Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Szczepionka przeciw Neisseria meningitidis B (opis profesjonalny)

Działanie

Szczepionka stymulująca wytwarzanie przeciwciał rozpoznających antygeny NHBA, NadA, fHbp i PorA P1.4 (immunodominujący antygen składnika OMV) i posiadających oczekiwane działanie ochronne przeciw inwazyjnej chorobie meningokokowej. Ze względu na różną ekspresję wymienionych antygenów w różnych szczepach meningokoków, na bakteriobójcze działanie przeciwciał wytworzonych po podaniu szczepionki podatne są te bakterie, u których ekspresja antygenów jest wystarczająco duża. W badaniach stwierdzono, że ok. 78% spośród ok. 1000 badanych izolowanych szczepów meningokoków grupy B było potencjalnie podatnych na przeciwciała wytworzone po podaniu szczepionki. Nie badano skuteczności szczepionki w badaniach klinicznych; skuteczność leku określono na podstawie wykazanej indukcji przeciwciał w osoczu, w odpowiedzi na każdy z antygenów zawartych w szczepionce.

Wskazania

Czynne uodpornianie osób od 2. mż. i starszych przeciwko zakażeniom wywoływanym przez Neisseria meningitidis grupy B. Należy wziąć pod uwagę wpływ chorób inwazyjnych w różnych grupach wiekowych oraz zróżnicowaną epidemiologię antygenu dla szczepów z grupy B w różnych obszarach geograficznych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. W przypadku ciężkiej choroby, przebiegającej z gorączką, należy przełożyć termin szczepienia. Nie podawać i.v., s.c. ani i.c. Podobnie jak w przypadku innych szczepionek należy zapewnić dostęp do odpowiednich środków i sprzętu medycznego, na wypadek wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Leku nie stosować u osób z małopłytkowością lub innymi zaburzeniami krzepnięcia, mogącymi stanowić przeciwwskazanie do podania i.m., chyba że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko związane z podaniem szczepionki. Szczepionka przeciw meningokokom grupy B nie zapewnia całkowitej ochrony przed zakażeniem wszystkimi szczepami N. meningitidis grupy B. W przypadku szczepienia niemowląt i małych dzieci może dojść do podwyższenia temperatury ciała; odczyn ten można zmniejszyć podając lek przeciwgorączkowy. Brak danych dotyczących stosowania szczepionki u osób z upośledzeniem odpowiedzi immunologicznej; u pacjentów z upośledzeniem odporności może nie wystąpić wytworzenie przeciwciał ochronnych po szczepieniu. Brak danych dotyczących stosowania leku u osób po 50. rż. lub z chorobami przewlekłymi. W przypadku szczepienia bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych =<28. tyg. ciąży), a zwłaszcza niemowląt ze stwierdzoną niedojrzałością układu oddechowego, należy monitorować czynność oddechową dziecka przez 48–72 h po szczepieniu, ze względu na ryzyko wystąpienia bezdechu; ze względu na duże korzyści szczepienia tej grupy dzieci, nie należy wstrzymywać ani odraczać podania szczepionki. Nasadka strzykawki może zawierać lateks; choć ryzyko reakcji alergicznej jest bardzo małe, należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka u osób ze stwierdzoną nadwrażliwością na lateks. Lek może zawierać śladowe ilości kanamycyny, wykorzystywanej we wczesnych fazach procesu technologicznego.

Interakcje

Szczepionkę można podawać jednocześnie z antygenami (zarówno w postaci szczepionek monowalentnych jak i skojarzonych) przeciwko: błonicy, krztuścowi (szczepionka bezkomórkowa), tężcowi, Haemophilus influenzae typu b, poliomyelitis (inaktywowana), WZW B, pneumokokom (skoniugowana szczepionka 7-walentna), odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej. Poszczególne szczepionki należy wstrzykiwać oddzielnie, w różne miejsca. W przypadku jednoczesnego podawania szczepionek częściej obserwowano odczyny poszczepienne (gorączka, tkliwość w miejscu podania, zmiany nawyków żywieniowych, drażliwość); w miarę możliwości należy rozważyć oddzielne podawanie ww. szczepionek; podanie paracetamolu zmniejsza gorączkę bez wpływu na immunogenność. Brak badań dotyczących podania z innymi antygenami szczepionkowymi niż wymienione powyżej, a także z innymi lekami przeciwgorączkowymi niż paracetamol. Nie należy mieszać w strzykawce z innymi szczepionkami.

Działania niepożądane

Niemowlęta i dzieci do 10. rż. Bardzo często: zaburzenia apetytu, senność, nietypowy płacz, biegunka, wymioty (niezbyt często po podaniu dawki przypominającej), wysypka (dzieci 12.–23. mż.) (niezbyt często po podaniu dawki przypominającej), gorączka (>=38°C), tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, w tym ciężka tkliwość objawiająca się płaczem w przypadku poruszenia kończyną, w którą wykonano zastrzyk, rumień, obrzęk lub stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, drażliwość; często: wysypka (niemowlęta i dzieci 2.–10. rż.); niezbyt często: drgawki, w tym drgawki gorączkowe, bladość (rzadko po podaniu dawki przypominającej), egzema, gorączka (>=40°C); rzadko: zespół Kawasakiego, pokrzywka. Młodzież od 11. rż. i dorośli. Bardzo często: ból głowy, nudności, ból w miejscu wstrzyknięcia, w tym ciężki ból objawiający się niezdolnością do wykonywania codziennych czynności, obrzęk, rumień lub stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie, ból mięśni lub stawów.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania szczepionki u kobiet w ciąży. Nie należy wstrzymywać szczepienia w przypadku wyraźnego narażenia na zakażenie meningokokowe. Brak danych dotyczących stosowania szczepionki u kobiet karmiących piersią; należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.

Dawkowanie

Podawać głęboko i.m., u dorosłych i dzieci w mięsień naramienny, u niemowląt w przednioboczną część uda. Dorośli i dzieci po 10. rż. 2 dawki po 0,5 ml w odstępie co najmniej 1 mies.; nie określono potrzeby podania dawki przypominającej. Dzieci 2.–10. rż. 2 dawki po 0,5 ml w odstępie co najmniej 2 mies.; nie określono potrzeby podania dawki przypominającej. Nieszczepione dzieci 12.–23. mż. 2 dawki po 0,5 ml w odstępie co najmniej 2 mies.; dawkę przypominającą podaje się 12–23 mies. od ostatniej dawki szczepienia podstawowego. Nieszczepione niemowlęta 6.–11. mż. 2 dawki po 0,5 ml w odstępie co najmniej 2 mies.; dawkę przypominająca podaje się w 2. rż., przy zachowaniu odstępu co najmniej 2 mies. od ostatniej dawki szczepienia podstawowego. Niemowlęta 2.–5. mż. 3 dawki po 0,5 ml w odstępach co najmniej 1 mies., 1. dawkę należy podać w 2. mż.; dawkę przypominającą podaje się w 12.–23. mż. Nie mieszać z innymi szczepionkami w jednej strzykawce. Podając jednocześnie z innymi szczepionkami, wstrzyknięcia należy wykonywać w osobne miejsca.

Preparaty na rynku polskim zawierające szczepionka przeciw Neisseria meningitidis B

Bexsero (zawiesina do wstrzykiwań)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.