Tulip (atorwastatyna) - tabletki powlekane

Nazwa preparatu Postać i dawka Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Tulip tabletki powlekane 10 mg 30 tabl. Sandoz 9.69 0.00
6.83
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 10 mg 60 tabl. Sandoz 19.24 0.00
13.51
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 10 mg 90 tabl. Sandoz 28.39 0.00
19.80
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 20 mg 30 tabl. Sandoz 16.07 0.00
10.34
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 20 mg 60 tabl. Sandoz 28.49 0.00
17.04
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 20 mg 90 tabl. Sandoz 41.14 0.00
23.96
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 40 mg 30 tabl. Sandoz 21.35 0.00
9.90
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 40 mg 60 tabl. Sandoz 36.10 0.00
13.20
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 40 mg 90 tabl. Sandoz 52.90 0.00
18.54
Sprawdź
Tulip tabletki powlekane 80 mg 30 tabl. Sandoz 51.78 0.00
28.88
Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2016 r.

Preparat zawiera substancję: atorwastatyna

Lek dostępny na receptę

Co to jest Tulip?

Lek zmniejszający stężenie lipidów we krwi.

 

Co zawiera i jak działa Tulip?

Substancją czynną preparatu jest atorwastatyna, lek należący do grupy statyn. Statyny stosuje się w celu zmniejszenia stężenia lipidów (głównie cholesterolu) we krwi. Ryzyko chorób sercowo-naczyniowych związane jest ze zwiększonym stężeniem lipidów we krwi, a zwłaszcza ze zwiększonym stężeniem pewnej frakcji cholesterolu występującego w postaci związanej z lipoproteinami o małej gęstości (cholesterol LDL). Za nieprawidłowe uznaje się stężenie cholesterolu LDL większe lub równe 3 mmol/l (115 mg/dl). Zwiększone stężenie cholesterolu LDL we krwi określane jest jako hipercholesterolemia. Działanie statyn polega na hamowaniu aktywności kluczowego enzymu uczestniczącego w procesie syntezy cholesterolu (enzym ten to reduktaza 3-hydroksy-3-metylo-glutarylo-koenzymu A, w skrócie reduktaza HMG-CoA). Zahamowanie aktywności tego enzymu w komórkach wątroby powoduje ograniczenie syntezy cholesterolu oraz stymuluje komórki wątroby do wzmożonego wychwytu cząsteczek cholesterolu LDL z krwi. W efekcie dochodzi do skutecznego zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL we krwi. Statyny są stosowane w leczeniu hipercholesterolemii oraz profilaktycznie u osób z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Zmniejszają ryzyko wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych (zawału serca, udaru mózgu, zgonu związanego z chorobą niedokrwienną serca).

 

Kiedy stosować Tulip?

Preparat jest wskazany:

• u dorosłych, młodzieży i dzieci po 10. roku życia w celu w celu zmniejszenia zwiększonego stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL cholesterolu, apolipoproteiny B i triglicerydów w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej, rodzinnej hipercholesterolemii heterozygotycznej lub hiperlipidemii mieszanej, z zachowaniem diety, gdy dieta i inne sposoby leczenia niefarmakologicznego okazały się niewystarczające;

• u dorosłych w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu całkowitego i frakcji LDL cholesterolu w leczeniu rodzinnej hipercholesterolemii homozygotycznej w skojarzeniu z dietą i innymi metodami leczenia, lub gdy inne metody leczenia są niedostępne;

oraz w zapobieganiu:

• zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego u dorosłych z dużym ryzykiem wystąpienia pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego, jako uzupełnienie leczenia mającego na celu zmniejszenie innych czynników ryzyka.

 

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane:

• u osób z czynną chorobą wątroby lub utrzymującym się zwiększeniem aktywności aminotransferaz wątrobowych o nieustalonej przyczynie

• u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży

• u kobiet ciąży

• u kobiet w okresie karmienia piersią.

