Apo-Lozart (losartan) - tabletki powlekane

Nazwa preparatu Postać i dawka Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Apo-Lozart tabletki powlekane 100 mg 28 tabl. Apotex Inc. 15.53 Sprawdź
Apo-Lozart tabletki powlekane 50 mg 28 tabl. Apotex Inc. 14.92 0.00
5.67
Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2017 r.

Preparat zawiera substancję: losartan

Lek dostępny na receptę

Co to jest Apo-Lozart?

Lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, który jak wszystkie preparaty z tej grupy, ogranicza działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń oraz pobudzającej uwalnianie aldosteronu.

Co zawiera i jak działa Apo-Lozart?

Substancją czynną preparatu jest losartan należący do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II lub sartanami. Wspólny mechanizm działania leków z tej grupy polega na blokowaniu receptorów angiotensyny II co uniemożliwia ich wiązanie się z angiotensyną II i hamuje jej działanie (leki z tej grupy często oznaczane są skrótem ARB, który pochodzi od angielskiej nazwy Angiotensin II Receptor Blockers). Agiotensyna II odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego. Efektem działania angiotensyny II jest skurcz naczyń krwionośnych oraz nasilenie uwalniania aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego. Działanie losartanu, podobnie jak innych sartanów, skutecznie przeciwdziała efektom działania angiotensyny II i prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. W odróżnieniu od leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, sartany nie nasilają efektów zależnych od bradykininy, np. kaszlu. Sartany stosowane są jako leki obniżające ciśnienie tętnicze oraz w leczeniu i profilaktyce chorób układu sercowo–naczyniowego. U chorych z niewydolnością serca zmniejszają opór naczyniowy, co poprawia warunki hemodynamiczne, zwiększa wydolność wysiłkową i poprawia stan kliniczny. Wywierają ochronny wpływ na nerki zwalniając tempo rozwoju związanych z wysokim ciśnieniem i cukrzycą zaburzeń czynności nerek.
Losartan obniża ciśnienie tętnicze bez wpływu na częstotliwość rytmu serca. Obniżenie ciśnienia tętniczego po przyjęciu pojedynczej dawki losartanu utrzymuje się przez 24 godziny. Pełny rozwój działania przeciwnadciśnieniowego wymaga zwykle 3.–6. tygodni stosowania preparatu i utrzymuje się podczas długotrwałego stosowania.

Kiedy stosować Apo-Lozart?

Preparat jest wskazany:
· w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży 6.–18. roku życia
· w leczeniu chorób nerek u chorych na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę typu 2 z białkomoczem nie mniejszym niż 0,5 g/dobę w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi
· w leczeniu przewlekłej niewydolności serca u chorych po 60. roku życia, jeżeli stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitorów ACE) jest niewłaściwe ze względu na działania niepożądane, szczególnie kaszel lub przeciwwskazane; frakcja wyrzutowa lewej komory serca nie większa niż 40 %, stan kliniczny powinien zostać ustabilizowany podczas leczenia przewlekłej niewydolności serca
· w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru mózgu u chorych z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca, udokumentowanym w zapisie EKG.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu u osób z ciężką niewydolnością wątroby.
Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania preparatu w I trymestrze ciąży.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Apo-Lozart?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Preparat może powodować wystąpienie obrzęku naczynioruchowego (obrzęk ust, języka, gardła, krtani mogący utrudniać oddychanie i mogący stanowić zagrożenie życia). W razie wystąpienia pierwszych objawów obrzęku należy zaprzestać stosowania preparatu i natychmiast szukać pomocy medycznej. Osoby, u których kiedykolwiek wystąpił obrzęk naczynioruchowy powinny pozostawać pod ścisłą opieką lekarską.
Należy zachować ostrożność, ponieważ może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza u chorych ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, odwodnionych lub z niedoborem sodu (np. osoby przyjmujące uprzednio duże dawki leków moczopędnych, stosujące dietę o małej zawartości soli, po biegunce lub wymiotach). Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory elektrolitów i zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu. Konieczne może być zmniejszenie dawki początkowej i dostosowanie dawkowania przez lekarza.
Zaburzenia równowagi wodno–elektrolitowej, które powinny być wyrównane przed rozpoczęciem leczenia, często występują u chorych z zaburzeniami czynności nerek oraz u chorych na cukrzycę ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się regularną kontrolę stężenia kreatyniny i potasu we krwi, szczególnie u chorych z niewydolnością serca i u chorych z zaburzeniami czynności nerek.
Stosowanie preparatu i leków zwiększających stężenie potasu we krwi nie jest zalecane. Preparat może powodować hiperkaliemię (zwiększenie stężenia potasu we krwi). Hiperkaliemia może być przyczyną poważnych zaburzeń rytmu serca. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia potasu we krwi, zwłaszcza u osób, u których ryzyko hiperkaliemii jest zwiększone.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby lekarz rozważy zmniejszenie dawki. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.
U chorych z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina–angiotensyna–aldosteron (np. u chorych z ciężką niewydolnością serca, z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki) stosowanie leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron może wiązać się z ryzykiem wystąpienia skąpomoczu, zwiększenia stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Zaburzenia te zwykle ustępują samoistnie po zaprzestaniu stosowania preparatu. Należy zachować ostrożność, a leczenie powinno przebiegać pod szczególnym nadzorem lekarskim. Konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny we krwi.
Stosowanie preparatu nie jest zalecane u dzieci, u których szybkość przesączania kłębuszkowego jest mniejsza niż 30 ml/min/1,73 m2.
Stosowanie preparatu może powodować pogorszenie czynności nerek, zwłaszcza u chorych ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń czynności nerek (np. jeżeli występuje gorączka, odwodnienie). U tych chorych lekarz zaleci regularne oznaczanie parametrów charakteryzujących czynność nerek.
Nie zaleca się równoległego stosowania preparatu i inhibitorów ACE, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń czynności nerek.
Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u chorych po przeszczepie nerki.
Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych, u których występuje pierwotny hiperaldosteronizm, ponieważ działanie preparatu w tej grupie chorych nie jest skuteczne.
U osób z chorobą niedokrwienną serca lub chorobami naczyń mózgowych (osoby ze zwężeniem tętnic wieńcowych lub zwężeniem naczyń mózgowych) znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zawał serca lub udar mózgu.
U osób z niewydolnością serca, u których napięcie naczyń oraz czynność nerek zależy od aktywności układu renina–angiotensyna–aldosteron stosowanie preparatu może wiązać się z ryzykiem wystąpienia gwałtowanego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz ostrej niewydolności nerek.
Ze względu na brak wystarczającego doświadczenia klinicznego należy zachować ostrożność stosując preparat u chorych:
· z niewydolnością serca przebiegającą z ostrą niewydolnością nerek
· z ciężką niewydolnością serca (IV stopień wg NYHA)
· z niewydolnością serca i objawowymi zaburzeniami rytmu serca.
Należy zachować ostrożność jeżeli równolegle stosowanie są leki z grupy beta-blokerów.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest u chorych z upośledzonym odpływem krwi z lewej komory serca (występujące zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej [dwudzielnej]), kardiomiopatia przerostowa).
U osób rasy czarnej preparat może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Nie ma danych świadczących o wpływie preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, że preparat może u niektórych osób powodować zawroty głowy, senność lub inne objawy, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn, szczególnie na początku leczenia lub podczas zwiększenia dawki.

Dawkowanie preparatu Apo-Lozart

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając szklanką wody. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Nadciśnienie tętnicze: dawka początkowa 50 mg 1 raz na dobę, dawka podtrzymująca 50–100 mg 1 raz na dobę. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 3.–6. tygodni leczenia. Preparat można stosować równolegle z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza z hydrochlorotiazydem (lek moczopędny).
Choroby nerek u chorych na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę typu 2 z białkomoczem: dawka początkowa 50 mg 1 raz na dobę. Następnie, w razie potrzeby, po około 4 tygodniach, lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg 1 raz na dobę. Preparat można stosować równolegle z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. leki moczopędne, blokery kanału wapniowego, alfa– lub beta–blokery, leki działające na ośrodkowy układ nerwowy) a także z lekami przeciwcukrzycowymi (insulina, pochodne sulfonylomocznika, glitazony, inhibitory glukozydazy).
Niewydolność serca: dawka początkowa wynosi 12,5 mg 1 raz na dobę a leczenie może być rozpoczynane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim; następnie lekarz w odstępach tygodniowych będzie podwajał dawkę, aż do zwykle stosowanej dawki podtrzymującej, która wynosi 50 mg 1 raz na dobę.
Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru mózgu u chorych z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca: dawka początkowa 50 mg 1 raz na dobę. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg 1 raz na dobę lub włączyć do leczenia lek moczopędny (hydrochlorotiazyd).
U chorych ze zmniejszoną objętością krwi krążącej (np. leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych) lekarz może zalecić zmniejszenie dawki początkowej do 25 mg 1 raz na dobę.
Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej leku u chorych z zaburzeniami czynności nerek oraz u chorych poddawanych hemodializom.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki początkowej i dalsze dostosowanie dawkowania przez lekarza. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w przypadku występowania ciężkich zaburzeń czynności wątroby.
Dzieci i młodzież: dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży 6.–18. roku życia są ograniczone. W każdym przypadku indywidualnie lekarz zaleci odpowiednie dawkowanie. U dzieci o masie ciała 20–50 kg, które potrafią połykać tabletki, zalecana dawka wynosi 25 mg 1 raz na dobę; jeżeli masa ciała jest większa niż 50 kg zalecana dawka wynosi 50 mg 1 raz na dobę. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci poniżej 6. roku życia. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci, u których szybkość przesączania kłębuszkowego jest mniejsza niż 30 ml/min/1,73 m2 oraz u dzieci z niewydolnością wątroby.
U chorych w podeszłym wieku zwykle nie ma konieczności dostosowywania dawkowania, niekiedy, zwłaszcza u osób po 75. roku życia lekarz może zalecić zmniejszenie dawki początkowej do 25 mg 1 raz na dobę.

Czy można stosować Apo-Lozart w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli kobieta planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest zmiana sposobu leczenia przeciwnadciśnieniowego. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zajścia w ciążę w okresie przyjmowania preparatu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem ponieważ wymagane jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu. Lekarz zaleci stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać obniżające ciśnienie działanie preparatu.
Leki moczopędne i inne leki mogące obniżać ciśnienie tętnicze (np. nitrogliceryna i inne azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna) zwiększają ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego.
Flukonazol oraz ryfampicyna powodują zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu preparatu we krwi, choć nie wiadomo czy ma to znaczenie kliniczne.
Równoległe stosowanie leków wpływających na stężenie potasu we krwi (leki moczopędne oszczędzające potas, np. spironolakton, triamteren, amiloryd, suplementy potasu, heparyna) oraz zawierających potas zamienników soli kuchennej może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Nie zaleca się równoległego stosowania losartanu z wymienionymi powyżej preparatami.
Preparat, podobnie jak leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE), może nasilać toksyczne działanie soli litu. Nie zaleca się równoległego stosowania litu, a w razie konieczności takiego leczenia skojarzonego należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie litu we krwi.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, ketoprofen, indometacyna) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu oraz powodować zaburzenia czynności nerek i zwiększenie stężenia potasu we krwi. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i regularnie kontrolować czynność nerek. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku.
Ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek, włącznie z ostrą niewydolnością nerek, równoległe stosowanie preparatu i leków z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE) powinno być ograniczone do indywidualnych przypadków, w których monitoruje się czynność nerek.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Apo–Lozart, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Często lub niezbyt często możliwe: zawroty głowy, zaburzenia równowagi, osłabienie, zmęczenie, obrzęki, zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), hipoglikemia (u chorych na cukrzycę), senność, bóle głowy, zaburzenia snu, kołatanie serca, dławica piersiowa, objawy wywołane obniżeniem ciśnienia tętniczego, w tym ortostatycznym obniżeniem ciśnienia (hipotonia ortostatyczna), ból brzucha, zaparcia, pokrzywka, świąd, wysypka. Rzadko: reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, krtani w sporadycznych przypadkach mogący powodować zwężenie dróg oddechowych, utrudniać oddychanie i zagrażać życiu), zapalenie naczyń, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Dodatkowo, u chorych z przewlekłą niewydolnością serca, często: zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, niedokrwistość; niezbyt często: duszność, kaszel, biegunka, nudności i wymioty; rzadko: parestezje (zaburzenia czuciowe, uczucie mrowienia i drętwienia), omdlenia, migotanie przedsionków, udar naczyniowy mózgu. Ponadto, możliwe inne działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: niedokrwistość, małopłytkowość, depresja, migrena, zaburzenia smaku, szumy uszne, kaszel, biegunka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, pokrzywka, świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, bóle mięśni i stawów, rabdomioliza, zaburzenia czynności seksualnych (impotencja), złe samopoczucie, zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia).

Inne preparaty na rynku polskim zawierające losartan

Cozaar (tabletki powlekane)
Lakea (tabletki powlekane)
Loreblok (tabletki powlekane)
Lorista (tabletki powlekane)
Losacor (tabletki powlekane)
Losagen (tabletki powlekane)
Losartan Bluefish (tabletki powlekane)
Losartan KRKA (tabletki powlekane)
Losartanum 123ratio (tabletki powlekane)
Losartic (tabletki powlekane)
Lozap 50 (tabletki powlekane)
Presartan (tabletki powlekane)
Rasoltan 50 mg (tabletki powlekane)
Xartan (tabletki powlekane)
Zeprez (tabletki powlekane)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies