Flupentyksol

Flupentyksol to lek przeciwpsychotyczny należący do pochodnych tioksantenu. Blokuje receptory dopaminowe (jest ich antagonistą) przez co hamuje przekaźnictwo zależne od dopaminy. Prowadzi to do obniżenia poziomu dopaminy w określonych strukturach ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Wpływa także na inne układy przekaźnictwa.
Flupentyksol w małych dawkach wykazuje działanie przeciwdepresyjne, przeciwlękowe i aktywizujące; w większych dawkach działa silnie przeciwpsychotycznie, aktywizująco i przeciwlękowo. Działanie uspokajające jest zależne od dawki (w małych i średnich dawkach nie działa uspokajająco). Flupentyksol wykazuje też działanie przeciwautystyczne.
Doustne stosowanie flupentyksolu jest wskazane w leczeniu depresji z towarzyszącym lękiem, uczuciem osłabienia i brakiem inicjatywy, w leczeniu przewlekłych nerwic z lękiem, depresją i spadkiem aktywności, jak również w zaburzeniach psychosomatycznych (zaburzenia fizyczne, w powstaniu których biorą udział głównie czynniki natury emocjonalnej) z poczuciem wyczerpania. Lek stosuje się też w leczeniu schizofrenii i innych psychoz, zwłaszcza z takimi objawami, jak omamy, urojenia i zaburzenia toku myślenia, oraz z objawami towarzyszącymi: apatią, anergią, obniżonym nastrojem i skłonnością do izolacji. Domięśniowo flupentyksol stosuje się w leczeniu podtrzymującym schizofrenii oraz w innych psychozach, zwłaszcza z takimi objawami, jak omamy, urojenia, zaburzenia toku myślenia, z towarzyszącymi objawami apatii, depresji, wycofywania się i braku energii. W tej postaci lek jest szczególnie przydatny w leczeniu podtrzymującym u osób, które nie stosują się do zaleceń związanych z przyjmowaniem przepisywanych im leków. Lek jest stosowany u osób dorosłych.
Flupentyksol jest podawany doustnie i domięśniowo. Przy doustnym stosowaniu w przypadku depresji, nerwicy depresyjnej i zaburzeń psychosomatycznych działanie flupentyksolu pojawia się często po 2–3 dniach stosowania. Dawki powinny być zwiększane stopniowo. Flupentyksol może upośledzać sprawność psychofizyczną, dlatego do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek (w początkowej fazie leczenia), nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn. Podczas leczenia nie należy także spożywać alkoholu.
Dostępność biologiczna flupentyksolu wynosi ok. 40%, a maksymalne stężenie w surowicy osiąga ok. 4 h po podaniu doustnym. Biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 35 h. Domięśniowo podaje się dekanian flupentyksolu, który ulega enzymatycznemu rozkładowi do cis(Z)-flupentyksolu i kwasu dekanowego. Maksymalne stężenie w surowicy osiąga do 7 dni po podaniu domięśniowym. Następnie w miarę uwalniania leku z miejsca podania, jego stężenie w surowicy stopniowo maleje. Metabolity flupentyksolu są nieaktywne. Wydalanie następuje głównie z kałem i w niewielkiej części z moczem. Flupentyksol przenika przez łożysko i w niewielkiej ilości do pokarmu kobiecego.
Więcej informacji – patrz: opisy preparatów

Preparaty na rynku polskim zawierające flupentyksol

Fluanxol (tabletki powlekane)


Zobacz też

Stowarzyszenie Młodzieży i Osób z Problemami Psychicznymi, Ich Rodzin i Przyjaciół "Pomost"
Stowarzyszenie Użytkowników Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej oraz Ich Rodzin i Przyjaciół "Feniks"
Stowarzyszenie Rodzin i Przyjaciół Osób Mniejszych Szans "Więź"
Społeczność Pięknego Umysłu

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies