Cipronex (cyprofloksacyna) - roztwór do infuzji

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Cipronex roztwór do infuzji; 2 mg/ml; 100 ml Polpharma 12.74 Sprawdź
Cipronex roztwór do infuzji; 2 mg/ml; 200 ml Polpharma 27.68 Sprawdź
Cipronex roztwór do infuzji; 2 mg/ml; 50 ml Polpharma 7.23 Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 maja 2017 r.

Preparat zawiera substancję: cyprofloksacyna

Lek dostępny na receptę

Co to jest Cipronex?

Chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza wywołanych przez bakterie Gram–ujemne.

Co zawiera i jak działa Cipronex?

Substancją czynną preparatu jest cyprofloksacyna, syntetyczny chemioterapeutyk o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ze względu na strukturę chemiczną, cyprofloksacyna zaliczana jest do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Mechanizm działania cyprofloksacyny polega na hamowaniu aktywności enzymów bakteryjnych niezbędnych dla syntezy i prawidłowej struktury kwasu nukleinowego DNA bakterii. Bakteryjne DNA nie ulega replikacji, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania podziałów i do śmierci komórki bakteryjnej.

Po dożylnym wlewie, maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest pod koniec wlewu. Cyprofloksacyna osiąga wysokie stężenie w różnych tkankach, takich jak płuca, zatoki, zmiany zapalne, układ moczowo-płciowy, w których stężenia są większe niż stężenia w osoczu. Wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej.

Kiedy stosować Cipronex?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń powodowanych przez drobnoustroje wrażliwe na cyprofloksacynę:

 

u dorosłych:

• zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane przez bakterie Gram–ujemne (zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzenie oskrzeli, zapalenie płuc)

• przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego

• zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, szczególnie spowodowane przez bakterie Gram-ujemne

• zakażenia układu moczowego

• zapalenie jądra i najądrza

• zapalenie narządów miednicy mniejszej

• zakażenia układu pokarmowego (np. biegunka podróżnych)

• zakażenia w obrębie jamy brzusznej

• zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram-ujemne

• złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego

• zakażenia kości i stawów

• zakażenia u chorych z neutropenią oraz zapobieganie zakażeniom w tej grupie chorych

• płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i ich leczenie);

 

u dzieci i młodzieży:

• zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy wywołane przez P. aeruginosa

• powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek

• płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie)

• inne ciężkie zakażenia u dzieci i młodzieży (w przypadkach uznanych przez lekarza za konieczne).

U dzieci i młodzieży leczenie powinni zalecać wyłącznie lekarze, którzy mają doświadczenie w leczeniu mukowiscydozy i/lub ciężkich zakażeń w tej grupie wiekowej.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne chinolony.

Przeciwwskazane jest stosowanie cyprofloksacyny równolegle z tyzanidyną.

Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży. Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Cipronex?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Stosowanie preparatu w monoterapii nie jest wystarczająco skuteczne w leczeniu ciężkich zakażeń ani zakażeń, które mogą być wywołane przez bakterie Gram–dodatnie i beztlenowe. W takich zakażeniach lekarz zaleci leczenie skojarzone z odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi.

Preparat nie jest zalecany do leczenia zakażeń układu oddechowego wywołanych przez paciorkowce. Nie jest on w takim przypadku odpowiednio skuteczny.

W przypadku leczenia zakażeń układu płciowego (zapalenie jądra, najądrza, narządów miednicy mniejszej) należy upewnić się, że nie jest ono wywołane przez oporny na fluorochinolony szczep Neisseria gonorrhoeae. Jeżeli szczep oporny na cyprofloksacynę jest obecny, należy stosować leczenie skojarzone z innym skutecznym w tym przypadku lekiem przeciwbakteryjnym. Jeżeli w ciągu 3 dni nie wystąpi poprawa, lekarz rozważy zmianę sposobu leczenia.

Nie ma wystarczających danych dotyczących skuteczności stosowania cyprofloksacyny w leczeniu pooperacyjnych zakażeń w obrębie jamy brzusznej.

Przed zastosowaniem cyprofloksacyny w leczeniu biegunki podróżnych lekarz weźmie pod uwagę dane dotyczące oporności na cyprofloksacynę bakterii występujących w odwiedzanych krajach.

W leczeniu zakażeń kości i stawów cyprofloksacyna powinna być stosowana w skojarzeniu z odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi (zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych).

Podczas leczenia płucnej postaci wąglika, lekarz powinien uwzględnić krajowe i międzynarodowe zalecenia dotyczące leczenia wąglika.

U dzieci i młodzieży leczenie powinni zalecać wyłącznie lekarze, którzy mają doświadczenie w leczeniu mukowiscydozy i/lub ciężkich zakażeń w tej grupie wiekowej. Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży może być związane z ryzykiem działań niepożądanych dotyczących stawów (artropatie) i otaczających tkanek. Lekarz indywidualnie oceni stosunek ryzyka do korzyści i podejmie decyzję, czy właściwe jest stosowanie preparatu.

Dane dotyczące stosowania preparatu w leczeniu zakażeń płucno-oskrzelowych w przebiegu mukowiscydozy u dzieci 1.–5. roku życia są ograniczone. Stosowanie preparatu w leczeniu powikłanych zakażeń układu moczowego oraz odmiedniczkowego zapalenia nerek u dzieci i młodzieży 1.–17. roku życia jest zalecane, gdy nie można stosować innych metod leczenia i po uwzględnieniu dokumentacji mikrobiologicznej. W przypadku innych ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży, gdy nie można zastosować innego leczenia, lekarz indywidualnie oceni stosunek ryzyka do korzyści i podejmie decyzję, czy właściwe jest stosowanie preparatu.

Cyprofloksacyna, podobnie jak inne antybiotyki z grupy chinolonów podawane ogólnie, mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny (wystąpienie wstrząsu jest możliwe nawet po przyjęciu pojedynczej dawki). Niektóre z reakcji nadwrażliwości mogą stanowić zagrożenie życia i mogą przebiegać z ostrą niewydolnością krążenia, utratą świadomości, obrzękiem naczynioworuchowym, niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem. W razie wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu i podjęcie natychmiastowego leczenia doraźnego.

W trakcie stosowania preparatu należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne lub UV (solarium, lampy kwarcowe). Mogą wystąpić skórne reakcje nadwrażliwości na światło (reakcje przypominające oparzenia słoneczne).

Preparat, podobnie jak inne fluorochinolony, może powodować zapalenie lub zerwanie ścięgien (przypadki zerwania ścięgna Achillesa), zwłaszcza u osób starszych oraz stosujących glikokortykosteroidy. Zapalenie i zerwanie ścięgien może wystąpić zarówno w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia, jak też po kilku miesiącach od zakończenia leczenia. Jeżeli pojawi się bolesny obrzęk lub stan zapalny ścięgien, należy zaprzestać stosowania preparatu, unikać wysiłku fizycznego i skonsultować się z lekarzem.

Zwykle nie należy stosować preparatu u osób z chorobami ścięgien, związanymi z wcześniejszym leczeniem chinolonami. Bardzo rzadko, w wyjątkowych sytuacjach, lekarz może jednak zalecić stosowanie cyprofloksacyny w tej grupie chorych.

Należy zachować ostrożność u chorych na miastenię (nużliwość mięśni).

Cyprofloksacyna, podobnie jak inne chinolony, obniża próg drgawkowy i może powodować wystąpienie drgawek. Należy zachować ostrożność u osób z chorobami ośrodkowego układu nerwowego (np. z padaczką) zwiększającymi ryzyko wystąpienia drgawek. U tych osób tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści. Jeżeli wystąpią drgawki, należy przerwać stosowanie preparatu i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Mogą wystąpić reakcje psychotyczne. W przypadku depresji lub psychozy, może dojść do pogłębienia tych stanów i wystąpienia myśli i prób samobójczych. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać leczenie cyprofloksacyną i skonsultować się z lekarzem.

Stosowanie preparatu może powodować wystąpienie polineuropatii (ból, uczucie pieczenia, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia, drętwienia). W przypadku wystąpienia objawów neurologicznych, należy przerwać stosowanie preparatu i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Cyprofoksacyna może powodować zmiany w zapisie EKG, dlatego wymagana jest ostrożność podczas stosowania preparatu u osób z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT (np. wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT, przyjmowanie leków wydłużających odstęp QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia czynności i choroby serca). Kobiety oraz osoby w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na leki wydłużające odstęp QT.

Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Nie należy wówczas stosować leków hamujących perystaltykę jelit. Konieczne może być uzupełnienie płynów i elektrolitów oraz dodatkowe leczenie.