 

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Tulip?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie lekarz zaleci regularne badania czynności wątroby. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek zaburzenia czynności wątroby, lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań kontrolnych czynności tego narządu. Stosowanie preparatu może powodować zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz) oznaczanej w badaniach laboratoryjnych krwi. W przypadku wystąpienia zwiększonej aktywności aminotransferaz, jeżeli oznaczona wartość 3–krotnie przekroczy górną granicę normy, należy skonsultować się z lekarzem, który zaleci zmniejszenie dawki lub przerwanie stosowania preparatu. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku osób spożywających znaczne ilości alkoholu, a także u chorych, u których w przeszłości występowały zaburzenia czynności wątroby.

Należy zachować ostrożność u osób, u których w ostatnim czasie wystąpił przejściowy napad niedokrwienny lub udar mózgu. Są one bardziej narażone na wystąpienie udaru krwotocznego podczas stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg. Lekarz indywidualnie oceni stosunek ryzyka do korzyści u tych pacjentów i podejmie decyzję, czy właściwe jest stosowanie preparatu.

Atorwastatyna, podobnie jak inne leki z grupy statyn, może powodować wystąpienie miopatii, czyli chorób mięśni objawiających się bólem, osłabieniem czy nadmierną wrażliwością mięśni na dotyk. Objawom tym towarzyszy, wykrywalna w badaniach laboratoryjnych, zwiększona aktywność kinazy kreatynowej (CK). Kinaza ta jest enzymem ważnym dla pracy mięśni, a jej aktywność stanowi biochemiczny wskaźnik uszkodzenia mięśni. Miopatia może prowadzić do wystąpienia rabdomiolizy, zespołu objawów związanych z uszkodzeniem i rozpadem mięśni. Rabdomioliza może stanowić zagrożenie życia. Rabdomiolizie może towarzyszyć ostra niewydolność nerek, w bardzo rzadkich przypadkach prowadząca do śmierci.

Ryzyko wystąpienia miopatii i/lub rabdomiolizy jest zależne od stosowanej dawki leku.

Jeżeli w okresie leczenia zauważysz zwiększoną wrażliwość mięśni na dotyk (tkliwość), ból, skurcze lub osłabienie mięśni, powinieneś natychmiast skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeżeli objawom tym towarzyszy zmęczenie czy gorączka. Objawy te mogą występować bez powikłań, lecz mogą także być związane z wystąpieniem i rozwojem miopatii i mogą wymagać przerwania stosowania preparatu.

U niektórych chorych występuje zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy. U tych osób konieczne jest oznaczenie aktywności CK przed rozpoczęciem leczenia z zastosowaniem statyn. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych:

• w podeszłym wieku (po 70. roku życia)

• z zaburzeniami czynności nerek

• z niedoczynnością tarczycy

• z chorobami mięśni lub występującymi w rodzinie dziedzicznymi chorobami mięśni

• u których w przeszłości podanie statyn lub fibratów spowodowało działania uszkadzające mięśnie

• u których stężenie leku we krwi może być zwiększone np. w wyniku interakcji z innymi lekami

• z chorobami wątroby w wywiadzie i/lub nadużywających alkoholu

• z określonymi uwarunkowaniami genetycznymi.

Jeżeli wiesz lub podejrzewasz, że należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Lekarz oceni stosunek ryzyka do korzyści związanych z leczeniem. Może zalecić Ci częstsze badania laboratoryjne i ścisłą kontrolą.

Przed rozpoczęciem leczenia, a także w razie podejrzeń wystąpienia miopatii, lekarz zaleci wykonanie oznaczenia aktywności kinazy kreatynowej (CK) we krwi. Badania tego nie należy wykonywać po znacznym wysiłku fizycznym. Jeżeli aktywność CK znacząco (ponad 5 razy) przewyższa górną granicę wartości prawidłowych, pomiar należy powtórzyć po 5–7 dniach, w celu potwierdzenia wyników. W przypadku znacznie zwiększonej aktywności CK nie należy rozpoczynać leczenia atorwastatyną. U chorych będących w trakcie leczenia, lekarz może zalecić przerwanie stosowania preparatu. Jeżeli objawy sugerujące wystąpienie miopatii ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, lekarz może zalecić kontynuację leczenia z zastosowaniem najmniejszej dawki i z zachowaniem szczególnej ostrożności.

Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy zwiększa się znacząco w przypadku równoległego stosowania leków, które silnie hamują aktywność enzymu CYP3A4, takich jak np. itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, delawirdyna, inhibitory proteazy HCV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, styrypentol, a także w przypadku równoległego stosowania gemfibrozylu i innych fibratów, niacyny, cyklosporyny, ezetymibu. O ile to możliwe, lekarz zaleci zastosowanie alternatywnych leków nie wchodzących w interakcje z atorwastatyną lub zachowanie szczególnych środków ostrożności (np. zmniejszenie stosowanej dawki atorwastatyny, monitorowanie kliniczne).

Nie zaleca się równoległego stosowania atorwastatyny i kwasu fusydowego. Lekarz rozważy przerwanie leczenia statynami w okresie stosowania kwasu fusydowego.

Podczas stosowania preparatu lub po jego zakończeniu bardzo rzadko może wystąpić martwicza miopatia o podłożu immunologicznym. Jej objawami są: osłabienie mięśni i zwiększenie aktywności kinazy kreatyninowej we krwi, utrzymujące się pomimo zakończenia leczenia. Należy zachować ostrożność i w przypadku wystąpienia osłabienia mięśni niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu preparatu na rozwój dzieci.

Stosowanie preparatów z grupy statyn może być związane z wystąpieniem śródmiąższowej choroby płuc, zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania. Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o rozwoju śródmiąższowego zapalenia płuc (duszność, kaszel bez odkrztuszania, pogorszenie się ogólnego stanu zdrowia, zawroty głowy, zmniejszenie masy ciała i gorączka) należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz rozważy konieczność zaprzestania stosowania preparatu.

Leki z grupy statyn mogą wpływać na zwiększenie stężenia glukozy we krwi, a u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować hiperglikemię, nawet przy prawidłowym postępowaniu. Jednak korzyści wynikające ze zmniejszania przez statyny ryzyka naczyniowego przeważają nad tym zagrożeniem. Osoby z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy (stężenie glukozy na czczo 5,6–6,9 mmol/l, BMI większe niż 30 kg/m2, zwiększenie stężenia trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze) powinny podlegać szczególnej kontroli klinicznej i biochemicznej.

 

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Preparat nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Tulip

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Tabletki należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od pory dnia, niezależnie od posiłku. Lekarz ustali dawkowanie indywidualnie w zależności od sytuacji klinicznej (wyjściowego i docelowego stężenia cholesterolu LDL) i reakcji chorego na leczenie. Zwykle dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W razie konieczności, lekarz może następnie stopniowo zwiększać dawkę. Dawka maksymalna wynosi 80 mg na dobę. W okresie leczenia należy stosować (kontynuować) standardową dietę o małej zawartości cholesterolu, a także zachować odpowiednią aktywność fizyczną.

Dorośli:

Hipercholesterolemia pierwotna oraz hiperlipidemia mieszana:

Dawka dobowa 10 mg jest zwykle wystarczająca u większości chorych. Efekty działania preparatu występują zwykle w ciągu 2 tygodni leczenia osiągając maksimum w ciągu 4 tygodni leczenia, po czym utrzymują się na stałym poziomie w trakcie leczenia podtrzymującego.

Rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna:

Dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg 1 raz na dobę; następnie lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie (lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do 40 mg, a w niektórych przypadkach do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 80 mg lub stosować dawkę 40 mg na dobę łącznie z lekiem wiążącym kwasy żółciowe).

Rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna:

Lekarz indywidualnie ustali dawkowanie (10–80 mg na dobę).

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo–naczyniowego:

Dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg 1 raz na dobę; w razie konieczności lekarz stopniowo zwiększy dawkę.

U chorych z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikowania dawkowania.

U chorych z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność. U chorych z czynną chorobą wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.

U chorych w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.

 

Dzieci i młodzież po 10. roku życia:

Hipercholestrolemia:

W tej grupie wiekowej leczenie może być prowadzone wyłącznie pod kontrolą lekarza specjalisty, doświadczonego w leczeniu hiperlipidemii u dzieci. Dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę. Nie ma pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania większych dawek.

Nie należy stosować atorwastatyny u dzieci do 10. roku życia.

 

Czy można stosować Tulip w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży lub kobiet planujących zajść w ciążę w najbliższym czasie oraz w okresie karmienia piersią.
Kobiety w wieku rozrodczym stosujące preparat powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia.

 

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:

• leki silnie hamujące aktywność enzymu CYP3A4, takie jak np. itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, delawirdyna, inhibitory proteazy HCV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, styrypentol• cyklosporynę

• gemfibrozyl, inne fibraty

• niacynę (kwas nikotynowy)

• ezetymib

• kwas fusydowy

• amiodaron, werapamil, diltiazem

• efawirenz, ryfampicynę, preparaty zawierające ziele dziurawca

• kolestypol

• kolchicynę

• digoksynę

• doustne środki antykoncepcyjne

• leki przeciwzakrzepowe takie jak: warfaryna, fenprokumon, acenokumarol.

Atorwastatyna jest metabolizowana z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450. Równoległe stosowanie leków, które hamują aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 takich jak np. itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, delawirdyna, inhibitory proteazy HCV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, styrypentol znacząco zwiększa stężenie atorwastatyny we krwi i ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. O ile to możliwe, lekarz zaleci zastosowanie alternatywnych leków, nie wchodzących w interakcje z atorwastatyną lub zachowanie szczególnych środków ostrożności (np. zmniejszenie stosowanej dawki atorwastatyny, monitorowanie kliniczne).

Możliwe jest wystąpienie interakcji atorwastatyny z innymi lekami wpływającymi na aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450. Równoległe stosowanie amiodaronu, diltiazemu lub werapamilu może powodować zwiększenie stężenia atorwastatyny we krwi i w ten sposób zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. W przypadku konieczności równoległego stosowania diltiazemu, lekarz zaleci monitorowanie kliniczne chorego.

W okresie leczenia należy unikać spożywania soku grejpfrutowego (sok grejpfrutowy hamuje aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450).

Stosowanie atorwastatyny z lekami zwiększającymi aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (np. efawirenz, ryfampicyna, preparaty zawierające ziele dziurawca) może powodować zmniejszenie stężenia atorwastatyny we krwi.

W przypadku konieczności równoległego stosowania cyklosporyny, dawka atorwastatyny nie powinna być większa niż 10 mg na dobę a chory powinien być monitorowany.

Równoległe stosowanie gemfibryzolu lub innych fibratów zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. W przypadku konieczności równoległego stosowania chory powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą.

Stosowany równolegle ezetymib może zwiększać ryzyko wystąpienia miopatii. W przypadku konieczności równoległego stosowania chory powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją.

Kolestypol może wpływać na zmniejszenie stężenia atorwastatyny i jej czynnych metabolitów we krwi.

Stosowany równolegle kwas fusydowy może znacząco zwiększać ryzyko wystąpienia rabdomiolizy. Chorzy powinni być ściśle monitorowani, konieczne może być czasowe zaprzestanie stosowania atorwastatyny (zgodnie z zaleceniami lekarza).

Równoległe stosowania atorwastatyny i kolchicyny zwiększa ryzyko miopatii; należy zachować ostrożność.

Równoległe stosowanie digoksyny z atorwastatyną wymaga właściwego monitorowania chorego.

Równoległe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych może powodować zwiększenie stężenia hormonów sterydowych we krwi (pochodnych progesteronu i estrogenów). Należy skonsultować się z lekarzem (możliwa konieczność zmiany dawkowania).

Atorwastatyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (np. warfaryna); u chorych stosujących takie leczenie skojarzone konieczne jest oznaczanie parametrów krzepnięcia krwi (czasu protrombinowego) z częstotliwością zaleconą przez lekarza (często na początku leczenia oraz w przypadku zmiany stosowanych dawek atorwastatyny lub po przerwaniu leczenia atorwastatyną).

Powyższe dane dotyczące interakcji preparatu z innymi lekami pochodzą z badań przeprowadzonych u dorosłych. Nie przeprowadzono badań interakcji preparatu z innymi lekami u dzieci.

 

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Tulip 10, -20, -40, -80 może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Do częstych działań niepożądanych mogących wystąpić po zastosowaniu preparatu należą zaburzenia żołądkowo–jelitowe (zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka), hiperglikemia, bóle gardła i krtani, krwawienie z nosa, zapalenie błony śluzowej gardła i nosa, bezsenność, bóle głowy, reakcje uczuleniowe (wysypka skórna i świąd), bóle mięśni i stawów, ból pleców, obrzęki stawów, skurcze mięśni oraz wykrywana w badaniach laboratoryjnych zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, zwiększona aktywność kinazy kreatynowej (CK). Niezbyt często: brak apetytu, wymioty, hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, bóle brzucha, zaburzenia pamięci, koszmary senne, bezsenność, zaburzenia czuciowe, uczucie kłucia lub mrowienia (parestezje), zawroty głowy, zaburzenia smaku, nieostre widzenie, szumy uszne, ból szyi, zmęczenie mięśni, łysienie, pokrzywka, wysypka, świąd, impotencja, ból w klatce piersiowej, osłabienie, obrzęki obwodowe, gorączka, zmęczenie, obecność białych krwinek w moczu. Rzadko: małopłytkowość, neuropatia obwodowa, zaburzenia widzenia, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, języka, gardła mogący utrudniać oddychanie), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy oraz martwica toksyczna rozpływna), zapalenie mięśni, miopatia (choroby mięśni), rabdomioliza (zespół objawów związanych z rozpadem tkanki mięśniowej), zatrzymanie żółci (cholestaza). Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne mogące stanowić zagrożenie życia, utrata słuchu, niewydolność wątroby, ginekomastia. Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc. Ponadto, z nieznaną częstością, może wystąpić martwicza miopatia o podłożu immunologicznym.

Dane dotyczące występowania działań niepożądanych u dzieci są ograniczone. Prawdopodobnie ich rodzaj i częstość występowania są podobne jak u dorosłych.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające atorwastatyna

Apo-Atorva (tabletki powlekane)
Atoris (tabletki powlekane)
Atorvagen (tabletki powlekane)
Atorvastatin Bluefish (tabletki powlekane)
Atorvastatin Genoptim (tabletki powlekane)
Atorvastatin Vitama (tabletki powlekane)
Atorvastatinum 123ratio (tabletki powlekane)
Atorvasterol (tabletki powlekane)
Atorvox (tabletki powlekane)
Atractin (tabletki powlekane)
Atrox (tabletki powlekane)
Atrox 10 (tabletki powlekane)
Atrox 20 (tabletki powlekane)
Atrox 40 (tabletki powlekane)
Corator (tabletki powlekane)
Ivistatyna (tabletki powlekane)
Lambrinex (tabletki powlekane)
Larus (tabletki powlekane)
Pharmastatin (tabletki powlekane)
Sortis 5 (tabletki do rozgryzania i żucia)
Sortis 10 (tabletki powlekane)
Sortis 10 (tabletki do rozgryzania i żucia)
Sortis 20 (tabletki powlekane)
Sortis 20 (tabletki do rozgryzania i żucia)
Sortis 40 (tabletki powlekane)
Sortis 80 (tabletki powlekane)
Storvas CRT (tabletki powlekane)
Torvacard 10 (tabletki powlekane)
Torvacard 20 (tabletki powlekane)
Torvacard 40 (tabletki powlekane)
Torvacard 80 (tabletki powlekane)
Torvalipin 10 mg (tabletki powlekane)
Torvalipin 20 mg (tabletki powlekane)
Torvalipin 40 mg (tabletki powlekane)

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies