Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Amlodypina

Amlodypina – substancja należąca do grupy leków zwanych antagonistami wapnia (lub blokerami kanału wapniowego). Pod względem chemicznym amplodypina jest pochodną dihydropirydyny, o długim czasie działania. Do długodziałających pochodnych dihydropirydyny, obok amlodypiny, należą także felodypina, lacydypina, nilwadypina. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z 2011 roku długodziałające pochodne dihydropirydyny są lekiem pierwszego wyboru w leczeniu osób z nadciśnieniem tętniczym w podeszłym wieku, chorych na astmę oraz chorych z izolowanym nadciśnieniem skurczowym.
Działanie amlodypiny, podobnie jak innych leków z grupy antagonistów wapnia, polega na blokowaniu kanałów wapniowych. Kanały wapniowe są to specjalne struktury w błonie komórkowej, umożliwiające napływ jonów wapnia do wnętrza komórki z przestrzeni zewnątrzkomórkowej lub z magazynów wewnątrzkomórkowych. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia jest niezbędne do skurczu komórek mięśniowych, w tym mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych. Amlodypina działa głównie na obwodowe naczynia krwionośne, w mniejszym zaś stopniu na komórki mięśnia sercowego. Hamując napływ jonów wapnia powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych i rozszerzenie naczyń, czego bezpośrednim skutkiem jest zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Amlodypina charakteryzuje się równomiernym działaniem, nie powoduje nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego i nie wpływa istotnie na siłę skurczu mięśnia sercowego. Rozszerzenie tętniczek obwodowych zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Prawdopodobnie rozszerzają się także tętnice wieńcowe, co zwiększa transport tlenu do mięśnia sercowego, także u chorych z dławicą naczynioskurczową (Prinzmetala).
Amlodypina stosowana jest w celu łagodzenia objawów dławicy piersiowej oraz jako lek obniżający ciśnienie tętnicze. Skutkiem działania amlodypiny u chorych z dławicą piersiową, zwiększa się tolerancja wysiłku fizycznego (wydłuża się czas do pojawienia się bólu dławicowego podczas wysiłku) oraz zmniejsza się częstość występowania i nasilenia bólów dławicowych. Stan kliniczny chorych z dławicą piersiową poprawia się, a zużycie nitrogliceryny maleje. U chorych z nadciśnieniem tętniczym przyjmowanie preparatu 1 raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia tętniczego, zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej, przez 24 godziny. Efekt działania amlodypiny pojawia się powoli, dzięki czemu nie powoduje ona wystąpienia nagłego niedociśnienia tętniczego. Uzyskanie stacjonarnego stężenia amlodypiny we krwi wymaga 7.–8. dni codziennego stosowania preparatu.
Obecnie na rynku w Polsce dostępnych jest kilkanaście preparatów zawierających amlodypinę, pierwszym z nich był Norvasc firmy Pfizer wprowadzony do leczenia w 1992.

Preparaty na rynku polskim zawierające amlodypina

Adipine (tabletki)
Agen 5 (tabletki)
Agen 10 (tabletki)
Aldan 5 (tabletki)
Aldan 10 (tabletki)
Almiden (tabletki)
Alneta (tabletki)
Amlodipine Aurobindo (tabletki)
Amlodipine Bluefish (tabletki)
Amlodipinum 123ratio (tabletki)
Amlomyl (tabletki)
Amlonor (tabletki)
Amlopin 5 (tabletki)
Amlopin 10 (tabletki)
Amlozek (tabletki)
Apo-Amlo 5 (tabletki)
Apo-Amlo 10 (tabletki)
Cardilopin (tabletki)
Finamlox (tabletki)
Normodipine (tabletki)
Norvasc (tabletki)
Tenox (tabletki)
Vilpin (tabletki)


Zobacz substancje złożone zawierające amlodypina

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.