Osoby stosujące preparat powinny dbać o właściwe nawodnienie organizmu. Złe nawodnienie może sprzyjać pojawianiu się kryształków w moczu (krystaluria).

U chorych z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania; lekarz dostosuje dawkowanie w zależności od wartości klirensu kreatyniny.

Stosowanie preparatu może spowodować zagrażającą życiu niewydolność wątroby oraz martwicę wątroby. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy świadczące o zaburzeniach czynności wątroby (brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwość brzucha) leczenie należy przerwać.

Należy unikać stosowania cyprofloksacyny u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, chyba że lekarz uzna inaczej. U tych osób istnieje ryzyko hemolizy (nieodwracalnego uszkodzenia krwinek). W przypadku stosowania preparatu u tych osób należy zachować ostrożność i obserwować czy nie występują objawy hemolizy.

Długotrwałe stosowanie antybiotyku może spowodować, że pierwotnie wrażliwe szczepy bakteryjne staną się oporne na stosowany antybiotyk.

Stosowanie preparatu może powodować zwiększenie stężenia oraz kliniczne objawy przedawkowania niektórych, równolegle stosowanych leków. Dotyczy to szczególnie leków metabolizowanych na tej samej drodze enzymatycznej co cyprofloksacyna (cytochrom P450 izoenzym 1A2) takich jak: teofilina, metyloksantyny, kofeina, duloksetyna, klozapina, olanzapina, ropinirol, tyzanidyna. Stosowanie z tyzanidyną jest przeciwwskazane. W innych przypadkach należy zachować ostrożność i obserwować, czy nie występują objawy przedawkowania.

Nie zaleca się stosowania preparatu z metotreksatem.

Wyniki bakteriologicznych posiewów na Mycobacterium tuberculosis mogą być fałszywie ujemne u osób stosujących preparat.

W miejscu wstrzyknięcia dożylnego może wystąpić odczyn miejscowy; o ile odczyn nie nasila się i nie nawraca, nie stanowi przeciwwskazania do kolejnego podawania dożylnego.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera sód; osoby z zaburzeniami czynności nerek, z zastoinową niewydolnością serca, zespołem nerczycowym i w innych stanach, w których wymagana jest kontrola przyjmowania sodu, powinny wziąć pod uwagę zawartość sodu w preparacie.

 

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Preparat może wywierać wpływ na układ nerwowy, zaburzać sprawność psychoruchową i powodować wydłużenie czasu reakcji. Preparat może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Cipronex

Preparat ma postać roztworu do wlewu dożylnego (infuzji). Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie, w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest modyfikacja dawkowania.

Dorośli:

Zakażenia dolnych dróg oddechowych, zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 400 mg 2–3 razy na dobę przez 7–14 dni.

Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 400 mg 3 razy na dobę przez 28 dni–3 miesięcy.

Powikłane i niepowikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek: 400 mg 2–3 razy na dobę przez 7–21 dni, w niektórych przypadkach (np. ropnie) lekarz może prowadzić leczenie ponad 21 dni.

Zapalenie gruczołu krokowego: 400 mg 2–3 razy na dobę przez 2–4 tygodnie (zapalenie ostre).

Zapalenie jądra i najądrza, zapalenie narządów miednicy mniejszej: 400 mg 2–3 razy na dobę co najmniej przez 14 dni.

Biegunka wywołana przez bakterie chorobotwórcze, w tym Shigella spp. inne niż Shigella dysenteriae typu 1, oraz empiryczne leczenie biegunki podróżnych: 400 mg 2 razy na dobę przez 1 dzień.

Biegunka wywołana przez Shigella dysenteriae typu 1: 400 mg 2 razy na dobę przez 5 dni.

Biegunka wywołana przez Vibrio cholerae: 400 mg 2 razy na dobę przez 3 dni.

Dur brzuszny: 400 mg 2 razy na dobę przez 7 dni.

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej wywołane przez bakterie Gram-ujemne: 400 mg 2–3 razy na dobę przez 5–14 dni.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 400 mg 2–3 razy na dobę przez 7–14 dni.

Zakażenia kości i stawów: 400 mg 2–3 razy na dobę przez maksymalnie 3 miesiące.

Profilaktyka i leczenie zakażeń u chorych z neutropenią (w skojarzeniu z innymi lekami): 400 mg 2–3 razy na dobę; leczenie należy kontynuować przez cały czas trwania neutropenii.

Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po ekspozycji i leczenie): 400 mg 2 razy na dobę przez 60 dni od kontaktu.

 

Dzieci i młodzież:

Zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy: 10 mg/kg masy ciała 3 razy na dobę, maksymalnie 400 mg 3 razy na dobę przez 10–14 dni.

Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek: 6–10 mg/kg masy ciała 3 razy na dobę, maksymalnie 400 mg 3 razy na dobę przez 10–21 dni.

Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po ekspozycji i leczenie): 10–15 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 400 mg 2 razy na dobę, przez 60 dni od kontaktu.

Inne ciężkie zakażenia: 10 mg/kg masy ciała 3 razy na dobę, maksymalnie 400 mg 3 razy na dobę. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju zakażenia.

 

U chorych w podeszłym wieku lekarz dostosuje dawkę do ciężkości zakażenia i wartości klirensu kreatyniny.

U chorych z niewydolnością nerek zalecane dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny: klirens kreatyniny większy niż 60 ml/min nie ma konieczności dostosowania dawkowania; klirens 30–60 ml/min stosuje sie 200–400 mg co 12 godzin; klirens mniejszy niż 30 ml/min stosuje się 200–400 mg co 24 godziny; u pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej stosuje się 200–400 mg co 24 godziny po dializie. Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku zaburzeń czynności wątroby. Nie ma danych dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby.

Sposób podawania leku:

Preparat podawany jest we wlewie dożylnym. Czas trwania wlewu u dzieci wynosi 60 min a u dorosłych 30 min w przypadku podawania dawki 200 mg, 60 min w przypadku dawki 400 mg. Preparat może być rozcieńczany i mieszany wyłącznie z produktami leczniczymi do tego przeznaczonymi.

Czy można stosować Cipronex w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Cyprofloksacyna przenika przez łożysko. Preparatu nie należy stosować w ciąży.

Cyprofloksacyna przenika do mleka kobiecego. Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Przeciwwskazane jest stosowanie cyprofloksacyny równolegle z tyzanidyną.

Cyprofoksacynę, podobnie jak inne fluorochinolony, należy stosować z zachowaniem ostrożności u osób przyjmujących leki wydłużające odstęp QT w zapisie EKG, takie jak np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (w tym chinidyna, disopiramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), leki przeciwpsychotyczne, antybiotyki makrolidowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.

Probenecyd powoduje zwiększenie stężenia cyprofloksacyny we krwi.

Omeprazol może w niewielkim stopniu zmniejszać ogólnoustrojową ekspozycję na cyprofloksacynę.

Preparat może zwiększać stężenie i/lub nasilać działanie glibenklamidu, co może spowodować hipoglikemię.

Nie zaleca się stosowania preparatu z metotreksatem. Cyprofloksacyna może zwiększać stężenie i nasilać toksyczność metotreksatu.

Cyprofloksacyna może zwiększać stężenie teofiliny we krwi i nasilać jej działania niepożądane (niekiedy mogące stanowić zagrożenie życia). W razie konieczności stosowania obu leków, lekarz zaleci monitorowanie stężenia teofiliny we krwi i odpowiednio zmniejszy jej dawkę. W przypadku stosowania preparatu z kofeiną lub pentoksyfiliną, możliwe zwiększenie stężenia w osoczu obu leków.

Cyprofloksacyna może wywierać wpływ na stężenie fenytoiny (w przypadku fenytoiny możliwe jest zarówno zwiększenie jak i zmniejszenie jej stężenia); zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny we krwi.

Stosowanie preparatu z cyklosporyną może zwiększać stężenie kreatyniny we krwi (2 razy w tygodniu należy kontrolować stężenie kreatyniny w surowicy krwi).

Stosowanie preparatu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna, acenokumarol, fenprokumon lub fluindion, może nasilać ich działanie przeciwzakrzepowe. Należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi (wartość INR) w trakcie leczenia cyprofloksacyną i przez krótki czas po zakończeniu jej stosowania.

