować zgon. Ryzyko to jest zwiększone u osób z upośledzeniem układu odpornościowego spowodowanym chorobą podstawową.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Alimta może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Nasilenie działań niepożądanych preparatu może być większe, jeżeli jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami.
Bardzo często możliwe zaburzenia hematologiczne: leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukocytów] w morfologii krwi), neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi), niedokrwistość, małopłytkowość a także zakażenia; rzadziej może wystąpić gorączka, posocznica. Często lub bardzo często możliwe: odwodnienie, zaburzenia smaku, nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, zapalenie jamy ustnej i/lub gardła, jadłowstręt, zaparcia, wysypka, złuszczanie się naskórka, łysienie, świąd, neuropatie (uczucie mrowienia i drętwienia), zapalenie spojówek, znużenie, zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych), zaburzenia czynności nerek (zmniejszenie szybkości wydalania kreatyniny). Niezbyt często lub rzadko możliwe: pokrzywka, ból w klatce piersiowej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenia naczyniowo–mózgowe, obrzęki, ból brzucha, rumień wielopostaciowy, zapalenie okrężnicy, krwawienie z jelit, perforacja jelit, martwica jelit, śródmiąższowe zapalenie płuc mogące prowadzić do zgonu. Bardzo rzadko możliwe niebezpieczne reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca, neuropatia nerwów ruchowych, zapalenie wątroby.
Możliwe także niedokrwienie obwodowe prowadzące do martwicy kończyn, zapalenie płuc po napromienianiu, nawrót objawów popromiennych, ostra niewydolność nerek.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające pemetreksed

Pemetreksed Adamed (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Pemetrexed Accord (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Pemetrexed Alvogen (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Pemetrexed Fresenius Kabi (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Pemetrexed Glenmark (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Pemetrexed Sandoz (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)
Pemetrexed Zentiva (proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies