Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Laktuloza (opis profesjonalny)

Działanie

Laktuloza należy do grupy leków osmotycznych o działaniu łagodnie przeczyszczającym. Jest syntetycznym dwucukrem składającym się z galaktozy połączonej z fruktozą. Nie podlega procesowi trawienia w jelicie cienkim; jest wchłaniana w niewielkim stopniu. W niezmienionej postaci dociera do jelita grubego, gdzie pod wpływem flory bakteryjnej zostaje rozłożona do dwutlenku węgla i kwasów organicznych, które na drodze osmotycznej zwiększają ilość wody w jelicie grubym, pobudzają jego perystaltykę oraz zmiękczają masy kałowe. Laktuloza powoduje zakwaszenie treści jelita grubego, przez co przyspiesza reakcję przekształcania amoniaku do jonów amonowych oraz zmniejsza wchłanianie amoniaku do krwi; prowadzi to do zmniejszenia stężenia amoniaku we krwi. Działanie laktulozy rozpoczyna się 24–48 h po podaniu p.o. Laktuloza w dawkach terapeutycznych nie powoduje podrażnienia nabłonka jelitowego, nie wpływa na procesy wchłaniania substancji zjonizowanych ani nie wywołuje utraty białka. 0,1–1,2% dawki laktulozy wchłania się do krążenia systemowego, a następnie jest wydalana w formie niezmienionej z moczem.

Wskazania

Objawowe leczenie przewlekłych zaparć. Leczenie i zapobieganie niewydolności wątroby, encefalopatii wątrobowej i śpiączce wątrobowej. Przypadki konieczności zmiękczenia stolca: guzki krwawnicze odbytu, stany po zabiegach operacyjnych na jelicie grubym i odbycie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy oraz galaktozemia. Nie stosować u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy i zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zachować ostrożność stosując duże dawki u osób chorych na cukrzycę.

Interakcje

Leki zobojętniające sok żołądkowy podawane jednocześnie z laktulozą mogą zmniejszać skuteczność jej działania. Laktuloza wykazuje synergizm z neomycyną. Długotrwałe stosowanie laktulozy w dużych dawkach może doprowadzić do hipokaliemii, co może nasilać działanie glikozydów naparstnicy. Laktuloza może powodować inaktywację leków, których uwalnianie zależy od odczynu, ponieważ obniża pH w okrężnicy. Laktuloza nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Stosowanie z doperidolem zwiększa ryzyko wystąpienia hipokaliemii i hipomagnezemii, a także działania kardiotoksycznego. Stosowanie z korzeniem lukrecji zwiększa ryzyko hipokaliemii.

Działania niepożądane

Występują przede wszystkim w pierwszych kilku dniach leczenia, w postaci bębnicy, nadmiernych wiatrów, biegunki, nudności, wymiotów, bólów brzucha. W trakcie długotrwałego stosowania lub stosowania dużych dawek mogą wystąpić zaburzenia składu elektrolitowego osocza (hipokaliemia i hipomagnezemia), pojedyncze przypadki odmy pęcherzykowej jelit. W przypadku przedawkowania laktulozy może wystąpić biegunka osmotyczna i kurczowe bóle brzucha. Objawy przedawkowania laktulozy ustępują po jej odstawieniu.

Ciąża i laktacja

Należy zachować ostrożność stosując lek w czasie ciąży i karmienia piersią.

Dawkowanie

Dawkę należy ustalić indywidualnie tak, aby uzyskać jedno wypróżnienie na dobę. Laktulozę można przyjmować 1 ×/d na czczo lub podczas śniadania albo w 2–3 daw. podz. Syrop można rozcieńczyć wodą lub sokiem owocowym. W zaparciach dorośli początkowo zwykle 15–45 ml/d; dzieci: niemowlęta – 2,5 ml/d, dzieci do 3. rż. – 5 ml/d, po 3. rż.– 15 ml/d; następnie dawkę leku dostosować indywidualnie; zwykle dawka podtrzymująca wynosi: dorośli 10–25 ml/d; niemowlęta 5 ml/d, dzieci 1.–6. rż. 5–10 ml/d, dzieci 7.–14. rż. 10–15 ml/d. W encefalopatii wątrobowej, śpiączce wątrobowej i stanach przedśpiączkowych: dawka początkowa 30–60 ml 3–4 ×/d; dawka podtrzymująca – ustala się indywidualnie tak, aby uzyskać 2–3 luźne wypróżnienia w ciągu doby. Patrz też: zarejestrowane materiały producenta.

Preparaty na rynku polskim zawierające laktuloza

Duphalac (roztwór doustny)
Duphalac Fruit (roztwór doustny)
Lactulose - MIP (syrop)
Lactulosum Aflofarm (syrop)
Lactulosum Amara (syrop)
Lactulosum Hasco (syrop)
Lactulosum Polfarmex (syrop)
Lactulosum Takeda Forte (syrop)
Normalac (syrop)
Solaq (syrop)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.