Cyprofloksacyna może powodować zwiększenie stężenia oraz kliniczne objawy przedawkowania równolegle stosowanych leków metabolizowanych na tej samej drodze enzymatycznej, co cyprofloksacyna (cytochrom P450 izoenzym 1A2) takich jak: teofilina, metyloksantyny, kofeina, duloksetyna, klozapina, olanzapina, ropinirol, tyzanidyna. Stosowanie z tyzanidyną jest przeciwwskazane. W innych przypadkach należy zachować ostrożność i obserwować, czy nie występują objawy przedawkowania, także przez pewien czas po zakończeniu leczenia cyprofloksacyną. Lekarz może zalecić modyfikację dawek.

Cyprofloksacyna może nasilić działania niepożądane lidokainy.

Cyprofloksacyna może powodować zwiększenie stężenia sildenafilu; lekarz rozważy stosunek ryzyka do korzyści i oceni, czy możliwe jest równoległe stosowanie obu preparatów.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Cipronex może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Do częstych lub niezbyt częstych działań niepożądanych mogących wystąpić po zastosowaniu preparatu należą: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, niestrawność, wzdęcia, brak łaknienia, zaburzenia smaku, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, bóle i zawroty głowy, zaburzenia snu (senność, bezsenność), pobudzenie, nadaktywność psychoruchowa, nadkażenia grzybicze, eozynofilia, bóle mięśni i stawów, osłabienie i gorączka, wysypka, pokrzywka świąd; artropatie u dzieci. Rzadko: zapalenie okrężnicy (bardzo rzadko mogące zagrażać życiu), leukopenia (zmniejszenie liczby leukocytów), niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość/nadpłytkowość, leukocytoza, hiperglikemia, reakcje psychotyczne, splątanie, lęk, niepokój, depresja, myśli samobójcze, próby samobójcze, omamy, parestezje, zaburzenia czucia, drżenia, drgawki, zaburzenia widzenia (podwójne widzenie), zaburzenia słuchu i równowagi, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), u niektórych osób, zwłaszcza z istniejącymi czynnikami ryzyka, może wystąpić wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie tętnicze, omdlenia, duszność, stan astmatyczny, zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby, żółtaczka, reakcje nadwrażliwości na światło, zapalenie stawów, zwiększone napięcie i kurcze mięśni, niewydolność nerek, krwiomocz, występowanie kryształów w moczu, śródmiąższowe zapalenie nerek, obrzęk, nadmierna potliwość, reakcje alergiczne i obrzęk naczynioruchowy. Bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza [znaczny niedobór granulocytów], zagrażająca życiu pancytopenia [niedobór erytrocytów, leukocytów i płytek krwi], zahamowanie czynności szpiku kostnego), reakcje psychotyczne, próby samobójcze, migrena, zaburzenia koordynacji ruchowej, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, zniekształcone widzenie kolorów, zaburzenia węchu, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, martwica wątroby, zagrażająca życiu postępująca niewydolność wątroby, osłabienie mięśni, zapalenia i zerwania ścięgien (głównie ścięgna Achillesa), nasilenie objawów miastenii, reakcja podobna do choroby posurowiczej, reakcje nadwrażliwości, w tym stanowiący zagrożenie życia wstrząs anafilaktyczny (wystąpienie wstrząsu jest możliwe nawet po przyjęciu pojedynczej dawki), zaburzenia w obrębie skóry i tkanki podskórnej, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu (wybroczyny, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka). Ponadto możliwe działania niepożądane, dla których nie określono częstości ich występowania: polineuropatia obwodowa (zaburzenia czucia, osłabienie mięśni, mrowienie, drętwienie), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, zaburzenia rytmu serca, w tym zagrażające życiu zaburzenia typu torsade de pointes (u chorych z czynnikami ryzyka), ostra uogólniona osutka krostkowa.

 W miejscu podania preparatu może wystąpić ból, zaczerwienienie, zapalenie żyły.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające cyprofloksacyna

Cetraxal (krople do uszu, roztwór)
Ciloxan (maść do oczu)
Ciloxan (krople do oczu, roztwór)
Ciphin 500 (tabletki powlekane)
Ciprinol (tabletki powlekane)
Ciprinol (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Ciprobay 500 (tabletki powlekane)
Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml (roztwór do infuzji)
Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml (roztwór do infuzji)
Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml (roztwór do infuzji)
Cipronex (tabletki powlekane)
Cipronex 0,3% (krople do oczu, roztwór)
Cipropol (tabletki powlekane)
Proxacin 250 (tabletki powlekane)
Proxacin 500 (tabletki powlekane)
Proxacin 1% (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies